محمد مهوار
در 3 هفته پیش رو بخشی از نگاه هواداران فوتبال به قاره آفریقا و کشور آنگولا دوخته خواهد شد؛ چرا که این کشور میزبان بزرگ‌ترین رخداد فوتبال در قاره سیاه خواهد بود، آن هم درست در فاصله چند ماه تا جام جهانی نوزدهم فوتبال در آفریقای جنوبی.
بیست و هفتمین دوره رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا به میزبانی آنگولا می‌تواند، در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها بهترین باشد، چرا که ستارگان بسیاری که در این رقابت‌ها حاضر هستند، در برترین تیم‌های قاره سبز و بالاترین سطح فوتبال جهان توپ می‌زنند.
دیدیه دروگبا (ساحل عاج)
او کودکی راحتی نداشت: مادرش هوادار «تیتو» نخست وزیر یوگسلاوی بود و از همین رو دیدیه کوچک را «مارشال تیتو» صدا می‌زد. بدون تردید نام‌های دوست داشتنی‌تری هم برای صدا زدن او وجود داشت. در سال 2003 که دروگبا به المپیک مارسی پیوست، چنان دلباخته این باشگاه شد که می‌خواست برای همیشه در این شهر بندری بماند. با این حال او فراتر از اندازه‌های مارسی بازی می‌کرد و در نهایت ناگزیر شد، باشگاه محبوبش را با بیرحمی ترک کرده و راهی استمفوردبریج شود. او اکنون شیفته آبی‌های لندن شده و حتی به این فکر افتاده بود که ساحل عاج را در جام ملت‌های آفریقا همراهی نکند. دلیلش هم این بود که او دلش نمی‌آمد، هم باشگاهی‌هایش را در روزهای سخت ژانویه تنها بگذارد. او دست آخر حاضر شد از چلسی برای یک ماه دل بکند شاید به دلیل وحید هلیلویچ، سرمربی بوسنیایی ساحل عاج، مردی که شاهد زمامداری تیتو در یوگسلاوی سابق بود.
ساموئل اتوئو (کامرون)
مهاجم این روزهای اینتر سال‌ها در اسپانیا توپ زده است، بیش از هر بازیکن آفریقایی دیگر. او 162 بار در اسپانیا گلزنی کرد که در نوع خود رکوردی به شمار می‌آید. او در جام ملت‌های آفریقا هم 16 بار گلزنی کرده است که این هم برای خود رکورد است. بیشترین حضور، بیشترین بازی و بیشترین تعداد در فینال رکوردهایی است که مهاجم فصل پیش آبی و اناری‌ها تا رسیدن به آنها فاصله زیادی دارد. جدی‌ترین رقیب اتوئو از اردوی کامرون می‌آید. ریگوبرت سانگ مدافع پیشین کلن 7بار در دور پایانی جام ملت‌های آفریقا حاضر بوده و 33 بازی برای «شیرهای رام‌نشدنی آفریقا» در این رقابت‌ها انجام داده است. او همانند اتوئو 3 بار در فینال حاضر شده است. خبر بد برای اتوئو این است که سانگ این بار نیز در کادر کامرونی‌ها حاضر است و برای این تیم به میدان خواهد رفت. چنانچه کامرون به قهرمانی برسد، یا نه فرقی به حال سانگ نخواهد کرد.
مایکل اسین (غنا)
فرضیه‌ای برای مایکل اسین؛ چنانچه او برای غنا بازی نکند، کشورش شانسی نخواهد داشت. او در جام ملت‌های آفریقای سال 2002 در 2 بازی به میدان رفت و غنا به یک چهارم نهایی راه یافت. او سال 2006 پیش از شروع رقابت‌ها دچار آسیب‌دیدگی شد و تیمش حتی از دور گروهی بالا نیامد. 2 سال بعد اسین آماده بود و بازی کرد، غنا هم به عنوان سوم رقابت‌ها در غنا دست یافت.
