سیدنی هر سال نخستین شهر بزرگ مسیحی است که سال نو میلادی را جشن می‌گیرد. در این شهر آتشبازی‌های مختلفی در قسمت‌هایی از شهر برپا می‌شود. به عنوان مثال هر سال راس ساعت 9 شب آتشبازی مفصلی برای خانواده‌هایی که بچه دارند، انجام می‌شود تا آنها هم بتوانند ضمن تماشای آتشبازی به موقع به خانه‌هایشان بازگردند. اما در واقع برنامه اصلی همزمان با لحظه تحویل سال انجام می‌شود و در نوع خود بی‌نظیر است. پل معروف هاربر بریج سیدنی یکی از محل‌های اجرای جشن‌های کریسمس است و از آنجا که سیدنی بارها مقام اول زیباترین آتشبازی‌های سال نو را به خود اختصاص داده است عده زیادی از مردم به این منطقه می‌آیند. همزمان با تحویل سال 2010 نیز بیش از 5/1 میلیون نفر برای تماشای آتشبازی معروف این شهر به هاربر بریج و خیابان‌های اطراف آن آمدند. این آتشبازی که استرالیایی‌ها را از شب گذشته به محل کشانده بود و عده بسیاری آخرین شب سال 2009 میلادی را در این منطقه در چادر به صبح رساندند، هر سال نزدیک به 15 دقیقه طول می‌کشد. امسال هم انفجار نزدیک به 5 تن مواد محترقه در کمتر از چند دقیقه در آتشبازی بزرگ سیدنی نمایش کم‌نظیری را به وجود آورد که به نوشته روزنامه مورنینگ هرالد مخارج آن حدود 237 هزار دلار آمریکا برآورد شده است. این آتشبازی که در طول پل معروف سیدنی و در مساحتی به بزرگی 4 هزار و 500 کیلومتر انجام شد، آسمان شب را در این شهر روشن کرد. بی‌دلیل نیست که سیدنی به پایتخت جشن‌های سال جدید میلادی جهان شهرت یافته و همین‌قدر که بدانیم برنامه‌ریزی و اجرای مراسم امسال این شهر از 15 ماه پیش یعنی یک سال و نیم قبل در دست انجام بوده، علت این عنوان را برای ما روشن می‌کند. به دنبال حضور جمع زیادی از مردم در محل، شهرداری وسایل حمل و نقل عمومی اعم از قطار و اتوبوس را طوری ساماندهی کرده بود که مردم به موقع به محل برسند و پس از تماشای مراسم تحویل سال بتوانند به سهولت به خانه‌هایشان بازگردند.
در نیویورک به عنوان آخرین شهر بزرگی که سال نو میلادی به آن می‌رسد و به برگزار کردن بهترین جشن‌ها در ایالات متحده شهرت دارد، رسم هر ساله برای افتادن توپ بزرگ سال جدید با شمارش معکوس شهروندان انجام شد. حدود یکصد سال است که مردم نیویورک جشن‌های سال نوی مسیحی را در میدان تایمز برپا می‌کنند و در لحظه تحویل سال توپ بزرگی از ارتفاع بالا به سوی زمین رها می‌شود. افتادن این توپ کریستالی که با چراغ‌های رنگی بسیاری تزئین می‌شود از سال 1907 تاکنون بخشی از سنت سال نو نیویورکی‌ها را تشکیل می‌دهد. امسال برگزارکنندگان مراسم پس از لحظه تحویل مراسم و افتادن توپ بزرگ کریسمس بیش از یک تن کاغذ رنگی را روی سر تجمع‌کنندگان در میدان تایمز پاشیدند. این کاغذهای رنگی شامل آرزوهای مردم سراسر جهان در سال نو میلادی