فریاد خون
ابوالقاسم حسینجانی: در قرار‌گاه خون، هسته‌های مقاومت را، به بار می‌نشانند.
اگر «ماندن»، آدمی را به واماندگی بکشاند، چاره‌‌ای نمی‌ماند مگر «رفتن». زخم‌های کاری را، با داغی کاری، درمان می‌باید کرد! اگر حرفی، برای گفتن، باشد ـ حتماً باید گفت: به لهجه ممکن؛ با بی‌صدایی درد و یا با فریاد خون! آن هم نه یک بار، نه دو بار، نه ده بار... هفتاد و دوبار! طرح کربلا، برای تغییر دادن سرنوشت زمین است. این «طرح» را، همیشه باید مطرح کرد. «زیارت عاشورا» را، هر روز، باید خواند! همه چیز، از یک «نقطه»، شروع می‌شود. این طرح، شرح می‌خواهد... کربلا، زمین نیست؛ زمینه است! آنکه از پای درس کربلا می‌آید، «پایداری» و «پاسداری»، برایش کاری ندارد. وقتی پای رفتن باشد، با یک کلمه هم، می‌شود رسید.جرأت ادامه حیات انقلابی، دل‌سنگ را، هم، آب می‌کند. از خاک تا خدا، درست، یک کربلا راه است! با قدری «مقاومت»، همه‌چیز، درست می‌شود.
عزاداری رزمندگان روی تیغ‌زارها
علی شکراللهی*: در ایام محرم در جبهه وقتی به صورت پُست در خط مقدم بودیم، امکان برپایی عزاداری و سینه‌زنی وجود نداشت و فقط رزمندگانی که در گروهان‌‌ها و گردان‌ها در مقرهای نزدیک خط مستقر بودند، می‌توانستند عزاداری کنند.
حضور رزمندگانی که صدای خوبی داشتند و مداحی می‌کردند، شور خاصی به این ایام داده بود و اگر در مقر، مسجدی وجود داشت، سیاهپوش می‌شد و عزاداری برپا می‌شد. همچنین هیات‌های سینه‌زنی و عزاداری در خود مقرهای لشکر یا تیپ راه می‌افتاد و وقتی برای رفتن به خط مقدم نزدیک می‌شدیم، نمی‌توانستیم به حالت گسترده عزاداری کنیم. روز تاسوعای سال 62 و همزمان با فصل تابستان بود. سرپل ذهاب در شیاری خارج از پادگان ابوذر، مراسم مختلفی برای عزاداری داشتیم که گروهان‌هایی از شاهرود، سمنان، دامغان و گرمسار بودند که هرکدام به سبک خاص خودشان سینه‌زنی می‌کردند. من درآن زمان در گردان رزمندگان سمنان بودم و به صورت دسته‌های عزاداری از یک گردان به گردان دیگر با سینه‌زنی و عزاداری می‌رفتیم؛ امکانات هیات ما همان پرچم‌هایی بود که در جبهه‌ها وجود داشت و به جای علم استفاده می‌شد و با همان غذایی که سهمیه رزمنده‌ها بود از یکدیگر پذیرایی می‌کردیم. ظهر روز عاشورای سال 62 بود. یکی از بچه‌های گروهان سرخه (شهری در نزدیکی سمنان که سبک خاصی برای سینه‌زنی دارند و برخی از مراسم‌شان اینگونه است که عده‌ای از جوانان شهر همیشه در مراسم عاشورا و تاسوعا لباس مشکی عربی به تن کرده و صورت‌هایشان را می‌پوشانند و به صورت دسته عرب‌ها در جلو هیات‌های سینه‌زنی بزرگ شهر حرکت می‌کنند) به نام شهید جمال گفت: ما اینجا باید دسته عرب‌ها درست کنیم که رزمنده‌های دیگر گفتند: ما نه عبا داریم و نه لباس مشکی؛ که شهید جمال گفت: از پتوهای مشکی که داریم به جای عبا استفاده می‌کنیم و با چفیه‌هایمان، صورت‌ها را می‌پوشانیم. آن محیط پر از تیغ بود و همه در گرمای تابستان پتو به خود پیچیده و صورت‌هایشان را با چفیه‌هایشان بسته بودند و پای برهنه در این تیغ‌زارها شروع به سینه‌زنی جلوی هیات گردان بچه‌های سمنان کردند و به سمت دسته گردان بچه‌های شاهرود رفتند. روز عاشورای آن سال حال و هوای معنوی خاصی با آن سبک خاص سینه‌زنی داشت که جلوه خاصی به هیات‌های عزاداری در جبهه داده بود و همه رزمندگان پاهایشان پر از تیغ شده بود و در آن گرمای تابستان با آن پتوها تحت فشار بودند اما باز عزاداری به عشق سالار شهیدان را با آن سبک خاص در آن محیط زنده کردند. رزمندگان همیشه در جبهه شور حسینی داشتند، عزاداری و نوحه‌خوانی برای امام حسین(ع) و حادثه کربلا، در طول سال همیشه وجود داشت اما در ایام محرم شور و حرکت دیگری در رزمندگان ایجاد می‌شد و انرژی آنها را دو برابر می‌کرد. همچنین عملیات محرم در همان ماه محرم در منطقه سر پل ذهاب صورت گرفت و رزمندگان در این عملیات توان مضاعفی پیدا کرده بودند. با برپایی عزاداری‌های حسینی و روحیه رزمنده‌ها در جبهه، رشادت‌ها و شجاعت‌ها برای حمله به دشمن و بیرون راندن متجاوزان از سرزمین‌مان دو چندان می‌شد و چیزی که برای من در کنار روحیه حماسی رزمندگان قابل توجه بود، نشاطی بود که بچه‌های رزمنده در این ایام پیدا می‌کردند و ماندگار شد و در کنار آن انس و الفتی که بین همه نیروهای رزمنده بیشتر می‌شد.
