امام علی(ع) (۱۳۷۰)
این سریال پس از مجموعه «رعنا» دومین حضور پرویز پرستویی در تلویزیون بود که البته موجب آشنایی بیشتر مخاطبان گسترده تلویزیون با بازیگری شد که بعدها به ستاره‌ای ماندگار در سینما تبدیل شد. پرویز پرستویی در این مجموعه نقش محمدبن ابی‌بکر را ایفا کرد که بیش از آنکه پرستویی را به مخاطب نشان دهد تاریخ اسلام و کاراکتری ورای آن را روایت می‌کرد. مجموعه «امام علی (ع)» که در هنگامه پخش و تا به امروز یکی از پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های تاریخی تلویزیون بود، موجب آغاز ارتباط میرباقری و پرستویی شد که در آینده منجر به همکاری این 2 در فیلم سینمایی «آدم‌برفی» و نقش‌آفرینی پرستویی در نقش «جوتد کولی» شد.
خاک سرخ (۱۳۷۹)
بازی پرویز پرستویی در سریال «خاک سرخ» مصادف با اوج بازی‌هایش در سینما و همچنین چهارمین همکاری پیاپی او با ابراهیم حاتمی‌کیا بود؛ حضوری که یادآور درخشش او در فیلم‌هایی چون «آژانس شیشه‌ای» و «روبان قرمز» بود. خاک سرخ درباره خرمشهر، جنگ و آدم‌های درگیر آن دوره بود و بر خلاف موضوعش که در ابتدا تصور می‌شد مخاطبان زیادی را به خود جلب نکند، با انتخاب درست بازیگران و البته دست‌های قدرتمند حاتمی‌کیا خوش درخشید و دیده شد. حضور پرستویی در این مجموعه نخستین رویارویی دوستداران سینمایی با او به عنوان بازیگر نقش اصلی در قاب تلویزیون محسوب می‌شود؛ رویارویی‌ای که بعدها دیگر کارگردانان سینما را هم برای بهره‌گیری از او در قاب تلویزیون مجاب کرد.
زیر تیغ (۱۳۸۵)
پس از ابراهیم حاتمی‌کیا، محمدرضا هنرمند دومین کارگردان سینما بود که پرستویی را به عنوان بازیگر نقش اول مقابل دوربین تلویزیونی خود برد. «زیر تیغ» سومین همکاری پرستویی با هنرمند پس از فیلم‌های سینمایی «مرد عوضی» و «مومیایی 3» بود؛ همکاری‌ای که در فضایی کاملا متفاوت از 2 تجربه پیشین رقم خورد و البته جواب هم داد. شاید بتوان گفت بازی پرستویی در «زیر تیغ» پس از آن نیز در «پاداش سکوت» و «بیست» تکرار شد (هرچند هر یک به شکلی دیگر) اما درخشش پرستویی باز هم در مدیوم تلویزیون دیدنی بود؛ نقش مردی جوانمرد و خانواده‌دار که زوجش با معتمدآریا در این سریال به گل نشسته بود و منتقدان را با بازی‌اش سر ذوق آورد.
آشپزباشی (۱۳۸۷)
این بازگشتی ناگهانی بود، بعد از 3 سال و درست در زمانی که فکر نمی‌کردیم به این زودی‌ها به تلویزیون بازگردد. هر چند «آشپزباشی» سریال شسته رفته‌ای است اما نمی‌توانیم یا شاید نمی‌خواهیم بپذیریم که پرویز پرستویی بازیگر این سریال است. آشپزباشی شاید یک جور آنتراکت در کارنامه بازیگر مغرور سینمای ما باشد. همکاری دوباره‌اش با فاطمه معتمدآریا این بار بخوبی «زیر تیغ» نیست که می‌توان دلیل این موضوع را به اقتضای مضمون فیلمنامه «آشپزباشی» سنجاق کرد. با همه اینها پرستویی باز هم دوست‌داشتنی است و هرچقدر هم از تخیلات هنرمند در خلق لحظه‌های فانتزی در «آشپزباشی» سردرنیاوریم باز هم به خاطر تماشای او مقابل تلویزیون خواهیم نشست. نقش های ماندگار در سیما
امام علی(ع) (۱۳۷۰)
این سریال پس از مجموعه «رعنا» دومین حضور پرویز پرستویی در تلویزیون بود که البته موجب آشنایی بیشتر مخاطبان گسترده تلویزیون با بازیگری شد که بعدها به ستاره‌ای ماندگار در سینما تبدیل شد. پرویز پرستویی در این مجموعه نقش محمدبن ابی‌بکر را ایفا کرد که بیش از آنکه پرستویی را به مخاطب نشان دهد تاریخ اسلام و کاراکتری ورای آن را روایت می‌کرد. مجموعه «امام علی (ع)» که در هنگامه پخش و تا به امروز یکی از پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های تاریخی تلویزیون بود، موجب آغاز ارتباط میرباقری و پرستویی شد که در آینده منجر به همکاری این 2 در فیلم سینمایی «آدم‌برفی» و نقش‌آفرینی پرستویی در نقش «جوتد کولی» شد.
