در شرایطی که یک هفته از حضور محمد دادگان در برنامه 90 می‌گذرد، بحث‌هایی که او در این برنامه مطرح کرد همچنان پاسخ‌هایی را به همراه دارد. البته در برنامه هفته قبل 90 بیشتر صحبت‌های دادگان مربوط به سازمان تربیت‌بدنی بود؛ ادعاهایی که با واکنش مهدی قدمی، معاون محمد علی‌آبادی همراه شد تا او با انتشار بیانیه‌ای به صحبت‌های دادگان پاسخ دهد.
1ـ جناب آقای دادگان با نمایشنامه‌ای متضمن پی‌نوشت اینجانب، متاسفانه نه‌تنها به مقدمات و موخرات موضوع اشاره‌ای نکردند، بلکه حتی پی‌نوشت بنده را هم کامل مطرح نکرده و صرفا به صورت گزینشی مطالبی را طرح و حتی بخشی از پی‌نوشت بنده را با این مضمون که «نیازی نیست اساسنامه تغییر کند» قرائت کردند که با ملاحظه اصل مرقومه اینجانب، مشخص است که چنین جمله‌ای وجود نداشته و کذب محض است. روش طرح مطالب از سوی آقای‌دادگان، ماجرای فردی را در ذهن تداعی می‌نماید که در شهر می‌گشت و می‌گفت کسی نباید نماز بخواند زیرا در قرآن کریم آمده است «ولاتقربوا الصلوه» (نماز نخوانید) اما به ادامه آیه که تصریح می‌نماید: «وانتم سکاری» (در حالی‌که مست هستید) اشاره‌ای نمی‌کرد!
در این رابطه بر نکات ذیل تاکید می‌نماید:
الف- به‌رغم ادعای مطروحه اولا: پی‌نوشت اینجانب در حاشیه نامه اداری یا نوشته‌ای از آقای مهندس علی‌آبادی نبوده بلکه روی خبر منتشره توسط یکی از خبرگزاری‌ها بوده است که خبر جلسه‌ای در فدراسیون فوتبال را مطرح و سپس تحلیلی را ارائه کرده بود. ثانیا: پی‌نوشت بنده با قید «محرمانه- مستقیم»، خصوصی و خطاب به شخص آقای دادگان بوده و ضمن محرمانه بودن، صرفا جنبه ارشادی داشته است. لذا ابلاغیه رسمی و دستوری در کار نبوده، دلسوزانه و متضمن راهنمایی برادرانه به ایشان بوده است و به دلیل داشتن طبقه‌بندی محرمانه، مجاز به افشای آن نبوده‌اند.
ب- در مقطع مورد بحث، اختلاف سلیقه فیمابین آقایان علی‌آبادی و دادگان در نحوه اداره فدراسیون، در سطح بالایی قرار داشت و مهم‌ترین وظیفه اینجانب در رابطه با فدراسیون فوتبال در آن مقطع حساس، این شده بود که تنش بین 2 طرف ماجرا را در جهت حضور شایسته‌تر تیم ملی فوتبال در جام‌جهانی تا جای ممکن کاهش دهم. بنده پیش از نگارش پی‌نوشت مورد بحث، در جلسات متعدد حضوری چندین بار به آقای دادگان تذکر داده بودم در جهت حفظ مصالح ملی کشور، مسؤولان زیردست خود را توجیه کند که از طرح مسائل اختلاف‌برانگیز جداً پرهیز نمایند و درباره بحث اساسنامه نیز مشخصا جلسه‌ای در دفتر اینجانب با حضور آقای دادگان و آقای فراهانی (مدیرکل محترم وقت حراست سازمان) برگزار شده بود و برای اجتناب از تعارض بیشتر بین سازمان و فدراسیون مقرر شده بود آقای دادگان نامه‌ای به بنده بنویسند و مکاتبات