*رزمنده دوران دفاع مقدس
تأملي در نهضت عاشورا
كتاب «تاملي در نهضت عاشورا» نگاهي دوباره به واقعه كربلا، منابعي كه اين واقعه از آنها نقل شده است و تحريفاتي كه طي تاريخ به آن افزوده شده، دارد. مولف این کتاب، حجت‌الاسلام رسول جعفريان است. در نخستين فصل، كهن‌ترين و مهم‌ترين متون تاريخي مربوط به تاريخ عاشورا معرفي شده‌اند. در فصل دوم به زمينه‌هاي اجتماعي، سياسي، طايفه‌اي و ديني رخداد كربلا پرداخته شده است. 2 فصل بعدي نيز به تاريخ كربلا اختصاص دارند و يك مقتل كوتاه براي واقعه كربلا به حساب مي‌آيند. گفتارهايي درباره اربعين امام حسين(ع)، حكمت شهادت امام حسين(ع)، آثار نهضت امام حسين(ع)، مروري بر محتواي كتاب «كامل الزيارات ابن قولويه»، ابعاد شكلي و شعاري نهضت عاشورا، تاريخ عزاداري اهل سنت براي امام حسين(ع)، نقد كتاب «روضه‌الشهاده» اثر ملاحسين كاشفي و تحريفات عاشورا از جمله مباحثي هستند كه در اين كتاب مورد بررسي قرار گرفته‌اند. در پايان اين كتاب نيز فهرست نام‌ها و مكان‌ها در كنار منابع متعدد آن عرضه شده است. كتاب «تاملي در نهضت عاشورا» به قلم رسول جعفريان، توسط انتشارات مورخ با جلد شوميز در قطع وزيري و با قيمت 25 هزار ريال براي نخستین‌بار در سال 1386 منتشر شده است.
وبلاگ «انتظار و عاشورا» راه‌اندازی شد
به همت بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) شعبه آبادان و خرمشهر، وبلاگ انتظار و عاشورا با هدف توسعه و ترویج فرهنگ انتظار در محیط مجازی راه‌اندازی شد. مسعود دریس، مدیرعامل بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) شعبه آبادان و خرمشهر با اعلام این خبر گفت: این وبلاگ به نشانی اینترنتی www.monjiblog.com/ashora به منظور ایجاد پیوندی میان مباحث مهدوی و عاشورایی ایجاد شده است. دریس اضافه کرد: سایت اصلی ما با عنوان www.monjiblog.com با هدف توسعه و ترویج فرهنگ انتظار در محیط مجازی فعالیت می‌کند.
پیش از این نیز در آنجا وبلاگ نگاه سرخ ــ نگاه سبز را پیرامون انتظار و عاشورا راه‌اندازی کرده‌ایم که شامل مطالب تخصصی و بسیار خوبی درباره حضرت ولی‌عصر (عج) و فرهنگ عاشوراست، ولی با توجه به نام این وبلاگ ممکن است افراد متوجه موضوع آن نشوند، بنابراین تصمیم گرفتیم وبلاگ تخصصی انتظار و عاشورا را در دهه اول محرم راه‌اندازی کنیم تا مطالبی پیرامون هر دو فرهنگ مهدویت و عاشورایی به علاقه‌مندان
ارائه دهیم.