بود که قبلا از سوی یک سایت اینترنتی جمع‌آوری شده بود. «آرزو می‌کنم که روزی بدون تیوپ شنا کنم.» یا «می‌خواهم تا سال 2011 زنده بمانم.» یا حتی «به امید از بین رفتن گرسنگی در جهان»؛ این جملات منتخبی از میان هزاران هزار کاغذ رنگی از آرزوهای مردم بود که در شب سال نو میلادی روی سر نیویورکی‌ها بارید. بسیاری از مردم، کلاه‌های تبلیغاتی شرکت‌های مختلف را که به مناسبت سال نو میلادی طراحی شده بود، روی سر گذاشته بودند و عده‌ای هم با عینک‌های 2010 سوژه عکاسان و شبکه‌های تلویزیونی بودند. سرمای شدید موجب شده بود مردم برای گرم نگه داشتن خودشان بالا و پایین بپرند. شهرداری به رسم هر ساله جایگاه ویژه‌ای را برای شرکت‌کنندگان معلول در نظر گرفته بود و آنها می‌توانستند در ضلع شمالی میدان تایمز و در ابتدای خیابان 43 که به توپ ویژه کریسمس بسیار نزدیک بود، شاهد مراسم باشند. در طول مسیر صفحه‌های بزرگ تلویزیونی و سیستم صوتی نصب شده بود تا مردم از هر فاصله‌ای با میدان تایمز بتوانند شاهد مراسم باشند، با این وجود از شهروندان خواسته شده بود هرچه زودتر در خیابان‌های منتهی به میدان تایمز حاضر شوند. این مراسم که در میان تدابیر شدید امنیتی پلیس، دوربین‌های نظارتی و هلیکوپترهایی که بویژه در منهتن از میان آسمانخراش‌های بلند این منطقه پرواز می‌کردند میلیون‌ها نفر را به خیابان آورده بود، ممنوعیت‌هایی نیز به همراه داشت. هیچکدام از نیویورکی‌ها اجازه همراه داشتن کالای بسته‌بندی شده و مشروبات الکلی در میدان تایمز را نداشتند. همچنین پلیس از پیش اعلام کرده بود که هیچ دستشویی سیار یا ساختمان عمومی به این منظور باز نخواهد بود. همه فروشگاه‌ها اعم از رستوران‌ها در این ساعت تعطیل بودند و با این وجود کسانی که علاقه‌مند به شرکت در این مراسم بودند، می‌دانستند که حداکثر تا ساعت 6 بعدازظهر فرصت دارند تا جایی برای خود در میان انبوه جمعیت باز کنند. رئیس پلیس نیویورک پیش از این اعلام کرده بود این شهر هدف شماره یک تروریست‌هاست و همه نیروهای پلیس در طول مراسم تحویل سال در حالت آماده‌باش به سر می‌برند.
دپارتمان پاکسازی شهر نیویورک 175 نفر از کارکنانش را برای جمع‌آوری بیش از 40 تن زباله از میدان تایمز و خیابان‌های اطرافش بسیج کرد. جان دورتی، رئیس بخش ویژه پاکسازی خیابان‌ها گفت: در حالی که سال گذشته تمیز کردن خیابان‌ها پس از مراسم جشن سال نو میلادی حدود 70/53 هزار دلار هزینه در بر داشت و نزدیک به 39 تن زباله جمع‌آوری شد، امسال تیم پاکسازی شهر که به 23 ماشین جاروی مکانیزه، 21 کامیون و 36 دستگاه شست‌وشوی خیابان‌ها مجهز بود این کار را به روش هر ساله انجام داد. یکی از کارکنان این بخش می‌گوید: جارو کردن خیابان‌ها در سال نو میلادی سنتی است که ما افتخار می‌کنیم بخشی از آن باشیم.