هافبک برجسته چلسی تنها گزینه رسیدن به عنوان چهره رقابت‌ها در آنگولا شمرده می‌شود که مهاجم نیست؛ درست بر خلاف رقیبانش. او شاید هم به همین دلیل است که هرگز مرد سال آفریقا نشده. اکنون رقابت‌های دیگري پیش روی او است و تمام غنا نگران او چرا که ستاره‌شان دوباره آسیب‌دیده و روشن نیست او بتواند برای تیم ملی کشورش به میدان برود یا نه. او در عین حال برای سفر به آنگولا هم دردسرهایی داشته و تاکنون هم ویزای این بازیکن برای سفر به این کشور صادر نشده است!
امانوئل آدبایور (توگو)
کوسی آگاسا، سنگربان تیم ملی توگو فوتبالش را در متز فرانسه آغاز کرده است. او در آنجا با امانوئل آدبایور توپ می‌زد. با این حال در حالی که او با توپ زدن در دسته دوم فرانسه امرار معاش می‌کند، آدبایور جوان یکی از شناخته شده‌ترین مهاجمان دنیا شده و فوتبالیست برتر حال حاضر قاره سیاه. از آنجا که انتخاب آتی بازیکن سال آفریقا پس از پایان تورنمنت آنگولا صورت خواهد گرفت، مهاجم حال حاضر منچستر سیتی با عنوان بهترین بازیکن قاره در این رقابت‌ها حاضر خواهد شد. او از سال 2005 تا کنون بدون وقفه و پی در پی بهترین فوتبالیست کشورش بوده است. 99/99 درصد احتمال می‌رود که او امسال هم بهترین کشورش باشد.
فردریک کانوته (مالی)
شرط بندها شیطانی‌اند. این جمله‌ای است که روی پیراهن کانوته حک شده است. این چیزی است که او عقیده دارد و به مقابله با آن پرداخته است. مهاجم مسلمان و بزرگ شده در فرانسه زمانی که در نوجوانان المپیک لیون توپ می‌زد، با تهمت‌هایی نادرست روبه‌رو شد و در واقع از همان زمان با «شیطان» دست و پنجه نرم کرد. مرد سال 2010آفریقا از آنگولا می‌آید
انجمن ستارگان سیاه
محمد مهوار
در 3 هفته پیش رو بخشی از نگاه هواداران فوتبال به قاره آفریقا و کشور آنگولا دوخته خواهد شد؛ چرا که این کشور میزبان بزرگ‌ترین رخداد فوتبال در قاره سیاه خواهد بود، آن هم درست در فاصله چند ماه تا جام جهانی نوزدهم فوتبال در آفریقای جنوبی.
بیست و هفتمین دوره رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا به میزبانی آنگولا می‌تواند، در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها بهترین باشد، چرا که ستارگان بسیاری که در این رقابت‌ها حاضر هستند، در برترین تیم‌های قاره سبز و بالاترین سطح فوتبال جهان توپ می‌زنند.
دیدیه دروگبا (ساحل عاج)
او کودکی راحتی نداشت: مادرش هوادار «تیتو» نخست وزیر یوگسلاوی بود و از همین رو دیدیه کوچک را «مارشال تیتو» صدا می‌زد. بدون تردید نام‌های دوست داشتنی‌تری هم برای صدا زدن او وجود داشت. در سال 2003 که دروگبا به المپیک مارسی پیوست، چنان دلباخته این باشگاه شد که می‌خواست برای همیشه در این شهر بندری بماند. با این حال او فراتر از اندازه‌های مارسی بازی می‌کرد و در نهایت ناگزیر شد، باشگاه محبوبش را با بیرحمی ترک کرده و راهی استمفوردبریج شود. او اکنون شیفته آبی‌های لندن شده و حتی به این فکر افتاده بود که ساحل عاج را در جام ملت‌های آفریقا همراهی نکند. دلیلش هم این بود که او دلش نمی‌آمد، هم باشگاهی‌هایش را در روزهای سخت ژانویه تنها بگذارد. او دست آخر حاضر شد از چلسی برای یک ماه دل بکند شاید به دلیل وحید هلیلویچ، سرمربی بوسنیایی ساحل عاج، مردی که شاهد زمامداری تیتو در یوگسلاوی سابق بود.
