مجدالدين معلمي: هر چند عدهای (خاصه از عوام) معتقدند ایرانیان غیرقابل پیشبینی هستند، اما مرور تاریخ معاصر خلاف این را ثابت میکند. آنان که نمیتوانند آینده را پیشبینی کنند، مردم را به
دم دمیمزاج بودن متهم میکنند! در حالی که اگر فراتر از هیجانات زمان به گذشته نگاه کنیم، میبینیم مردم برای هر اقدام و تصمیم عمومی دلیل داشتهاند!
معتقدم تاریخ ایران عموما سیری سینوسی داشته به طوری که همواره در اوج (شما بخوانید افراط) یک تفکر، جریانی جدید و کاملا متفاوت به طور ظاهرا غیرقابل پیشبینی ظهور میکند. مردم همیشه ضدافراط و تمامیتطلبی و وابستگی بودهاند. مشروطه در اوج دیکتاتوری قوم قاجار به پیروزی رسید! مصدق زمانی که خود را در معرض حمایت قاطع مردم میدید سرنگون شد! محمدرضا پهلوی زمانی که به واسطه برگزاری جشنهای 2500 ساله و حضور اکثر سران جهان احساس میکرد به اوج اقتدار رسیده، به زبالهدان تاریخ پیوست! بنی صدر زمانی که ادعا میکرد هیچ کس یارای حذفش را ندارد و مدعی بود با رفراندوم، همه حکومت را به او خواهند داد، عزل و فراری شد. جریان به اصطلاح چپ در اوج سیطره به ارگانهای اجرایی کشور به جایی رسید که حتی رئیس مجلسشان (کروبی) در حوزه تهران رای نیاورد. در انتخابات ۷۶ جریان موسوم به راست در حالی که تصور میکرد پشتیبانی از مرد مقتدر آن زمان - که با تمام ابزارهای رسانهای سردار سازندگی میخواندنش- میتواند پیروز شود، شکست فاحشی خورد! جریان موسوم به اصلاحات در زمانی که فاتحانه از فتح سنگر به سنگر حکومت برای خود حماسهها ساخته بودند از یک استاد دانشگاه سادهزیست شکست خورد! و دکتر احمدی نژاد نیز در اوج لذت غلبه بر تمام رقبای عیان و نهان، دچار فتنه و آشوب شد! این سیر سینوسی تغییر (از اوج به نزول) این سوال را در ذهن من متبادر میکرد که بعد از دکتر احمدینژاد - و دعویات تمام اصولگرایانهاش- چه جریان نوظهوری به قدرت میرسد؟! اما اکنون میتوانم ادعا کنم که انتخابات ۸۸ انقلاب را بیمه کرد. این هیاهوها میگذرد همچنانکه در طول 30 سال اخير، گذشت اما افراط و وابستگی عیان جریان فتنه، کاری کرد که قاطبه مردم و نخبگان، ضمن حفظ اختلافات و حتی اعتراضات سیاسی، دیگر به جریان دگراندیش رو نخواهند کرد. دست خدا را به وضوح میتوان در حوادث اخیر دید. انتخابات ۸۸ به نحوی رقم خورد که گام به گام عموم مردم را به حق مطلق (همانا اصل انقلاب اسلامی) نزدیکتر کرد. وقایع پس از انتخابات به نحوی پیش رفت و چهرهگشایی کرد که هر دیده منصفی را– صرفنظر از گرایشات و رای انتخاباتی- نسبت به خیرخواهی اقلیت ناچیز فتنهگر دچار تردید کرد. تردیدهایی که به واسطه رقابت پرجنجال انتخاباتی گریبانگیر انقلاب شده بود، امروز به دامن خودشان برگشته است. امروز دیگر مساله احمدی نژاد نیست - که در باقیماندگان فتنه از اول هم نبود- حتی رهبری معظم هم مسالهشان نیست، بلکه اصل نظام مقدس جمهوری اسلامی را نشانه گرفتهاند و این افراط یعنی شکست حتمی و محو! امروز با دلی پر خون بهدليل هتک حرمت مقدسات، باید امید به آینده انقلاب اسلامی بیش از گذشته در وجودمان تلألو و خروش داشته باشد. تردید نکنید! خدا هیچ وقت ما را تنها نگذاشته است. بیمه انقلاب اسلامی
مجدالدين معلمي: هر چند عدهای (خاصه از عوام) معتقدند ایرانیان غیرقابل پیشبینی هستند، اما مرور تاریخ معاصر خلاف این را ثابت میکند. آنان که نمیتوانند آینده را پیشبینی کنند، مردم را به
دم دمیمزاج بودن متهم میکنند! در حالی که اگر فراتر از هیجانات زمان به گذشته نگاه کنیم، میبینیم مردم برای هر اقدام و تصمیم عمومی دلیل داشتهاند!
