ببخشید، عذر می‌خوام!
علی دایی سرمربی پرسپولیس را با جنگجویی، گلزنی‌ها، موفقیت‌ها، ناکامی‌ها و البته صراحت کلامش به یاد می‌آوریم. آنچه می‌خوانید گزیده‌ای است از جملات معروف او که تا مدت‌ها سرزبان‌ها بود.
همین برایم یک دنیا ارزش دارد که در سایت فیفا بدون اینکه به من اطلاع دهند، عضویت کمیته بین‌المللی فیفا را برایم صادر می‌کنند. امثال قلعه‌نویی می‌توانند از مملکت خارج شوند و هرجایی خواستند بروند تا ببینم چه کسی آنها را می‌شناسد! چند نفر در فوتبال آسیا و اروپا تا امروز اسم قلعه‌نویی را شنیده‌اند؟ من حتی دوست ندارم این افراد درباره‌ام اظهارنظر کنند، چون حتی وقتی از من تعریف و تمجید می‌کنند هم احساس بدی به من دست می‌دهد. فکر می‌کنم هرچقدر این دست آدم‌ها بیشتر درباره علی دایی حرف بزنند، شخصیتم کوچک‌تر می‌شود.
(کمتر کسی است که از دشمنی عمیق میان علی دایی و امیر قلعه‌نویی با خبر نباشد. این حرف‌ها مربوط به زمانی است که دایی تازه سرمربی تیم ملی شده بود)
غلط می‌کنه.....
(داستانش مفصل است. مازیار ناظمی، گوینده اخبار، گفت‌وگوی خصوصی خود با دایی را درباره شکایت وی از مایلی‌کهن روی وبلاگش گذاشت و چندساعت بعد همه ایران صدای دایی را داشتند که پشت تلفن از خجالت حاجی در می‌آمد!)
همین مردمی که علیه من شعار دادند، بعد از گل شجاعی مرا به اوج برده بودند.
(در کنفرانس مطبوعاتی معروف بعد از بازی ایران – عربستان که منجر به اخراج او شد... دایی با تاکید بر حمایت مسؤولان می‌خواست به خبرنگاران اثبات کند که چندان نگران قضاوت روی سکوها نیست، اما او بلافاصله و به فرموده اخراج شد).
من به خاطر خدمت به کشورم، پیشنهاد بایرن‌مونیخ را رد می‌کنم.
(وقتی علی دایی این جمله را در پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی 1994 بر زبان آورد، خبرنگاران احساساتی برایش کف زدند. او در این رقابت‌ها، ستاره بود و گفته می‌شد بایرن به‌دنبال او است. با این حال، مکاتبه منوچهر زندی نویسنده هفته‌نامه کیهان ورزشی با بایرن نشان داد که این خبر صحت ندارد.)
آقای تاج شما بفرمایید بیرون.
(در بازی ایران مقابل کویت در کویت در مرحله اول مقدماتی جام جهانی... این نخستین تجربه رسمی دایی در تیم ملی بود. او در رختکن به حضور نایب‌رئیس فدراسیون در رختکن واکنش نشان داد و گربه را دم حجله کشت!)
آخه به تو چه که من کراوات می‌زنم؟
(دایی بعد از واکنش بعضی از رسانه‌های ایرانی که از کراوات زدن او در مراسم قرعه‌کشی جامجهانی ایراد گرفته بودند، در خلال مصاحبه‌ای با همشهری جوان این جمله را ادا کرد.)
من نه قهرمانم، نه نخبه؛ من خاک پای همه مردم هستم اما متاسفانه ما به نخبه‌کشی عادت کرده‌ایم.
(در برنامه شب شیشه‌ای)
ببخشبد، عذر می‌خوام....
(تکیه کلام همیشگی دایی در مصاحبه‌ها.)
همه کارشناسان متفق‌القولند که من و پیروانی باید در این مسابقه بازی می‌کردیم.
(دایی در واکنش به نیمکت‌نشینی در بازی ایران ـ سوریه سال 1376 مسابقات مقدماتی جام جهانی 1998 با این جمله، اختلاف خود با مایلی‌کهن را رسانه‌ای کرد. مایلی‌کهن هم در موضعی درست بعد از این اظهارنظر، دایی را 3 ماه به تیم ملی دعوت نکرد.)
مگر این همه سال که برایشان گل زدم برایم چه کار کردند که حالا که بد بازی کردم انتظار خوبی از آنها داشته باشم.
(بعد از بازی ایران مقابل مکزیک که انتقادات از علی دایی به نهایت رسیده بود. بغض دایی در مصاحبه‌ای با عادل فردوسی پورشکست. این مصاحبه هرگز پخش نشد.)