ساموئل اتوئو (کامرون)
مهاجم این روزهای اینتر سال‌ها در اسپانیا توپ زده است، بیش از هر بازیکن آفریقایی دیگر. او 162 بار در اسپانیا گلزنی کرد که در نوع خود رکوردی به شمار می‌آید. او در جام ملت‌های آفریقا هم 16 بار گلزنی کرده است که این هم برای خود رکورد است. بیشترین حضور، بیشترین بازی و بیشترین تعداد در فینال رکوردهایی است که مهاجم فصل پیش آبی و اناری‌ها تا رسیدن به آنها فاصله زیادی دارد. جدی‌ترین رقیب اتوئو از اردوی کامرون می‌آید. ریگوبرت سانگ مدافع پیشین کلن 7بار در دور پایانی جام ملت‌های آفریقا حاضر بوده و 33 بازی برای «شیرهای رام‌نشدنی آفریقا» در این رقابت‌ها انجام داده است. او همانند اتوئو 3 بار در فینال حاضر شده است. خبر بد برای اتوئو این است که سانگ این بار نیز در کادر کامرونی‌ها حاضر است و برای این تیم به میدان خواهد رفت. چنانچه کامرون به قهرمانی برسد، یا نه فرقی به حال سانگ نخواهد کرد.
مایکل اسین (غنا)
فرضیه‌ای برای مایکل اسین؛ چنانچه او برای غنا بازی نکند، کشورش شانسی نخواهد داشت. او در جام ملت‌های آفریقای سال 2002 در 2 بازی به میدان رفت و غنا به یک چهارم نهایی راه یافت. او سال 2006 پیش از شروع رقابت‌ها دچار آسیب‌دیدگی شد و تیمش حتی از دور گروهی بالا نیامد. 2 سال بعد اسین آماده بود و بازی کرد، غنا هم به عنوان سوم رقابت‌ها در غنا دست یافت.
هافبک برجسته چلسی تنها گزینه رسیدن به عنوان چهره رقابت‌ها در آنگولا شمرده می‌شود که مهاجم نیست؛ درست بر خلاف رقیبانش. او شاید هم به همین دلیل است که هرگز مرد سال آفریقا نشده. اکنون رقابت‌های دیگري پیش روی او است و تمام غنا نگران او چرا که ستاره‌شان دوباره آسیب‌دیده و روشن نیست او بتواند برای تیم ملی کشورش به میدان برود یا نه. او در عین حال برای سفر به آنگولا هم دردسرهایی داشته و تاکنون هم ویزای این بازیکن برای سفر به این کشور صادر نشده است!
امانوئل آدبایور (توگو)
کوسی آگاسا، سنگربان تیم ملی توگو فوتبالش را در متز فرانسه آغاز کرده است. او در آنجا با امانوئل آدبایور توپ می‌زد. با این حال در حالی که او با توپ زدن در دسته دوم فرانسه امرار معاش می‌کند، آدبایور جوان یکی از شناخته شده‌ترین مهاجمان دنیا شده و فوتبالیست برتر حال حاضر قاره سیاه. از آنجا که انتخاب آتی بازیکن سال آفریقا پس از پایان تورنمنت آنگولا صورت خواهد گرفت، مهاجم حال حاضر منچستر سیتی با عنوان بهترین بازیکن قاره در این رقابت‌ها حاضر خواهد شد. او از سال 2005 تا کنون بدون وقفه و پی در پی بهترین فوتبالیست کشورش بوده است. 99/99 درصد احتمال می‌رود که او امسال هم بهترین کشورش باشد.
فردریک کانوته (مالی)
شرط بندها شیطانی‌اند. این جمله‌ای است که روی پیراهن کانوته حک شده است. این چیزی است که او عقیده دارد و به مقابله با آن پرداخته است. مهاجم مسلمان و بزرگ شده در فرانسه زمانی که در نوجوانان المپیک لیون توپ می‌زد، با تهمت‌هایی نادرست روبه‌رو شد و در واقع از همان زمان با «شیطان» دست و پنجه نرم کرد. ارسال نظر
پربیننده