FIFA وAFC را هم درباره اساسنامه ضمیمه کنند و در جواب این نامه ایشان، بنده از جایگاه سازمان تربیت‌بدنی پاسخ دهم که ما هم با اصلاح اساسنامه موافقیم اما چون در حال آماده‌سازی تیم ملی کشور برای حضور موثر در جام‌جهانی هستیم، از فیفا بخواهیم یک سال اجازه دهد موضوع را مسکوت نموده و پس از جام‌جهانی، نتایج را به آنها اعلام کنیم. بدین‌ترتیب با این تدبیر، اولا تنش جدیدی بین مدیریت جدید سازمان (در آن مقطع) و فدراسیون فوتبال اتفاق نمی‌افتاد و تنش موجود فیمابین نیز تشدید نمی‌شد، ثانیا نظر فیفا تامین می‌شد (یادآوری می‌نماید در آن مقطع از مهلت فیفا ـ 3/10/85 ـ در حدود 6 ماه باقی مانده بود. بنابراین به‌رغم ادعای مطروحه، نه‌تنها هیچگونه اضطرار زمانی یا تهدید به تعلیق، در آن مقطع مطرح نبود بلکه تقاضای ما صرفا تمدید 6ماه دوم به دلیل اشتغال به مسائل آماده‌سازی تیم ملی ایران برای جام‌جهانی بود که قطعا مورد تایید و استقبال فیفا نیز قرار می‌گرفت) و ثالثا فرصت کافی داشتیم تا در یک فضای منطقی، پس از جام‌جهانی اساسنامه خود را بدون هرگونه دخالت خارجی، با اصطلاحات اساسنامه‌ای مدنظر فیفا تطبیق دهیم ولیکن متاسفانه به‌جای اجرای این تدبیر، بلافاصله یکی از مدیران وقت فدراسیون مصاحبه بسیار تندی را علیه سازمان انجام داد و پس از آن نیز به‌رغم تاکیدات مکرر به آقای دادگان مبنی‌بر پرهیز از ورود به مسائل مخرب، همکاران ایشان جلسه‌ای درباره اصلاح اساسنامه در فدراسیون برگزار نموده و در آن مقطع پرتنش، مسائل بشدت اختلافی را در دستور کار قرار دادند که خبرگزاری‌ها نسبت به انتشار خبر این رویداد اقدام کردند که پی‌نوشت خصوصی بنده را خطاب به رئیس وقت فدراسیون در پی داشت.
ج- متن کامل پی‌نوشت بنده به روشنی گویای قضایا در مقطع مورد بحث است و جالب این است که همانطوری که بنده در آن پی‌نوشت پیش‌بینی کرده بودم که رفتارهای کسانی که در فدراسیون عقل و تدبیر را تعطیل کرده‌اند، منجر به تخریب و از هم پاشیدن فدراسیون خواهد شد، متاسفانه چند ماه بعد پس از خروج اینجانب از سازمان تربیت‌بدنی این اتفاق افتاد و ورزش فوتبال دچار خسران غیرقابل جبرانی گردید. بنابراین روشن است که اشتباهات مسؤولان وقت فدراسیون فوتبال اگر از خطاهای مدیریتی مسؤولان وقت سازمان تربیت‌بدنی بیشتر نبوده باشد قطعا کمتر نبوده است و چنانچه آقای دادگان و همکارانشان ادعای مادری بر ورزش فوتبال را دارند، گناهشان در 2 پاره شدن این فرزند بسیار بیشتر از کسانی است که به‌زعم ایشان برای این ورزش حتی دایه هم نبودند. اینجانب به عنوان کسی که از یک سو اطلاعات دقیق و مستندی از ماجرا را دارد و از سوی دیگر، همچون آقای دادگان بواسطه اختلاف سلیقه مدیریتی با ریاست جدید سازمان (آقای مهندس علی‌آبادی) در مقطع پیش از شدت گرفتن اختلافات و تعلیق فوتبال کشور، از مدیریت ورزش کشور کنار گذاشته شده بودم و بالطبع نباید متهم به جانبداری از آقای علی‌آبادی شوم، قویا معتقدم هر 2 سوی ماجرا در جریانات حادث شده مقصر بوده‌اند ولیکن معتقدم قصور کسی که داعیه مادری فوتبال را دارد بسیار بزرگ‌تر و نابخشودنی‌تر است. پاسخ قدمی به ادعای دادگان
گناه شما که داعیه مادری دارید بیشتر از دیگران است
در شرایطی که یک هفته از حضور محمد دادگان در برنامه 90 می‌گذرد، بحث‌هایی که او در این برنامه مطرح کرد همچنان پاسخ‌هایی را به همراه دارد. البته در برنامه هفته قبل 90 بیشتر صحبت‌های دادگان مربوط به سازمان تربیت‌بدنی بود؛ ادعاهایی که با واکنش مهدی قدمی، معاون محمد علی‌آبادی همراه شد تا او با انتشار بیانیه‌ای به صحبت‌های دادگان پاسخ دهد.
