در سپیدهدمِ غیرت، که ـ اباعبدالله(ع) ـ به دنیا آمد، حسابِ زمین به هم خورد! معادله جهان، چیز دیگری شد: سرخیِ زندگی، برافروختهروییِ درد، و نبضِ غیورانه عقیده ـ جایِ این پا و آن پا کردن، بیخیالی، و بیحالیِ مرگ را گرفت!
و این شد معیارِ تعریف، برای زندگی: بر سر رأی خویش، رزمنده و پایْ برجا، بمان که حیات، هیچ نیست؛ مگر عقیده و جهاد! و معیارِ تازهای، برای «پاسداری» از حیثیتِ خون
که یعنی: ذهنِ کربلایی داشتن؛ حرفِ عاشورایی زدن؛ و از میانِ رنگها، «سرخ» را، به رسمیت شناختن!... قرار قبلیِ شیطان، ترس بود و زبونی و زردی. اما، پایِ «خونِ حسین» که به میان آمد، همهچیز، دیگرگون شد: همین که، تا دیروز، قابل اعتنا نبود و حرکت و هویت نداشت؛ امروز، شد «خون خدا !»
ابوالقاسم حسینجانی عقیده و جهاد
در سپیدهدمِ غیرت، که ـ اباعبدالله(ع) ـ به دنیا آمد، حسابِ زمین به هم خورد! معادله جهان، چیز دیگری شد: سرخیِ زندگی، برافروختهروییِ درد، و نبضِ غیورانه عقیده ـ جایِ این پا و آن پا کردن، بیخیالی، و بیحالیِ مرگ را گرفت!
و این شد معیارِ تعریف، برای زندگی: بر سر رأی خویش، رزمنده و پایْ برجا، بمان که حیات، هیچ نیست؛ مگر عقیده و جهاد! و معیارِ تازهای، برای «پاسداری» از حیثیتِ خون
که یعنی: ذهنِ کربلایی داشتن؛ حرفِ عاشورایی زدن؛ و از میانِ رنگها، «سرخ» را، به رسمیت شناختن!... قرار قبلیِ شیطان، ترس بود و زبونی و زردی. اما، پایِ «خونِ حسین» که به میان آمد، همهچیز، دیگرگون شد: همین که، تا دیروز، قابل اعتنا نبود و حرکت و هویت نداشت؛ امروز، شد «خون خدا !»
ابوالقاسم حسینجانی ارسال نظر
پربیننده