مهدی طاهرخانی : شاید اگر علی دایی زمان دیگری را برای پیوستن به پرسپولیس انتخاب می‌کرد پایانی متفاوت با این تیم داشت. او یکی از پرمهره‌ترین تیم‌های یک دهه اخیر را تحویل گرفت و در صورتی که با قرمزها قهرمان نیم فصل شده بود در پایان فصل به‌خاطر دو امتیاز اختلاف به جایگاه دوم قناعت کرد اما چه شد که این تیم نتوانست قهرمان شود و علاوه بر آن استقلال برای نخستین‌بار در 6 سال اخیر موفق نشد سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را کسب کند. مشکلات عدیده‌ای وجود داشت که سر منشأ آنها دایی و قلعه‌نویی بودند اما به همان مقدار دیگر مربیان لیگ برتری هم اشتباه کردند اما چرا حسین فرکی قهرمان شد و دایی و قلعه‌نویی نه؟ بدون تردید یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که سرخابی‌ها در این فصل با آن دست و پنجه نرم کردند بحران‌هایی بود که از بیرون به آنها تزریق می‌شد. این دو تیم در صورتی که زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان به حساب می‌آیند نه‌تنها هیچ حمایتی از سوی این نهاد را متوجه نشدند که برعکس در حساس‌ترین مقطع فصل وزارت ورزش هر کاری انجام داد تا مانع موفقیت پرسپولیس شود البته در ادامه به این اقدامات می‌پردازیم اما اینکه چه مقدار از این اقدامات عامدانه بود دیگر قضاوت با شما.
بدترین زمان برای بیرون‌کردن رویانیان
همواره این نقد متوجه مدیریت کلان ورزش ما بوده که مردان ورزشی بر راس مدیریت آن نیستند اما پس از انتخاب دکتر گودرزی به عنوان وزیر ورزش و جوانان دیده شد که شاید ورزشی‌ها دچار اشتباهاتی شوند که دیگر مدیران به واسطه تجربه خود هرگز این لغزش را مرتکب نشوند. در صورتی که پرسپولیس در کورس قهرمانی قرار داشت فشارهای معلوم و نامعلوم از پشت‌پرده و صریحا از سوی وزارت ورزش موجب شد مدیرعامل پرسپولیس با یک بدهی نامشخص این تیم را ترک کند. رویانیان که استاد استعفاهای ناگهانی بود این بار مشکل را بسیارجدی دید و عنوان کرد ترجیح می‌دهد در چنین فضایی کار نکند. با توجه به وضعیت پرداختی‌های پرسپولیس که همگی در هاله‌ای از ابهام قرار داشتند دست‌کم وزارت ورزش می‌توانست تا پایان فصل از این جدایی جلوگیری کند اما گویا وزیر بیشتر از هرکس دیگری تمایل به جدایی رویانیان داشت. در همان روزی که مدیرعامل سابق پرسپولیس پس از باخت این تیم مقابل فولاد نامه خداحافظی‌‌اش را رسانه‌ای کرد محمود گودرزی در مصاحبه با خبرنگاران که در این باره از او پرسیده بودند با بی‌اعتنایی مدعی شد مسائل مهم‌تری هست که باید به آن رسیدگی شود. بازیکنان پرسپولیس که قبل از رفتن رویانیان هم دست به اعتصاب زده بودند پس از خروج این مدیر هم در چند برهه چنین کردند و ماحصل این اعتصابات از‌دست‌دادن امتیازاتی بود که سرانجام موجب از دست رفتن جام شد. هیچ تلاشی از سوی وزارت ورزش برای آرام‌کردن جو این تیم دست‌کم در عرصه رسانه دیده نشد. آنها حتی حاضر نشدند مقدار اندکی از مطالبات قرمزها را بپردازند تا با این کار خود نشان دهند بیشتر مایل به ناکامی پرسپولیس‌اند تا فضا برای بیرون‌کردن پروین و احتمالا دایی مهیا باشد.
