مرتضی حسینی
تاریخ انقلاب اسلامی ملت ایران روزهای به یادماندنی فراوانی را به خاطر سپرده است. روزهایی که در ظاهر با روزهای دیگر تاریخ تفاوتی ندارند، اما هرچه زمان میگذرد، تفاوت آنان با روزهای دیگر نمایانتر میشود. قیام میلیونی 13محرم 1431 یا 9دی 1388 ملت ایران و بویژه «حماسه پایتخت» از آن روزهایی است که «تاریخ» نمیگذارد از یادها فراموش شود و چه زیبا شهید آوینی برایمان میگفت: «تاریخ امانتدار هل من ناصر حسین (ع) است».اما قیام میلیونی 9دی ملت ایران فقط «تاریخی» نبود «شفاف» بود و میزان «سره حق از باطل». شعارهای قیام 9دی چه بود: ابراز ارادت و محبت به پیامبر اکرم (ص) و خاندان عصمت و طهارت(ع)، عشق و اشتیاق به حضرت اباعبداللهالحسین(ع)، پایبندی به آرمانهای انقلاب اسلامی، حضرت امام (ره) و اعلام بیعت مجدد با اصل ولایت فقیه و رهبر معظم انقلاب، اعلام انزجار نسبت به اهانتکنندگان به ساحت سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا، برائت از سران فتنه و فریاد رسا در محکومیت و محاکمه سران فتنه و درخواست از مسؤولان برای برخورد قاطعانه و انقلابی با «پایمالکنندگان و خائنان به رأی ملت» و... .آیا این شعارها و خواستهای میلیونی ملت ایران در قیام 9دی که باشکوهترین تظاهرات تاریخ انقلاب را رقم زد، قابل «تأویل» و «تحریف» است.ملت ایران «6 ماه» سکوت و فریادشان را در قیام 9دی با شعارها و خواستههایشان به یکباره به رخ «دوست و دشمن» داخلی و خارجی انقلاب و دینشان کشیدند، تا جای هیچ «شک و شبهه»ای برای آنانی که «خواب آشفته براندازی انقلاب و ولایتفقیه» را دیده بودند، باقی نماند، ملت به «سران فتنه» و شارژکنندگانشان در داخل و خارج پیام دادند که «6ماه»، «آب در هاون کوبیدهاید» بیشتر از این خودتان را به زحمت نیندازید «ملت»، «تغییر» نمیکند!اما این روزها در کنار «خروش» ملت، زمزمههایی هم به گوش میرسد که نشان میدهد، برخی یا در «خوابند» یا «خود را به خواب زدهاند» و سرشان را زیر تحلیلهای سادهلوحانه بردهاند و میخواهند «سران فتنه» را که با سیل ملت در 9دی به «زبالهدان تاریخ»رفتند، از زبالهدانی درآوردند، دستی به سر و روی آنها بکشند، لباسشان را عوض کنند و با ژست «میانهروی» به خیانتها و جنایتهایشان ماله «ماستمالی» بکشند.اما چرا این مالهکشان ماستمالی کن، این روزها به دست و پا افتادهاند تا «سران فتنه» را از چنگال «عدالت» نجات دهند، این مالهکشان خود بر 3 گروهند؛گروهی که از ماههای پیش از انتخابات در تریبونهای رسمی که در اختیار داشتند پروژه «تردید و تقلب» در انتخابات را کلید زدند و آقازادههایشان هم به تنور «آشوب و شورش» دمیدند و خودبه نوعی در جرم «سران فتنه» شریک هستند و بالطبع هیچگاه پای کور کردن «چشم فتنه» نمیایستند و با راهکارها و پیشنهادهای پیدا و پنهان، بنا دارند سرانجام پرونده «فتنه» ماستمالی شود تا هیچگاه پای خود و آقازادههایشان برای «رسیدگی قضایی» وسط نیاید، پس چه کار باید کرد، «سکوت» یا «ماستمالی».اما گروه دوم کسانی هستند که به نوعی «دستیار» و «نوچه» گروه اول هستند و در زمانی که گروه اول نمیتواند وارد معرکه شود، با صدای بلندتر و شفافتری خواسته گروه اول را به زبان جاری میکنند. گروه دوم نیز در پروژههایی با «سران فتنه» همراهی و همکاری کردهاند و ترس از رسوایی بیشتر، سبب میشود از «نظام» بخواهند بیخیال محاکمه سران فتنه شود. اما گروه سومی هستند که در فتنه اخیر همراهی و همکاری نکردهاند و همواره پز «میانهروی» و «مستقل» بودن را دادهاند و حتی فتنهانگیزی و آشوب و شورش و اهانتها به ساحت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت امام خمینی(ره) و... را تا حد یک «لغزش» میدانند که باید گفت مشکل این آقایان و «ماستمالی»اي که دارند از رفتار و گفتار فتنهانگیزان انجام میدهند، علتی ندارد جز «سادهلوحی افراطی»، هرچند در یک نگاه کلان این 3 گروه خواسته یا ناخواسته «آب در آسیاب» دشمنان اسلام، انقلاب اسلامی، حضرت امام (ره) و اصل ولایت فقیه میریزند، چه خود بخواهند و چه نخواهند و این سرنوشت کسانی است که به جنایات جنایتکنندگان با ژست «میانهروی»، ماله «ماستمالی» میکشند. چه کسانی پیام 9دی را نگرفتند؟