جشن سال نو میلادی در حالی در کشورهای مختلف آسیایی، اروپایی و آمریکایی برگزار شد که بسیاری از سیاستمداران این کشورها اذعان کردند شرایط سخت و بحران اقتصادی هنوز به پایان نرسیده است. استیو برانر در روزنامه آرکانزاس نیوز در این زمینه نوشت: در طول 24 ساعت آغاز سال نو میلادی به لطف دولت آمریکا هزینه‌های اقتصادی سنگینی به مردم این کشور تحمیل می‌شود. قرض یک‌شبه 4 میلیارد دلاری در حالی که مردم بشدت از شرایط بد اقتصادی رنج می‌برند، معادل کل بودجه سالانه ایالت آرکانزاس است. به نوشته این روزنامه، کسری بودجه دولت آمریکا معادل 12 تریلیون دلار است که به ازای هر مرد، زن و کودک آمریکایی معادل 40 هزار دلار خواهد بود. گشتي در جشن‌هاي كريسمس از شرق تا غرب دنيا
سايه اقتصاد بر سال نو ميلادي
سیدنی هر سال نخستین شهر بزرگ مسیحی است که سال نو میلادی را جشن می‌گیرد. در این شهر آتشبازی‌های مختلفی در قسمت‌هایی از شهر برپا می‌شود. به عنوان مثال هر سال راس ساعت 9 شب آتشبازی مفصلی برای خانواده‌هایی که بچه دارند، انجام می‌شود تا آنها هم بتوانند ضمن تماشای آتشبازی به موقع به خانه‌هایشان بازگردند. اما در واقع برنامه اصلی همزمان با لحظه تحویل سال انجام می‌شود و در نوع خود بی‌نظیر است. پل معروف هاربر بریج سیدنی یکی از محل‌های اجرای جشن‌های کریسمس است و از آنجا که سیدنی بارها مقام اول زیباترین آتشبازی‌های سال نو را به خود اختصاص داده است عده زیادی از مردم به این منطقه می‌آیند. همزمان با تحویل سال 2010 نیز بیش از 5/1 میلیون نفر برای تماشای آتشبازی معروف این شهر به هاربر بریج و خیابان‌های اطراف آن آمدند. این آتشبازی که استرالیایی‌ها را از شب گذشته به محل کشانده بود و عده بسیاری آخرین شب سال 2009 میلادی را در این منطقه در چادر به صبح رساندند، هر سال نزدیک به 15 دقیقه طول می‌کشد. امسال هم انفجار نزدیک به 5 تن مواد محترقه در کمتر از چند دقیقه در آتشبازی بزرگ سیدنی نمایش کم‌نظیری را به وجود آورد که به نوشته روزنامه مورنینگ هرالد مخارج آن حدود 237 هزار دلار آمریکا برآورد شده است. این آتشبازی که در طول پل معروف سیدنی و در مساحتی به بزرگی 4 هزار و 500 کیلومتر انجام شد، آسمان شب را در این شهر روشن کرد. بی‌دلیل نیست که سیدنی به پایتخت جشن‌های سال جدید میلادی جهان شهرت یافته و همین‌قدر که بدانیم برنامه‌ریزی و اجرای مراسم امسال این شهر از 15 ماه پیش یعنی یک سال و نیم قبل در دست انجام بوده، علت این عنوان را برای ما روشن می‌کند. به دنبال حضور جمع زیادی از مردم در محل، شهرداری وسایل حمل و نقل عمومی اعم از قطار و اتوبوس را طوری ساماندهی کرده بود که مردم به موقع به محل برسند و پس از تماشای مراسم تحویل سال بتوانند به سهولت به خانه‌هایشان بازگردند.
در نیویورک به عنوان آخرین شهر بزرگی که سال نو میلادی به آن می‌رسد و به برگزار کردن بهترین جشن‌ها در ایالات متحده شهرت دارد، رسم هر ساله برای افتادن توپ بزرگ سال جدید با شمارش معکوس شهروندان انجام شد. حدود یکصد سال است که مردم نیویورک جشن‌های سال نوی مسیحی را در میدان تایمز برپا می‌کنند و در لحظه تحویل سال توپ بزرگی از ارتفاع بالا به سوی زمین رها می‌شود. افتادن این توپ کریستالی که با چراغ‌های رنگی بسیاری تزئین می‌شود از سال 1907 تاکنون بخشی از سنت سال نو نیویورکی‌ها را تشکیل می‌دهد. امسال برگزارکنندگان مراسم پس از لحظه تحویل مراسم و افتادن توپ بزرگ کریسمس بیش از یک تن کاغذ رنگی را روی سر تجمع‌کنندگان در میدان تایمز پاشیدند. این کاغذهای رنگی شامل آرزوهای مردم