شرلی و چند داستان دیگر

بهار مهرنژاد :«شاید همه مردم یه وختایی مثل من تو چهارراها مسیرشونو گم کنن، شاید همه مردم تو سربالاییا خسته شن، شاید همه دوس داشته باشن شبای بارونی تا صُب بیدار بمونن، خب شاید منم یه وختایی دوس داشته باشم مثه مردم زندگی کنم...». نمی‌دانم وقتی در حال خواندن این سطور هستید، دیدتان به زندگی چگونه است. شاید دوست داشتید نوع دیگری از زندگی را تجربه می‌کردید، شاید هم نه. در هر صورت بد نیست کمی مثل مردم زندگی کنیم. اما واقعاً مردم چطور زندگی می‌کنند؟! بگذریم... جملاتی که ابتدای مطلب خواندید، یکی از اشعار سپید جواد کلیدری شاعر نام آشنای خراسانی است که درمجموعه شعر «کادوی غمگین» به چاپ رسیده است. این کتاب شامل 32 شعر سپید است که به گونه‌ای متفاوت و به زبان محاوره سروده شده است. اشعار این کتاب که نشر شاملو آن را منتشر کرده، حاصل تماس بی‌پیرایه و صمیمی شاعر با محیط اطرافش است. کلیدری بدون تکلف سخن می‌گوید و شعرهایش خود ِ زندگی است اگر اهل خواندن شعر، آن هم در فضایی متفاوت از آنچه امروز در بازار شعر ایران دیده می‌شود، هستید، پیشنهاد می‌کنم آثار این شاعر را از دست ندهید. مجموعه شعر دیگر او که «یکی این همه گل را از دستم بگیرد» نام دارد نیز از سوی نشر شاملو منتشر شده است. شعرهای این مجموعه هر کدام روایت تنهایی آدمی است. کلیدری در این مجموعه به روایت زندگی انسان‌های ساده‌ای می‌پردازد، که خواسته‌ها و آرزوهای معمولی دارند. شعر‌های او همانند زندگی مردمان آب و خاکش ساده و بی‌پیرایه است. او زندگی را سروده است و سعی دارد با سروده‌هایش زندگی را به آنها که بی‌نتیجه در جست‌وجو و تلاش مداوم هستند، یاد دهد. از شعر که جداشویم و به عرصه رمان برویم، پیشنهاد نگارنده براي خواندن کتاب «سبک‌ترین مارلبُروی هستی» نوشته نیلوفر عاکفیان است. این کتاب را که نشر «افراز» به چاپ رسانده، روایت زندگی آدم‌های متوسط امروزی است که روزمرگی، آنها را چون کلافی در هم پیچیده است. عاکفیان در این کتاب با مد نظر قرار دادن برخی موضوعات اجتماعی مورد نظرش، دغدغه‌های روزمره از آدم‌های امروزی را مطرح کرده و در این راستا از زبانی توصیفی بهره جسته است. پایان‌بندی داستان‌ها که یکی از نقاط قوت نویسنده به شمار می‌رود، به‌گونه‌ای است که خواننده در مواجهه با گروهی از موضوعات اطرافش، در افکار روزانه‌ خود، به مرحله‌ای تامل‌برانگیز می‌رسد و خود را همذات شخصیت‌های داستان می‌پندارد. رمان «دعوت به ماوراء» نوشته تورج زاهدی آهنگساز و منتقد خوزستانی کشورمان هم از دیگر رمان‌هایی است که خواندنش در این آخر هفته‌ای به خیلی از کارها می‌ارزد. این رمان نیز همانند دیگر آثار زاهدی، مضمونی عرفانی دارد و آنچنان که خود می‌گوید به شیوه داستان‌های امروزی و با تکنیک‌های نو به نگارش در آمده و زبان آن از هرگونه مغلق‌گویی به دور است. ماجرای این رمان درباره خانواده‌ای است که با هم زندگی می‌کنند، ولی ناگهان متوجه حضوری ناآشنا در خانه‌شان می‌شوند. آنان از وجود موجوداتی که به چشم نمی‌آیند، بسیار متعجب و وحشت‌زده می‌شوند و در نهایت با آدم‌هایی دیدار می‌کنند که با حکمت معنوی اسلام آشنایند و توسط آنان به درک موضوعاتی می‌رسند. از فیروز زنوزی‌جلالی نیز کتابی با عنوان «شرلی و چند داستان دیگر» در این هفته منتشر شد که فضایی متفاوت از دیگر آثار داستانی وی دارد و به نظر می‌رسد همین ویژگی باعث شود مخاطبان فراوانی را برای خود دست و پا کند. مجموعه داستان «شرلی و چند داستان دیگر» که انتشارات «انجمن قلم ایران» آن را به چاپ رسانده دربرگیرنده 18 داستان کوتاه است که بلندترین آنها به نام «شرلی» در فضایی متفاوت و دیالوگ محور خلق شده است. ماجرای این داستان حول محور زندگی یک زن و مرد نوشته شده و تمام فضاسازی‌ها و شخصیت‌پردازی‌ها در فضای دیالوگ شکل گرفته است.