چند هفته کافی بود تا دنیای بارسلونا، تیمی که گویی سرنوشت قهرمانی لالیگا را در مشت خود داشت، زیر و رو شود. گره‌های جدول که تا دیروز باز به نظر می‌رسید، اکنون پیچیده‌تر از همیشه شده و نفس‌های کاتالان‌ها را به شماره انداخته است.
بارسا که در اوج قدرت با ۲ پیروزی خیره‌کننده ۴ گله برابر بایرن و رئال همه را متحیر کرده بود، حالا در دام نوامبر سیاه خود گرفتار شده است. تساوی‌های مکرر به کابوسی بدل شده‌اند که خواب از چشمان هواداران گرفته است. نخست، فاجعه ویگو، جایی که از برتری ۲ بر صفر فقط یک تساوی تلخ به جا ماند. فلیک، آن روز با خشم به شاگردانش تاخت و تذکری داد که لرزه بر اندام رختکن انداخت. اما انگار این لرزه‌ها اثر نکردند، چرا که ۱۵ روز بعد، همان اشتباهات در بتیس تکرار شد، این بار بدون هیچ بهانه‌ای.
هانسی فلیک، مربی آلمانی، شاید دیگر خودش هم باورش نمی‌شود تیمی که روزی چون ماشینی بی‌نقص گل می‌زد و حریفان را زمینگیر می‌کرد، حالا در بدترین وضعیت ممکن گرفتار شده است. اخراج او از کنار زمین، چهره جدی و عصبی در سکوها و تذکراتی که گاه شدید و گاه ملایم‌تر بیان می‌شوند، همه حکایت از یک حقیقت تلخ دارند: تیمی که بر قله ایستاده بود، حالا زیر فشار رقبا در حال لغزش است.
رئال‌مادرید با پیروزی در زمین خیرونا فاصله را به ۲ امتیاز کاهش داده و اتلتیکو مادرید، با بازگشتی شکوهمند برابر سویا، حالا سایه سنگینی بر سر بارسا انداخته‌اند. بازی بارسلونا برابر دورتموند که شاید آخرین فرصت فلیک برای بازگرداندن تیم به مسیر پیروزی باشد، چیزی فراتر از یک مسابقه است؛ این نبردی است برای احیای امید، برای اثبات اینکه این تیم هنوز روح قهرمانی را در خود دارد.
و سپس، دیدار بزرگ مونتجوئیک با اتلتیکو در ۲ هفته آینده؛ مسابقه‌ای که ممکن است تکلیف یک ضلع سوم را در معادله قهرمانی لالیگا روشن کند. آیا بارسلونا دوباره می‌تواند سرنوشت را به دست گیرد؟ یا این فصلی است که در تاریخ باشگاه به‌عنوان یکی از تلخ‌ترین چرخش‌ها ثبت خواهد شد؟ زمان، و فقط زمان، پاسخ را روشن خواهد کرد.