کامرون هنوز شکست نهایی جام ملت‌های آفریقای غنا 2008 را به یاد دارد که در یک‌قدمی قهرمانی عنوان را به مصر واگذار کرد. این‌بار اما مهم نیست که آنها بهتر باشند یا بدتر چون کامرون همیشه در این صحنه قدرت‌نمایی کرده است و کسی تردید ندارد که این دوره در آنگولا هم شاگردان لوگوئن با آن سیستم دفاع و ضدحمله‌ای که برای جام‌جهانی آتی طراحی شده و به اتکای اتوئوی برق‌آسا مدعی خواهند بود.
ستاره: ساموئل اتوئو (28 ساله، مهاجم، اینتر‌میلان) شاید بهترین بازیکن در شروع جام باشد، حتی بهتر از دروگبا که در نخستین گام با ساحل عاج متوقف شد. قدرت رهبری اتوئو و حرص همیشگی‌اش برای گل و پیروزی از او یک خطر دائمی برای هر دروازه‌ای ساخته است.
سرمربی: پل لوگن (45 ساله، فرانسه) یک مربی بزرگ است. شکی نیست که شایستگی‌های فنی و قدرت رهبری سرمربی سابق لیون فرانسه، کامرون را به تیمی بزرگ‌تر از قبل بدل کرده است. مثلا او ریگو برت سانگ فراموش شده را دوباره به یک کاپیتان تاثیرگذار بدل کرده است.
گابن را باید بدشانس‌ترین قدرت نوظهور آفریقایی نام نهاد چون آنها در مرحله مقدماتی جام جهانی به‌رغم گروهی دشوار در کنار تونس و کامرون تا بازی آخر صدرنشین بودند و تنها کودتای نظامی گابن بود که موجب بر هم خوردن آرامش بازیکنان این کشور و از دست رفتن بخت مسلم صعود به جام جهانی 2010 شد. حالا پلنگ‌های فرانسوی زبان با هدایت یکی از اسطوره‌های فوتبال فرانسه آلن ژیرس انگیزه‌های بسیاری دارند تا ثابت کنند همچنان یک قدرت هستند.
ستاره: دانیل کازین (32 ساله، مهاجم، هال سیتی) مهاجمی شناخته شده در اروپاست و رهبری بزرگ برای پلنگ‌های گابن. قدرت گلزنی و تجربه‌اش در هدایت جریان بازی که از بازی در تیم‌هایی چون گلاسکو رنجرز، لانس و هال سیتی به دست آمده بزرگ‌ترین مزیت گابن است.
سرمربی: آلن ژیرس (57 ساله، فرانسه) یکی از اضلاع الماس چهارگوش فرانسه جادویی دهه 80 بود. او پس از چند تجربه مربیگری نه‌چندان موفق به گابن آمد و ظرف 4 سال از این کشور یک قدرت فوتبال ساخت.
تونس تنها قدرت سنتی آفریقا بود که در جام جهانی گذشته حاضر شد ولی حالا عقاب‌های کارتاژ حسرت حضور در نخستین جام جهانی آفریقایی را می‌خورند. آنها که به «فرانسه آفریقا» شهرت دارند این بار با یک مربی بومی و نه فرانسوی به نام «بن زارتی» به آنگولا آمده‌اند تا افتخار سال 2004 را تکرار کنند، چرا که بسیاری از هواداران بن‌زارتی را دلیل قهرمانی آن سال در کشور خودشان می‌دانند نه«روژه‌لمه» فرانسوی را. در این راه به لژیونرهای اروپایی‌شان مثل «جمعه» و شیخاوی تکیه دارند.
ستاره: عیسام جمعه (25ساله، مهاجم، لانس) یکی از آینده‌دارترین بازیکنان آفریقاست. با وجود قد بلند و جثه تنومندش این مهاجم شاغل در لوشامپیونای فرانسه بسیار سریع و تکنیکی است و پای چپی مرگبار حتی از فواصل دور دارد.
