پاتریک بارکلی
خیلی وقت‌ها پیش می‌آمد که فرگوسن عنوان می‌کرد باید هرچه زودتر جانشین خودش را در اولدترافورد معرفی کند. این مساله زیاد عجیبی نیست چون بدون شک روزی می‌رسد که پیرمرد اسکاتلندی نیز باید از واژه «بازنشستگی» در زندگی حرفه‌ای‌اش استفاده کند. برای اینکه بخواهیم کمی در این باره حرف بزنیم، باید به آن تابستان 2002 اشاره کنیم، زمانی که حرف و حدیث‌ها مبنی بر حضور اسون گوران اریکسون روی نیمکت شیاطین شنیده می‌شد، حتی مرد خونسرد سوئدی خیلی هم بی‌میل نبود ولی ناگهان تصمیم فرگی از ترک اولدترافورد عوض شد. در واقع اریکسون هرگز گزینه مناسبی برای نشستن روی نیمکت «من یو» نبود و شما نمی‌توانید او را در قامت هدایت‌کننده شیاطین تصور کنید. خب، این ماجرا در همین حد مختومه شد تا فرگی و پسرانش در فصل 2003 بار دیگر عنوان قهرمانی در لیگ برتر را به دست بیاورند. درست همین اتفاق شیرین برای او و دار و دسته‌اش در فصل‌های 2007، 2008 و 2009 نیز افتاد.
اما حالا دیگر روزهای پایانی 2009 نیز به سر رسیده و او قبل از شروع سال جدید، 68 سالگی‌اش را جشن گرفت. فرگی بارها قول داده بود که تا قبل از رسیدن به مرز هفتمین دهه زندگی‌اش عطای «من یو» را به «لقایش» ببخشد، اما فکر می‌کنید آیا او به قولش عمل خواهد کرد؟
چند ماه قبل، پیشنهادی مبنی بر حضور دیوید مویس، مربی اورتون در اولدترافورد شنیده شد و این نقل قول‌ها پشت درهای بسته هیات مدیره صورت می‌گرفت، اما باز هم برسر او به نتیجه نرسیدند. نظرتان درباره هری ردنپ چگونه است؟ خود فرگی درباره ردنپ اعتقاد دارد: «او یک مربی ـ مدیر بازاری است و راه تجارت را خوب می‌داند!» نه، ردنپ نیز در اندازه‌ای نیست که بتواند میراث‌خور خوبی برای سر الکس باشد. اما در میان تمام اسامی‌ای که شنیده می‌شد، نام کهنه‌سرباز سال‌های نه‌چندان دور شیاطین یعنی لورن بلان از دیگر گزینه‌ها منطقی‌تر به نظر می‌رسد. او فصل پیش توانست با بوردو به قهرمانی در لوشامپیونا برسد و در لیگ قهرمانان ثابت کرد مربی جوان باهوشی است که پسرانش برای خیلی از غول‌ها زنگ خطری به حساب می‌آیند. تقابل فرگی ـ بلان، تحت عنوان مربی ـ بازیکن حریف در سال 1991 شکل گرفت؛ جایی که پسر جوان فرانسوی با پیراهن مون‌‌پلیه برابر شاگردان فرگی در قالب رقابت‌های «cup winner’s cup» قرار گرفت. شاید از همان زمان‌ها بود که فرگوسن علاقه‌اش را برای جذب این مدافع جوان بروز داد و پس از قهرمانی فرانسه در جام جهانی 98، لورن در سال 2001 راهی اولدترافورد شد. انتقال بلان از اینتر به منچستر زمانی رخ داد که او دیگر خیلی جوان نبود و مرز 35 سالگی را طی می‌کرد، اما چرا فرگی، یاپ استام را انتخاب نمی‌کند؟ چرا شاگردان دیگر مدنظر نیستند؟ به نظر می‌رسد بلان می‌تواند خط‌مشی فرگی را به آهستگی در من‌یو دنبال کند. عملکرد این روزهای مربی جوان فرانسوی در بوردو و حضور این تیم در رده دوم جدول لیگ فرانسه نشان از درایت او دارد. اگر قرار باشد فهرست پسران قدیمی او مانند؛ استیوبروس، مارک هیوز، روی کین و... را زیر و رو کنیم باز هم با توجه به کارنامه آنها به این نتیجه می‌رسیم که لورن بلان می‌تواند بهترین گزینه باشد؛ درست مثل آن زمانی که خیلی‌ها درباره فرگی شک داشتند که آیا می‌تواند جای خالی سرمت باسبي را پر کند؟ اما مرد اسکاتلندی از سرزمینی آمد که همه شک و تردیدها را از بین برد.
