منچستریونایتد این فصل حتی سایه‌ای از شیاطین سرخ با عظمت دو دهه گذشته نیز نبوده است. منچستریونایتد به نظر دچار یک بحران هویت شده و دلیل این بحران بی‌شک سرالکس فرگوسن بزرگ است. ستاره‌های سابق منچستریونایتد خندان و کمی مغرور همانند زمان حضورشان در استادیوم‌های فوتبال در یک ردیف ایستاده‌اند، دیوید بکام، پل اسکولز، رایان گیگز، نیکی بات، گری و فیل نویل. آنها توانستند با هم به مدت یک دهه فوتبال را در انگلیس و حتی در اروپا تحت تاثیر خود قرار دهند و در تاریخ باشگاه منچستریونایتد جاودانه شوند. این بازیکنان بار دیگر در دسامبر گذشته بازگشت خود را جشن گرفتند اما این بار بر پرده سینما. مستندی به عنوان «92 The class of» در حقیقت یادبودی از آن دوران طلایی این نسل از بازیکنان منچستریونایتد است که موفق به کسب 4 عنوانی قهرمانی در لیگ جزیره، تعداد بی‌شماری قهرمانی در جام‌های حذفی و خیریه و از همه مهم‌تر، یک سه‌گانه تاریخی در سال 1999 شدند و قهرمانی آنها در فینال دراماتیک لیگ قهرمانان 99 در نوکمپ، نقطه اوج این فیلم است. برای مراسم افتتاحیه بخش این فیلم نمایندگان این نسل طلایی، همانند هنرپیشگان هالیوودی در لندن روی فرش قرمز رژه رفتند و در لباس‌های معمولی خود را در معرض دوربین خبرنگاران قرار دادند. دیوید بکام شناخته شده‌ترین چهره این نسل در این مراسم گفت: «ما بسیار عالی فوتبال بازی می‌کردیم، از بازی خود لذت می‌بردیم و به تیم خود عشق می‌ورزیدیم.» اکثر بازیکنان این نسل فراموش‌نشدنی به نوعی هنوز با باشگاه منچستریونایتد در ارتباط هستند، یکی برای این تیم با بیش 40 سال سن همچنان مشغول بازی است و دیگری به عنوان مربی فعالیت می‌کند. اسکولز و بات در حال پرورش نسل جوان و استعدادهای باشگاه هستند و فیل نویل به عنوان دستیار دیوید مویس سرمربی تیم خدمت می‌کند و باقی آنها نیز طرفدار پر وپا قرص تیم باقی مانده‌اند و هر هفته بی‌صبرانه منتظر تماشای بازی تیم محبوب خود هستند و قلب آنها به نوعی به باشگاه وصل است. در این اواخر شایعاتی به گوش می‌رسد که خانواده متمول گلیزر مالکان باشگاه منچستریونایتد دیگر تمایلی به تیمداری ندارد. برعهده گرفتن مالکیت شیاطین سرخ توسط گلیزرها در سال 2003 باعث عصبانیت شدیدی در بین هواداران این تیم شده بود، به طوری که جبهه مقابل این میلیاردرهای آمریکایی در سال‌های اخیر بسیار توسعه یافته است. حال به نظر می‌رسد عدم موفقیت ورزشی در این سال دلیل اصلی عدم تمایل بیشتر این میلیاردرهای آمریکایی به باشگاهداری در منچستر باشد.جیم دان، یکی از گزارشگران سایت Goal در بریتانیا معتقد است: «نسل 92 بی‌تردید می‌توانند عهده‌دار مالکیت باشگاه منچستریونایتد شوند، بویژه دیوید بکام که از زمان حضورش در باشگاه پاری‌سن‌ژرمن رابطه خوبی با شیوخ ثروتمند عرب دارد. البته او به تازگی عهده‌دار مالکیت باشگاهی در میامی شده و سایر اعضای این نسل نیز عهده‌دار تیم سالفوردسیتی از دسته‌های پایین‌تر فوتبال انگلیس شده‌اند و این خود می‌تواند تاییدی بر این ادعا باشد». منچستریونایتد بعد از سپری شدن 32 هفته از رقابت‌های لیگ جزیره، رتبه هفتم را در اختیار دارد، رسیدن به رقابت‌های لیگ قهرمانان سال آینده و حتی رقیب همشهری، منچسترسیتی ناممکن به نظر می‌رسد و حتی رسیدن آنها به رقابت‌های لیگ اروپای فصل بعد نیز در خطر است و شاید شکست بایرن مونیخ و رسیدن به جمع چهار تیم برتر اروپا آخرین امید آنها در این فصل باشد ولی بی‌تردید هواداران این تیم همیشه موفق، انتظارات بیشتری از این تیم دارند. ریوفردیناند از بازیکنان باسابقه کادر حال حاضر منچستریونایتد می‌گوید: «بعد از هر بازی من به هیچ‌وجه مایل به ترک استادیوم نیستم و حتی دیگر شجاعت تماشای تلویزیون را ندارم. ما نمی‌خواهیم شاهد این باشیم که تیم‌های دیگر جام‌های مختلف را به تصرف خود درمی‌آورند و ما فقط نظاره‌گر آنها باشیم. ما به قهرمانی عادت کرده بودیم و می‌خواهیم دوباره به آن برسیم.» اعتراف فردیناند در واقع به‌خوبی می‌تواند شرایط حاکم بر تیم را توصیف کند. تا چند سال پیش فردیناند رئیس بی‌چون و چرای تیم بود اما گذشت زمان را کسی نمی‌تواند متوقف کند. بهترین روزهای او گذشته است و این سرنوشتی است که فردیناند باید با نمانیا ویدیچ، پاتریک اورا و رایان گیگز
40 ساله تقسیم کند.