اگر زینب نبود
سِرّ نى در نینوا مىماند اگر زینب نبود
کربلا در کربلا مىماند اگر زینب نبود
چهره سرخ حقیقت بعد از آن توفان رنگ
پشت ابرى از ریا مىماند اگر زینب نبود
در عبور از بستر تاریخ، سیل انقلاب
پشت کوه فتنهها مىماند اگر زینب نبود
قادر طهماسبى (فرید)
آغاز حرکت اسرا و اهل بیت «امام حسین(ع)» به شام
با پایان یافتن روز دهم محرم سال16 قمری و شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش، یزيدیان به غارت کاروان حسینی پرداختند. آنان خیمه‌های امام(ع) را سوزاندند و از به یغما بردن جزئی‌ترین وسایل هم دریغ نکردند. سرانجام کاروان امام حسین(ع) این‌بار به رهبری امام سجاد(ع) و حضرت زینب کبری(س) در شامگاه روز یازدهم محرم به طرف کوفه حرکت داده شد و نهضت حسینی، به شکلی دیگر ادامه یافت. هرچند دشمن توانسته بود نیروهای امام را در ظاهر شکست دهد ولی رسوایی‌های حکومت جور بنی‌امیه و افشاگری‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) روی امویان را در تاریخ سیاه کرد و قیام حسین(ع) و راه پاک او را جاودانه ساخت.
نوحه منسوب به سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا
نوحه‌ای منسوب به سیدالشهدا(ع) وجود دارد که گویا حضرت در لحظات آخر عمر شریفشان این شعر را سروده‌اند و سال‌هاست مداحان و واعظان در جلسات هفتگی خود آن را همخوانی می‌کنند. این شعر به «شیعتی» معروف است.
گفته می‌شود که دلیل سلام دادن شیعیان پس از نوشیدن آب، همین شعری است که حضرت در ظهر عاشورا گفته‌اند. و اما شعر: شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذکرونی/ اَوْ سَمِعْتُم بِغَریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی (شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید. / یا هنگامی که از غریبی یا شهیدی خبری شنیدید، بر من ندبه کنید).
فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیرِ جُرْمٍ قَتِلُونی/ وَ بِجَرد الخَیلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی (من نواده [پیامبر] هستم که مرا بی گناه کشتند/ و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند).
لَیتَکم فی یوْمِ عاشورا جمیعاَ تَنْظُرونی/ کیفَ اِسْتَسْقی لِطِفْلی فَاَبوا اَن یرْحَمُونی (ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید/ که چگونه برای کودک خردسالم، آب خواستم و آنان رحم نکردند).
اين قافله غافلان
...قافله غافلان پیرامون حقیقت حصار کشیده‌اند. آدمکان جامه آدمی پوشیده، زالوان خون پاکان را مکیده‌اند. خیمه‌های حسین، لحظه‌های آخر بر پای ماندن را می‌آزمایند و او در گودال، بذر شهادت را در پهنه روزگار می‌پراکند. لحظه‌های غریبی است؛ قامت‌های افراشته جوانان بر خاک افتاده، آفتاب از تابیدن بر این پیکرهای پاک شرم دارد. پیشینیان هرگز گمان نمی‌بردند ، مردی بیاید اینگونه استوار، اینگونه پاکدل، اینگونه پاکباز، این‌قدر سر فراز. پیشینیان چگونه بدانند خورشید در کدام مزرعه طلوع می‌کند.
محمد روحانی
عطر سيب
اگر زینب نبود
سِرّ نى در نینوا مىماند اگر زینب نبود
کربلا در کربلا مىماند اگر زینب نبود
چهره سرخ حقیقت بعد از آن توفان رنگ
پشت ابرى از ریا مىماند اگر زینب نبود
در عبور از بستر تاریخ، سیل انقلاب
پشت کوه فتنهها مىماند اگر زینب نبود
قادر طهماسبى (فرید)
آغاز حرکت اسرا و اهل بیت «امام حسین(ع)» به شام
با پایان یافتن روز دهم محرم سال16 قمری و شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش، یزيدیان به غارت کاروان حسینی پرداختند. آنان خیمه‌های امام(ع) را سوزاندند و از به یغما بردن جزئی‌ترین وسایل هم دریغ نکردند. سرانجام کاروان امام حسین(ع) این‌بار به رهبری امام سجاد(ع) و حضرت زینب کبری(س) در شامگاه روز یازدهم محرم به طرف کوفه حرکت داده شد و نهضت حسینی، به شکلی دیگر ادامه یافت. هرچند دشمن توانسته بود نیروهای امام را در ظاهر شکست دهد ولی رسوایی‌های حکومت جور بنی‌امیه و افشاگری‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) روی امویان را در تاریخ سیاه کرد و قیام حسین(ع) و راه پاک او را جاودانه ساخت.
نوحه منسوب به سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا
نوحه‌ای منسوب به سیدالشهدا(ع) وجود دارد که گویا حضرت در لحظات آخر عمر شریفشان این شعر را سروده‌اند و سال‌هاست مداحان و واعظان در جلسات هفتگی خود آن را همخوانی می‌کنند. این شعر به «شیعتی» معروف است.
گفته می‌شود که دلیل سلام دادن شیعیان پس از نوشیدن آب، همین شعری است که حضرت در ظهر عاشورا گفته‌اند. و اما شعر: شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذکرونی/ اَوْ سَمِعْتُم بِغَریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی (شیعیان من! هنگامی که آب گوارا نوشیدید، مرا یاد کنید. / یا هنگامی که از غریبی یا شهیدی خبری شنیدید، بر من ندبه کنید).
فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیرِ جُرْمٍ قَتِلُونی/ وَ بِجَرد الخَیلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی (من نواده [پیامبر] هستم که مرا بی گناه کشتند/ و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان کردند).
لَیتَکم فی یوْمِ عاشورا جمیعاَ تَنْظُرونی/ کیفَ اِسْتَسْقی لِطِفْلی فَاَبوا اَن یرْحَمُونی (ای کاش، همگی در روز عاشورا بودید و می‌دیدید/ که چگونه برای کودک خردسالم، آب خواستم و آنان رحم نکردند).
اين قافله غافلان
...قافله غافلان پیرامون حقیقت حصار کشیده‌اند. آدمکان جامه آدمی پوشیده، زالوان خون پاکان را مکیده‌اند. خیمه‌های حسین، لحظه‌های آخر بر پای ماندن را می‌آزمایند و او در گودال، بذر شهادت را در پهنه روزگار می‌پراکند. لحظه‌های غریبی است؛ قامت‌های افراشته جوانان بر خاک افتاده، آفتاب از تابیدن بر این پیکرهای پاک شرم دارد. پیشینیان هرگز گمان نمی‌بردند ، مردی بیاید اینگونه استوار، اینگونه پاکدل، اینگونه پاکباز، این‌قدر سر فراز. پیشینیان چگونه بدانند خورشید در کدام مزرعه طلوع می‌کند.
محمد روحانی
ارسال نظر
پربیننده