خاک سرخ (۱۳۷۹)
بازی پرویز پرستویی در سریال «خاک سرخ» مصادف با اوج بازی‌هایش در سینما و همچنین چهارمین همکاری پیاپی او با ابراهیم حاتمی‌کیا بود؛ حضوری که یادآور درخشش او در فیلم‌هایی چون «آژانس شیشه‌ای» و «روبان قرمز» بود. خاک سرخ درباره خرمشهر، جنگ و آدم‌های درگیر آن دوره بود و بر خلاف موضوعش که در ابتدا تصور می‌شد مخاطبان زیادی را به خود جلب نکند، با انتخاب درست بازیگران و البته دست‌های قدرتمند حاتمی‌کیا خوش درخشید و دیده شد. حضور پرستویی در این مجموعه نخستین رویارویی دوستداران سینمایی با او به عنوان بازیگر نقش اصلی در قاب تلویزیون محسوب می‌شود؛ رویارویی‌ای که بعدها دیگر کارگردانان سینما را هم برای بهره‌گیری از او در قاب تلویزیون مجاب کرد.
زیر تیغ (۱۳۸۵)
پس از ابراهیم حاتمی‌کیا، محمدرضا هنرمند دومین کارگردان سینما بود که پرستویی را به عنوان بازیگر نقش اول مقابل دوربین تلویزیونی خود برد. «زیر تیغ» سومین همکاری پرستویی با هنرمند پس از فیلم‌های سینمایی «مرد عوضی» و «مومیایی 3» بود؛ همکاری‌ای که در فضایی کاملا متفاوت از 2 تجربه پیشین رقم خورد و البته جواب هم داد. شاید بتوان گفت بازی پرستویی در «زیر تیغ» پس از آن نیز در «پاداش سکوت» و «بیست» تکرار شد (هرچند هر یک به شکلی دیگر) اما درخشش پرستویی باز هم در مدیوم تلویزیون دیدنی بود؛ نقش مردی جوانمرد و خانواده‌دار که زوجش با معتمدآریا در این سریال به گل نشسته بود و منتقدان را با بازی‌اش سر ذوق آورد.
آشپزباشی (۱۳۸۷)
این بازگشتی ناگهانی بود، بعد از 3 سال و درست در زمانی که فکر نمی‌کردیم به این زودی‌ها به تلویزیون بازگردد. هر چند «آشپزباشی» سریال شسته رفته‌ای است اما نمی‌توانیم یا شاید نمی‌خواهیم بپذیریم که پرویز پرستویی بازیگر این سریال است. آشپزباشی شاید یک جور آنتراکت در کارنامه بازیگر مغرور سینمای ما باشد. همکاری دوباره‌اش با فاطمه معتمدآریا این بار بخوبی «زیر تیغ» نیست که می‌توان دلیل این موضوع را به اقتضای مضمون فیلمنامه «آشپزباشی» سنجاق کرد. با همه اینها پرستویی باز هم دوست‌داشتنی است و هرچقدر هم از تخیلات هنرمند در خلق لحظه‌های فانتزی در «آشپزباشی» سردرنیاوریم باز هم به خاطر تماشای او مقابل تلویزیون خواهیم نشست. ارسال نظر
پربیننده