متن‌هایی برای هیچ...
هوا کم‌کم تاریک می‌شد ولی شهر بهت‌زده تورینو در آن فضای مه‌گرفته یکشنبه‌شب سرد زمستانی‌اش به این می‌اندیشید که تو را چه می‌شود بانوی پیر که اینگونه در برابر شعله‌های خشم هواداران تحقیر می‌شوی!
تو را چه می‌شود که ناگهان در یک نبرد سرنوشت‌ساز اینگونه با 3 شلیک روسونری نقش زمین می‌شوی... تا بعد از بازی پسران لئوناردو لقب «قاتلان پیرزن» را بگیرند. تو را چه می‌شود وقتی آلساندرو نستا که ضریب اشتباهاتش در دفاع میلان سر به فلک‌کشیده، ناگهان گلزن اول بازی می‌شود و درست 2 خط جلوتر از او پسرک از کارافتاده برزیلی که بعد طلاقش از بارسا تقریبا به عروسک تبلیغاتی میلان تبدیل شده حالا می‌آید و تنها با 2 ضربه، سهمش از 3 گل را به عدد 2 می‌رساند!
من، ورزشگاه المپیکو؛ تا قبل از اینکه بخواهی تنهایم بگذاری و تمام اسباب و اثاثیه‌ات را به دل‌آلپی انتقال دهی با تو حرف دارم؛ «بانو بیدار باش! دوست دارم کسی جایی منتظرم باشد تا حرف‌هایم را به او بگویم. چند ماهی است رفتارت تغییر کرده و من به‌عنوان یک تکیه‌گاه مجبورم تو را تحمل کنم. چندماهی است رفتارت تغییر کرده و هر ازگاهی با یک برد شیرین مرا دلخوش می‌کنی به بازگشت، همان روزهایی که نگران ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید بودی و با هر جان کندنی که بود خودت را از سایه سنگین کالچو پولی به جاده مدعیان کشاندی تا هیچ‌کس یادش نرود تنها تو بانوی پیر فوتبال اروپایی! چند ماهی است که رفتارت تغییر کرده و هیچ کس در این رابطه مقصر نیست، نه چیرو فرارا، نه سران باشگاه و نه هیچ‌کس دیگر از این مجموعه سیاه و سفید. اما نه! خیلی‌ها مقصرند، اول کسی که دستم به او می‌رسد، همین چیرو است. به او بگویید کلاه کاپشن مشکی‌اش را تا خرخره روی سرش بکشد تا دیگر نگاهش به نگاهم نیفتد! و دوم به رئیس فرانسوی‌الاصل، ژان کلود بلان. راستی چرا یک فرانسوی باید تو را مدیریت کند. رئیس فدراسیون تنیس فرانسه کجا، صندلی مدیریت یووه كجا؟! به او بگویید از این تصمیماتش دیگر به مرز تهوع رسیده‌ام... بله، چند ماهی است رفتارت تغییر کرده، یکشنبه دهم ژانویه بود و هواداران پس از شلیک دوم روسونری قسمتی از جایگاه را به آتش می‌کشند، تا آنها نیز نشان دهند تو هم با من نبودی!»
نهم ژانویه... بعدازظهر شنبه
دهم ژانویه... بعد از پیروزی عجیب و غریب اینتر برابر سیه‌نا، خیلی از رسانه‌های ایتالیایی تیتر زدند: «اینتر دیوانه!» مطبوعات ایتالیایی زیاد از پیروزی‌های مضحک نراتزوری و این صدرنشینی با مورینیوی روان‌پریش لذت نمی‌برند! چون درست در شب قبل از بازی میلان – یووه بود که عنوان کردند باید نام دربی ایتالیا به این بازی اطلاق شود نه دیدار اینتر- یووه!
دهم ژانویه... یک روز بعد
دوست عزیزی کتابی در دستش بود به نام «متن‌هایی برای هیچ»، تیترش واقعا به درد این مقاله می‌خورد چون هر چه قرار باشد از ضعف‌های تاکتیکی و اشتباهات پسران فرارا بنویسیم و بخوانیم دقیقا متن‌هایی است برای هیچ! چون در آخر نیز سران بیانکونری بعد از شکست مضحک برابر میلان دور يك میز جمع می‌شوند تا اختیار را به دست دلالانی بسپارند که از قبل پروسه اخراج پسر اهل ناپولی را کشیده بودند.
و با برجسته کردن نام گاس هیدینک به خیال خودشان به رتق و فتق امور می‌پردازند اما با تمام این تفاصیل مشکل اصلی زشت بازی کردن آنها حل نمی‌شود. مشکل اصلی جای دیگری است!
دهم ژانویه... یک روز بعد...
هیچ تیتری نمی‌تواند برایم جذابیت داشته باشد چون دوستان ورزشی‌نویس همگی به یک موضوع تکراری کلید می‌کنند.
خیالتان راحت باشد همه چیز در اردوی بیانکونری مانند سابق است و پسران فرارا در حال تمرین...