تعجب داره؟
(واکنش خشمناک به مطلب طنزآمیز یک روزنامه‌نگار در یکی از روزنامه‌های ورزشی که پای کلمه کاپیتانی علی دایی در تیم منتخب ایران که به نفع زلزله‌زده‌ها به میدان رفته بود، علامت تعجب گذاشته بود)
علی کریمی باید کفش‌های من را جفت کند.
(بعد از آنکه علی کریمی در مصاحبه با هفته‌نامه تماشاگران، حرف‌های تندی علیه دایی بر زبان آورد، این بازیکن در مصاحبه با روزنامه ورزش و اندیشه، پاسخ کریمی را داد.)
ما 4 برادریم که شناسنامه همه ما، اول فروردین گرفته شده.
(در مصاحبه با روزنامه همشهری)
از آقای دنیزلی و شیث رضایی عذرخواهی می‌کنم.
(در برنامه 90 بعد از قهرمانی سایپا.... یکی از شب‌های خوب دایی.او در بازی سایپا شیث را زده بود و به مصطفی دنیزلی گفته بود به بازیکنش به جای فوتبال کشتی یاد می‌دهد.)
برای آقای مهدوی‌کیا می‌نویسند او در سال‌های حضور در هامبورگ کمترین خلاف رانندگی را داشته و از او تقدیر می‌کنند، اما منتظرند ما یک قدم کج بر‌داریم تا همه علیه ما موضع بگیرند.
(در خلال گفت‌وگویی خصوصی در ماهنامه نسیم)
شما فکر کنم خواب بودی!
(به یک خبرنگار آبادانی که سوال اشتباهی درباره تعویض‌ها از او پرسید. دایی در جواب به او گفت که وی خواب بوده و بازی را ندیده!)
در جامجهانی 2006 بازیکنانی بودند که به چشم من نگاه می‌کردند اما به عمد به من پاس نمی‌دادند.
(در گفتوگو با روزنامه اعتماد ملی)
اصلا من در تهران پنت هاوس نخریده‌ام و
اجاره نشینم.
(در گفتوگو با رضا رشیدپور)
حالا من مجبورم قطع کنم چون تو از این جمله‌های من که مصاحبه نمی‌کنم یک مصاحبه در میاری!
(حدس دایی درست بود.این نظری ندارم‌ها، تبدیل به تنها مصاحبه او در دوران سکوت 10 ماهه‌اش شد. البته شکر خدا دوباره دایی را با مصاحبه‌هایش به دست آوردیم!) جمله بازار
ببخشید، عذر می‌خوام!
علی دایی سرمربی پرسپولیس را با جنگجویی، گلزنی‌ها، موفقیت‌ها، ناکامی‌ها و البته صراحت کلامش به یاد می‌آوریم. آنچه می‌خوانید گزیده‌ای است از جملات معروف او که تا مدت‌ها سرزبان‌ها بود.
همین برایم یک دنیا ارزش دارد که در سایت فیفا بدون اینکه به من اطلاع دهند، عضویت کمیته بین‌المللی فیفا را برایم صادر می‌کنند. امثال قلعه‌نویی می‌توانند از مملکت خارج شوند و هرجایی خواستند بروند تا ببینم چه کسی آنها را می‌شناسد! چند نفر در فوتبال آسیا و اروپا تا امروز اسم قلعه‌نویی را شنیده‌اند؟ من حتی دوست ندارم این افراد درباره‌ام اظهارنظر کنند، چون حتی وقتی از من تعریف و تمجید می‌کنند هم احساس بدی به من دست می‌دهد. فکر می‌کنم هرچقدر این دست آدم‌ها بیشتر درباره علی دایی حرف بزنند، شخصیتم کوچک‌تر می‌شود.
(کمتر کسی است که از دشمنی عمیق میان علی دایی و امیر قلعه‌نویی با خبر نباشد. این حرف‌ها مربوط به زمانی است که دایی تازه سرمربی تیم ملی شده بود)
غلط می‌کنه.....
(داستانش مفصل است. مازیار ناظمی، گوینده اخبار، گفت‌وگوی خصوصی خود با دایی را درباره شکایت وی از مایلی‌کهن روی وبلاگش گذاشت و چندساعت بعد همه ایران صدای دایی را داشتند که پشت تلفن از خجالت حاجی در می‌آمد!)
همین مردمی که علیه من شعار دادند، بعد از گل شجاعی مرا به اوج برده بودند.
(در کنفرانس مطبوعاتی معروف بعد از بازی ایران – عربستان که منجر به اخراج او شد... دایی با تاکید بر حمایت مسؤولان می‌خواست به خبرنگاران اثبات کند که چندان نگران قضاوت روی سکوها نیست، اما او بلافاصله و به فرموده اخراج شد).
من به خاطر خدمت به کشورم، پیشنهاد بایرن‌مونیخ را رد می‌کنم.
