می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت
آتش بیار معرکه آتش گرفته است
چو بد کردی مباش ایمن ز آفات
برایت می‌شود آتش مکافات
کبوتر با کبوتر، باز با باز
کند این شعله با آن شعله پرواز
گفتم کنایتی و مکرر نمی‌کنم
دستان انتقام خدا را ببین بسوز
یارب به که شاید گفت این نکته که در عالم
هرکس که کند آتش، دامان خودش گیرد
آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم
گر چه قمپز کرده بودم در ولی ماندم به گل!
مکن تکیه بر مُلْک دنیا و پشت
که آتش بگیرد هرآنکس که کُشت
الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز
از آنهایی که کالیفرنیا داشت