پیام قمیشاوی
فرض کنیم آقای موسوی کاندیدای ریاست‌جمهوری نبود، باعث و بانی هیچکدام از مسائل بعد از انتخابات هم نبود، ادعای تقلب در انتخابات را هم مطرح نکرده بود و... همین بیانیه اخیر ایشان (بیانیه شماره 17) کفایت می‌کرد که قوه قضائیه ایشان را احضار و مورد باز خواست قضایی قرار دهد.
در این بیانیه، آقای موسوی چندصد نفری را که در عاشورای امسال تهران سوت وکف زدند، به دسته‌ها و هیات‌های عزاداری سنگ‌پرانی کردند، چند خیابان اصلی را مسدود کردند، ماشین و بانک و خانه آتش زدند، چادر از سر زنان کشیدند، رهگذران را مورد ضرب و شتم قرار دادند، به پلیس حمله بردند و مورد ضرب و جرح قرار دادند، لباس از تن سرباز نیروی انتظامی در آوردند و... «مردان خداجو» می‌نامد.
اخیراً فیلم تکان‌دهنده‌ای از حوادث روز عاشورا دیدم که در آن همین «مردان خداجو»ی آقای موسوی یک جوان را که چهره‌اي مذهبی دارد، پس از آنکه به قصد کشت زده‌اند و او با سر و صورت خون آلود روی زمین افتاده، همه لباس‌های (رو و زیر) او را از تنش در می‌آورند و... این صحنه در اینترنت توسط همین «مردان خداجو» با افتخار تکثیر شده؛ البته با انتشار این فیلم یکبار دیگر اوج وحشی‌گری این قوم معدود برای عموم مردم به اثبات رسید. این حادثه جدای از توحشی که در آن موج می‌زند در روز عاشورا رخ می‌دهد، در روز عاشورا که میلیون‌ها نفر در سراسر کشور و در تهران مشغول سوگواری حضرت اباعبدالله(ع) هستند.
آنچه در این بین قابل توجه است این است که صبر و مماشات نیروی انتظامی در برابر اغتشاشگران روز عاشورا به حدی رسید که ما شاهد چنین صحنه‌هایی باشیم.صحنه‌های کشیدن چادر از سر زنان محجبه خود حکایتی است که دل را خون می‌کند. اکنون این ایراد به تلویزیون هم وارد است که چرا تنها گوشه‌هایی از هتاکی‌ها و وحشی‌گری‌های این جماعت هوادار موسوی و آمریکا و اسرائیل را پخش کرده است.
آیا مردم نباید بدانند «مردان خداجو»ی جناب موسوی، قرآن را پاره کردند و در آتش ریختند؟ (متاسفانه فیلم آن موجود است)، آیا نباید بدانند که چادر از سر زنان محجبه کشیدند؟ (متاسفانه فیلم‌های آن موجود است)، آیا نباید بدانند که «مردان خداجو»ی موسوی تمثال منسوب به قمربنی‌هاشم را پاره کردند و در آتش ریختند (فیلم آن موجود است) و...
به کسانی که بعد از پخش تصاویر پاره‌کردن عکس امام توسط هواداران موسوی گفتند،« چرا تلویزیون تصاویر پاره کردن عکس‌های دیگر را پخش نمی‌کند»، باید گفت که گوشه کوچکی از اهانت‌های بزرگ روز عاشورا پخش شد، 9 دی، بزرگ‌ترین راهپیمایی تاریخ انقلاب تنها به فاصله 3 روز بعد از اهانت شکل گرفت، اگر تلویزیون تصاویر دیگر را پخش کند، سیل خروشان ملت و احساسات جریحه‌دار شده دیگر قابل کنترل نخواهد بود و آن می‌شود که نباید بشود.
اما آقای موسوی که گوشه‌ای از هنرهای چند صد هوادار اجیر شده‌اش را دیدیم و شنیدیم، این «نمایشگران رذالت» را «مردان خداجو» می‌نامد و در برابر اینان انگشت اتهام به سوی نظام و پلیس دراز می‌کند! از لحاظ حقوقی، آقای موسوی، حتی اگر همین یک جرم را مرتکب شده باشد مستوجب تعقیب قضایی است.اما، ما ملت صبور و نجیبی هستیم، به انسان‌ها فرصت می‌دهیم؛ اما این فرصت گویا بلای جای آقای مهندس شده، هر روز «دروغگویی» و «بی‌منطقی» او آشکارتر می‌شود، پس ما باز هم به او فرصت می‌دهیم که شاید بازگردد و توبه کند یا خود را بهتر بنمایاند؛ هر کدام که باشد خیر است، چه نیازی به بازداشت است؟ همین یک جرم بزرگ
پیام قمیشاوی
فرض کنیم آقای موسوی کاندیدای ریاست‌جمهوری نبود، باعث و بانی هیچکدام از مسائل بعد از انتخابات هم نبود، ادعای تقلب در انتخابات را هم مطرح نکرده بود و... همین بیانیه اخیر ایشان (بیانیه شماره 17) کفایت می‌کرد که قوه قضائیه ایشان را احضار و مورد باز خواست قضایی قرار دهد.
