۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۹:۵۸
شاکری در نقد و بررسی ادبیات داستانی دهه 60

ادبیات دهه 60 ادبیات انقلاب است

ادبیات داستانی دهه 60 ایران با اجرای علی‌الله سلیمی و با حضور محمدجواد جزینی و احمد شاکری در محل حوزه هنری استان تهران نقد و بررسی شد. در ابتدای این نشست، جزینی با اشاره به اینکه دهه 60 یکی از پرحادثه‌ترین و پرتلاطم‌ترین دوره‌های ادبی کشور بوده، به 2 حادثه مهم این دوره اشاره کرد و گفت: نخستین ویژگی بارز دهه 60 انقلاب بزرگی است که جامعه پشت سر گذاشته بود و تحولات و پیامدهای آن بر کل فضای این دهه سایه انداخته بود. وی افزود: رخداد مهم دیگر، جنگ تحمیلی بود که آثار و نتایج آن بخوبی در حوزه اجتماعی این دهه به چشم می‌خورد. این منتقد همچنین از مرگ 2 نویسنده بزرگ به عنوان عاملی تاثیرگذار بر فضای ادبی این دوره اشاره کرد و گفت: مرگ غلامحسین ساعدی و بهرام صادقی به عنوان 2 نویسنده تاثیرگذار هم از مهم‌ترین رویدادهای ادبی این دوره بود. سخنران دیگر این نشست احمد شاکری بود که سخنان خود را با اشاره به همگانی شدن ادبیات داستانی در این دهه آغاز کرد و گفت: قبل از دهه 60 ورود به عرصه داستان نویسی همگانی نبود و معمولا عده خاصی به این هنر رو می‌آوردند اما با پیروزی انقلاب و به دلیل شرایط حاکم و همچنین افزایش دوره‌ها و کارگاه‌های آموزش داستان‌نویسی گرایش به نوشتن افزایش یافت. نویسنده مجموعه داستان «باران نیمروز» ادامه داد: من اگر بخواهم ادبیات دهه60 را نامگذاری کنم، آن را ادبیات انقلاب می‌نامم. وی گفت: تا پیش از انقلاب، نویسندگان ما معمولا یا مقلد نویسندگان روس بودند یا جریانات ادبی غرب؛ اما وقتی انقلاب با شعار نه شرقی نه غربی روی کار آمد، دیگر زمان خودباوری رسید. شاکری توضیح داد: شعار نه شرقی نه غربی صرفا یک شعار سیاسی نبود، بلکه نشان می‌داد ما باید در همه عرصه‌ها حرف خودمان را بزنیم، به همین دلیل در این دهه نسل جدیدی از نویسندگان ظهور کردند که تا پیش از این در جامعه ادبی کشور شاهد آن نبودیم.
ارسال نظر
captcha
پربیننده