محاصره نوار غزه، اشاره به مسدود کردن مرزهای نوار غزه از ژوئن سال ۲۰۰۷ میلادی توسط اسرائیل و مصر دارد که به هدف تحت فشار قرار دادن دولت حماس انجام شد. در واقع محاصره غزه در پی پیروزی حماس در انتخابات و شکست جنبش فتح و توافق امنیتی مصر و اسرائیل آغاز شد. از زمان محاصره نوار غزه، مرزهای نوار غزه به روی سازمان‌های امداد بین‌المللی و خبرنگارهای خارجی هم بسته شد. جلوگیری از ورود خبرنگاران به باریکه غزه، اعتراض شدید رسانه‌های بین‌المللی را علیه دولت اسرائیل برانگیخت. روزنامه‌نگاران در واکنش به این اقدام در روز 20 نوامبر برای ایهود اولمرت، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی نامه‌ای با این مضمون نوشتند: «ما به علت امتناع اسرائیل از اجازه ورود به نوار غزه، بشدت نگران رسانه‌های بین‌المللی هستیم».
در سال ۲۰۰۸ درگیری‌های پراکنده اختلاف‌های میان اسرائیل و حماس را تشدید کرد. براساس توافقنامه‌ای که در 19 ژوئن 2008 میلادی بین رژیم اشغالگر و حماس با میانجیگری کشور مصر به امضا رسیده بود، حماس و نیروهای دفاعی اسرائیل متعهد شده بودند تا از هر گونه اقدام مسلحانه خودداری کنند. در این قرارداد در ابتدا چند روز آتش‌بس از سوی دوطرف درنظر گرفته شد اما در طول6 ماه بعد از قبول توافقنامه، حماس و رژیم صهیونیستی بارها یکدیگر را به نقض قرارداد متهم کردند. اسرائیل پرتاب راکت به سمت خاک خود را نقض آتش‌بس می‌دانست و حماس نیز ادامه محاصره اقتصادی و جلوگیری از سوخت‌رسانی به غزه را مصداق نقض آتش‌بس عنوان می‌کرد. اسرائیل لغو محاصره غزه را از شرایط آتش‌بس نمی‌دانست و لغو آن را به پایان حملات موشکی حماس منوط داشت. حماس نیز علت پرتاب راکت به سمت اسرائیل را محاصره اقتصادی غزه اعلام کرده بود. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل از اسرائیل خواست در جهت کاهش تنش محاصره نوار غزه را پایان دهد. اسرائیل از ۵ نوامبر ۲۰۰۸ با بستن گذرگاه‌های باریکه غزه، ارتباط یک میلیون و ۵۰۰ هزار فلسطینی را با جهان خارج کاملا قطع کرد. گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل، ریچارد فالک، ادامه محاصره غزه را جنایت علیه بشریت و مجازات جمعی مردم فلسطین خوانده و با بیان اینکه اسرائیل تنها هنگامی اجازه امدادرسانی داده که مردم غزه در آستانه قحطی آشکار بوده‌اند، به نقد از عملکرد رژیم اشغالگر پرداخت. در پاسخ، رژیم صهیونیستی هدف از محاصره غزه را جلوگیری از پرتاب راکت به مناطق مسکونی اراضی اشغالی و جلوگیری از قاچاق اسلحه به این منطقه اعلام کرد. به گفته سخنگوی ایهود اولمرت، براساس موافقتنامه آتش‌بس، حماس نباید جنگ‌افزار وارد مناطق تحت کنترل خود کند ولی به‌گفته اسماعیل هنیه، رهبر حماس، اگر چه این درخواست در جریان مذاکرات آتش‌بس از طرف اسرائیل مطرح شده بود ولی حماس آن را نپذیرفته است.