سرمربی: فاوزی بن زارتی (60 ساله، تونس) او را مرد خانه فوتبال تونس باید نام نهاد ولی سابقه سرمربیگری او در تیم ملی لیبی بیش از تیم ملی کشور خودش است. فوتبال تونس پس از رفتن اومبرتو کوئلیو افت چشمگیری داشته و هدف بن زارتی این است که با نتایجی درخشان غم عدم صعود به جام‌جهانی را مرهم بنهد.
شاید آنها بتوانند یکی از پدیده‌های جام باشند اما قطعا شانس‌شان به اندازه پدیده جام، مالاوی (که الجزایر را در هم کوبید) نیست. زامبیا زمانی یکی از قدرت‌های آفریقا بود اما سقوط دردناک هواپیمای تیم ملی این کشور که جزو 8 تیم برتر المپیک سئول 1988 بود آنها را تضعیف کرد. گلوله‌های مسی این‌بار با دیسیپلین و قدرت فیزیکی‌شان می‌خواهند فاصله خود با حریفان را کم کنند.
ستاره: کریستوفر کاتونگو (27 ساله، مهاجم، بیله‌فیلد)خطرناک‌ترین مرد زامبیاست که در عین حال بازوبند کاپیتانی تیم «ارو رنارد» فرانسوی را می‌بندد. او در کنار مولنگا و چانسا وظیفه دارد عقب‌ماندگی تاریخی فوتبال زامبیا را در آنگولا جبران کند اما به نظر نمی‌رسد حتی ضربات راه دور کاتونگو هم فشنگ‌های مسی را تا فاصله خیلی دور ببرد.
سرمربی: ارو رنارد (41 ساله، فرانسه)از زمان ورودش به زامبیا در سال 2008 این تیم را به یک تیم سخت با تاکتیک‌های تو در تو و با انضباط فراوان تبدیل کرده. این فرانسوی جوان در گذشته دست راست کلود لی‌روی در تیم ملی غنا بوده است. آغاز جام ملت‌هاي آفريقا 2010
جام جهاني براي آفريقايي‌ها آغاز شده است
کامرون هنوز شکست نهایی جام ملت‌های آفریقای غنا 2008 را به یاد دارد که در یک‌قدمی قهرمانی عنوان را به مصر واگذار کرد. این‌بار اما مهم نیست که آنها بهتر باشند یا بدتر چون کامرون همیشه در این صحنه قدرت‌نمایی کرده است و کسی تردید ندارد که این دوره در آنگولا هم شاگردان لوگوئن با آن سیستم دفاع و ضدحمله‌ای که برای جام‌جهانی آتی طراحی شده و به اتکای اتوئوی برق‌آسا مدعی خواهند بود.
ستاره: ساموئل اتوئو (28 ساله، مهاجم، اینتر‌میلان) شاید بهترین بازیکن در شروع جام باشد، حتی بهتر از دروگبا که در نخستین گام با ساحل عاج متوقف شد. قدرت رهبری اتوئو و حرص همیشگی‌اش برای گل و پیروزی از او یک خطر دائمی برای هر دروازه‌ای ساخته است.
سرمربی: پل لوگن (45 ساله، فرانسه) یک مربی بزرگ است. شکی نیست که شایستگی‌های فنی و قدرت رهبری سرمربی سابق لیون فرانسه، کامرون را به تیمی بزرگ‌تر از قبل بدل کرده است. مثلا او ریگو برت سانگ فراموش شده را دوباره به یک کاپیتان تاثیرگذار بدل کرده است.
گابن را باید بدشانس‌ترین قدرت نوظهور آفریقایی نام نهاد چون آنها در مرحله مقدماتی جام جهانی به‌رغم گروهی دشوار در کنار تونس و کامرون تا بازی آخر صدرنشین بودند و تنها کودتای نظامی گابن بود که موجب بر هم خوردن آرامش بازیکنان این کشور و از دست رفتن بخت مسلم صعود به جام جهانی 2010 شد. حالا پلنگ‌های فرانسوی زبان با هدایت یکی از اسطوره‌های فوتبال فرانسه آلن ژیرس انگیزه‌های بسیاری دارند تا ثابت کنند همچنان یک قدرت هستند.