1ـ جناب آقای دادگان با نمایشنامه‌ای متضمن پی‌نوشت اینجانب، متاسفانه نه‌تنها به مقدمات و موخرات موضوع اشاره‌ای نکردند، بلکه حتی پی‌نوشت بنده را هم کامل مطرح نکرده و صرفا به صورت گزینشی مطالبی را طرح و حتی بخشی از پی‌نوشت بنده را با این مضمون که «نیازی نیست اساسنامه تغییر کند» قرائت کردند که با ملاحظه اصل مرقومه اینجانب، مشخص است که چنین جمله‌ای وجود نداشته و کذب محض است. روش طرح مطالب از سوی آقای‌دادگان، ماجرای فردی را در ذهن تداعی می‌نماید که در شهر می‌گشت و می‌گفت کسی نباید نماز بخواند زیرا در قرآن کریم آمده است «ولاتقربوا الصلوه» (نماز نخوانید) اما به ادامه آیه که تصریح می‌نماید: «وانتم سکاری» (در حالی‌که مست هستید) اشاره‌ای نمی‌کرد!
در این رابطه بر نکات ذیل تاکید می‌نماید:
الف- به‌رغم ادعای مطروحه اولا: پی‌نوشت اینجانب در حاشیه نامه اداری یا نوشته‌ای از آقای مهندس علی‌آبادی نبوده بلکه روی خبر منتشره توسط یکی از خبرگزاری‌ها بوده است که خبر جلسه‌ای در فدراسیون فوتبال را مطرح و سپس تحلیلی را ارائه کرده بود. ثانیا: پی‌نوشت بنده با قید «محرمانه- مستقیم»، خصوصی و خطاب به شخص آقای دادگان بوده و ضمن محرمانه بودن، صرفا جنبه ارشادی داشته است. لذا ابلاغیه رسمی و دستوری در کار نبوده، دلسوزانه و متضمن راهنمایی برادرانه به ایشان بوده است و به دلیل داشتن طبقه‌بندی محرمانه، مجاز به افشای آن نبوده‌اند.
ب- در مقطع مورد بحث، اختلاف سلیقه فیمابین آقایان علی‌آبادی و دادگان در نحوه اداره فدراسیون، در سطح بالایی قرار داشت و مهم‌ترین وظیفه اینجانب در رابطه با فدراسیون فوتبال در آن مقطع حساس، این شده بود که تنش بین 2 طرف ماجرا را در جهت حضور شایسته‌تر تیم ملی فوتبال در جام‌جهانی تا جای ممکن کاهش دهم. بنده پیش از نگارش پی‌نوشت مورد بحث، در جلسات متعدد حضوری چندین بار به آقای دادگان تذکر داده بودم در جهت حفظ مصالح ملی کشور، مسؤولان زیردست خود را توجیه کند که از طرح مسائل اختلاف‌برانگیز جداً پرهیز نمایند و درباره بحث اساسنامه نیز مشخصا جلسه‌ای در دفتر اینجانب با حضور آقای دادگان و آقای فراهانی (مدیرکل محترم وقت حراست سازمان) برگزار شده بود و برای اجتناب از تعارض بیشتر بین سازمان و فدراسیون مقرر شده بود آقای دادگان نامه‌ای به بنده بنویسند و مکاتبات
