یورش صهیونیستها به فلسطینیان در آستانه تشکیل رژیم صهیونیستی (1948م)
در روز شانزدهم آوریل 1948م، صهیونیستهای مسلح در حمله به اردوگاه سابق ارتش انگلستان در تل لیتفنسکی در فلسطین، 90 فلسطینی را کشته و تعدادی را مجروح کردند. این فاجعه زمانی روی داد که از یک طرف نیروهای انگلیسی در حال ترک پادگانها و اردوگاههای خود و بازگشت به میهنشان بودند و از طرف دیگر صهیونیستها عملیات کشتار فلسطینیهای بیگناه را با هدف تشکیل دولت نامشروع صهیونیستی تشدید کرده بودند. نتیجه این اقدامات هماهنگ انگلیسیها و صهیونیستها علیه مسلمانان فلسطینی، قتل عام و آوارگی تعداد زیادی از آنان و اعلام موجودیت رژیم اشغالگر قدس در یک ماه بعد بود.
تولد «چارلی چاپلین» کمدین معروف سینما (1889م)
چارلز اسپنسر چاپلین معروف به چارلی چاپلین، کمدین و بازیگر شهیر جهان در 16 آوریل 1889م در لندن به دنیا آمد. وی از کودکی بر صحنه تئاتر ظاهر شد و بتدریج به شهرت رسید. او در جوانی به آمریکا رفت و از سال 1945م به کارگردانی و فیلمنامهنویسی روی آورد. چاپلین در آمریکا به دلیل ساختن فیلمهای انتقادی و همدردی با فقرا و محرومان جامعه از سوی دولت آن کشور با محدودیتهایى مواجه و در سال 1952م حکم تبعید وی از آمریکا صادر شد. در واقع به علت آنکه وی در آثارش به عنوان یک مصلح اجتماعی، به نظام طبقاتی حمله و مشکلات جامعه را مطرح میکرد و از سوی دیگر دیدگاه منفی وی نسبت به جامعه مدرن و ماشینیسم، باعث شد در فضای ضدکمونیستی پس از جنگ دوم جهانی، مورد انتقاد قرار گیرد. چاپلین که ادامه کار در آمریکا را دشوار میدید، همراه همسرش به سوییس رفت. چارلی در دوران جدید جهان در حال تغییر که تغییرات آن، در جهت بهبود اوضاع فعلی نبود، به جای مضامین بیعدالتی، گرسنگی، بیکاری و فقر، در آثارش به جنایات سازمان یافته و شکنجه و کشتار جمعی میپرداخت. او هیچگاه به بیبند و باریهای عالم سینما آلوده نشد و با وجود آنکه در حرفه خود از نوابغ به شمار میرفت، همواره از پلیدیها و فساد حاکم بر جامعه سینمای غرب دوری میجست. به‌طور کلی فیلمهای چارلی چاپلین حاوی طنز گزنده آمیخته با اندوه است و انتقادات جسورانه او از مناسبات نابرابر اجتماعی و عشق به انسانیت در تمام آثارش به چشم میخورد. جویندگان طلا، دیکتاتور بزرگ و عصر ماشین از کارهای معروف او است. چارلی چاپلین سرانجام در بیست و پنجم دسامبر 1977م در 88 سالگی در سوییس درگذشت.
مصطلح‌شدن عبارت «جنگ سرد» بین بلوک شرق و غرب (1947م)
پس از جنگ دوم جهانی، بر سر مسائلی چون سرنوشت آلمان، اروپای خاوری و حکومت این کشورها و... اختلافاتی بین آمریکا و همپیمانانش با شوروی پدید آمد که باعث جنگ تبلیغاتی وسیعی علیه یکدیگر شد. این جنگ رسانهای و تبلیغاتی در نهایت توسط برنارد باروک، سیاستمدار آمریکایى به عنوان جنگ سرد مطرح و این واژه از این زمان برای توصیف روابط شرق و غرب وارد فرهنگ سیاسی جهان شد. به بیان دیگر جنگ سرد اصطلاحی است که نخستین بار درباره جنگ روانی و تبلیغاتی بین شوروی و کشورهای کمونیست از یک طرف و کشورهای بلوک غرب از سوی دیگر به کار برده شد. در این جنگ، کشورهای متخاصم به جای توسل به زور و اقدام به جنگ، به تبلیغات و عملیات ایذایى علیه یکدیگر اکتفا می‌کردند. در این میان، کشورهای بلوک شرق و غرب، پیمانهای متعددی علیه هم منعقد کردند که انعقاد پیمانهای ناتو، سیتو و پیمانهای دوجانبه آمریکا با کشورهای جهان سوم به منظور قرنطینه و محاصره بلوک کمونیست و نیز پیمان ورشو در شرق، از جمله عوارض و جنبههای دیگر جنگ سرد به شمار میآید. نخستین دوره جنگ سرد از سال‌های 1946 تا 1962م ادامه داشت و با مرگ رهبران پیشین آمریکا و شوروی، دوره تازه جنگ سرد تا اوایل دهه 1990م نیز ادامه یافت. به‌طور کلی ویژگیهای جنگ سرد عبارتند از: آماده‌سازی نیروهای نظامی دو طرف و مسلح‌شدن به سلاحهای هستهای، مبارزه تبلیغاتی بسیار فشرده در دو طرف، عدم انجام هرگونه گفتوگوی موفقیتآمیز بین طرفین و سرایت کشاکش کمونیسم و سرمایهداری به جهان سوم.