سراسر جهان در سال نو میلادی بود که قبلا از سوی یک سایت اینترنتی جمع‌آوری شده بود. «آرزو می‌کنم که روزی بدون تیوپ شنا کنم.» یا «می‌خواهم تا سال 2011 زنده بمانم.» یا حتی «به امید از بین رفتن گرسنگی در جهان»؛ این جملات منتخبی از میان هزاران هزار کاغذ رنگی از آرزوهای مردم بود که در شب سال نو میلادی روی سر نیویورکی‌ها بارید. بسیاری از مردم، کلاه‌های تبلیغاتی شرکت‌های مختلف را که به مناسبت سال نو میلادی طراحی شده بود، روی سر گذاشته بودند و عده‌ای هم با عینک‌های 2010 سوژه عکاسان و شبکه‌های تلویزیونی بودند. سرمای شدید موجب شده بود مردم برای گرم نگه داشتن خودشان بالا و پایین بپرند. شهرداری به رسم هر ساله جایگاه ویژه‌ای را برای شرکت‌کنندگان معلول در نظر گرفته بود و آنها می‌توانستند در ضلع شمالی میدان تایمز و در ابتدای خیابان 43 که به توپ ویژه کریسمس بسیار نزدیک بود، شاهد مراسم باشند. در طول مسیر صفحه‌های بزرگ تلویزیونی و سیستم صوتی نصب شده بود تا مردم از هر فاصله‌ای با میدان تایمز بتوانند شاهد مراسم باشند، با این وجود از شهروندان خواسته شده بود هرچه زودتر در خیابان‌های منتهی به میدان تایمز حاضر شوند. این مراسم که در میان تدابیر شدید امنیتی پلیس، دوربین‌های نظارتی و هلیکوپترهایی که بویژه در منهتن از میان آسمانخراش‌های بلند این منطقه پرواز می‌کردند میلیون‌ها نفر را به خیابان آورده بود، ممنوعیت‌هایی نیز به همراه داشت. هیچکدام از نیویورکی‌ها اجازه همراه داشتن کالای بسته‌بندی شده و مشروبات الکلی در میدان تایمز را نداشتند. همچنین پلیس از پیش اعلام کرده بود که هیچ دستشویی سیار یا ساختمان عمومی به این منظور باز نخواهد بود. همه فروشگاه‌ها اعم از رستوران‌ها در این ساعت تعطیل بودند و با این وجود کسانی که علاقه‌مند به شرکت در این مراسم بودند، می‌دانستند که حداکثر تا ساعت 6 بعدازظهر فرصت دارند تا جایی برای خود در میان انبوه جمعیت باز کنند. رئیس پلیس نیویورک پیش از این اعلام کرده بود این شهر هدف شماره یک تروریست‌هاست و همه نیروهای پلیس در طول مراسم تحویل سال در حالت آماده‌باش به سر می‌برند.
دپارتمان پاکسازی شهر نیویورک 175 نفر از کارکنانش را برای جمع‌آوری بیش از 40 تن زباله از میدان تایمز و خیابان‌های اطرافش بسیج کرد. جان دورتی، رئیس بخش ویژه پاکسازی خیابان‌ها گفت: در حالی که سال گذشته تمیز کردن خیابان‌ها پس از مراسم جشن سال نو میلادی حدود 70/53 هزار دلار هزینه در بر داشت و نزدیک به 39 تن زباله جمع‌آوری شد، امسال تیم پاکسازی شهر که به 23 ماشین جاروی مکانیزه، 21 کامیون و 36 دستگاه شست‌وشوی خیابان‌ها مجهز بود این کار را به روش هر ساله انجام داد. یکی از کارکنان این بخش می‌گوید: جارو کردن خیابان‌ها در سال نو میلادی سنتی است که ما افتخار می‌کنیم بخشی از آن باشیم.
جشن سال نو میلادی در حالی در کشورهای مختلف آسیایی، اروپایی و آمریکایی برگزار شد که بسیاری از سیاستمداران این کشورها اذعان کردند شرایط سخت و بحران اقتصادی هنوز به پایان نرسیده است. استیو برانر در روزنامه آرکانزاس نیوز در این زمینه نوشت: در طول 24 ساعت آغاز سال نو میلادی به لطف دولت آمریکا هزینه‌های اقتصادی سنگینی به مردم این کشور تحمیل می‌شود. قرض یک‌شبه 4 میلیارد دلاری در حالی که مردم بشدت از شرایط بد اقتصادی رنج می‌برند، معادل کل بودجه سالانه ایالت آرکانزاس است. به نوشته این روزنامه، کسری بودجه دولت آمریکا معادل 12 تریلیون دلار است که به ازای هر مرد، زن و کودک آمریکایی معادل 40 هزار دلار خواهد بود. ارسال نظر
پربیننده