در این بیانیه، آقای موسوی چندصد نفری را که در عاشورای امسال تهران سوت وکف زدند، به دسته‌ها و هیات‌های عزاداری سنگ‌پرانی کردند، چند خیابان اصلی را مسدود کردند، ماشین و بانک و خانه آتش زدند، چادر از سر زنان کشیدند، رهگذران را مورد ضرب و شتم قرار دادند، به پلیس حمله بردند و مورد ضرب و جرح قرار دادند، لباس از تن سرباز نیروی انتظامی در آوردند و... «مردان خداجو» می‌نامد.
اخیراً فیلم تکان‌دهنده‌ای از حوادث روز عاشورا دیدم که در آن همین «مردان خداجو»ی آقای موسوی یک جوان را که چهره‌اي مذهبی دارد، پس از آنکه به قصد کشت زده‌اند و او با سر و صورت خون آلود روی زمین افتاده، همه لباس‌های (رو و زیر) او را از تنش در می‌آورند و... این صحنه در اینترنت توسط همین «مردان خداجو» با افتخار تکثیر شده؛ البته با انتشار این فیلم یکبار دیگر اوج وحشی‌گری این قوم معدود برای عموم مردم به اثبات رسید. این حادثه جدای از توحشی که در آن موج می‌زند در روز عاشورا رخ می‌دهد، در روز عاشورا که میلیون‌ها نفر در سراسر کشور و در تهران مشغول سوگواری حضرت اباعبدالله(ع) هستند.
آنچه در این بین قابل توجه است این است که صبر و مماشات نیروی انتظامی در برابر اغتشاشگران روز عاشورا به حدی رسید که ما شاهد چنین صحنه‌هایی باشیم.صحنه‌های کشیدن چادر از سر زنان محجبه خود حکایتی است که دل را خون می‌کند. اکنون این ایراد به تلویزیون هم وارد است که چرا تنها گوشه‌هایی از هتاکی‌ها و وحشی‌گری‌های این جماعت هوادار موسوی و آمریکا و اسرائیل را پخش کرده است.
آیا مردم نباید بدانند «مردان خداجو»ی جناب موسوی، قرآن را پاره کردند و در آتش ریختند؟ (متاسفانه فیلم آن موجود است)، آیا نباید بدانند که چادر از سر زنان محجبه کشیدند؟ (متاسفانه فیلم‌های آن موجود است)، آیا نباید بدانند که «مردان خداجو»ی موسوی تمثال منسوب به قمربنی‌هاشم را پاره کردند و در آتش ریختند (فیلم آن موجود است) و...
به کسانی که بعد از پخش تصاویر پاره‌کردن عکس امام توسط هواداران موسوی گفتند،« چرا تلویزیون تصاویر پاره کردن عکس‌های دیگر را پخش نمی‌کند»، باید گفت که گوشه کوچکی از اهانت‌های بزرگ روز عاشورا پخش شد، 9 دی، بزرگ‌ترین راهپیمایی تاریخ انقلاب تنها به فاصله 3 روز بعد از اهانت شکل گرفت، اگر تلویزیون تصاویر دیگر را پخش کند، سیل خروشان ملت و احساسات جریحه‌دار شده دیگر قابل کنترل نخواهد بود و آن می‌شود که نباید بشود.
اما آقای موسوی که گوشه‌ای از هنرهای چند صد هوادار اجیر شده‌اش را دیدیم و شنیدیم، این «نمایشگران رذالت» را «مردان خداجو» می‌نامد و در برابر اینان انگشت اتهام به سوی نظام و پلیس دراز می‌کند! از لحاظ حقوقی، آقای موسوی، حتی اگر همین یک جرم را مرتکب شده باشد مستوجب تعقیب قضایی است.اما، ما ملت صبور و نجیبی هستیم، به انسان‌ها فرصت می‌دهیم؛ اما این فرصت گویا بلای جای آقای مهندس شده، هر روز «دروغگویی» و «بی‌منطقی» او آشکارتر می‌شود، پس ما باز هم به او فرصت می‌دهیم که شاید بازگردد و توبه کند یا خود را بهتر بنمایاند؛ هر کدام که باشد خیر است، چه نیازی به بازداشت است؟ ارسال نظر
پربیننده