منبع: Times آیا لورن بلان می‌تواند جایگزین فرگوسن شود؟
پسر به جای پدر
پاتریک بارکلی
خیلی وقت‌ها پیش می‌آمد که فرگوسن عنوان می‌کرد باید هرچه زودتر جانشین خودش را در اولدترافورد معرفی کند. این مساله زیاد عجیبی نیست چون بدون شک روزی می‌رسد که پیرمرد اسکاتلندی نیز باید از واژه «بازنشستگی» در زندگی حرفه‌ای‌اش استفاده کند. برای اینکه بخواهیم کمی در این باره حرف بزنیم، باید به آن تابستان 2002 اشاره کنیم، زمانی که حرف و حدیث‌ها مبنی بر حضور اسون گوران اریکسون روی نیمکت شیاطین شنیده می‌شد، حتی مرد خونسرد سوئدی خیلی هم بی‌میل نبود ولی ناگهان تصمیم فرگی از ترک اولدترافورد عوض شد. در واقع اریکسون هرگز گزینه مناسبی برای نشستن روی نیمکت «من یو» نبود و شما نمی‌توانید او را در قامت هدایت‌کننده شیاطین تصور کنید. خب، این ماجرا در همین حد مختومه شد تا فرگی و پسرانش در فصل 2003 بار دیگر عنوان قهرمانی در لیگ برتر را به دست بیاورند. درست همین اتفاق شیرین برای او و دار و دسته‌اش در فصل‌های 2007، 2008 و 2009 نیز افتاد.
اما حالا دیگر روزهای پایانی 2009 نیز به سر رسیده و او قبل از شروع سال جدید، 68 سالگی‌اش را جشن گرفت. فرگی بارها قول داده بود که تا قبل از رسیدن به مرز هفتمین دهه زندگی‌اش عطای «من یو» را به «لقایش» ببخشد، اما فکر می‌کنید آیا او به قولش عمل خواهد کرد؟
چند ماه قبل، پیشنهادی مبنی بر حضور دیوید مویس، مربی اورتون در اولدترافورد شنیده شد و این نقل قول‌ها پشت درهای بسته هیات مدیره صورت می‌گرفت، اما باز هم برسر او به نتیجه نرسیدند. نظرتان درباره هری ردنپ چگونه است؟ خود فرگی درباره ردنپ اعتقاد دارد: «او یک مربی ـ مدیر بازاری است و راه تجارت را خوب می‌داند!» نه، ردنپ نیز در اندازه‌ای نیست که بتواند میراث‌خور خوبی برای سر الکس باشد. اما در میان تمام اسامی‌ای که شنیده می‌شد، نام کهنه‌سرباز سال‌های نه‌چندان دور شیاطین یعنی لورن بلان از دیگر گزینه‌ها منطقی‌تر به نظر می‌رسد. او فصل پیش توانست با بوردو به قهرمانی در لوشامپیونا برسد و در لیگ قهرمانان ثابت کرد مربی جوان باهوشی است که پسرانش برای خیلی از غول‌ها زنگ خطری به حساب می‌آیند. تقابل فرگی ـ بلان، تحت عنوان مربی ـ بازیکن حریف در سال 1991 شکل گرفت؛ جایی که پسر جوان فرانسوی با پیراهن مون‌‌پلیه برابر شاگردان فرگی در قالب رقابت‌های «cup winner’s cup» قرار گرفت. شاید از همان زمان‌ها بود که فرگوسن علاقه‌اش را برای جذب این مدافع جوان بروز داد و پس از قهرمانی فرانسه در جام جهانی 98، لورن در سال 2001 راهی اولدترافورد شد. انتقال بلان از اینتر به منچستر زمانی رخ داد که او دیگر خیلی جوان نبود و مرز 35 سالگی را طی می‌کرد، اما چرا فرگی، یاپ استام را انتخاب نمی‌کند؟ چرا شاگردان دیگر مدنظر نیستند؟ به نظر می‌رسد بلان می‌تواند خط‌مشی فرگی را به آهستگی در من‌یو دنبال کند. عملکرد این روزهای مربی جوان فرانسوی در بوردو و حضور این تیم در رده دوم جدول لیگ فرانسه نشان از درایت او دارد. اگر قرار باشد فهرست پسران قدیمی او مانند؛ استیوبروس، مارک هیوز، روی کین و... را زیر و رو کنیم باز هم با توجه به کارنامه آنها به این نتیجه می‌رسیم که لورن بلان می‌تواند بهترین گزینه باشد؛ درست مثل آن زمانی که خیلی‌ها درباره فرگی شک داشتند که آیا می‌تواند جای خالی سرمت باسبي را پر کند؟ اما مرد اسکاتلندی از سرزمینی آمد که همه شک و تردیدها را از بین برد.
منبع: Times ارسال نظر
پربیننده