دکتر حسین افتخاری
کاروان «شریان حیاتی 3» یکی از کاروانهای کمکرسانی بینالمللی است که برای اعلام همبستگی افکار عمومی بینالمللی از مدتها و ماهها قبل در سراسر دنیا بویژه از کشورهای اروپایی شکل گرفته است. افرادی که برای دفاع از حقوق مردم مظلوم غزه دست به تلاشهای انساندوستانه میزنند، در شرایط فعلی و به شکل مضاعف با مشکلات جدیدی روبهرو میشوند که سیاستهای مصری تولیدکننده این مسائل است.
در سال گذشته در اثنای جنگ تحمیل شده به مردم غزه و در 22 روز جنگ غیرانسانی رژیم صهیونیستی شاهد بودیم که مصریها همهگونه همکاری را با مقامات رژیم صهیونیستی به اجرا گذاشتند تا اهدافی که برای نابود کردن مقاومت در دستور کار صهیونیست بود، به نتیجه برسد و پس از جنگ و بعد از آنکه کاروانهای کمکرسانی از سراسر دنیا و کشورهای اسلامی و عربی آغاز به حرکت کردند، اقدامات حکومت مصر موجب شد که بسیاری از کمکها به دست مردم غزه نرسد و به دلیل قرار گرفتن در فضای باز و در معرض هوای سرد و گرم بودن، بسیاری از این کمکهای غذایی و امکاناتی که به مرز رفح ارسال شده بود یا از بین برود یا در برخی از موارد حتی به کشورهای مبدأ عودت داده شود.
کار کمکرسانی که حالتی نمادین دارد و به معنای رفع نیازمندیهای مردم غزه نیست به عنوان اقدام بشردوستانه در دنیا طرفداران بسیار زیادی دارد و در حال حاضر هم بحث شکلگیری کاروان «شریان حیاتی 4» هم مطرح شده که ممکن است برخی از مقامات جهانی در آن مشارکت کنند، ولی نکته اصلی این است که با ادامه محاصره مردم غزه از حداقل نیازمندیهای معیشتی خودشان محروم ميشوند كه یک اقدام و جنایت علیه بشریت است و در موازین و اسناد بینالمللی به آن اشاره شده و کنوانسیونهای بشردوستانه بر آن تاکید کردهاند.
گزارش گلدستون در بخشی از فقرات و محورهای خود ادامه محاصره مردم غزه و فشارهایی که به مردم فلسطین در کرانه باختری وارد میشود را به عنوان نمادی از اقدامات و جنایات علیه بشریت و انسانیت معرفی کرده و خواستار برداشتن این محاصره از مردم غزه شده است؛ در حالی که سیاست حکومت مصر همگرایی بیشتر با نیازمندیها و خواستههای رژیم صهیونیستی است و به تحکیم محاصره مردم غزه کمک میکند. آن چیزی که اکنون باید مورد تاکید و توجه افکار عمومی بینالمللی قرار گیرد این است که تکیه بر ارسال کمکهای بشردوستانه به عنوان یک مسکن باید مدنظر قرار گیرد و توجه برای برداشتن این محاصره ظالمانه و غیرانسانی باید در افکار عمومی بینالمللی، رسانهها، مجامع به اصطلاح مدافع حقوق بشر و مجامع انساندوستانه جهانی گسترش پیدا کند و به حکومتهای مصر و رژیم صهیونیستی و حامیان آنها در غرب که آمریکا در صدر این حامیان قرار دارد، فشارهایی وارد شود. در واقع کمیته حقوق بشر سازمان ملل در پیگیریهایی که برای اجرای گزارش گلدستون در ماه مارس قرار است دنبال شود باید به شکل تشدید شدهای فشارهايي را بر مصر و رژیم صهیونیستی وارد كند تا موضوع برداشته شدن و پایان دادن به این محاصره غیرانسانی وارد یک مرحله جدی شود و مردم غزه، بیماران و نیازمندانی که در این منطقه هستند از اين شرايط ظالمانه رهايي پيدا كنند و به اين شرايط پايان داده شود. طی حداقل
یک سال گذشته چندصد بیمار فقط به واسطه فقدان امکانات طبیعی و بهداشتی و پزشکی کشته شده و جان خود را از دست دادهاند.
