از وضع موجود ناراحت است. از وضع ورزشکاران در ایران، از هزینه‌ای که در ورزش نمی‌شود و از اینکه 4 ماه است هیچ حقوقی از فدراسیون دریافت نکرده است. این حرف‌های قهرمان پرتاب وزنه ایران و دارنده مدال برنز رقابت‌های قهرمانی آسیا است. لیلا ابراهیمی می‌گوید که خیلی وقت بود سکوت کرده بود و حرفی نمی‌زد اما حالا...«علاوه بر اینکه به دلیل نداشتن مربی با برنامه خودم تمرین می‌کنم، 4 ماه است حقوق نگرفته‌ام و زندگی‌ام را به سختی اداره می‌کنم. پیشنهاد داده‌ام مربی بیاورند و فدراسیون هم قبول کرده اما متاسفانه مربیان سطح یک دنیا با این مقدار پول حاضر به آمدن به ایران نیستند و خودم هم مربی شاخصی را نمی‌شناسم که بتوانم به فدراسیون معرفی کنم». وی با بیان اینکه خودش برنامه تمرین می‌نویسد و چون پرتاب وزنه رشته تکنیکی است باید مربی حتما بالای سرش باشد، ادامه می‌دهد:«مطمئنا مربی خارجی در شرایطی که مسابقه من را ندیده و ارزیابی از وضعیتم ندارد نمی‌تواند برنامه درستی به من ارائه دهد و حتی این امکان وجود دارد که با گرفتن برنامه از مربیان خارجی در خطر بیفتم، مثلا بدنم ضعیف شده یا اینکه رکوردم پایین بیاید. 4 ماه است نه حقوق گرفته‌ام و نه پاداش مدال‌های آسیایی‌ام را گرفته‌ام. در حال حاضر تنها با پولی که همسرم(پیمان رجبی) از باشگاهش گرفته امرار‌معاش می‌کنیم. البته هنوز این مبلغ را هم به طور کامل نگرفته‌ایم اما باز هم وضع برای ادامه زندگی بد نیست». دارنده مدال طلای پرتاب وزنه بازی‌های داخل سالن آسیا در ویتنام با انتقاد از شرایط تیم‌های باشگاهی بانوان در ایران حرف‌هایش را این‌طور ادامه می‌دهد:« من سال پیش با هیچ تیمی کار نکردم حتی بسیاری از دختران هم که با تیم‌ها در لیگ حاضر شدند، هنوز پول خود را از باشگاه‌ها نگرفته‌اند. قطعا اگر شرایط باشگاهی مطمئن باشد دوست دارم در رقابت‌های لیگ ایران شرکت کنم. فدراسیون دوومیدانی با اجاره خانه‌ای در نزدیکی مجموعه آفتاب انقلاب در تهران لطف بزرگی به من کرده زیرا می‌توانم پای پیاده به محل تمرین بروم. اما تمرین مداوم و طولانی در یک محل برای ورزشکار خسته‌کننده شده و به مرور بر عملکرد وی تاثیر منفی می‌گذارد. متاسفانه تنها این مکان برای تمرین مناسب است و چاره‌ای ندارم جز با همین شرایط ادامه کار دهم.»او در ادامه حجم انتقاداتش را بیشتر می‌کند و می‌گوید:« 2 ماه دیگر مسابقات قهرمانی داخل سالن آسیا در تهران است و من هم خودم را برای مسابقات آماده می‌کنم اما در شرایطی که هزینه نکرده‌اند مدال می‌خواهند، نمی‌توان کار کرد». لیلا رجبی یا همان تاتسیاناچانکا ورزشکار 26ساله اهل روسیه و تبعه ایران امسال افتخارات زیادی برای کشورمان به ارمغان آورد. نخستین مدال طلای کاروان ایران در بازی‌های آسیایی داخل سالن ویتنام و نخستین مدال واقعی دوومیدانی زنان کشورمان در ماده پرتاب وزنه با کسب مقام سومی هجدهمین دوره رقابت‌های دوومیدانی قهرمانی آسیا قطعا مدال‌هایی هستند که دوومیدانی زنان مسلمان ایران را به رخ آسیایی‌ها کشانده است. فدراسیون لطف بزرگی به من کرده و برایم یک خانه اجاره کرده
رجبی: مسؤولان هزینه نمی‌کنند و مدال می‌خواهند!