مرتضی حسینی
تاریخ انقلاب اسلامی ملت ایران روزهای به یادماندنی فراوانی را به خاطر سپرده است. روزهایی که در ظاهر با روزهای دیگر تاریخ تفاوتی ندارند، اما هرچه زمان میگذرد، تفاوت آنان با روزهای دیگر نمایانتر میشود. قیام میلیونی 13محرم 1431 یا 9دی 1388 ملت ایران و بویژه «حماسه پایتخت» از آن روزهایی است که «تاریخ» نمیگذارد از یادها فراموش شود و چه زیبا شهید آوینی برایمان میگفت: «تاریخ امانتدار هل من ناصر حسین (ع) است».اما قیام میلیونی 9دی ملت ایران فقط «تاریخی» نبود «شفاف» بود و میزان «سره حق از باطل». شعارهای قیام 9دی چه بود: ابراز ارادت و محبت به پیامبر اکرم (ص) و خاندان عصمت و طهارت(ع)، عشق و اشتیاق به حضرت اباعبداللهالحسین(ع)، پایبندی به آرمانهای انقلاب اسلامی، حضرت امام (ره) و اعلام بیعت مجدد با اصل ولایت فقیه و رهبر معظم انقلاب، اعلام انزجار نسبت به اهانتکنندگان به ساحت سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا، برائت از سران فتنه و فریاد رسا در محکومیت و محاکمه سران فتنه و درخواست از مسؤولان برای برخورد قاطعانه و انقلابی با «پایمالکنندگان و خائنان به رأی ملت» و... .آیا این شعارها و خواستهای میلیونی ملت ایران در قیام 9دی که باشکوهترین تظاهرات تاریخ انقلاب را رقم زد، قابل «تأویل» و «تحریف» است.ملت ایران «6 ماه» سکوت و فریادشان را در قیام 9دی با شعارها و خواستههایشان به یکباره به رخ «دوست و دشمن» داخلی و خارجی انقلاب و دینشان کشیدند، تا جای هیچ «شک و شبهه»ای برای آنانی که «خواب آشفته براندازی انقلاب و ولایتفقیه» را دیده بودند، باقی نماند، ملت به «سران فتنه» و شارژکنندگانشان در داخل و خارج پیام دادند که «6ماه»، «آب در هاون کوبیدهاید» بیشتر از این خودتان را به زحمت نیندازید «ملت»، «تغییر» نمیکند!اما این روزها در کنار «خروش» ملت، زمزمههایی هم به گوش میرسد که نشان میدهد، برخی یا در «خوابند» یا «خود را به خواب زدهاند» و سرشان را زیر تحلیلهای سادهلوحانه بردهاند و میخواهند «سران فتنه» را که با سیل ملت در 9دی به «زبالهدان تاریخ»رفتند، از زبالهدانی درآوردند، دستی به سر و روی آنها بکشند، لباسشان را عوض کنند و با ژست «میانهروی» به خیانتها و جنایتهایشان ماله «ماستمالی» بکشند.اما چرا این مالهکشان ماستمالی کن، این روزها به دست و پا افتادهاند تا «سران فتنه» را از چنگال «عدالت» نجات دهند، این مالهکشان خود بر 3 گروهند؛گروهی که از ماههای پیش از انتخابات در تریبونهای رسمی که در اختیار داشتند پروژه «تردید و تقلب» در انتخابات را کلید زدند و آقازادههایشان هم به تنور «آشوب و شورش» دمیدند و خودبه نوعی در جرم «سران فتنه» شریک هستند و بالطبع هیچگاه پای کور کردن «چشم فتنه» نمیایستند و با راهکارها و پیشنهادهای پیدا و پنهان، بنا دارند سرانجام پرونده «فتنه» ماستمالی شود تا هیچگاه پای خود و آقازادههایشان برای «رسیدگی قضایی» وسط نیاید، پس چه کار باید کرد، «سکوت» یا «ماستمالی».اما گروه دوم کسانی هستند که به نوعی «دستیار» و «نوچه» گروه اول هستند و در زمانی که گروه اول نمیتواند وارد معرکه شود، با صدای بلندتر و شفافتری خواسته گروه اول را به زبان جاری میکنند. گروه دوم نیز در پروژههایی با «سران فتنه» همراهی و همکاری کردهاند و ترس از رسوایی بیشتر، سبب میشود از «نظام» بخواهند بیخیال محاکمه سران فتنه شود. اما گروه سومی هستند که در فتنه اخیر همراهی و همکاری نکردهاند و همواره پز «میانهروی» و «مستقل» بودن را دادهاند و حتی فتنهانگیزی و آشوب و شورش و اهانتها به ساحت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت امام خمینی(ره) و... را تا حد یک «لغزش» میدانند که باید گفت مشکل این آقایان و «ماستمالی»اي که دارند از رفتار و گفتار فتنهانگیزان انجام میدهند، علتی ندارد جز «سادهلوحی افراطی»، هرچند در یک نگاه کلان این 3 گروه خواسته یا ناخواسته «آب در آسیاب» دشمنان اسلام، انقلاب اسلامی، حضرت امام (ره) و اصل ولایت فقیه میریزند، چه خود بخواهند و چه نخواهند و این سرنوشت کسانی است که به جنایات جنایتکنندگان با ژست «میانهروی»، ماله «ماستمالی» میکشند. ارسال نظر
پربیننده