عطر سیب
فریاد خون
ابوالقاسم حسینجانی: در قرار‌گاه خون، هسته‌های مقاومت را، به بار می‌نشانند.
اگر «ماندن»، آدمی را به واماندگی بکشاند، چاره‌‌ای نمی‌ماند مگر «رفتن». زخم‌های کاری را، با داغی کاری، درمان می‌باید کرد! اگر حرفی، برای گفتن، باشد ـ حتماً باید گفت: به لهجه ممکن؛ با بی‌صدایی درد و یا با فریاد خون! آن هم نه یک بار، نه دو بار، نه ده بار... هفتاد و دوبار! طرح کربلا، برای تغییر دادن سرنوشت زمین است. این «طرح» را، همیشه باید مطرح کرد. «زیارت عاشورا» را، هر روز، باید خواند! همه چیز، از یک «نقطه»، شروع می‌شود. این طرح، شرح می‌خواهد... کربلا، زمین نیست؛ زمینه است! آنکه از پای درس کربلا می‌آید، «پایداری» و «پاسداری»، برایش کاری ندارد. وقتی پای رفتن باشد، با یک کلمه هم، می‌شود رسید.جرأت ادامه حیات انقلابی، دل‌سنگ را، هم، آب می‌کند. از خاک تا خدا، درست، یک کربلا راه است! با قدری «مقاومت»، همه‌چیز، درست می‌شود.
عزاداری رزمندگان روی تیغ‌زارها
علی شکراللهی*: در ایام محرم در جبهه وقتی به صورت پُست در خط مقدم بودیم، امکان برپایی عزاداری و سینه‌زنی وجود نداشت و فقط رزمندگانی که در گروهان‌‌ها و گردان‌ها در مقرهای نزدیک خط مستقر بودند، می‌توانستند عزاداری کنند.
حضور رزمندگانی که صدای خوبی داشتند و مداحی می‌کردند، شور خاصی به این ایام داده بود و اگر در مقر، مسجدی وجود داشت، سیاهپوش می‌شد و عزاداری برپا می‌شد. همچنین هیات‌های سینه‌زنی و عزاداری در خود مقرهای لشکر یا تیپ راه می‌افتاد و وقتی برای رفتن به خط مقدم نزدیک می‌شدیم، نمی‌توانستیم به حالت گسترده عزاداری کنیم. روز تاسوعای سال 62 و همزمان با فصل تابستان بود. سرپل ذهاب در شیاری خارج از پادگان ابوذر، مراسم مختلفی برای عزاداری داشتیم که گروهان‌هایی از شاهرود، سمنان، دامغان و گرمسار بودند که هرکدام به سبک خاص خودشان سینه‌زنی می‌کردند. من درآن زمان در گردان رزمندگان سمنان بودم و به صورت دسته‌های عزاداری از یک گردان به گردان دیگر با سینه‌زنی و عزاداری می‌رفتیم؛ امکانات هیات ما همان پرچم‌هایی بود که در جبهه‌ها وجود داشت و به جای علم استفاده می‌شد و با همان غذایی که سهمیه رزمنده‌ها بود از یکدیگر پذیرایی می‌کردیم. ظهر روز عاشورای سال 62 بود. یکی از بچه‌های گروهان سرخه (شهری در نزدیکی سمنان که سبک خاصی برای سینه‌زنی دارند و برخی از مراسم‌شان اینگونه است که عده‌ای از جوانان شهر همیشه در مراسم عاشورا و تاسوعا لباس مشکی عربی به تن کرده و صورت‌هایشان را می‌پوشانند و به صورت دسته عرب‌ها در جلو هیات‌های سینه‌زنی بزرگ شهر حرکت می‌کنند) به نام شهید جمال گفت: ما اینجا باید دسته عرب‌ها درست کنیم که رزمنده‌های دیگر گفتند: ما نه عبا داریم و نه لباس مشکی؛ که شهید جمال گفت: از پتوهای مشکی که داریم به جای عبا استفاده می‌کنیم و با چفیه‌هایمان، صورت‌ها را می‌پوشانیم. آن محیط پر از تیغ بود و همه در گرمای تابستان پتو به خود پیچیده و صورت‌هایشان را با چفیه‌هایشان بسته بودند و پای برهنه در این تیغ‌زارها شروع به سینه‌زنی جلوی هیات گردان بچه‌های سمنان کردند و به سمت دسته گردان بچه‌های شاهرود رفتند. روز عاشورای آن سال حال و هوای معنوی خاصی با آن سبک خاص سینه‌زنی داشت که جلوه خاصی به هیات‌های عزاداری در جبهه داده بود و همه رزمندگان پاهایشان پر از تیغ شده بود و در آن گرمای تابستان با آن پتوها تحت فشار بودند اما باز عزاداری به عشق سالار شهیدان را با آن سبک خاص در آن محیط زنده کردند. رزمندگان همیشه در جبهه شور حسینی داشتند، عزاداری و نوحه‌خوانی برای امام حسین(ع) و حادثه کربلا، در طول سال همیشه وجود داشت اما در ایام محرم شور و حرکت دیگری در رزمندگان ایجاد می‌شد و انرژی آنها را دو برابر می‌کرد. همچنین عملیات محرم در همان ماه محرم در منطقه سر پل ذهاب صورت گرفت و رزمندگان در این عملیات توان مضاعفی پیدا کرده بودند. با برپایی عزاداری‌های حسینی و روحیه رزمنده‌ها در جبهه، رشادت‌ها و شجاعت‌ها برای حمله به دشمن و بیرون راندن متجاوزان از سرزمین‌مان دو چندان می‌شد و چیزی که برای من در کنار روحیه حماسی رزمندگان قابل توجه بود، نشاطی بود که بچه‌های رزمنده در این ایام پیدا می‌کردند و ماندگار شد و در کنار آن انس و الفتی که بین همه نیروهای رزمنده بیشتر می‌شد.
