۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۲۰:۰۲
«من و آلبول»

يادداشتي از غلامرضا تختی در چهل و دومين سالگرد جهان پهلوان

امروز 17 دی‌ماه است؛ سالروز مرگ جهان‌پهلوان تختی. کمتر ایرانی‌ای است که این روز را فراموش کند. راستش در این چند سال آنقدر از تختی نوشته‌ و آنقدر زیر و بم زندگی او را روی کاغذ آورده‌اند که دیگر چیزی برای نوشتن باقی نمانده است. این بار مطلبی را به قلم خود تختی کار می‌کنیم که سال 1339 در روزنامه کیهان ورزشی چاپ شده بود. تختی نوشته بود: «آلبول 22 ساله که امروز تمام ملت‌ها او را رقیب من می‌شناسند، از آن وحشت متولد شده است. وقتی در صوفیه به او باختم، او چشمان سبزش را به من نشان داد و گفت ببین هیچ تفاوتی نکرده عینا مثل مسکو و تهران است. او 22 سال دارد اما سال گذشته برای من 29 شمع خاموش کردند. تنها چیزی که ما هر 2 در آن شریکیم این است که هر دویمان مدال طلا داریم. این تنها خاطره‌ من از 4 سال آشنایی با این رقیب جوان روسی بود. ما جنگ مهیبی در پیش داریم و جدال سهمگین‌تری در انتظار من است. اگر من به قصد مساوی کردن با آلبول به میدان بیایم، یقینا به او نمی‌بازم. مساوی کردن با او مسلما آسان‌تر از یک کیلومتر کوهنوردی است. همه‌ ما به این نکته‌ها ایمان داریم؛ اشتباهات مکرر که فقط از عصبانیت من سرچشمه می‌گیرد، تکرار نگردد».
ارسال نظر
captcha
پربیننده