حفظ مرفاوی به بهاي نابودي استقلال

امير علي زاهد 10 بازی؛ 6 برد، 4 مساوی، بهترین خط حمله، بهترین خط دفاع، 22 امتیاز از 30 امتیاز ممکن (میانگین 2/2 امتیاز از هر بازی) و صدرنشینی بلامنازع در جدول رده‌بندی لیگ نهم برتر. این حاصل تلاش آبی‌پوشان تا رخ دادن نخستین شکست لیگ برتر بود و پس از آن شکست، پیش‌بینی کارشناسانی که عملکرد 3 فصل پیش آقای مرفاوی را دیده بودند، به حقیقت پيوست؛ استقلال تهران 2- استقلال اهواز 3 و پس از آن باخت‌ها و تساوی‌های لعنتی از راه رسیدند. سرمربی‌ای که توان خروج از بحران را ندارد به پشتگرمی مدیرعامل، بی‌خیال هوادارانی که این روزها زجر می‌کشند و هر روز تیم خود را از کسب عنوان قهرمانی ناامیدتر می‌بینند، می‌داند تا آخر فصل با کسب هر نتیجه‌ای سرمربی استقلال است. 11 بازی؛ 2 برد، 4 مساوی و 5 باخت، 10 امتیاز از 33 امتیاز ممکن، پاک شدن رکوردهای بهترین خط حمله و دفاع و واگذاری صدر جدول به سپاهان، عقب ماندن از سرخپوشان همیشه رقیب که خود اوضاعی بحرانی دارند و باز هم یک سرمربی که خودش هم دیگر می‌داند «این‌کاره»‌نیست و یک مدیرعامل که برای آنکه ثابت کند حرف «مرد» یکی است، حرف کارشناسان دلسوز که قطعا دلسوز خود مرفاوی هم هستند را به دیوار می‌کوبد. اینک 7بازی پیاپی در ورزشگاه آزادی فرامی‌رسد؛ اولی که با مردانگی ملوانان انزلی از دست رفت، اما آیا استقلال پس از تعطیلی 3 هفته‌ای لیگ برتر (برای بازی‌های تدارکاتی و رسمی تیم ملی) می‌تواند 18 امتیاز از این 6بازی خانگی بگیرد تا فاصله 14 امتیازی‌اش با سپاهان که دیگر از هم‌اکنون باید آن را قهرمان امسال دانست، بیشتر نشود؟ شاید بهانه مدیرعامل استقلال - که شانس آوردیم رئیس فدراسیون نمی‌تواند بشود اگر نه دست به نیمکت تیم ملی و مربی مورد نظرش نمی‌زد تا فوتبال ایران را از کسب تساوی برابر گوآم و مالدیو خشنود کند! - برای برکنار نکردن مرفاوی این باشد که این مربی، 3 فصل پیش به‌رغم بحران‌های مدیریتی و همچنین عدم نتیجه‌گیری در بخش زیادی از فصل، استقلال را تا روز آخر شانس‌دار کسب عنوان قهرمانی نگه داشت، هرچند در پایان به رتبه‌ای بهتر از چهارم دست نیافت، اما گرچه یادآوری این نکته هم نخواهد گذاشت مدیرعامل آبی‌ها دست از این شیوه بردارد ولی لازم می‌دانیم به آن اشاره کنیم: در آن فصل سایپا، استقلال اهواز و پرسپولیس (مدعیان دیگر قهرمانی) با استقلال بر سر کسب نتایج ضعیف‌ مسابقه گذاشته بودند و فاصله امتیازات تا روز آخر بین تیم‌های اول تا چهارم از 2 امتیاز فراتر نمی‌رفت اما سپاهان تا اینجای بازی‌ها 46 امتیاز اندوخته و اگر هر 5 بازی پیش روی خود را واگذار کند –که بسیار بعید است – و استقلال هم هر 5 بازی آتی خود را ببرد –که دور از ذهن‌تر از گزینه قبلی است!- تازه بدون در نظر گرفتن نتایج دیگر تیم‌ها، استقلال باز هم صدرنشین می‌شود. البته این جزو محالات است چون با این وضعی که استقلال دارد، بعید است تا آخر فصل در نیمه بالایی جدول دوام بیاورد. اما سوالی هم در پایان از مدیرعامل استقلال داریم؛ در صورتی که استقلال چه نتایجی بگیرد دست از این شیوه برداشته و انتخاب غلط خود را که جواب نداده تعویض می‌کنید؟ گناه این هواداران چیست که باید تاوان اشتباهی را که نمی‌خواهید تصحیح کنید، بدهند؟ آیا این نوعی بدیع از مدیریت ورزشی است؟ در صورتی که مدیرعامل تیمی معمولی بودید، اگر 20 سال هم به ترکیب کادر‌فنی دست نمی‌زدید، کسی انتقادی نداشت. به‌عنوان مثال مدیر باشگاه «میدلزبورو»ی انگلستان معمولا به گزینه‌های مربیگری‌اش سال‌ها (گاهی یک دهه) فرصت می‌دهد و هدفش فقط ماندن «بورو» در لیگ برتر این کشور است اما برای تیمی چون استقلال چنین نسخه‌ای شفابخش نیست. هواداران استقلال، چشم امیدشان به قهرمانی در هر 3 جام امسال بود، لیگ برتر که دیگر دست‌نیافتنی به نظر می‌رسد، لطفا با شنیدن حرف کارشناسان و بررسی دقیق نتایج 11هفته اخیر برای 2 جام باقی‌مانده (حذفی و قهرمانان آسیا) سرمربی‌ای در حد استقلال بیاورید.