از خصوصی‌سازی چه خبر؟
اما موضوع مهم دیگری که تمرکز سرخابی‌ها و مدیرانش را بر هم زد، بحث خصوصی‌سازی و رسیدگی به پرونده مالی این دو تیم بود، آن هم درست در هنگامه‌ای که آنان باید با رقبایی مثل فولاد و سپاهان برای به دست‌آوردن قهرمانی می‌جنگیدند. حسین فرکی با 5 باخت از هشت دیداری که مقابل مدعیان قهرمانی داشت سرانجام قهرمان شد چون مجموعه او هرگز با مشکلات ریز و درشت سرخابی‌ها مواجه نبود. در صورتی که وزارت ورزش و شخص وزیر می‌توانستند بحث خصوصی‌سازی و رسیدگی به پرونده مالی را به پایان لیگ سیزدهم موکول کنند درست حساس‌ترین موقع فصل را انتخاب کردند تا همین بی‌مدیریتی محض موجب شود پرسپولیس و استقلال با کوهی از حواشی مواجه شوند. محمد رویانیان که پیش‌تر رفته بود و برای نخستین بار در طول دو دهه اخیر علی فتح‌الله‌زاده به عنوان مدیرعامل استقلال قبل از پایان فصل صریحا عنوان کرد برای سال بعد هرگز در استقلال نمی‌ماند. این حرف مردی بود که سابقه 4 بار بازگشت به اتاق مدیریت این تیم را دارد. به زعم منتقدان او هیچ کاری را در جهان با مدیریت استقلال تاخت نمی‌زند اما حالا فتح‌الله‌زاده هر دو دستش را به علامت تسلیم بالا برده و می‌گوید رفتن بهتر از ماندن است. وزارت ورزش قطعا سهم بسزایی در خلق این فضای مایوس‌کننده برای مدیران سرخابی دارد. آنها پس از فرستادن حسابرس به باشگاه پرسپولیس درست سه روز مانده به پایان لیگ سیزدهم ناگهان لیست دریافتی بازیکنان و کادر فنی این تیم را رسانه‌ای کردند تا پرسپولیس بازی آخر خود را در فضایی کاملا عجیب و پرحاشیه برگزار کند. اگرچه دایی در اهواز پیروز شد اما وزارت ورزش با نرساندن مبلغ دو میلیارد که قرار بود شب عید به این تیم تزریق شود سرانجام به آنچه دوست داشت رسید؛ عدم قهرمانی پرسپولیس. پروین که می‌دانست دیگر جایی در مدیریت این تیم ندارد قبل از همان هفته پایانی در مصاحبه‌ای عجیب به وزارت ورزش تاخت و آنها را مقصر اصلی عدم قهرمانی تیمش معرفی کرد. شاید تزریق همان مبلغ اندک دو میلیاردی می‌توانست موجب شود پرسپولیس با روحیه دیگری مقابل راه‌آهن حاضر شود اما وزارت ورزش که دوست دارد از صدر تا ذیل سرخابی‌ها را تغییر دهد عوض اینکه خیلی شفاف این خواسته‌‌اش را عملیاتی کند ترجیح داد اتفاقات را به‌گونه‌ای کنار یکدیگر قرار دهد تا به شکل دیگری به خواسته‌‌اش برسد.
منتظر تغییرات باشید
اینکه دولت و نماینده‌‌اش می‌گویند در سال 93 قطعا سرخابی‌ها به بخش خصوصی واگذار می‌شوند بیشتر جنبه طنز دارد تا واقعیت چرا که همین مسؤولان پیش‌تر اعلام کرده بودند تا فروردین 93 قطعا بحث خصوصی‌سازی به صورت جدی عملیاتی می‌شود اما فروردین سه روز دیگر به پایان می‌رسد و کوچک‌ترین اتفاقی در این باره رخ نداده است اما شنیده می‌شود بزودی وزارت ورزش تغییرات وسیعی در سطح مدیریت سرخابی‌ها اعمال می‌کند؛ عوض‌کردن همه اعضای هیات مدیره و سپس انتخاب مدیرعامل جدید. سیاست کم‌کردن بودجه سرخابی‌ها هم در برنامه قرار دارد اما این کار به‌شرطی موثر می‌افتد که تیم‌های صنعتی همانند سپاهان هم بخواهند از بودجه‌شان بکاهند که اگر غیر از این باشد از همین امروز می‌شود پیش‌بینی کرد در سال جدید هم اتفاق خوبی برای سرخابی‌ها رخ نمی‌دهد.