حسن هاني زاده
محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در چارچوب سفر دورهای خود به مصر، قطر، کویت و ترکیه تلاش میکند گزینههای جدیدی را برای برون رفت از بحران فعلی تجربه کند.دیدار محمود عباس(ابو مازن) با حسنی مبارک، رئیس رژیم مصر در شرم الشیخ و پشتیبانی وی از احداث دیوار فولادی در مرز غزه نشان میدهد که رئیس تشکیلات خودگردان همه راهکارهای سیاسی خود را برای ادامه حضور قدرتمندانه در عرصه سیاسی فلسطین از دست داده است.با اینکه اغلب شخصیتهای تاثیرگذار سیاسی جهان اسلام و عرب احداث این دیوار فولادی را محکوم کردهاند، اما محمود عباس در میان شگفتی ناظران سیاسی احداث این دیوار را حق مشروع دولت مصردانسته است!علت موضعگیری اخیر رئیس تشکیلات خودگردان این است که وی در ساختار سیاسی داخلی فلسطین دچار بحران شده و تلاش دارد تا از کشورهای منطقه برای گذر از این بحران استفاده کند.سفر محمود عباس به چند کشور عربی و نیز ترکیه صرفا در چارچوب ترمیم شکافهای موجود میان فتح و حماس و منطقهای کردن بحران داخلی این 2 جنبش قابل تعریف است. از سوی دیگر تحرکات دیپلماتیک کشورهای عربی و سفرهای وزیرخارجه عربستان به مصر و سوریه و سفر پادشاه اردن به عربستان و مصر صرفا برای زنده کردن طرح صلح تحمیلی آمریکاست زیرا اعراب سازشکار هیچگونه طرحی برای حل بحران فلسطین ندارند.مصر، اردن و عربستان تحت فشار آمریکا تلاش میکنند تا ضمن کسب اعتبار سیاسی برای محمود عباس و انزوای حماس روند صلح خاورمیانه را مجددا احیا کنند.با اینکه اساسا آمریکا و اتحادیه اروپا کوچکترین حقی برای ملت فلسطین برای تشکیل یک دولت مستقل قائل نیستند اما در صدد اجرایی کردن روند مذاکرات سازش بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی هستند.حماس که اکنون با احداث دیوار فولادی مصر در اطراف غزه با شرایط دشواری مواجه است اما همچنان بر حق مسلم خود برای داشتن یک دولت مستقل اصرار میورزد.از سوی دیگر موضوع امضای توافقنامه آشتی ملی فتح وحماس همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد زیرا فتح پیششرطهای غیر قابل قبولی برای امضای این موافقتنامه قرار داده است. در چنین شرایطی مصر، اردن و عربستان سعودی از رهبران جنبش حماس خواستهاند تا بدون هیچگونه قید وشرطی به روند سازش اعراب واسرائیل بپیوندد در حالی که نقاط ابهامآمیز زیادی در روند صلح وجود دارد. حماس معتقد است که تشکیل دولت مستقل فلسطینی به پایتختي بیتالمقدس، توقف شهرکسازی در اراضی اشغالی 1967 و بازگشت 5 میلیون آواره فلسطینی باید محور مذاکرات صلح قرار گیرد.کشورهای سازشکار عرب معتقدند مذاکرات سازش در نهایت به شفافسازی مواضع فلسطین و رژیم صهیونیستی منجر خواهد شد و این امر سقف چانهزنی تشکیلات خودگردان را افزایش خواهد داد. از سوی دیگر رژیم صهیونیستی تحت هیچ شرایطی مایل نیست فعالیت شهرکسازی را متوقف کند زیرا معتقد است گسترش شهرکسازی حوزه مطالبات فلسطینیان را برای داشتن یک دولت مستقل فلسطینی در محدوده اراضی اشغالی 1967 محدود میکند.لذا بحرانهای داخلی و منطقهای بخشی از چالشهای محمود عباس برای باز یافت هویت سیاسی خودتلقی میشود و بدون گذر از این بحرانها رئیس تشکیلات خودگردان نمیتواند مجددا در عر صه سیاسی به ایفای نقش بپردازد.اکنون فضای منطقه و فلسطین اشغالی در پرتو تسلیم مطلق رژیمهای مصر، عربستان و اردن در برابر خواستههای آمریکا و رژیم صهیونیستی به سود ملت فلسطین نیست و از سرگیری روند سازش به مفهوم نادیده گرفتن حقوق ملی فلسطینیان بهشمار میرود.اگر مصر، اردن و عربستان و نیز تشکیلات خودگردان بر اصرار خود برای حذف سیاسی حماس از صحنه مبارزاتی و سیاسی پافشاری کنند قطعا رژیم صهیونیستی تنها برنده این مناقشات داخلی خواهد بود زیرا محمود عباس بدون برخورداری از پشتوانه داخلی و منطقهای نمیتواند موفقیتی در ازسرگیری روند سازش کسب کند.
