محمد حسن‌نژاد: 2 هفته پیش و پس از آنکه علی زنگی‌آبادی به عنوان سرپرست فدراسیون دوچرخه‌سواری انتخاب شد، گمانه‌زنی‌های زیادی درباره حضور مربیان خارجی در ایران مطرح شد. عده‌ای معتقد بودند مربیانی که اعلام آمادگی کرده‌اند به خاطر تغییرات در صدر فدراسیون و مهم‌تر از آن مسائل مالی به ایران نمی‌آیند، عده‌ای هم معتقد بودند که زنگی‌آبادی چون از بطن دوچرخه‌سواری است، می‌داند که چگونه مربیان خارجی سرسخت و کاربلد این رشته را برای آمدن به ایران با کمترین هزینه متقاعد کند. هفته گذشته بود که زنگی‌آبادی از موافقت اولیه 3 گزینه برای آمدن به دوچرخه‌سواری ایران خبر داد؛ اتو آلتوک و ولفرام لیندنر از آلمان و آیگون کسل هلندی. با نگاهی به این اسامی می‌بینیم که هر 3 این مربیان افرادی سرشناس هستند. آلتوک و لیندنرسابقه حضور در دوچرخه‌سواری ایران را دارند. سرپرست فدراسیون دوچرخه‌سواری گفته که هر 3 این گزینه‌ها آماده حضور در ایران هستند و تنها منتظر جواب فدراسیون برای آمدن هستند،آن هم با مبلغی کمتر از آنچه قبلا توافق کرده بودند. مربی‌ای که می‌خواهد به ایران بیاید باید توانایی‌های زیادی داشته باشد چرا که کمتر از یک سال دیگر بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو را پیش‌رو داریم که ارزش زیادی برای کشورمان دارد. در این گزارش به بررسی گزینه‌های مختلف می‌پردازیم.
اتو آلتوک: این مربی 60 ساله آلمانی پیش از این هم 2 دوره در ایران حضور داشته است. سال 2001-2000 این مربی سرشناس ژرمن‌ها به ایران آمد و پس از حدود 6 ماه فعالیت به دلیل آنچه مناسب نبودن امکانات، در اختیار قرار ندادن تجهیزات لازم و اجرا نکردن برنامه‌ها دانست به یکباره دوچرخه‌سواری ایران را رها کرده و به کشورش بازگشت. فصل 2003-2002 دومین باری بود که این مربی سرشناس ژرمن‌ها به ایران آمد. او این بار یک سال در ایران بود و توانست کارهای بزرگی برای دوچرخه‌سواری کشورمان انجام دهد. کسب 14 مدال در رده سنی بزرگسالان در مسابقات قهرمانی آسیا،کسب نخستین مدال طلای جام جهانی B جهان و همچنین مدال برنز این رقابت‌ها و بزرگ‌تر از همه اینها، کسب 4 سهمیه ورودی المپیک 2004 آتن بخشی از موفقیت‌ها در زمان حضور آلتوک بود. دوچرخه‌سواری ایران در زمان حضور این مربی بیشترین و مهم‌ترین مدال‌های تاریخ خود را کسب کرد. بازگشت آلتوک به دوچرخه‌سواری ایران خبر خوبی برای رکابزنان است. این پروفسور دوچرخه‌سوار ژرمن‌ها که دستی هم بر آتش دارد و هنوز رکابزنی می‌کند، امسال در بازی‌های المپیک پیشکسوتان در سیدنی 3 مدال طلا گرفت.
ولفرام لیندنر: این مربی 64 ساله آلمانی مانند آلتوک هموطن خود در دوچرخه‌سواری ایران کار کرده و بخوبی فضای دوچرخه‌سواری ایران را می‌شناسد. او یکی از تئوریسین‌های بزرگ دوچرخه‌سواری آلمان
به شمار می‌رود و توانسته در بخش علمی دوچرخه‌سواری به بالاترین درجه دست یابد. لیندنر یکی از مربیان سرشناس در استعدادیابی و آموزش مربیان است و همین مساله را در اندازه‌ای کوچک در ایران اجرا کرده است. اما نباید فراموش کنیم که مشکل بزرگ لیندنر این است که او علاقه‌ای به انجام کارهای سخت ندارد و بیشتر به کارهای سبک و ساده می‌اندیشد.
آیگون کسل: این مربی هلندی شاید کمترین شانس را در میان گزینه‌های حاضر در آمدن به دوچرخه سواری ایران دارد. او مربی سرشناسی است اما دوچرخه‌سواری ایران را نمی‌شناسد در حالی که ما در آستانه حضور در بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو هستیم این مربی علاقه زیادی برای حضور در ایران دارد. او که در زمان ریاست علی انصاری به واسطه تلاش‌های او به ایران آمده و با مبلغ 8 هزار یورو در ماه برای آمدن به ایران موافقت کرد، پس از حضور زنگی‌آبادی در راس فدراسیون شانس خود برای حضور در ایران را کمرنگ دید و مبلغ خود را تا 4 هزار یورو کاهش داد. آلتوک گزینه اول مربیگری تیم ملی دوچرخه‌سواری
پیرمرد آلماني برای سومین بار بازمي‌گردد؟!