به بهانه شکست سخت یوونتوس از روسونری
تو را چه می‌شود بانو
متن‌هایی برای هیچ...
هوا کم‌کم تاریک می‌شد ولی شهر بهت‌زده تورینو در آن فضای مه‌گرفته یکشنبه‌شب سرد زمستانی‌اش به این می‌اندیشید که تو را چه می‌شود بانوی پیر که اینگونه در برابر شعله‌های خشم هواداران تحقیر می‌شوی!
تو را چه می‌شود که ناگهان در یک نبرد سرنوشت‌ساز اینگونه با 3 شلیک روسونری نقش زمین می‌شوی... تا بعد از بازی پسران لئوناردو لقب «قاتلان پیرزن» را بگیرند. تو را چه می‌شود وقتی آلساندرو نستا که ضریب اشتباهاتش در دفاع میلان سر به فلک‌کشیده، ناگهان گلزن اول بازی می‌شود و درست 2 خط جلوتر از او پسرک از کارافتاده برزیلی که بعد طلاقش از بارسا تقریبا به عروسک تبلیغاتی میلان تبدیل شده حالا می‌آید و تنها با 2 ضربه، سهمش از 3 گل را به عدد 2 می‌رساند!
من، ورزشگاه المپیکو؛ تا قبل از اینکه بخواهی تنهایم بگذاری و تمام اسباب و اثاثیه‌ات را به دل‌آلپی انتقال دهی با تو حرف دارم؛ «بانو بیدار باش! دوست دارم کسی جایی منتظرم باشد تا حرف‌هایم را به او بگویم. چند ماهی است رفتارت تغییر کرده و من به‌عنوان یک تکیه‌گاه مجبورم تو را تحمل کنم. چندماهی است رفتارت تغییر کرده و هر ازگاهی با یک برد شیرین مرا دلخوش می‌کنی به بازگشت، همان روزهایی که نگران ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید بودی و با هر جان کندنی که بود خودت را از سایه سنگین کالچو پولی به جاده مدعیان کشاندی تا هیچ‌کس یادش نرود تنها تو بانوی پیر فوتبال اروپایی! چند ماهی است که رفتارت تغییر کرده و هیچ کس در این رابطه مقصر نیست، نه چیرو فرارا، نه سران باشگاه و نه هیچ‌کس دیگر از این مجموعه سیاه و سفید. اما نه! خیلی‌ها مقصرند، اول کسی که دستم به او می‌رسد، همین چیرو است. به او بگویید کلاه کاپشن مشکی‌اش را تا خرخره روی سرش بکشد تا دیگر نگاهش به نگاهم نیفتد! و دوم به رئیس فرانسوی‌الاصل، ژان کلود بلان. راستی چرا یک فرانسوی باید تو را مدیریت کند. رئیس فدراسیون تنیس فرانسه کجا، صندلی مدیریت یووه كجا؟! به او بگویید از این تصمیماتش دیگر به مرز تهوع رسیده‌ام... بله، چند ماهی است رفتارت تغییر کرده، یکشنبه دهم ژانویه بود و هواداران پس از شلیک دوم روسونری قسمتی از جایگاه را به آتش می‌کشند، تا آنها نیز نشان دهند تو هم با من نبودی!»
نهم ژانویه... بعدازظهر شنبه
دهم ژانویه... بعد از پیروزی عجیب و غریب اینتر برابر سیه‌نا، خیلی از رسانه‌های ایتالیایی تیتر زدند: «اینتر دیوانه!» مطبوعات ایتالیایی زیاد از پیروزی‌های مضحک نراتزوری و این صدرنشینی با مورینیوی روان‌پریش لذت نمی‌برند! چون درست در شب قبل از بازی میلان – یووه بود که عنوان کردند باید نام دربی ایتالیا به این بازی اطلاق شود نه دیدار اینتر- یووه!
دهم ژانویه... یک روز بعد
دوست عزیزی کتابی در دستش بود به نام «متن‌هایی برای هیچ»، تیترش واقعا به درد این مقاله می‌خورد چون هر چه قرار باشد از ضعف‌های تاکتیکی و اشتباهات پسران فرارا بنویسیم و بخوانیم دقیقا متن‌هایی است برای هیچ! چون در آخر نیز سران بیانکونری بعد از شکست مضحک برابر میلان دور يك میز جمع می‌شوند تا اختیار را به دست دلالانی بسپارند که از قبل پروسه اخراج پسر اهل ناپولی را کشیده بودند.
و با برجسته کردن نام گاس هیدینک به خیال خودشان به رتق و فتق امور می‌پردازند اما با تمام این تفاصیل مشکل اصلی زشت بازی کردن آنها حل نمی‌شود. مشکل اصلی جای دیگری است!
دهم ژانویه... یک روز بعد...
هیچ تیتری نمی‌تواند برایم جذابیت داشته باشد چون دوستان ورزشی‌نویس همگی به یک موضوع تکراری کلید می‌کنند.
خیالتان راحت باشد همه چیز در اردوی بیانکونری مانند سابق است و پسران فرارا در حال تمرین...
ارسال نظر
پربیننده