پس از ایجاد محاصره غزه، میزان بیکاری اوج گرفته، دادوستد مختل شده، و قیمت بسیاری از کالاها 3 یا 4 برابر شده و تنها راه تامین غذا و مایحتاج مردم کمک‌های بشر دوستانه ديگر ملل است. در این میان قاچاق کالاهایی همچون سیگار، لباس، شکلات، سوخت و دارو از مصر به نوار غزه سود فراوانی را نصیب قاچاقچیان کرده‌است. رژیم صهیونیستی به علت کنترل نواره غزه توسط حماس، عنوان «سرزمین دشمن» را بر این منطقه گذاشت و اعلام کرد که تحویل گازوئیل و بنزین به غزه را به میزان ۱۵ درصد کاهش خواهد داد ولی تحویل سوخت به نیروگاه‌ها کاهش نخواهد یافت. اسرائیل استدلال می‌کرد که متعهد به رعایت قوانین بین‌المللی ناظر به اداره مناطق اشغالی درباره «سرزمین دشمن» نیست و حاضر به تأمین خدمات عمومی مورد نیاز ساکنان غیرنظامی منطقه نیست اگرچه مدتی بعد ارسال سوخت مصرفی را نیز به طور کامل قطع کرد. بعد از این مرحله نوبت به قطع کامل سوخت تنها نیروگاه برق غزه رسید. از زمانی که سوخت تنها نیروگاه برق نوار غزه به پایان رسید، برق این ناحیه هر روز چندین ساعت قطع می‌شود.اسرائیل دلیل چنین اقدامی را تلاش برای متوقف کردن پرتاب موشک از سوی حماس به سوی اسرائیل اعلام کرد. دفتر هماهنگی کمک‌های انسانی سازمان ملل متحد در غزه گزارش داد که نیمی از دستگاه‌های بیمارستان شفای غزه در سال ۲۰۰۸ به خاطر فقدان انرژی و قطعات یدکی از کار افتاده است. به گزارش نهاد امدادی اوکسفوم، تامین آب آشامیدنی هم با اشکال روبه‌رو شده و به علت عدم دسترسی به کلر، تصفیه آن از نیمه دسامبر تاکنون غیرممکن بوده است. در این شرایط دشوار، اسرائیل در ماه نوامبر۲۰۰۸ تنها
۴ بار گذرگاه‌های غزه را برای عبور ۱۴۰ کامیون حامل کمک‌های انسانی باز کرد. به گزارش اوکسفوم، این تنها ۸ درصد از کمک‌های ارسالی جامعه جهانی برای مردم فلسطین بود.
غزه هنوز زندانی است
محاصره نوار غزه، اشاره به مسدود کردن مرزهای نوار غزه از ژوئن سال ۲۰۰۷ میلادی توسط اسرائیل و مصر دارد که به هدف تحت فشار قرار دادن دولت حماس انجام شد. در واقع محاصره غزه در پی پیروزی حماس در انتخابات و شکست جنبش فتح و توافق امنیتی مصر و اسرائیل آغاز شد. از زمان محاصره نوار غزه، مرزهای نوار غزه به روی سازمان‌های امداد بین‌المللی و خبرنگارهای خارجی هم بسته شد. جلوگیری از ورود خبرنگاران به باریکه غزه، اعتراض شدید رسانه‌های بین‌المللی را علیه دولت اسرائیل برانگیخت. روزنامه‌نگاران در واکنش به این اقدام در روز 20 نوامبر برای ایهود اولمرت، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی نامه‌ای با این مضمون نوشتند: «ما به علت امتناع اسرائیل از اجازه ورود به نوار غزه، بشدت نگران رسانه‌های بین‌المللی هستیم».