محمد حسن‌نژاد: 2 هفته پیش و پس از آنکه علی زنگی‌آبادی به عنوان سرپرست فدراسیون دوچرخه‌سواری انتخاب شد، گمانه‌زنی‌های زیادی درباره حضور مربیان خارجی در ایران مطرح شد. عده‌ای معتقد بودند مربیانی که اعلام آمادگی کرده‌اند به خاطر تغییرات در صدر فدراسیون و مهم‌تر از آن مسائل مالی به ایران نمی‌آیند، عده‌ای هم معتقد بودند که زنگی‌آبادی چون از بطن دوچرخه‌سواری است، می‌داند که چگونه مربیان خارجی سرسخت و کاربلد این رشته را برای آمدن به ایران با کمترین هزینه متقاعد کند. هفته گذشته بود که زنگی‌آبادی از موافقت اولیه 3 گزینه برای آمدن به دوچرخه‌سواری ایران خبر داد؛ اتو آلتوک و ولفرام لیندنر از آلمان و آیگون کسل هلندی. با نگاهی به این اسامی می‌بینیم که هر 3 این مربیان افرادی سرشناس هستند. آلتوک و لیندنرسابقه حضور در دوچرخه‌سواری ایران را دارند. سرپرست فدراسیون دوچرخه‌سواری گفته که هر 3 این گزینه‌ها آماده حضور در ایران هستند و تنها منتظر جواب فدراسیون برای آمدن هستند،آن هم با مبلغی کمتر از آنچه قبلا توافق کرده بودند. مربی‌ای که می‌خواهد به ایران بیاید باید توانایی‌های زیادی داشته باشد چرا که کمتر از یک سال دیگر بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو را پیش‌رو داریم که ارزش زیادی برای کشورمان دارد. در این گزارش به بررسی گزینه‌های مختلف می‌پردازیم.
اتو آلتوک: این مربی 60 ساله آلمانی پیش از این هم 2 دوره در ایران حضور داشته است. سال 2001-2000 این مربی سرشناس ژرمن‌ها به ایران آمد و پس از حدود 6 ماه فعالیت به دلیل آنچه مناسب نبودن امکانات، در اختیار قرار ندادن تجهیزات لازم و اجرا نکردن برنامه‌ها دانست به یکباره دوچرخه‌سواری ایران را رها کرده و به کشورش بازگشت. فصل 2003-2002 دومین باری بود که این مربی سرشناس ژرمن‌ها به ایران آمد. او این بار یک سال در ایران بود و توانست کارهای بزرگی برای دوچرخه‌سواری کشورمان انجام دهد. کسب 14 مدال در رده سنی بزرگسالان در مسابقات قهرمانی آسیا،کسب نخستین مدال طلای جام جهانی B جهان و همچنین مدال برنز این رقابت‌ها و بزرگ‌تر از همه اینها، کسب 4 سهمیه ورودی المپیک 2004 آتن بخشی از موفقیت‌ها در زمان حضور آلتوک بود. دوچرخه‌سواری ایران در زمان حضور این مربی بیشترین و مهم‌ترین مدال‌های تاریخ خود را کسب کرد. بازگشت آلتوک به دوچرخه‌سواری ایران خبر خوبی برای رکابزنان است. این پروفسور دوچرخه‌سوار ژرمن‌ها که دستی هم بر آتش دارد و هنوز رکابزنی می‌کند، امسال در بازی‌های المپیک پیشکسوتان در سیدنی 3 مدال طلا گرفت.
ولفرام لیندنر: این مربی 64 ساله آلمانی مانند آلتوک هموطن خود در دوچرخه‌سواری ایران کار کرده و بخوبی فضای دوچرخه‌سواری ایران را می‌شناسد. او یکی از تئوریسین‌های بزرگ دوچرخه‌سواری آلمان
به شمار می‌رود و توانسته در بخش علمی دوچرخه‌سواری به بالاترین درجه دست یابد. لیندنر یکی از مربیان سرشناس در استعدادیابی و آموزش مربیان است و همین مساله را در اندازه‌ای کوچک در ایران اجرا کرده است. اما نباید فراموش کنیم که مشکل بزرگ لیندنر این است که او علاقه‌ای به انجام کارهای سخت ندارد و بیشتر به کارهای سبک و ساده می‌اندیشد.
آیگون کسل: این مربی هلندی شاید کمترین شانس را در میان گزینه‌های حاضر در آمدن به دوچرخه سواری ایران دارد. او مربی سرشناسی است اما دوچرخه‌سواری ایران را نمی‌شناسد در حالی که ما در آستانه حضور در بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو هستیم این مربی علاقه زیادی برای حضور در ایران دارد. او که در زمان ریاست علی انصاری به واسطه تلاش‌های او به ایران آمده و با مبلغ 8 هزار یورو در ماه برای آمدن به ایران موافقت کرد، پس از حضور زنگی‌آبادی در راس فدراسیون شانس خود برای حضور در ایران را کمرنگ دید و مبلغ خود را تا 4 هزار یورو کاهش داد. ارسال نظر
پربیننده