کشند قرمز خلیج فارس حاد و بحرانی نیست

گروه اجتماعی: کشند سرخ نوعی شکوفایی جلبکی است و زمانی اتفاق می‌افتد که مواد مغذی به آب دریا وارد شود که شامل ترکیباتی از فسفر و ازت است و از طریق زهاب‌های کشاورزی و فاضلاب‌های شهری و صنعتی به دریا می‌ریزد. کشند سرخ گروهی از پلانکتون‌هاست که نوع خطرناک آن در فصول گرم به 2 صورت اکوسیستم دریایی را به مخاطره می‌اندازد؛ اول آنکه سمی ترشح می‌کند که موجب آلودگی آب‌ها و از بین رفتن آبزیان می‌شود و در حالت دوم با توجه به عمر کوتاه این فیتو پلانکتون‌ها که بین 24 تا 48 ساعت است تجزیه آنان موجب از بین بردن اکسیژن آب شده و در این حالت ادامه حیات بسیاری از آبزیان غیرممکن می‌شود. این پدیده تا به حال 2بار در دریای عمان و خلیج فارس مشکلاتی را برای اکوسیستم پدید آورده و بسیاری از کارشناسان نگرانند که در دریای خزر نیز شاهد آن باشیم. روز گذشته معاون دریایی سازمان محیط زیست به ارائه گزارشی از وضع کشند قرمز در دریاهای ایران پرداخت و اعلام کرد، وضع کشند سرخ در خلیج فارس و دریای عمان در زمان حاضر حاد و بحرانی نیست، اما باید راهکاری برای کنترل کامل این آلودگی در آب‌های کشور بیابیم. محمدباقر نبوی افزود: سال گذشته (87) اواخر شهریورماه با بحران کشند سرخ در دریای عمان بویژه در سواحل استان هرمزگان مواجه شدیم که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این آلودگی در اثر توفانی از اقیانوس هند وارد دریای عمان و خلیج فارس شد. معاون دریایی سازمان محیط زیست، آلاینده‌هایی که از خشکی یا نشت نفت‌کش‌ها وارد آب می‌شود را از مهم‌ترین عوامل افزایش کشند سرخ در آب‌های کشور عنوان کرد و گفت: عواملی چون سرما یا گرما، شوری یا شیرینی، افزایش، کاهش، آرامش و توفانی بودن دریا می‌تواند بر روند توسعه کشند سرخ تاثیر بگذارد. این کارشناس دریایی گفت: باید مانع ورود مواد مغذی یعنی زهاب‌های کشاورزی و فاضلاب‌های صنعتی و شهری به آب‌های دریا شویم و قطعا این یکی از راه‌های عمده کنترل این آلاینده در سواحل است. نبوی اضافه کرد: کنترل کشند سرخ دور از ساحل و وسط دریا سخت‌تر است، اما راهکارهایی برای آن نیز وجود دارد. وی «رس‌پاشی» را از راه‌های کنترل و انهدام کشند سرخ در دریا عنوان کرد و گفت: دانه‌های خاک پاشیده شده روی این آلاینده موجب سقوط آن به کف دریا می‌شود، اما استفاده بیش از حد از این شیوه امکانپذیر نیست، زیرا این شیوه موجب نابودی تپه‌های مرجانی شده و به اکوسیستم دریا آسیب می‌زند. معاون دریایی سازمان محیط زیست ادامه داد: راهکار دائمی برای حذف این آلاینده از دریا وجود ندارد، اما پمپاژ آب‌های سرد عمق دریا بر آب‌های گرم سطح امکانپذیر است. این کارشناس با اشاره به اینکه 60 درصد نفت مصرفی دنیا از تنگه هرمز می‌گذرد و چیزی حدود 2/1 تا 5/1 میلیون تن نفت در اثر نشت از نفت‌کش‌ها یا سکوهای نفتی وارد آب دریا می‌شود، گفت: نفت‌هایی که به دلیل نشتی وارد آب دریا می‌شود از عوامل عمده آلودگی دریای عمان و خلیج‌فارس است. نبوی از برنامه‌ای سخن گفت که براساس آن برخی صنایع حاشیه‌ای دریا را مکلف می‌کند که سیستم تصفیه را روی فاضلاب‌هایشان نصب کنند و امکان تعطیلی صنایعی که به این مساله توجه نکرده و فاضلاب آنان اکوسیستم دریا را با وضع خطرناک مواجه کند، وجود دارد. وی گفت: کارهای مطالعاتی برای شناسایی و پایش دریا به صورت روزانه ادامه دارد و در صورتی که تجهیزات، نیروی انسانی و اعتبارات مالی کافی در اختیار این معاونت قرار گیرد، کنترل مناسبی روی آلوده‌کننده‌های دریایی خواهیم داشت. وی درباره وضع آلودگی دریای خزر نیز گفت: ‌از امسال مطالعات پایشی این دریا آغاز شده و به صورت روزانه در حال انجام است و در صورتی که سهم ایران از این دریا مشخص شود، برنامه‌های اصلی محیط زیست با هماهنگی دیگر کشورهای سهیم در این دریا آغاز خواهد شد.