در سال ۲۰۰۸ درگیری‌های پراکنده اختلاف‌های میان اسرائیل و حماس را تشدید کرد. براساس توافقنامه‌ای که در 19 ژوئن 2008 میلادی بین رژیم اشغالگر و حماس با میانجیگری کشور مصر به امضا رسیده بود، حماس و نیروهای دفاعی اسرائیل متعهد شده بودند تا از هر گونه اقدام مسلحانه خودداری کنند. در این قرارداد در ابتدا چند روز آتش‌بس از سوی دوطرف درنظر گرفته شد اما در طول6 ماه بعد از قبول توافقنامه، حماس و رژیم صهیونیستی بارها یکدیگر را به نقض قرارداد متهم کردند. اسرائیل پرتاب راکت به سمت خاک خود را نقض آتش‌بس می‌دانست و حماس نیز ادامه محاصره اقتصادی و جلوگیری از سوخت‌رسانی به غزه را مصداق نقض آتش‌بس عنوان می‌کرد. اسرائیل لغو محاصره غزه را از شرایط آتش‌بس نمی‌دانست و لغو آن را به پایان حملات موشکی حماس منوط داشت. حماس نیز علت پرتاب راکت به سمت اسرائیل را محاصره اقتصادی غزه اعلام کرده بود. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل از اسرائیل خواست در جهت کاهش تنش محاصره نوار غزه را پایان دهد. اسرائیل از ۵ نوامبر ۲۰۰۸ با بستن گذرگاه‌های باریکه غزه، ارتباط یک میلیون و ۵۰۰ هزار فلسطینی را با جهان خارج کاملا قطع کرد. گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل، ریچارد فالک، ادامه محاصره غزه را جنایت علیه بشریت و مجازات جمعی مردم فلسطین خوانده و با بیان اینکه اسرائیل تنها هنگامی اجازه امدادرسانی داده که مردم غزه در آستانه قحطی آشکار بوده‌اند، به نقد از عملکرد رژیم اشغالگر پرداخت. در پاسخ، رژیم صهیونیستی هدف از محاصره غزه را جلوگیری از پرتاب راکت به مناطق مسکونی اراضی اشغالی و جلوگیری از قاچاق اسلحه به این منطقه اعلام کرد. به گفته سخنگوی ایهود اولمرت، براساس موافقتنامه آتش‌بس، حماس نباید جنگ‌افزار وارد مناطق تحت کنترل خود کند ولی به‌گفته اسماعیل هنیه، رهبر حماس، اگر چه این درخواست در جریان مذاکرات آتش‌بس از طرف اسرائیل مطرح شده بود ولی حماس آن را نپذیرفته است.
پس از ایجاد محاصره غزه، میزان بیکاری اوج گرفته، دادوستد مختل شده، و قیمت بسیاری از کالاها 3 یا 4 برابر شده و تنها راه تامین غذا و مایحتاج مردم کمک‌های بشر دوستانه ديگر ملل است. در این میان قاچاق کالاهایی همچون سیگار، لباس، شکلات، سوخت و دارو از مصر به نوار غزه سود فراوانی را نصیب قاچاقچیان کرده‌است. رژیم صهیونیستی به علت کنترل نواره غزه توسط حماس، عنوان «سرزمین دشمن» را بر این منطقه گذاشت و اعلام کرد که تحویل گازوئیل و بنزین به غزه را به میزان ۱۵ درصد کاهش خواهد داد ولی تحویل سوخت به نیروگاه‌ها کاهش نخواهد یافت. اسرائیل استدلال می‌کرد که متعهد به رعایت قوانین بین‌المللی ناظر به اداره مناطق اشغالی درباره «سرزمین دشمن» نیست و حاضر به تأمین خدمات عمومی مورد نیاز ساکنان غیرنظامی منطقه نیست اگرچه مدتی بعد ارسال سوخت مصرفی را نیز به طور کامل قطع کرد. بعد از این مرحله نوبت به قطع کامل سوخت تنها نیروگاه برق غزه رسید. از زمانی که سوخت تنها نیروگاه برق نوار غزه به پایان رسید، برق این ناحیه هر روز چندین ساعت قطع می‌شود.اسرائیل دلیل چنین اقدامی را تلاش برای متوقف کردن پرتاب موشک از سوی حماس به سوی اسرائیل اعلام کرد. دفتر هماهنگی کمک‌های انسانی سازمان ملل متحد در غزه گزارش داد که نیمی از دستگاه‌های بیمارستان شفای غزه در سال ۲۰۰۸ به خاطر فقدان انرژی و قطعات یدکی از کار افتاده است. به گزارش نهاد امدادی اوکسفوم، تامین آب آشامیدنی هم با اشکال روبه‌رو شده و به علت عدم دسترسی به کلر، تصفیه آن از نیمه دسامبر تاکنون غیرممکن بوده است. در این شرایط دشوار، اسرائیل در ماه نوامبر۲۰۰۸ تنها
۴ بار گذرگاه‌های غزه را برای عبور ۱۴۰ کامیون حامل کمک‌های انسانی باز کرد. به گزارش اوکسفوم، این تنها ۸ درصد از کمک‌های ارسالی جامعه جهانی برای مردم فلسطین بود.
ارسال نظر
پربیننده