مجید قریبیان:تیم ملی فوتبال کشورمان به رغم پیروزی بر کره‌شمالی – که قهرمانی‌اش در مسابقات چهارجانبه قطر از قبل قطعی شده بود و انگیزه چندانی برای نتیجه گرفتن برابر ما نداشت – در رده چهارم تورنمنت بین‌المللی دوستی قطر قرار گرفت و قدمی دیگر به وعده افشین قطبی برای قهرمانی در مسابقات جام ملت‌های آسیا که از قضا سال آینده در همین ایام و در همین قطر برگزار می‌شود، نزدیک‌تر شد و تن رقبای آسیایی اعم از استرالیا، ژاپن، کره‌جنوبی، عربستان و... و حتی اردن و قطر را لرزاند(!) افشین قطبی به فدراسیون فوتبال پیشنهاد کرد، در تورنمنت دوستی قطر حاضر شویم تا هماهنگی بیشتری میان بازیکنان تیم ملی برقرار شود. البته اگر بازی‌های جذابی به نمایش می‌گذاشتیم یا لااقل با کسب عنوان قهرمانی 250 هزار دلار به خزانه فدراسیون فوتبال که خیلی از بی‌پولی می‌نالد، واریز می‌شد گله‌ای نبود؛ اما شکست برابر قطر و مالی و خوردن 5 گل در 2 بازی، نه‌تنها از اعتبار حداقلی باقی‌مانده از تیم ملی ایران، باز هم کاست، بلکه با نتایج اینچنینی، رفته‌رفته باید خود را برای کسب تساوی‌های افتخارآمیز(!) برابر تیم‌های درجه 3 و 4 آسیا هم آماده کنیم. البته شاید در نگاه اول به نظر برسد این قبیل شکست‌ها، ضعف‌های پنهان خطوط مختلف تیم ملی را نمایان می‌کند اما چه کسی است که نداند:
1- درون دروازه، سیدمهدی رحمتی و وحید طالب‌لو هرگز بازی‌هایی را که در باشگاه‌های‌شان به نمایش می‌گذارند، در تیم ملی نشان نداده‌اند. این ضعفی است که بدون برگزاری بازی‌های تدارکاتی هم محرز شده است.
2- در خط دفاع، سال‌هاست مشکل داریم و با وجود استفاده از4-3 بازیکن ثابت در 3 سال اخیر، هنوز این بازیکنان با یکدیگر هماهنگ نشده‌اند.
3- در خط میانی، تغییرات مکرر مربیان - از زمان دایی به این طرف – تنها به آشفته شدن ذهن بازیکنانی که نمی‌دانند بازیکن ثابت هستند یا نه، منجر شده است و البته قطبی، نبود نکونام و شجاعی را همیشه بعد از هر ناکامی،بهانه کرده است. در اینجا باید به این نکته پرداخت که اگر خدایی ناکرده، این 2 بازیکن به دلیل مصدومیت، جام ملت‌های آسیا را از دست دادند، توجیه خوبی برای کسب نتایج ضعیف در آن مسابقات خواهد بود؟
4- در خط حمله هم، به دلیل آنکه پس از علی دایی، کسی در حد او نداریم، تا سال‌های سال با مشکل گلزنی روبه‌رو خواهیم بود؟ آیا نباید زودتر به ترکیب اصلی خط حمله رسید؟
***
با توجه به آنکه قطبی بهانه نبود لژیونرهای اسپانیایی را قبل از این مسابقات هم آورده بود و در حقیقت، سیاست فرار به جلو را در پیش گرفت، یادآور می‌شویم، در مسابقات غرب آسیا ما با عده‌ای جوان که فقط در لیگ برتر یا دسته یک بازی کرده بودند و یک مربی بومی کارکشته، قهرمان شدیم و فوتبال ما با هدایت صحیح یک مربی بزرگ، با همین بازیکنان هم می‌توانست قهرمان تورنمنت قطر شود. چهارمی بین 4 تیم
