لیلی محسنی: روز عاشورا امام حسین (ع) قبل از آغاز نبرد، نزد سپاه عمر سعد رفتند تا شاید کوفیانی که دلشان زنگار نبسته را با نصیحت به راه حق دعوت کنند و از گمراهی نجاتشان دهند. نقل است که وقتی امام حسین (ع) سخن آغاز می‌کنند، کوفیان هلهله کردند تا صدای پسر فاطمه (س) به کسی نرسد. سیدالشهدا(ع) وقتی ملاحظه می‌کنند که صدایشان به کسی نمی‌رسد، خطاب به کوفیان می‌گویند لقمه‌های حرامی که در شکم‌هایتان پرکرده‌اید باعث شده تا حرف حق را نشنوید و به آن تسلیم نشوید. امام این را می‌گویند و مظلومانه به‌سوی خیمه‌های بنی‌هاشم بازمی‌گردند تا برای فداکردن عزیزانشان آماده شوند...
اما آقای کروبی که سابقه طولانی مبارزه در راه انقلاب دارند، با وجود همه عکس‌ها، فیلم‌ها و مدارک موجود درباره وحشیگری اوباش و فتنه‌گران عاشورا، در بیانیه‌ای حیرت‌انگیز ماجرای ظهر عاشورا را کاملاً معکوس جلوه داد و از اعتراض عزاداران حسینی به وحشیگری آشوبگران، بشدت انتقاد و از اوباش هتاک حمایت کرد. در تاریخ آمده است که برخی از صحابی مشهور پیامبر(ص) که از زاهدان، عابدان و مجاهدان بزرگ اسلام بودند، بعد از قتل خلیفه سوم، فریب فتنه بنی‌امیه را خوردند و به خونخواهی عثمان یا به طمع رسیدن به معاویه، در جنگ‌های جمل، صفین و نهروان به روی علی (ع) شمشیر کشیدند... امروز که عملکرد برخی یاران نزدیک امام خمینی (ره) در همراهی علنی با جریان فتنه و همنوایی با آمریکا و اسرائیل را می‌بینیم، وقایع صدر اسلام و همراهی برخی صحابی بزرگ با فتنه معاویه و یزید علیه علی (ع) و فرزندانش بیشتر قابل درک شده است. شاید دلیل اینکه آقای کروبی همه اسناد، فیلم‌ها و عکس‌های موجود از هتاکی و فحاشی و وحشیگری آشوبگران عاشورای 88 را می‌بینند، حمایت علنی اسرائیل، مجاهدین خلق، سران وهابیت و کل غرب را از فتنه‌جویان می‌بینند و باز هم مسیر خود را از آنها جدا نمی‌کنند، پول‌های شهرام جزایری باشد. پیامبر اسلام (ص) فرموده‌اند:«اجتناب نکردن از مال حرام، باعث حب دنیا و حرص به آن می‌شود و از شدیدترین هلاک‌کننده‌ها و بزرگ‌ترین موانع رسیدن به سعادت است».
آقای پلیس،آقای قوه قضائیه
آقای امنیت ملی، من خسته شده‌ام!
اخبار تحرکات آشوب‌طلبانه بعضی‌ها در روز عاشورا بشدت بر من تاثیر گذاشت. شدیدا عصبانی‌ام کرد. در تمام این7-6 ماه گذشته که از این مدل اخبار بسیار شنیده بودم، اینقدر عصبانی نشده بودم یعنی اصلا عصبانی نمی‌شدم. به نظرم می‌آمد یک سیر نسبتا طبیعی ناشی از اشتباهات طرفین است که اینگونه نمود پیدا می‌کند؛ باید بگذرد تا تجربه‌ای شود برای همه. اما به نظر می‌آید در روز عاشورایی که گذشت فقط یک طرف است که اشتباه می‌کند. طرف مقابل اصلا اشتباه نمی‌کند؛ بلکه کاملا دقیق و حساب شده و«درست» عمل می‌کند. دقیقا می‌داند چه می‌خواهد، کاملا رو بازی می‌کند. داشته‌هایش را می‌شناسد و به پشتوانه آنها برنامه‌ریزی کرده و «درست» تاکید می‌کنم«درست» عمل می‌کند.
نگران متهم شدن به بی‌دینی نیست چون می‌داند دامنه مخاطبانش دین ندارند. نگران اتهام آشوب‌طلبی هم نیست، اصلا آمده است آشوب کند. طبعا نگران اتهام ضدیت با نظام هم نیست چون ضدنظام است.
در عوض طرف مقابل که نظام باشد، پلیس باشد، قوه قضائیه باشد اشتباه می‌کند؛ خیلی هم زیاد.
