ارمیا کریمی:«یاد خدا آرامش‌دهنده قلب‌هاست... خدایا همه مریض‌ها‌رو شفا بده … از خانوم دکتر هاشمی تشکر می‌کنم به خاطر زحمت‌هایش... خدایا کاری کن تا دیگه هیچ بچه مریضی توی دنیا نباشه همه خوب بشن...» دست نوشته کودکان بستری شده روی دیوار طبقه سوم بیمارستان مفید، تنها تابلویی است که نگاه رهگذران را می‌دزدد تا لبخندی هر چند اندک روی صورت همراهان بیمار بیندازد. همراهانی بیشتر از جنس مادر و بیمارانی از گروه کودکانی که هنوز سنشان 2رقمی نشده اما نام داروها و مریضی‌ها را خوب می‌شناسند.برخی از آنها دیگر شده‌اند میزبان. می‌توانند هر تازه‌واردی را راهنمایی کنند و با همان سن و سال کوچک شان همدرد بچه‌های تازه‌وارد شوند.فرهنگسرای ولا امسال تصمیم گرفت تا کتاب داستان مصوری را به کودکان بستری شده در بیمارستان‌ها اهدا کند؛ شاید مرهمی باشد روی تنهایی‌شان!کتابی بزرگ با اندازه 70 در 50 اما نه با عکس غول چراغ جادو بلکه این‌بار وقایع غدیر خم به تصویر و تحریر کشیده شد.علی یکی از بیماران بستری شده در بیمارستان مفید تا به حال 3 بار عمل باز قلب انجام داده است. از دست مدیر روابط عمومی فرهنگسرای ولا کتاب را می‌گیرد و اول از همه خیره به عکس روی آن می‌شود. چشمانش به دنبال خطوط سیاه روی کتاب می‌گردد تا بفهمد نام کتاب چیست. مادرش کنار تخت نشسته. می‌خواند «خورشید حالا خوشحال است».مادر زهرای 4 ساله کاشی‌های راهرو را می‌شمارد. می‌رود و می‌آید از لای در اتاقی سرک می‌کشد داخل. بغض می‌کند و آرام آن را قورت می‌دهد. دوباره می‌رود و می‌آید و درون اتاق نگاهی می‌کند.«برای صدمین بار از بچم خون گرفتن. تمام انگشتاش سوراخ سوراخ شدن. می‌خوان بدونن حالش خوب شده یا نه. آخه تا کی بسه دیگه!»وقتی بیرون می‌آید کتاب را با همه تصویرهای آن به زهرا می‌دهد تا کمی ذهن او را از درد سوزن‌ها دور کند. زهرا بی‌حوصله‌تر از آن است که....
مراسم اهدای کتاب به کودکان بستری شده در بیمارستان‌های تهران اجرا شد اما نه به آن نحوی که شایسته این کار بود. قرار بود تا مسؤولان سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران به همراه مسؤولان فرهنگسرای ولا در این مراسم حضور داشته باشند اما تنها افرادی که در این طرح شرکت کردند مدیر روابط عمومی و مسؤول آفرینش و اجرای فرهنگسرا بودند.خبرنگاران و عکاسان که دیدند برنامه باید با حضور خود آنها اجرا شود به کمک روابط عمومی فرهنگسرا آمدند و هر کدام کتابی را به کودکان هدیه کردند. با بغض، با خنده، با احوالپرسی، با دعا، با....
عکاسان و تصویربردارانی هم که برای پوشش این مراسم دعوت شده بودند پشت درهای بسته نگهبانی ایستادند چرا که از قبل برای ورود آنها به داخل بیمارستان هماهنگی صورت نگرفته بود.
نمی‌دانستیم تصویربرداری هم مجوز می‌خواهد!
جانشین رئیس بیمارستان هر چند که در طول برگزاری این برنامه پا به پای خبرنگاران و عکاسان آمد و مراقب بود که آنها عکسی از بیمارستان و بیماران نگیرند، اما هر چه تلاش کرد نتوانست موافقت دانشکده پزشکی را برای عکاسی بگیرد و بنابراین بسیاری از عکاسان و تصویربرداران از همان در ورودی برگشتند.وقتی هم که اعتراض خود را نزد مهدی شوندی، مسؤول آفرینش و اجرای فرهنگسرا که مسؤولیت هماهنگی با بیمارستان را بر عهده داشت، بردند، او گفت: «ما نمی‌دانستیم باید برای عکاسی و تصویربرداری این برنامه در بیمارستان مجوز بگیریم!» شوندی درحالی این را گفت که هر گونه عکس‌برداری از محوطه داخلی یا خارجی حوزه مسؤولیت خود که همان فرهنگسرای ولا باشد، باید با مجوز او انجام گیرد! کتاب‌خوانی روی تخت بیمارستان!