ستاره: دانیل کازین (32 ساله، مهاجم، هال سیتی) مهاجمی شناخته شده در اروپاست و رهبری بزرگ برای پلنگ‌های گابن. قدرت گلزنی و تجربه‌اش در هدایت جریان بازی که از بازی در تیم‌هایی چون گلاسکو رنجرز، لانس و هال سیتی به دست آمده بزرگ‌ترین مزیت گابن است.
سرمربی: آلن ژیرس (57 ساله، فرانسه) یکی از اضلاع الماس چهارگوش فرانسه جادویی دهه 80 بود. او پس از چند تجربه مربیگری نه‌چندان موفق به گابن آمد و ظرف 4 سال از این کشور یک قدرت فوتبال ساخت.
تونس تنها قدرت سنتی آفریقا بود که در جام جهانی گذشته حاضر شد ولی حالا عقاب‌های کارتاژ حسرت حضور در نخستین جام جهانی آفریقایی را می‌خورند. آنها که به «فرانسه آفریقا» شهرت دارند این بار با یک مربی بومی و نه فرانسوی به نام «بن زارتی» به آنگولا آمده‌اند تا افتخار سال 2004 را تکرار کنند، چرا که بسیاری از هواداران بن‌زارتی را دلیل قهرمانی آن سال در کشور خودشان می‌دانند نه«روژه‌لمه» فرانسوی را. در این راه به لژیونرهای اروپایی‌شان مثل «جمعه» و شیخاوی تکیه دارند.
ستاره: عیسام جمعه (25ساله، مهاجم، لانس) یکی از آینده‌دارترین بازیکنان آفریقاست. با وجود قد بلند و جثه تنومندش این مهاجم شاغل در لوشامپیونای فرانسه بسیار سریع و تکنیکی است و پای چپی مرگبار حتی از فواصل دور دارد.
سرمربی: فاوزی بن زارتی (60 ساله، تونس) او را مرد خانه فوتبال تونس باید نام نهاد ولی سابقه سرمربیگری او در تیم ملی لیبی بیش از تیم ملی کشور خودش است. فوتبال تونس پس از رفتن اومبرتو کوئلیو افت چشمگیری داشته و هدف بن زارتی این است که با نتایجی درخشان غم عدم صعود به جام‌جهانی را مرهم بنهد.
شاید آنها بتوانند یکی از پدیده‌های جام باشند اما قطعا شانس‌شان به اندازه پدیده جام، مالاوی (که الجزایر را در هم کوبید) نیست. زامبیا زمانی یکی از قدرت‌های آفریقا بود اما سقوط دردناک هواپیمای تیم ملی این کشور که جزو 8 تیم برتر المپیک سئول 1988 بود آنها را تضعیف کرد. گلوله‌های مسی این‌بار با دیسیپلین و قدرت فیزیکی‌شان می‌خواهند فاصله خود با حریفان را کم کنند.
ستاره: کریستوفر کاتونگو (27 ساله، مهاجم، بیله‌فیلد)خطرناک‌ترین مرد زامبیاست که در عین حال بازوبند کاپیتانی تیم «ارو رنارد» فرانسوی را می‌بندد. او در کنار مولنگا و چانسا وظیفه دارد عقب‌ماندگی تاریخی فوتبال زامبیا را در آنگولا جبران کند اما به نظر نمی‌رسد حتی ضربات راه دور کاتونگو هم فشنگ‌های مسی را تا فاصله خیلی دور ببرد.
سرمربی: ارو رنارد (41 ساله، فرانسه)از زمان ورودش به زامبیا در سال 2008 این تیم را به یک تیم سخت با تاکتیک‌های تو در تو و با انضباط فراوان تبدیل کرده. این فرانسوی جوان در گذشته دست راست کلود لی‌روی در تیم ملی غنا بوده است. ارسال نظر
پربیننده