روز عاشورا مردم ایران همه سرگرم عزاداری‌اند، کسی بیکار نیست پای ماهواره و اینترنت بنشیند گوش به فرمان که آقا کجا برویم شلوغ کنیم. کسی بیکار نیست بخواهد کنار خیابان راه برود ببیند کجا چه خبر است تا برای تفریح هم که شده سطل آشغال آتش بزند. اینهایی که در روز عاشورا اغتشاش کردند مردم ایران نبودند. آن موقع مردم ایران در حسینیه‌ها و تکیه‌ها و دسته‌ها بودند. آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، من خسته شده‌ام، از اشتباهات شما خسته شده‌ام. آقای پلیس، آقای قوه قضائیه! چرا برخوردهای شما بازدارنده نیست؟ آقای امنیت ملی مگر وظیفه شما رصد حوادث پیش رو نیست، چرا نمی‌توانید درست پیش‌بینی و مدیریت کنید؟
یعنی چه، که یک عده بی‌اعتقاد راه بیفتند به همه مقدسات یک ملت توهین کنند در حد اعلا و شما‌ها را انگار نه انگار؟ بیت‌المال مسلمین را صرف چه می‌کنید؟ چگونه است که چند دانشجوی دلباخته می‌توانند فضای دانشگاه‌ها را کنترل کنند بدون آنکه بهانه‌ای به دست دشمن بدهند اما شما با این همه کبکبه و دبدبه از کنترل حداکثر چندصد نفر ناتوانید؟
آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، آقای نظام! من خسته شده‌ام. بقیه مردم هم خسته شده‌اند که هر روز عده‌ای به بهانه‌ای به مقدسات ما توهین کنند، حرمت‌ها را ندیده بگیرند، علنا دست در دست بیگانه داشته باشند و شما‌ها بزرگشان کنید، میدانشان بدهید، نازشان کنید، لوسشان کنید، پررو و گستاخشان کنید که چه؟ من نمی‌دانم.
آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، آقای نظام! اینها آن عده‌ای که درباره انتخابات شبهه داشتند، نیستند. اینها آنهایی که چه‌بسا خالصانه پیگیر برخی مطالباتشان بودند، نیستند. اینها مردم ایران نیستند، اینها خسته کرده‌اند همه را، شما هنوز خسته نشده‌اید؟
به نقل از وبلاگ برهمت نتیجه پول‌های حرام
لیلی محسنی: روز عاشورا امام حسین (ع) قبل از آغاز نبرد، نزد سپاه عمر سعد رفتند تا شاید کوفیانی که دلشان زنگار نبسته را با نصیحت به راه حق دعوت کنند و از گمراهی نجاتشان دهند. نقل است که وقتی امام حسین (ع) سخن آغاز می‌کنند، کوفیان هلهله کردند تا صدای پسر فاطمه (س) به کسی نرسد. سیدالشهدا(ع) وقتی ملاحظه می‌کنند که صدایشان به کسی نمی‌رسد، خطاب به کوفیان می‌گویند لقمه‌های حرامی که در شکم‌هایتان پرکرده‌اید باعث شده تا حرف حق را نشنوید و به آن تسلیم نشوید. امام این را می‌گویند و مظلومانه به‌سوی خیمه‌های بنی‌هاشم بازمی‌گردند تا برای فداکردن عزیزانشان آماده شوند...
اما آقای کروبی که سابقه طولانی مبارزه در راه انقلاب دارند، با وجود همه عکس‌ها، فیلم‌ها و مدارک موجود درباره وحشیگری اوباش و فتنه‌گران عاشورا، در بیانیه‌ای حیرت‌انگیز ماجرای ظهر عاشورا را کاملاً معکوس جلوه داد و از اعتراض عزاداران حسینی به وحشیگری آشوبگران، بشدت انتقاد و از اوباش هتاک حمایت کرد. در تاریخ آمده است که برخی از صحابی مشهور پیامبر(ص) که از زاهدان، عابدان و مجاهدان بزرگ اسلام بودند، بعد از قتل خلیفه سوم، فریب فتنه بنی‌امیه را خوردند و به خونخواهی عثمان یا به طمع رسیدن به معاویه، در جنگ‌های جمل، صفین و نهروان به روی علی (ع) شمشیر کشیدند... امروز که عملکرد برخی یاران نزدیک امام خمینی (ره) در همراهی علنی با جریان فتنه و همنوایی با آمریکا و اسرائیل را می‌بینیم، وقایع صدر اسلام و همراهی برخی صحابی بزرگ با فتنه معاویه و یزید علیه علی (ع) و فرزندانش بیشتر قابل درک شده است. شاید دلیل اینکه آقای کروبی همه اسناد، فیلم‌ها و عکس‌های موجود از هتاکی و فحاشی و وحشیگری آشوبگران عاشورای 88 را می‌بینند، حمایت علنی اسرائیل، مجاهدین خلق، سران وهابیت و کل غرب را از فتنه‌جویان می‌بینند و باز هم مسیر خود را از آنها جدا نمی‌کنند، پول‌های شهرام جزایری باشد. پیامبر اسلام (ص) فرموده‌اند:«اجتناب نکردن از مال حرام، باعث حب دنیا و حرص به آن می‌شود و از شدیدترین هلاک‌کننده‌ها و بزرگ‌ترین موانع رسیدن به سعادت است».