مجید قریبیان:تیم ملی فوتبال کشورمان به رغم پیروزی بر کره‌شمالی – که قهرمانی‌اش در مسابقات چهارجانبه قطر از قبل قطعی شده بود و انگیزه چندانی برای نتیجه گرفتن برابر ما نداشت – در رده چهارم تورنمنت بین‌المللی دوستی قطر قرار گرفت و قدمی دیگر به وعده افشین قطبی برای قهرمانی در مسابقات جام ملت‌های آسیا که از قضا سال آینده در همین ایام و در همین قطر برگزار می‌شود، نزدیک‌تر شد و تن رقبای آسیایی اعم از استرالیا، ژاپن، کره‌جنوبی، عربستان و... و حتی اردن و قطر را لرزاند(!) افشین قطبی به فدراسیون فوتبال پیشنهاد کرد، در تورنمنت دوستی قطر حاضر شویم تا هماهنگی بیشتری میان بازیکنان تیم ملی برقرار شود. البته اگر بازی‌های جذابی به نمایش می‌گذاشتیم یا لااقل با کسب عنوان قهرمانی 250 هزار دلار به خزانه فدراسیون فوتبال که خیلی از بی‌پولی می‌نالد، واریز می‌شد گله‌ای نبود؛ اما شکست برابر قطر و مالی و خوردن 5 گل در 2 بازی، نه‌تنها از اعتبار حداقلی باقی‌مانده از تیم ملی ایران، باز هم کاست، بلکه با نتایج اینچنینی، رفته‌رفته باید خود را برای کسب تساوی‌های افتخارآمیز(!) برابر تیم‌های درجه 3 و 4 آسیا هم آماده کنیم. البته شاید در نگاه اول به نظر برسد این قبیل شکست‌ها، ضعف‌های پنهان خطوط مختلف تیم ملی را نمایان می‌کند اما چه کسی است که نداند:
1- درون دروازه، سیدمهدی رحمتی و وحید طالب‌لو هرگز بازی‌هایی را که در باشگاه‌های‌شان به نمایش می‌گذارند، در تیم ملی نشان نداده‌اند. این ضعفی است که بدون برگزاری بازی‌های تدارکاتی هم محرز شده است.
2- در خط دفاع، سال‌هاست مشکل داریم و با وجود استفاده از4-3 بازیکن ثابت در 3 سال اخیر، هنوز این بازیکنان با یکدیگر هماهنگ نشده‌اند.
3- در خط میانی، تغییرات مکرر مربیان - از زمان دایی به این طرف – تنها به آشفته شدن ذهن بازیکنانی که نمی‌دانند بازیکن ثابت هستند یا نه، منجر شده است و البته قطبی، نبود نکونام و شجاعی را همیشه بعد از هر ناکامی،بهانه کرده است. در اینجا باید به این نکته پرداخت که اگر خدایی ناکرده، این 2 بازیکن به دلیل مصدومیت، جام ملت‌های آسیا را از دست دادند، توجیه خوبی برای کسب نتایج ضعیف در آن مسابقات خواهد بود؟
4- در خط حمله هم، به دلیل آنکه پس از علی دایی، کسی در حد او نداریم، تا سال‌های سال با مشکل گلزنی روبه‌رو خواهیم بود؟ آیا نباید زودتر به ترکیب اصلی خط حمله رسید؟
***
با توجه به آنکه قطبی بهانه نبود لژیونرهای اسپانیایی را قبل از این مسابقات هم آورده بود و در حقیقت، سیاست فرار به جلو را در پیش گرفت، یادآور می‌شویم، در مسابقات غرب آسیا ما با عده‌ای جوان که فقط در لیگ برتر یا دسته یک بازی کرده بودند و یک مربی بومی کارکشته، قهرمان شدیم و فوتبال ما با هدایت صحیح یک مربی بزرگ، با همین بازیکنان هم می‌توانست قهرمان تورنمنت قطر شود. ارسال نظر
پربیننده