FIFA وAFC را هم درباره اساسنامه ضمیمه کنند و در جواب این نامه ایشان، بنده از جایگاه سازمان تربیت‌بدنی پاسخ دهم که ما هم با اصلاح اساسنامه موافقیم اما چون در حال آماده‌سازی تیم ملی کشور برای حضور موثر در جام‌جهانی هستیم، از فیفا بخواهیم یک سال اجازه دهد موضوع را مسکوت نموده و پس از جام‌جهانی، نتایج را به آنها اعلام کنیم. بدین‌ترتیب با این تدبیر، اولا تنش جدیدی بین مدیریت جدید سازمان (در آن مقطع) و فدراسیون فوتبال اتفاق نمی‌افتاد و تنش موجود فیمابین نیز تشدید نمی‌شد، ثانیا نظر فیفا تامین می‌شد (یادآوری می‌نماید در آن مقطع از مهلت فیفا ـ 3/10/85 ـ در حدود 6 ماه باقی مانده بود. بنابراین به‌رغم ادعای مطروحه، نه‌تنها هیچگونه اضطرار زمانی یا تهدید به تعلیق، در آن مقطع مطرح نبود بلکه تقاضای ما صرفا تمدید 6ماه دوم به دلیل اشتغال به مسائل آماده‌سازی تیم ملی ایران برای جام‌جهانی بود که قطعا مورد تایید و استقبال فیفا نیز قرار می‌گرفت) و ثالثا فرصت کافی داشتیم تا در یک فضای منطقی، پس از جام‌جهانی اساسنامه خود را بدون هرگونه دخالت خارجی، با اصطلاحات اساسنامه‌ای مدنظر فیفا تطبیق دهیم ولیکن متاسفانه به‌جای اجرای این تدبیر، بلافاصله یکی از مدیران وقت فدراسیون مصاحبه بسیار تندی را علیه سازمان انجام داد و پس از آن نیز به‌رغم تاکیدات مکرر به آقای دادگان مبنی‌بر پرهیز از ورود به مسائل مخرب، همکاران ایشان جلسه‌ای درباره اصلاح اساسنامه در فدراسیون برگزار نموده و در آن مقطع پرتنش، مسائل بشدت اختلافی را در دستور کار قرار دادند که خبرگزاری‌ها نسبت به انتشار خبر این رویداد اقدام کردند که پی‌نوشت خصوصی بنده را خطاب به رئیس وقت فدراسیون در پی داشت.
ج- متن کامل پی‌نوشت بنده به روشنی گویای قضایا در مقطع مورد بحث است و جالب این است که همانطوری که بنده در آن پی‌نوشت پیش‌بینی کرده بودم که رفتارهای کسانی که در فدراسیون عقل و تدبیر را تعطیل کرده‌اند، منجر به تخریب و از هم پاشیدن فدراسیون خواهد شد، متاسفانه چند ماه بعد پس از خروج اینجانب از سازمان تربیت‌بدنی این اتفاق افتاد و ورزش فوتبال دچار خسران غیرقابل جبرانی گردید. بنابراین روشن است که اشتباهات مسؤولان وقت فدراسیون فوتبال اگر از خطاهای مدیریتی مسؤولان وقت سازمان تربیت‌بدنی بیشتر نبوده باشد قطعا کمتر نبوده است و چنانچه آقای دادگان و همکارانشان ادعای مادری بر ورزش فوتبال را دارند، گناهشان در 2 پاره شدن این فرزند بسیار بیشتر از کسانی است که به‌زعم ایشان برای این ورزش حتی دایه هم نبودند. اینجانب به عنوان کسی که از یک سو اطلاعات دقیق و مستندی از ماجرا را دارد و از سوی دیگر، همچون آقای دادگان بواسطه اختلاف سلیقه مدیریتی با ریاست جدید سازمان (آقای مهندس علی‌آبادی) در مقطع پیش از شدت گرفتن اختلافات و تعلیق فوتبال کشور، از مدیریت ورزش کشور کنار گذاشته شده بودم و بالطبع نباید متهم به جانبداری از آقای علی‌آبادی شوم، قویا معتقدم هر 2 سوی ماجرا در جریانات حادث شده مقصر بوده‌اند ولیکن معتقدم قصور کسی که داعیه مادری فوتبال را دارد بسیار بزرگ‌تر و نابخشودنی‌تر است. ارسال نظر
پربیننده