نخستین اعتراض آشکار نسبت به جنایت عبیدالله بن زیاد در شهادت امام‌حسین(ع) از سوی یکی از شیعیان کوفه به نام عبدالله بن عفیف برخاست. عبیدالله بن زیاد پس از آنکه اسیران واقعه کربلا را در مجلس خود ديد با کلمات درشت و خشن، مورد آزار و اذیت قرار داد و آنان را سرزنش کرد، عبدالله بن عفیف که از شیعیان دلیر و از زاهدان و عبادت‌پیشگان کوفه بود، همین که نعره‌های نفرت‌انگیز عبیدالله را شنید، به خشم آمد و پاسخ عبیدالله را داد. عبیدالله بن زیاد که انتظار چنین پیشامدی را نداشت و خیال می‌کرد که دیگر نفس در سینه‌های دوستان اهل بیت(ع) حبس شده است، با تکبر و خودخواهی تمام دستور داد او را دستگیر کرده و نزدش ببرند. تلاش ماموران حکومتی برای دستگیری وی به خاطر حمایت افراد قبیله عبدالله ناکام ماند اما ماموران عبیدالله شبانگاه به سوی خانه عبدالله بن عفیف هجوم آوردند و او را از خانه‌اش بیرون کشیدند و با ضربات شمشیر به شهادت رساندند. جنایتکاران حکومتی سرش را از بدن جدا کردند و بدن او را به دار آویختند. بدین‌گونه نخستین جرقه‌ای که می‌رفت کوفه را بار دیگر به حرکت درآورد به دست مزدوران پلید اموی به خاموشی گرایید ولی 6 سال بعد، شیعیان کوفه و دوستداران اهل‌بیت(ع) انتقام خویش را از عاملان جنایت کربلا گرفتند و آنان را به دست مختار بن ابی عبیده ثقفی به اشد مجازات رساندند. شهادت «عبدالله بن عفیف» به دست «عبیدالله بن زیاد»
نخستین اعتراض آشکار نسبت به جنایت عبیدالله بن زیاد در شهادت امام‌حسین(ع) از سوی یکی از شیعیان کوفه به نام عبدالله بن عفیف برخاست. عبیدالله بن زیاد پس از آنکه اسیران واقعه کربلا را در مجلس خود ديد با کلمات درشت و خشن، مورد آزار و اذیت قرار داد و آنان را سرزنش کرد، عبدالله بن عفیف که از شیعیان دلیر و از زاهدان و عبادت‌پیشگان کوفه بود، همین که نعره‌های نفرت‌انگیز عبیدالله را شنید، به خشم آمد و پاسخ عبیدالله را داد. عبیدالله بن زیاد که انتظار چنین پیشامدی را نداشت و خیال می‌کرد که دیگر نفس در سینه‌های دوستان اهل بیت(ع) حبس شده است، با تکبر و خودخواهی تمام دستور داد او را دستگیر کرده و نزدش ببرند. تلاش ماموران حکومتی برای دستگیری وی به خاطر حمایت افراد قبیله عبدالله ناکام ماند اما ماموران عبیدالله شبانگاه به سوی خانه عبدالله بن عفیف هجوم آوردند و او را از خانه‌اش بیرون کشیدند و با ضربات شمشیر به شهادت رساندند. جنایتکاران حکومتی سرش را از بدن جدا کردند و بدن او را به دار آویختند. بدین‌گونه نخستین جرقه‌ای که می‌رفت کوفه را بار دیگر به حرکت درآورد به دست مزدوران پلید اموی به خاموشی گرایید ولی 6 سال بعد، شیعیان کوفه و دوستداران اهل‌بیت(ع) انتقام خویش را از عاملان جنایت کربلا گرفتند و آنان را به دست مختار بن ابی عبیده ثقفی به اشد مجازات رساندند. ارسال نظر
پربیننده