(وقتی علی دایی این جمله را در پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی 1994 بر زبان آورد، خبرنگاران احساساتی برایش کف زدند. او در این رقابت‌ها، ستاره بود و گفته می‌شد بایرن به‌دنبال او است. با این حال، مکاتبه منوچهر زندی نویسنده هفته‌نامه کیهان ورزشی با بایرن نشان داد که این خبر صحت ندارد.)
آقای تاج شما بفرمایید بیرون.
(در بازی ایران مقابل کویت در کویت در مرحله اول مقدماتی جام جهانی... این نخستین تجربه رسمی دایی در تیم ملی بود. او در رختکن به حضور نایب‌رئیس فدراسیون در رختکن واکنش نشان داد و گربه را دم حجله کشت!)
آخه به تو چه که من کراوات می‌زنم؟
(دایی بعد از واکنش بعضی از رسانه‌های ایرانی که از کراوات زدن او در مراسم قرعه‌کشی جامجهانی ایراد گرفته بودند، در خلال مصاحبه‌ای با همشهری جوان این جمله را ادا کرد.)
من نه قهرمانم، نه نخبه؛ من خاک پای همه مردم هستم اما متاسفانه ما به نخبه‌کشی عادت کرده‌ایم.
(در برنامه شب شیشه‌ای)
ببخشبد، عذر می‌خوام....
(تکیه کلام همیشگی دایی در مصاحبه‌ها.)
همه کارشناسان متفق‌القولند که من و پیروانی باید در این مسابقه بازی می‌کردیم.
(دایی در واکنش به نیمکت‌نشینی در بازی ایران ـ سوریه سال 1376 مسابقات مقدماتی جام جهانی 1998 با این جمله، اختلاف خود با مایلی‌کهن را رسانه‌ای کرد. مایلی‌کهن هم در موضعی درست بعد از این اظهارنظر، دایی را 3 ماه به تیم ملی دعوت نکرد.)
مگر این همه سال که برایشان گل زدم برایم چه کار کردند که حالا که بد بازی کردم انتظار خوبی از آنها داشته باشم.
(بعد از بازی ایران مقابل مکزیک که انتقادات از علی دایی به نهایت رسیده بود. بغض دایی در مصاحبه‌ای با عادل فردوسی پورشکست. این مصاحبه هرگز پخش نشد.)
تعجب داره؟
(واکنش خشمناک به مطلب طنزآمیز یک روزنامه‌نگار در یکی از روزنامه‌های ورزشی که پای کلمه کاپیتانی علی دایی در تیم منتخب ایران که به نفع زلزله‌زده‌ها به میدان رفته بود، علامت تعجب گذاشته بود)
علی کریمی باید کفش‌های من را جفت کند.
(بعد از آنکه علی کریمی در مصاحبه با هفته‌نامه تماشاگران، حرف‌های تندی علیه دایی بر زبان آورد، این بازیکن در مصاحبه با روزنامه ورزش و اندیشه، پاسخ کریمی را داد.)
ما 4 برادریم که شناسنامه همه ما، اول فروردین گرفته شده.
(در مصاحبه با روزنامه همشهری)
از آقای دنیزلی و شیث رضایی عذرخواهی می‌کنم.
(در برنامه 90 بعد از قهرمانی سایپا.... یکی از شب‌های خوب دایی.او در بازی سایپا شیث را زده بود و به مصطفی دنیزلی گفته بود به بازیکنش به جای فوتبال کشتی یاد می‌دهد.)
برای آقای مهدوی‌کیا می‌نویسند او در سال‌های حضور در هامبورگ کمترین خلاف رانندگی را داشته و از او تقدیر می‌کنند، اما منتظرند ما یک قدم کج بر‌داریم تا همه علیه ما موضع بگیرند.
(در خلال گفت‌وگویی خصوصی در ماهنامه نسیم)
شما فکر کنم خواب بودی!
(به یک خبرنگار آبادانی که سوال اشتباهی درباره تعویض‌ها از او پرسید. دایی در جواب به او گفت که وی خواب بوده و بازی را ندیده!)
در جامجهانی 2006 بازیکنانی بودند که به چشم من نگاه می‌کردند اما به عمد به من پاس نمی‌دادند.
(در گفتوگو با روزنامه اعتماد ملی)
اصلا من در تهران پنت هاوس نخریده‌ام و
اجاره نشینم.
(در گفتوگو با رضا رشیدپور)
حالا من مجبورم قطع کنم چون تو از این جمله‌های من که مصاحبه نمی‌کنم یک مصاحبه در میاری!
(حدس دایی درست بود.این نظری ندارم‌ها، تبدیل به تنها مصاحبه او در دوران سکوت 10 ماهه‌اش شد. البته شکر خدا دوباره دایی را با مصاحبه‌هایش به دست آوردیم!) ارسال نظر
پربیننده