ارمیا کریمی:«یاد خدا آرامش‌دهنده قلب‌هاست... خدایا همه مریض‌ها‌رو شفا بده … از خانوم دکتر هاشمی تشکر می‌کنم به خاطر زحمت‌هایش... خدایا کاری کن تا دیگه هیچ بچه مریضی توی دنیا نباشه همه خوب بشن...» دست نوشته کودکان بستری شده روی دیوار طبقه سوم بیمارستان مفید، تنها تابلویی است که نگاه رهگذران را می‌دزدد تا لبخندی هر چند اندک روی صورت همراهان بیمار بیندازد. همراهانی بیشتر از جنس مادر و بیمارانی از گروه کودکانی که هنوز سنشان 2رقمی نشده اما نام داروها و مریضی‌ها را خوب می‌شناسند.برخی از آنها دیگر شده‌اند میزبان. می‌توانند هر تازه‌واردی را راهنمایی کنند و با همان سن و سال کوچک شان همدرد بچه‌های تازه‌وارد شوند.فرهنگسرای ولا امسال تصمیم گرفت تا کتاب داستان مصوری را به کودکان بستری شده در بیمارستان‌ها اهدا کند؛ شاید مرهمی باشد روی تنهایی‌شان!کتابی بزرگ با اندازه 70 در 50 اما نه با عکس غول چراغ جادو بلکه این‌بار وقایع غدیر خم به تصویر و تحریر کشیده شد.علی یکی از بیماران بستری شده در بیمارستان مفید تا به حال 3 بار عمل باز قلب انجام داده است. از دست مدیر روابط عمومی فرهنگسرای ولا کتاب را می‌گیرد و اول از همه خیره به عکس روی آن می‌شود. چشمانش به دنبال خطوط سیاه روی کتاب می‌گردد تا بفهمد نام کتاب چیست. مادرش کنار تخت نشسته. می‌خواند «خورشید حالا خوشحال است».مادر زهرای 4 ساله کاشی‌های راهرو را می‌شمارد. می‌رود و می‌آید از لای در اتاقی سرک می‌کشد داخل. بغض می‌کند و آرام آن را قورت می‌دهد. دوباره می‌رود و می‌آید و درون اتاق نگاهی می‌کند.«برای صدمین بار از بچم خون گرفتن. تمام انگشتاش سوراخ سوراخ شدن. می‌خوان بدونن حالش خوب شده یا نه. آخه تا کی بسه دیگه!»وقتی بیرون می‌آید کتاب را با همه تصویرهای آن به زهرا می‌دهد تا کمی ذهن او را از درد سوزن‌ها دور کند. زهرا بی‌حوصله‌تر از آن است که....
مراسم اهدای کتاب به کودکان بستری شده در بیمارستان‌های تهران اجرا شد اما نه به آن نحوی که شایسته این کار بود. قرار بود تا مسؤولان سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران به همراه مسؤولان فرهنگسرای ولا در این مراسم حضور داشته باشند اما تنها افرادی که در این طرح شرکت کردند مدیر روابط عمومی و مسؤول آفرینش و اجرای فرهنگسرا بودند.خبرنگاران و عکاسان که دیدند برنامه باید با حضور خود آنها اجرا شود به کمک روابط عمومی فرهنگسرا آمدند و هر کدام کتابی را به کودکان هدیه کردند. با بغض، با خنده، با احوالپرسی، با دعا، با....
عکاسان و تصویربردارانی هم که برای پوشش این مراسم دعوت شده بودند پشت درهای بسته نگهبانی ایستادند چرا که از قبل برای ورود آنها به داخل بیمارستان هماهنگی صورت نگرفته بود.
نمی‌دانستیم تصویربرداری هم مجوز می‌خواهد!
جانشین رئیس بیمارستان هر چند که در طول برگزاری این برنامه پا به پای خبرنگاران و عکاسان آمد و مراقب بود که آنها عکسی از بیمارستان و بیماران نگیرند، اما هر چه تلاش کرد نتوانست موافقت دانشکده پزشکی را برای عکاسی بگیرد و بنابراین بسیاری از عکاسان و تصویربرداران از همان در ورودی برگشتند.وقتی هم که اعتراض خود را نزد مهدی شوندی، مسؤول آفرینش و اجرای فرهنگسرا که مسؤولیت هماهنگی با بیمارستان را بر عهده داشت، بردند، او گفت: «ما نمی‌دانستیم باید برای عکاسی و تصویربرداری این برنامه در بیمارستان مجوز بگیریم!» شوندی درحالی این را گفت که هر گونه عکس‌برداری از محوطه داخلی یا خارجی حوزه مسؤولیت خود که همان فرهنگسرای ولا باشد، باید با مجوز او انجام گیرد! ارسال نظر
پربیننده