آقای پلیس،آقای قوه قضائیه
آقای امنیت ملی، من خسته شده‌ام!
اخبار تحرکات آشوب‌طلبانه بعضی‌ها در روز عاشورا بشدت بر من تاثیر گذاشت. شدیدا عصبانی‌ام کرد. در تمام این7-6 ماه گذشته که از این مدل اخبار بسیار شنیده بودم، اینقدر عصبانی نشده بودم یعنی اصلا عصبانی نمی‌شدم. به نظرم می‌آمد یک سیر نسبتا طبیعی ناشی از اشتباهات طرفین است که اینگونه نمود پیدا می‌کند؛ باید بگذرد تا تجربه‌ای شود برای همه. اما به نظر می‌آید در روز عاشورایی که گذشت فقط یک طرف است که اشتباه می‌کند. طرف مقابل اصلا اشتباه نمی‌کند؛ بلکه کاملا دقیق و حساب شده و«درست» عمل می‌کند. دقیقا می‌داند چه می‌خواهد، کاملا رو بازی می‌کند. داشته‌هایش را می‌شناسد و به پشتوانه آنها برنامه‌ریزی کرده و «درست» تاکید می‌کنم«درست» عمل می‌کند.
نگران متهم شدن به بی‌دینی نیست چون می‌داند دامنه مخاطبانش دین ندارند. نگران اتهام آشوب‌طلبی هم نیست، اصلا آمده است آشوب کند. طبعا نگران اتهام ضدیت با نظام هم نیست چون ضدنظام است.
در عوض طرف مقابل که نظام باشد، پلیس باشد، قوه قضائیه باشد اشتباه می‌کند؛ خیلی هم زیاد.
روز عاشورا مردم ایران همه سرگرم عزاداری‌اند، کسی بیکار نیست پای ماهواره و اینترنت بنشیند گوش به فرمان که آقا کجا برویم شلوغ کنیم. کسی بیکار نیست بخواهد کنار خیابان راه برود ببیند کجا چه خبر است تا برای تفریح هم که شده سطل آشغال آتش بزند. اینهایی که در روز عاشورا اغتشاش کردند مردم ایران نبودند. آن موقع مردم ایران در حسینیه‌ها و تکیه‌ها و دسته‌ها بودند. آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، من خسته شده‌ام، از اشتباهات شما خسته شده‌ام. آقای پلیس، آقای قوه قضائیه! چرا برخوردهای شما بازدارنده نیست؟ آقای امنیت ملی مگر وظیفه شما رصد حوادث پیش رو نیست، چرا نمی‌توانید درست پیش‌بینی و مدیریت کنید؟
یعنی چه، که یک عده بی‌اعتقاد راه بیفتند به همه مقدسات یک ملت توهین کنند در حد اعلا و شما‌ها را انگار نه انگار؟ بیت‌المال مسلمین را صرف چه می‌کنید؟ چگونه است که چند دانشجوی دلباخته می‌توانند فضای دانشگاه‌ها را کنترل کنند بدون آنکه بهانه‌ای به دست دشمن بدهند اما شما با این همه کبکبه و دبدبه از کنترل حداکثر چندصد نفر ناتوانید؟
آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، آقای نظام! من خسته شده‌ام. بقیه مردم هم خسته شده‌اند که هر روز عده‌ای به بهانه‌ای به مقدسات ما توهین کنند، حرمت‌ها را ندیده بگیرند، علنا دست در دست بیگانه داشته باشند و شما‌ها بزرگشان کنید، میدانشان بدهید، نازشان کنید، لوسشان کنید، پررو و گستاخشان کنید که چه؟ من نمی‌دانم.
آقای پلیس، آقای قوه قضائیه، آقای امنیت ملی، آقای نظام! اینها آن عده‌ای که درباره انتخابات شبهه داشتند، نیستند. اینها آنهایی که چه‌بسا خالصانه پیگیر برخی مطالباتشان بودند، نیستند. اینها مردم ایران نیستند، اینها خسته کرده‌اند همه را، شما هنوز خسته نشده‌اید؟
به نقل از وبلاگ برهمت ارسال نظر
پربیننده