* كارشناس مسائل خاورميانه تأملي بر تلاش گروههاي حقوق بشري درباره بحران غزه
درمان يا مسکن؟
دکتر حسین افتخاری
کاروان «شریان حیاتی 3» یکی از کاروانهای کمکرسانی بینالمللی است که برای اعلام همبستگی افکار عمومی بینالمللی از مدتها و ماهها قبل در سراسر دنیا بویژه از کشورهای اروپایی شکل گرفته است. افرادی که برای دفاع از حقوق مردم مظلوم غزه دست به تلاشهای انساندوستانه میزنند، در شرایط فعلی و به شکل مضاعف با مشکلات جدیدی روبهرو میشوند که سیاستهای مصری تولیدکننده این مسائل است.
در سال گذشته در اثنای جنگ تحمیل شده به مردم غزه و در 22 روز جنگ غیرانسانی رژیم صهیونیستی شاهد بودیم که مصریها همهگونه همکاری را با مقامات رژیم صهیونیستی به اجرا گذاشتند تا اهدافی که برای نابود کردن مقاومت در دستور کار صهیونیست بود، به نتیجه برسد و پس از جنگ و بعد از آنکه کاروانهای کمکرسانی از سراسر دنیا و کشورهای اسلامی و عربی آغاز به حرکت کردند، اقدامات حکومت مصر موجب شد که بسیاری از کمکها به دست مردم غزه نرسد و به دلیل قرار گرفتن در فضای باز و در معرض هوای سرد و گرم بودن، بسیاری از این کمکهای غذایی و امکاناتی که به مرز رفح ارسال شده بود یا از بین برود یا در برخی از موارد حتی به کشورهای مبدأ عودت داده شود.
کار کمکرسانی که حالتی نمادین دارد و به معنای رفع نیازمندیهای مردم غزه نیست به عنوان اقدام بشردوستانه در دنیا طرفداران بسیار زیادی دارد و در حال حاضر هم بحث شکلگیری کاروان «شریان حیاتی 4» هم مطرح شده که ممکن است برخی از مقامات جهانی در آن مشارکت کنند، ولی نکته اصلی این است که با ادامه محاصره مردم غزه از حداقل نیازمندیهای معیشتی خودشان محروم ميشوند كه یک اقدام و جنایت علیه بشریت است و در موازین و اسناد بینالمللی به آن اشاره شده و کنوانسیونهای بشردوستانه بر آن تاکید کردهاند.
گزارش گلدستون در بخشی از فقرات و محورهای خود ادامه محاصره مردم غزه و فشارهایی که به مردم فلسطین در کرانه باختری وارد میشود را به عنوان نمادی از اقدامات و جنایات علیه بشریت و انسانیت معرفی کرده و خواستار برداشتن این محاصره از مردم غزه شده است؛ در حالی که سیاست حکومت مصر همگرایی بیشتر با نیازمندیها و خواستههای رژیم صهیونیستی است و به تحکیم محاصره مردم غزه کمک میکند. آن چیزی که اکنون باید مورد تاکید و توجه افکار عمومی بینالمللی قرار گیرد این است که تکیه بر ارسال کمکهای بشردوستانه به عنوان یک مسکن باید مدنظر قرار گیرد و توجه برای برداشتن این محاصره ظالمانه و غیرانسانی باید در افکار عمومی بینالمللی، رسانهها، مجامع به اصطلاح مدافع حقوق بشر و مجامع انساندوستانه جهانی گسترش پیدا کند و به حکومتهای مصر و رژیم صهیونیستی و حامیان آنها در غرب که آمریکا در صدر این حامیان قرار دارد، فشارهایی وارد شود. در واقع کمیته حقوق بشر سازمان ملل در پیگیریهایی که برای اجرای گزارش گلدستون در ماه مارس قرار است دنبال شود باید به شکل تشدید شدهای فشارهايي را بر مصر و رژیم صهیونیستی وارد كند تا موضوع برداشته شدن و پایان دادن به این محاصره غیرانسانی وارد یک مرحله جدی شود و مردم غزه، بیماران و نیازمندانی که در این منطقه هستند از اين شرايط ظالمانه رهايي پيدا كنند و به اين شرايط پايان داده شود. طی حداقل
یک سال گذشته چندصد بیمار فقط به واسطه فقدان امکانات طبیعی و بهداشتی و پزشکی کشته شده و جان خود را از دست دادهاند.
* كارشناس مسائل خاورميانه ارسال نظر
پربیننده