از وضع موجود ناراحت است. از وضع ورزشکاران در ایران، از هزینه‌ای که در ورزش نمی‌شود و از اینکه 4 ماه است هیچ حقوقی از فدراسیون دریافت نکرده است. این حرف‌های قهرمان پرتاب وزنه ایران و دارنده مدال برنز رقابت‌های قهرمانی آسیا است. لیلا ابراهیمی می‌گوید که خیلی وقت بود سکوت کرده بود و حرفی نمی‌زد اما حالا...«علاوه بر اینکه به دلیل نداشتن مربی با برنامه خودم تمرین می‌کنم، 4 ماه است حقوق نگرفته‌ام و زندگی‌ام را به سختی اداره می‌کنم. پیشنهاد داده‌ام مربی بیاورند و فدراسیون هم قبول کرده اما متاسفانه مربیان سطح یک دنیا با این مقدار پول حاضر به آمدن به ایران نیستند و خودم هم مربی شاخصی را نمی‌شناسم که بتوانم به فدراسیون معرفی کنم». وی با بیان اینکه خودش برنامه تمرین می‌نویسد و چون پرتاب وزنه رشته تکنیکی است باید مربی حتما بالای سرش باشد، ادامه می‌دهد:«مطمئنا مربی خارجی در شرایطی که مسابقه من را ندیده و ارزیابی از وضعیتم ندارد نمی‌تواند برنامه درستی به من ارائه دهد و حتی این امکان وجود دارد که با گرفتن برنامه از مربیان خارجی در خطر بیفتم، مثلا بدنم ضعیف شده یا اینکه رکوردم پایین بیاید. 4 ماه است نه حقوق گرفته‌ام و نه پاداش مدال‌های آسیایی‌ام را گرفته‌ام. در حال حاضر تنها با پولی که همسرم(پیمان رجبی) از باشگاهش گرفته امرار‌معاش می‌کنیم. البته هنوز این مبلغ را هم به طور کامل نگرفته‌ایم اما باز هم وضع برای ادامه زندگی بد نیست». دارنده مدال طلای پرتاب وزنه بازی‌های داخل سالن آسیا در ویتنام با انتقاد از شرایط تیم‌های باشگاهی بانوان در ایران حرف‌هایش را این‌طور ادامه می‌دهد:« من سال پیش با هیچ تیمی کار نکردم حتی بسیاری از دختران هم که با تیم‌ها در لیگ حاضر شدند، هنوز پول خود را از باشگاه‌ها نگرفته‌اند. قطعا اگر شرایط باشگاهی مطمئن باشد دوست دارم در رقابت‌های لیگ ایران شرکت کنم. فدراسیون دوومیدانی با اجاره خانه‌ای در نزدیکی مجموعه آفتاب انقلاب در تهران لطف بزرگی به من کرده زیرا می‌توانم پای پیاده به محل تمرین بروم. اما تمرین مداوم و طولانی در یک محل برای ورزشکار خسته‌کننده شده و به مرور بر عملکرد وی تاثیر منفی می‌گذارد. متاسفانه تنها این مکان برای تمرین مناسب است و چاره‌ای ندارم جز با همین شرایط ادامه کار دهم.»او در ادامه حجم انتقاداتش را بیشتر می‌کند و می‌گوید:« 2 ماه دیگر مسابقات قهرمانی داخل سالن آسیا در تهران است و من هم خودم را برای مسابقات آماده می‌کنم اما در شرایطی که هزینه نکرده‌اند مدال می‌خواهند، نمی‌توان کار کرد». لیلا رجبی یا همان تاتسیاناچانکا ورزشکار 26ساله اهل روسیه و تبعه ایران امسال افتخارات زیادی برای کشورمان به ارمغان آورد. نخستین مدال طلای کاروان ایران در بازی‌های آسیایی داخل سالن ویتنام و نخستین مدال واقعی دوومیدانی زنان کشورمان در ماده پرتاب وزنه با کسب مقام سومی هجدهمین دوره رقابت‌های دوومیدانی قهرمانی آسیا قطعا مدال‌هایی هستند که دوومیدانی زنان مسلمان ایران را به رخ آسیایی‌ها کشانده است. ارسال نظر
پربیننده