«عمربن سعد» به دستور ابن زياد، عمرو بن‌حجّاج را با 500 سوار بر اطراف رود فرات و شعب آن مامور كرد تا امام حسين(ع) و يارانش دسترسي به آب نداشته باشند. بدين‌ترتيب تشنگي بر اولاد حضرت رسول اكرم (ص) و ديگر افراد مستولي شد و امام حسين(ع) فرمودند كه براي خيمه‌گاه آب فراهم شود.بر اين اساس حضرت عباس بن‌علي(ع) برادر شجاع امام حسين(ع) همراه20 تن ديگر با مشك‌هاي آب به طرف فرات حركت كردند .
ملاقات امام حسین (ع) با عمربن سعد در کربلا
امام حسین (ع) که راضی به جنگ و خونریزی میان مسلمانان نبود تلاش کرد تا مانع از درگیری شود به همین دلیل با عمربن سعد ملاقات کرد و برای پایان بحران با وی به تفاهم رسید ولی عبیدالله بن‌زیاد با تحریک شمر، نامه شدید‌اللحنی برای عمربن سعد نوشت و دستور داد تا با امام بشدت برخورد کنند.
فرمان حمله عمومی
روز نهم ماه محرم كه معروف به تاسوعاست، آخرين روزى بود كه امام حسين(ع) و يارانش شبانگاه آن را درك كرده بودند و اين روز به شب عاشورا پيوند خورد. به همین‌خاطر این روز نزد مسلمانان و محبان اهل بيت(ع) از اهميت بالایى برخوردار است.
مسلمانان تاريخ‌ساز ايران اسلامى همچون بسياری از مسلمانان سراسر گيتی، اين روز را منتسب به ساقی دشت كربلا، حضرت ابوالفضل‌العباس (ع) می‌دانند. مهم‌ترین وقایع این روز عبارت است از :
ورود شمر به كربلا، امان‌نامه براى ابوالفضل‌العباس عليه‌السلام و فرمان حمله عمومى.
شهادت امام حسین (ع) و یاران باوفایش
سپاه اندك امام حسین (ع)، با دلاورى و دليرى تمام، روز عاشورا از حيثيت و موجوديت خويش و اعتقادات و اصول مذهبى و سياسى خود دفاع و پاسدارى کردند و مغلوب دشمن نشدند. هر يك از ياران امام حسين (ع) با ده‌ها تن از نيروهاى دشمن به نبرد نابرابر و تن به تن پرداختند ولى هيچ‌گونه سستى و ترديدى در آنها ملاحظه نمى‌شد و اين روحيه بالاى رزمى- اعتقادى، براى دشمن، سنگين و كمرشكن بود. ياران امام‌حسين(ع) تا عصر عاشورا نبرد را ادامه دادند و تا آخرين قطره خون از قيام امام حسين (ع) پاسدارى كردند.
عمربن سعد در عصر عاشورا براى خوش‌خدمتى بيش‌تر و اعلام وفادارى به عبيدالله بن‌زياد و خاندان بنى‌اميه، دستور داد سر بريده امام حسين (ع) را با شتاب به كوفه ببرند و عبيدالله بن‌زياد را از پايان يافتن واقعه كربلا با خبر کردند.
ماموريت رساندن سر مقدس اباعبدالله‌الحسين (ع) با خولى‌بن يزيد اصبحى و حميد‌بن مسلم بود. آنان شب به كوفه رسيدند. در آن هنگام دارالاماره نيز بسته بود. به همين خاطر شب را در خانه خويش گذراندند و بامداد روز يازدهم سر مقدس امام را نزد عبيدالله بردند. بستن آب به روی امام حسین (ع) و یارانش
«عمربن سعد» به دستور ابن زياد، عمرو بن‌حجّاج را با 500 سوار بر اطراف رود فرات و شعب آن مامور كرد تا امام حسين(ع) و يارانش دسترسي به آب نداشته باشند. بدين‌ترتيب تشنگي بر اولاد حضرت رسول اكرم (ص) و ديگر افراد مستولي شد و امام حسين(ع) فرمودند كه براي خيمه‌گاه آب فراهم شود.بر اين اساس حضرت عباس بن‌علي(ع) برادر شجاع امام حسين(ع) همراه20 تن ديگر با مشك‌هاي آب به طرف فرات حركت كردند .
ملاقات امام حسین (ع) با عمربن سعد در کربلا
امام حسین (ع) که راضی به جنگ و خونریزی میان مسلمانان نبود تلاش کرد تا مانع از درگیری شود به همین دلیل با عمربن سعد ملاقات کرد و برای پایان بحران با وی به تفاهم رسید ولی عبیدالله بن‌زیاد با تحریک شمر، نامه شدید‌اللحنی برای عمربن سعد نوشت و دستور داد تا با امام بشدت برخورد کنند.
فرمان حمله عمومی
روز نهم ماه محرم كه معروف به تاسوعاست، آخرين روزى بود كه امام حسين(ع) و يارانش شبانگاه آن را درك كرده بودند و اين روز به شب عاشورا پيوند خورد. به همین‌خاطر این روز نزد مسلمانان و محبان اهل بيت(ع) از اهميت بالایى برخوردار است.
مسلمانان تاريخ‌ساز ايران اسلامى همچون بسياری از مسلمانان سراسر گيتی، اين روز را منتسب به ساقی دشت كربلا، حضرت ابوالفضل‌العباس (ع) می‌دانند. مهم‌ترین وقایع این روز عبارت است از :
ورود شمر به كربلا، امان‌نامه براى ابوالفضل‌العباس عليه‌السلام و فرمان حمله عمومى.
شهادت امام حسین (ع) و یاران باوفایش
سپاه اندك امام حسین (ع)، با دلاورى و دليرى تمام، روز عاشورا از حيثيت و موجوديت خويش و اعتقادات و اصول مذهبى و سياسى خود دفاع و پاسدارى کردند و مغلوب دشمن نشدند. هر يك از ياران امام حسين (ع) با ده‌ها تن از نيروهاى دشمن به نبرد نابرابر و تن به تن پرداختند ولى هيچ‌گونه سستى و ترديدى در آنها ملاحظه نمى‌شد و اين روحيه بالاى رزمى- اعتقادى، براى دشمن، سنگين و كمرشكن بود. ياران امام‌حسين(ع) تا عصر عاشورا نبرد را ادامه دادند و تا آخرين قطره خون از قيام امام حسين (ع) پاسدارى كردند.
عمربن سعد در عصر عاشورا براى خوش‌خدمتى بيش‌تر و اعلام وفادارى به عبيدالله بن‌زياد و خاندان بنى‌اميه، دستور داد سر بريده امام حسين (ع) را با شتاب به كوفه ببرند و عبيدالله بن‌زياد را از پايان يافتن واقعه كربلا با خبر کردند.
ماموريت رساندن سر مقدس اباعبدالله‌الحسين (ع) با خولى‌بن يزيد اصبحى و حميد‌بن مسلم بود. آنان شب به كوفه رسيدند. در آن هنگام دارالاماره نيز بسته بود. به همين خاطر شب را در خانه خويش گذراندند و بامداد روز يازدهم سر مقدس امام را نزد عبيدالله بردند. ارسال نظر
پربیننده