۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۲۹

كارت شناسايى

ـ امشب رو مى‏مونم! ـ جانبازید؟ ـ بله! كارت شناسايى داريد؟ ـ فراموش كردم! ـ مدركى... چيزى! ـ گفتم كه همراه ندارم. ـ نامه‏اى، چيزى، گفتید كه جانبازم؟ ـ هستم! يه دفعه اومدم تهرون. ـ شرمنده! بايد كارت باشه. ـ بالاخره راهى، چيزى! ـ شرمنده! ـ من تو سرما، شب رو كجا برم؟ ـ مأمورم و معذور! ـ همين! خب دروغ كه نمى‏گم. ـ قصد جسارت ندارم. يه مورد مثل شما پيش آمد و من هم اطمينان كردم، اما طرف جانباز نبود، بعدش كلى دردسر كشيدم. ـ يعنى دارم دروغ مى‏گم؟ ـ گفتم جسارت نكردم. ـ توجيه نكن! ـ برداشت شماست آقا! ـ حالا من چيكار كنم؟ ـ شما بگيد من چيكار كنم آقا؟ لااقل مدركى چيزى. ـ مدرك... ببينم... آه... بفرما! اين خوبه؟ ـ تـ تـ تو رو خـ خدا...چـ چـ چشمتون رو بـ بـ برداريد از روى ميز!
ارسال نظر
captcha
پربیننده