*رزمنده دوران دفاع مقدس
تأملي در نهضت عاشورا
كتاب «تاملي در نهضت عاشورا» نگاهي دوباره به واقعه كربلا، منابعي كه اين واقعه از آنها نقل شده است و تحريفاتي كه طي تاريخ به آن افزوده شده، دارد. مولف این کتاب، حجت‌الاسلام رسول جعفريان است. در نخستين فصل، كهن‌ترين و مهم‌ترين متون تاريخي مربوط به تاريخ عاشورا معرفي شده‌اند. در فصل دوم به زمينه‌هاي اجتماعي، سياسي، طايفه‌اي و ديني رخداد كربلا پرداخته شده است. 2 فصل بعدي نيز به تاريخ كربلا اختصاص دارند و يك مقتل كوتاه براي واقعه كربلا به حساب مي‌آيند. گفتارهايي درباره اربعين امام حسين(ع)، حكمت شهادت امام حسين(ع)، آثار نهضت امام حسين(ع)، مروري بر محتواي كتاب «كامل الزيارات ابن قولويه»، ابعاد شكلي و شعاري نهضت عاشورا، تاريخ عزاداري اهل سنت براي امام حسين(ع)، نقد كتاب «روضه‌الشهاده» اثر ملاحسين كاشفي و تحريفات عاشورا از جمله مباحثي هستند كه در اين كتاب مورد بررسي قرار گرفته‌اند. در پايان اين كتاب نيز فهرست نام‌ها و مكان‌ها در كنار منابع متعدد آن عرضه شده است. كتاب «تاملي در نهضت عاشورا» به قلم رسول جعفريان، توسط انتشارات مورخ با جلد شوميز در قطع وزيري و با قيمت 25 هزار ريال براي نخستین‌بار در سال 1386 منتشر شده است.
وبلاگ «انتظار و عاشورا» راه‌اندازی شد
به همت بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) شعبه آبادان و خرمشهر، وبلاگ انتظار و عاشورا با هدف توسعه و ترویج فرهنگ انتظار در محیط مجازی راه‌اندازی شد. مسعود دریس، مدیرعامل بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) شعبه آبادان و خرمشهر با اعلام این خبر گفت: این وبلاگ به نشانی اینترنتی www.monjiblog.com/ashora به منظور ایجاد پیوندی میان مباحث مهدوی و عاشورایی ایجاد شده است. دریس اضافه کرد: سایت اصلی ما با عنوان www.monjiblog.com با هدف توسعه و ترویج فرهنگ انتظار در محیط مجازی فعالیت می‌کند.
پیش از این نیز در آنجا وبلاگ نگاه سرخ ــ نگاه سبز را پیرامون انتظار و عاشورا راه‌اندازی کرده‌ایم که شامل مطالب تخصصی و بسیار خوبی درباره حضرت ولی‌عصر (عج) و فرهنگ عاشوراست، ولی با توجه به نام این وبلاگ ممکن است افراد متوجه موضوع آن نشوند، بنابراین تصمیم گرفتیم وبلاگ تخصصی انتظار و عاشورا را در دهه اول محرم راه‌اندازی کنیم تا مطالبی پیرامون هر دو فرهنگ مهدویت و عاشورایی به علاقه‌مندان
ارائه دهیم.
ارسال نظر
پربیننده