محمود عباس وگزینههای خروج از بنبست
حسن هاني زاده
محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در چارچوب سفر دورهای خود به مصر، قطر، کویت و ترکیه تلاش میکند گزینههای جدیدی را برای برون رفت از بحران فعلی تجربه کند.دیدار محمود عباس(ابو مازن) با حسنی مبارک، رئیس رژیم مصر در شرم الشیخ و پشتیبانی وی از احداث دیوار فولادی در مرز غزه نشان میدهد که رئیس تشکیلات خودگردان همه راهکارهای سیاسی خود را برای ادامه حضور قدرتمندانه در عرصه سیاسی فلسطین از دست داده است.با اینکه اغلب شخصیتهای تاثیرگذار سیاسی جهان اسلام و عرب احداث این دیوار فولادی را محکوم کردهاند، اما محمود عباس در میان شگفتی ناظران سیاسی احداث این دیوار را حق مشروع دولت مصردانسته است!علت موضعگیری اخیر رئیس تشکیلات خودگردان این است که وی در ساختار سیاسی داخلی فلسطین دچار بحران شده و تلاش دارد تا از کشورهای منطقه برای گذر از این بحران استفاده کند.سفر محمود عباس به چند کشور عربی و نیز ترکیه صرفا در چارچوب ترمیم شکافهای موجود میان فتح و حماس و منطقهای کردن بحران داخلی این 2 جنبش قابل تعریف است. از سوی دیگر تحرکات دیپلماتیک کشورهای عربی و سفرهای وزیرخارجه عربستان به مصر و سوریه و سفر پادشاه اردن به عربستان و مصر صرفا برای زنده کردن طرح صلح تحمیلی آمریکاست زیرا اعراب سازشکار هیچگونه طرحی برای حل بحران فلسطین ندارند.مصر، اردن و عربستان تحت فشار آمریکا تلاش میکنند تا ضمن کسب اعتبار سیاسی برای محمود عباس و انزوای حماس روند صلح خاورمیانه را مجددا احیا کنند.با اینکه اساسا آمریکا و اتحادیه اروپا کوچکترین حقی برای ملت فلسطین برای تشکیل یک دولت مستقل قائل نیستند اما در صدد اجرایی کردن روند مذاکرات سازش بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی هستند.حماس که اکنون با احداث دیوار فولادی مصر در اطراف غزه با شرایط دشواری مواجه است اما همچنان بر حق مسلم خود برای داشتن یک دولت مستقل اصرار میورزد.از سوی دیگر موضوع امضای توافقنامه آشتی ملی فتح وحماس همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد زیرا فتح پیششرطهای غیر قابل قبولی برای امضای این موافقتنامه قرار داده است. در چنین شرایطی مصر، اردن و عربستان سعودی از رهبران جنبش حماس خواستهاند تا بدون هیچگونه قید وشرطی به روند سازش اعراب واسرائیل بپیوندد در حالی که نقاط ابهامآمیز زیادی در روند صلح وجود دارد. حماس معتقد است که تشکیل دولت مستقل فلسطینی به پایتختي بیتالمقدس، توقف شهرکسازی در اراضی اشغالی 1967 و بازگشت 5 میلیون آواره فلسطینی باید محور مذاکرات صلح قرار گیرد.کشورهای سازشکار عرب معتقدند مذاکرات سازش در نهایت به شفافسازی مواضع فلسطین و رژیم صهیونیستی منجر خواهد شد و این امر سقف چانهزنی تشکیلات خودگردان را افزایش خواهد داد. از سوی دیگر رژیم صهیونیستی تحت هیچ شرایطی مایل نیست فعالیت شهرکسازی را متوقف کند زیرا معتقد است گسترش شهرکسازی حوزه مطالبات فلسطینیان را برای داشتن یک دولت مستقل فلسطینی در محدوده اراضی اشغالی 1967 محدود میکند.لذا بحرانهای داخلی و منطقهای بخشی از چالشهای محمود عباس برای باز یافت هویت سیاسی خودتلقی میشود و بدون گذر از این بحرانها رئیس تشکیلات خودگردان نمیتواند مجددا در عر صه سیاسی به ایفای نقش بپردازد.اکنون فضای منطقه و فلسطین اشغالی در پرتو تسلیم مطلق رژیمهای مصر، عربستان و اردن در برابر خواستههای آمریکا و رژیم صهیونیستی به سود ملت فلسطین نیست و از سرگیری روند سازش به مفهوم نادیده گرفتن حقوق ملی فلسطینیان بهشمار میرود.اگر مصر، اردن و عربستان و نیز تشکیلات خودگردان بر اصرار خود برای حذف سیاسی حماس از صحنه مبارزاتی و سیاسی پافشاری کنند قطعا رژیم صهیونیستی تنها برنده این مناقشات داخلی خواهد بود زیرا محمود عباس بدون برخورداری از پشتوانه داخلی و منطقهای نمیتواند موفقیتی در ازسرگیری روند سازش کسب کند.
ارسال نظر
پربیننده