معتقدم تاریخ ایران عموما سیری سینوسی داشته به طوری که همواره در اوج (شما بخوانید افراط) یک تفکر، جریانی جدید و کاملا متفاوت به طور ظاهرا غیرقابل پیشبینی ظهور میکند. مردم همیشه ضدافراط و تمامیتطلبی و وابستگی بودهاند. مشروطه در اوج دیکتاتوری قوم قاجار به پیروزی رسید! مصدق زمانی که خود را در معرض حمایت قاطع مردم میدید سرنگون شد! محمدرضا پهلوی زمانی که به واسطه برگزاری جشنهای 2500 ساله و حضور اکثر سران جهان احساس میکرد به اوج اقتدار رسیده، به زبالهدان تاریخ پیوست! بنی صدر زمانی که ادعا میکرد هیچ کس یارای حذفش را ندارد و مدعی بود با رفراندوم، همه حکومت را به او خواهند داد، عزل و فراری شد. جریان به اصطلاح چپ در اوج سیطره به ارگانهای اجرایی کشور به جایی رسید که حتی رئیس مجلسشان (کروبی) در حوزه تهران رای نیاورد. در انتخابات ۷۶ جریان موسوم به راست در حالی که تصور میکرد پشتیبانی از مرد مقتدر آن زمان - که با تمام ابزارهای رسانهای سردار سازندگی میخواندنش- میتواند پیروز شود، شکست فاحشی خورد! جریان موسوم به اصلاحات در زمانی که فاتحانه از فتح سنگر به سنگر حکومت برای خود حماسهها ساخته بودند از یک استاد دانشگاه سادهزیست شکست خورد! و دکتر احمدی نژاد نیز در اوج لذت غلبه بر تمام رقبای عیان و نهان، دچار فتنه و آشوب شد! این سیر سینوسی تغییر (از اوج به نزول) این سوال را در ذهن من متبادر میکرد که بعد از دکتر احمدینژاد - و دعویات تمام اصولگرایانهاش- چه جریان نوظهوری به قدرت میرسد؟! اما اکنون میتوانم ادعا کنم که انتخابات ۸۸ انقلاب را بیمه کرد. این هیاهوها میگذرد همچنانکه در طول 30 سال اخير، گذشت اما افراط و وابستگی عیان جریان فتنه، کاری کرد که قاطبه مردم و نخبگان، ضمن حفظ اختلافات و حتی اعتراضات سیاسی، دیگر به جریان دگراندیش رو نخواهند کرد. دست خدا را به وضوح میتوان در حوادث اخیر دید. انتخابات ۸۸ به نحوی رقم خورد که گام به گام عموم مردم را به حق مطلق (همانا اصل انقلاب اسلامی) نزدیکتر کرد. وقایع پس از انتخابات به نحوی پیش رفت و چهرهگشایی کرد که هر دیده منصفی را– صرفنظر از گرایشات و رای انتخاباتی- نسبت به خیرخواهی اقلیت ناچیز فتنهگر دچار تردید کرد. تردیدهایی که به واسطه رقابت پرجنجال انتخاباتی گریبانگیر انقلاب شده بود، امروز به دامن خودشان برگشته است. امروز دیگر مساله احمدی نژاد نیست - که در باقیماندگان فتنه از اول هم نبود- حتی رهبری معظم هم مسالهشان نیست، بلکه اصل نظام مقدس جمهوری اسلامی را نشانه گرفتهاند و این افراط یعنی شکست حتمی و محو! امروز با دلی پر خون بهدليل هتک حرمت مقدسات، باید امید به آینده انقلاب اسلامی بیش از گذشته در وجودمان تلألو و خروش داشته باشد. تردید نکنید! خدا هیچ وقت ما را تنها نگذاشته است. ارسال نظر
پربیننده