رها داوودی: محال است کسی اهل هنر باشد و فیلم «کمال‌الملک» ساخته مرحوم علی حاتمی را ندیده باشد. در قسمتی از فیلم، ناصرالدین شاه در ستایش هنر به کمال‌الملک چنین می‌گوید: «هنر مزرعه بلال نیست که محصولش بهتر شود. از ستاره‌های آسمان هم یکی می‌شود کوکب درخشان. الباقی؛ ای، سوسو می‌زنند.» هنر موسیقی در کشور ما نیز همین مصداق را دارد. به‌رغم انتشار آلبوم‌های فراوان، اما همچنان قدیمی‌ها حال و هوای خاص خود را دارند. همین که از زمانه گله‌مند شدیم یا غم هجران به سراغمان آمد و دلتنگ شدیم، تنها التیام‌بخش دلمان، آوازی خواهد شد که از روزگار رفته حکایت کند. پیشنهاد نگارنده برای روزی که هوای دلتان ابری شد؛ گوش سپردن به آواز عبدالحسین مختاباد در آلبوم «سفید و سیاه» است. این آلبوم که بر اساس ساخته‌ها و خوانده‌های عماد رام (عمام‌الدین رام ساروی) و اشعار زنده‌‌یاد معینی کرمانشاهی و همچنین تنظیم مجدد بهزاد خدارحمی به بازار عرضه شده، بخش دوم از سلسله آثاری به شمار می‌رود که موسسه نی‌داوود با نام جاودانه‌های استادان شعر و موسیقی ایران منتشر کرده است. عماد رام از شاگردان نورعلی‌خان برومند و از آهنگسازان مطرح سال‌های دور ایران است که آثار ماندگاری همچون «بهار من گذشته شاید» و «فرنگیس» را در کارنامه خود دارد. جایگاه عماد رام در میان موسیقیدانان پیش از انقلاب به‌گونه‌ای بود که تلویزیون آن دوران، ارکستر 3 نفره‌ای با حضور او، استاد فرامرز پایور و مرحوم استاد حسین تهرانی تشکیل داد. آلبوم «سفید و سیاه» شامل 7 قطعه به نام «سفید و سیاه»، «بوی بهار می‌دهد»، «بهار من گذشته شاید»، «از خانه تا میخانه»، «چشمان سبز»، «نیاز» و «شاهد غم» و یک قطعه بی‌کلام است که شماری از نوازندگان همچون ارسلا‌ن کامکار، همایون رحیمیان، مجتبی میرزاده، سامان احتشامی، سیامک رئوفی و کریم قربانی، مختاباد را در ساخت این اثر به یادماندنی یاری داده‌اند. سیدعبدالحسین مختاباد در سال ۱۳۴۵ در روستای امره ساری متولد شد. وی دارای مدرک کارشناسی علوم اجتماعی از دانشگاه تهران و مدرک دکترای موسیقی از انگلستان است و از سال 1365 تا کنون به اجرای موسیقی می‌پردازد. تحقیق و پژوهش در زمینه‌های جامعه‌شناختی موسیقی از دیگر فعالیت‌هایی است که مختاباد به آن اشتغال دارد. وی هم اکنون در دانشکده صداوسیما مشغول به تدریس است. درباره آلبوم موسیقی «سفید و سیاه» اثر عبدالحسین مختاباد
از روزگار رفته حکایت
رها داوودی: محال است کسی اهل هنر باشد و فیلم «کمال‌الملک» ساخته مرحوم علی حاتمی را ندیده باشد. در قسمتی از فیلم، ناصرالدین شاه در ستایش هنر به کمال‌الملک چنین می‌گوید: «هنر مزرعه بلال نیست که محصولش بهتر شود. از ستاره‌های آسمان هم یکی می‌شود کوکب درخشان. الباقی؛ ای، سوسو می‌زنند.» هنر موسیقی در کشور ما نیز همین مصداق را دارد. به‌رغم انتشار آلبوم‌های فراوان، اما همچنان قدیمی‌ها حال و هوای خاص خود را دارند. همین که از زمانه گله‌مند شدیم یا غم هجران به سراغمان آمد و دلتنگ شدیم، تنها التیام‌بخش دلمان، آوازی خواهد شد که از روزگار رفته حکایت کند. پیشنهاد نگارنده برای روزی که هوای دلتان ابری شد؛ گوش سپردن به آواز عبدالحسین مختاباد در آلبوم «سفید و سیاه» است. این آلبوم که بر اساس ساخته‌ها و خوانده‌های عماد رام (عمام‌الدین رام ساروی) و اشعار زنده‌‌یاد معینی کرمانشاهی و همچنین تنظیم مجدد بهزاد خدارحمی به بازار عرضه شده، بخش دوم از سلسله آثاری به شمار می‌رود که موسسه نی‌داوود با نام جاودانه‌های استادان شعر و موسیقی ایران منتشر کرده است. عماد رام از شاگردان نورعلی‌خان برومند و از آهنگسازان مطرح سال‌های دور ایران است که آثار ماندگاری همچون «بهار من گذشته شاید» و «فرنگیس» را در کارنامه خود دارد. جایگاه عماد رام در میان موسیقیدانان پیش از انقلاب به‌گونه‌ای بود که تلویزیون آن دوران، ارکستر 3 نفره‌ای با حضور او، استاد فرامرز پایور و مرحوم استاد حسین تهرانی تشکیل داد. آلبوم «سفید و سیاه» شامل 7 قطعه به نام «سفید و سیاه»، «بوی بهار می‌دهد»، «بهار من گذشته شاید»، «از خانه تا میخانه»، «چشمان سبز»، «نیاز» و «شاهد غم» و یک قطعه بی‌کلام است که شماری از نوازندگان همچون ارسلا‌ن کامکار، همایون رحیمیان، مجتبی میرزاده، سامان احتشامی، سیامک رئوفی و کریم قربانی، مختاباد را در ساخت این اثر به یادماندنی یاری داده‌اند. سیدعبدالحسین مختاباد در سال ۱۳۴۵ در روستای امره ساری متولد شد. وی دارای مدرک کارشناسی علوم اجتماعی از دانشگاه تهران و مدرک دکترای موسیقی از انگلستان است و از سال 1365 تا کنون به اجرای موسیقی می‌پردازد. تحقیق و پژوهش در زمینه‌های جامعه‌شناختی موسیقی از دیگر فعالیت‌هایی است که مختاباد به آن اشتغال دارد. وی هم اکنون در دانشکده صداوسیما مشغول به تدریس است. ارسال نظر
پربیننده