بهنام بهزادی (کارگردان)
وقتی اولین فیلمنامه«تنها دو بار زندگی می‌کنیم» که شامل قصه بود، آماده شد، بحث فرمی داستان پیش آمد که علاوه بر تاثیری که داستان و شخصیت‌ها می‌توانند روی مخاطب بگذارند، تاثیری که فرم نیز بر مخاطب دارد بسیار مهم است. خود شخصیت سیامک همان ابتدا ما را متوجه می‌کند که فرم روایت داستان چگونه باید باشد؛ آدمی که به ته خط رسیده و به دنبال گذشته‌اش است به ما این نشانه را می‌داد که من را در چه فرمی باید به لحاظ فیلمنامه یا کارگردانی روایت کنید.
ابتدا قصد داشتم فیلم را با نابازیگران بسازم اما بعد از تست گرفتن از میان ۸۰۰نفر به این نتیجه رسیدیم که نگار جواهریان بهترین گزینه ممکن است و به همین دلیل او را به‌رغم سابقه و تجربه‌اش در زمینه بازیگری به‌عنوان بازیگر فیلم انتخاب کردیم. در حقیقت جواهریان با یک خودآگاهی پذیرفت که پیشینه بازیگری‌اش را کنار بگذارد و در موقعیت کسی قرار گرفت که هیچ سابقه بازیگری‌اي ندارد.
شاید در کارهای دیگرم کاملا متفاوت عمل کنم. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که مسائل بسیاری روی ما تاثیر می‌گذارد و من نیز تحت تاثیر همه مسائل هستم.
نگار جواهریان(بازیگر)
وقتی سر فیلمبرداری حاضر می‌شدم و در جریان کار قرار می‌گرفتم وارد فضای شخصیتی شهرزاد می‌شدم. هنگامی که همه چیز چیده شده و جای دوربین و بازیگران مشخص شده بود، آقای بهزادی من را در جریان فضای آن روز قرار می‌دادند که مثلاً قرار است چه سکانسی را فیلمبرداری کنیم و این سکانس دنباله چه بخشی است.
در فیلم‌های دیگرچون فیلمنامه در اختیارم بود می‌توانستم از قبل آن را ورق بزنم و یادداشت‌هایی بردارم ولی سختی «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» این بود که من از قبل نمی‌دانستم قرار است چه صحنه‌ای فیلمبرداری شود و آقای بهزادی سرصحنه توضیحاتی به من می‌دادند و من باید تداوم حسی آن صحنه را حفظ می‌کردم. سختی کار برای من به‌خاطر زمان فشرده‌ای بود که داشتم.
هنگام بازی به این مساله که شهرزاد شخصیتی نمادین و تمثیلی است فکر نکردم و الان هم دوست ندارم که چنین کلمه‌هایی را درباره او به کار ببرم، چون نمی‌خواهم با این حرف‌ها شخصیت او را ببندم و اعتقادی هم ندارم که شهرزاد نمادین است.
بایرام فضلی(فیلمبردار)
دراین فیلم برای به تصویر کشیدن موقعیتی که شخصیت اصلی فیلم درگیر آن است سعی کردم فضا را سرد و چرک کنم تا شخصیت سیامک بهتر خود را به مخاطب معرفی کند. در این فیلم برخلاف فیلم‌های دیگری که در پی تولید رنگ بودم، به شکستن و کشتن رنگ پرداختم.
تا به حال با این روش فیلم‌های بسیاری را فیلمبرداری کرده‌ام اما در «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» کل فیلم با دوربین روی دست گرفته شدکه برای القای فضای متلاطم فیلم لازم بود. دوربین تمام مدت در دستان من قرار داشت و به همین علت در 3 روز پایانی فیلمبرداری دچار مشکل در ناحیه کمر شدم و کارگردان فیلم، فیلمبرداری را نیز در آن مقطع زمانی برعهده گرفت.
در این کار بهزادی غیرحرفه‌ای عمل کرد و بدون اطلاع من اتالوناژ (تصحیح رنگ) فیلم را انجام داد. این مساله باعث شده با وجود دوستی‌اي که با هم داریم دیگر با او همکاری نکنم، چون نتیجه کار من به‌عنوان فیلمبردار زیر سوال می‌رود. با شرایطی که به وجود آمده بود من خیلی سختی کشیدم تا با اصلاحاتی، مشکلات به وجود آمده در رنگ و تصاویر فیلم را حل کنم. از نگاه عوامل
بهنام بهزادی (کارگردان)
وقتی اولین فیلمنامه«تنها دو بار زندگی می‌کنیم» که شامل قصه بود، آماده شد، بحث فرمی داستان پیش آمد که علاوه بر تاثیری که داستان و شخصیت‌ها می‌توانند روی مخاطب بگذارند، تاثیری که فرم نیز بر مخاطب دارد بسیار مهم است. خود شخصیت سیامک همان ابتدا ما را متوجه می‌کند که فرم روایت داستان چگونه باید باشد؛ آدمی که به ته خط رسیده و به دنبال گذشته‌اش است به ما این نشانه را می‌داد که من را در چه فرمی باید به لحاظ فیلمنامه یا کارگردانی روایت کنید.
ابتدا قصد داشتم فیلم را با نابازیگران بسازم اما بعد از تست گرفتن از میان ۸۰۰نفر به این نتیجه رسیدیم که نگار جواهریان بهترین گزینه ممکن است و به همین دلیل او را به‌رغم سابقه و تجربه‌اش در زمینه بازیگری به‌عنوان بازیگر فیلم انتخاب کردیم. در حقیقت جواهریان با یک خودآگاهی پذیرفت که پیشینه بازیگری‌اش را کنار بگذارد و در موقعیت کسی قرار گرفت که هیچ سابقه بازیگری‌اي ندارد.
شاید در کارهای دیگرم کاملا متفاوت عمل کنم. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که مسائل بسیاری روی ما تاثیر می‌گذارد و من نیز تحت تاثیر همه مسائل هستم.
نگار جواهریان(بازیگر)
وقتی سر فیلمبرداری حاضر می‌شدم و در جریان کار قرار می‌گرفتم وارد فضای شخصیتی شهرزاد می‌شدم. هنگامی که همه چیز چیده شده و جای دوربین و بازیگران مشخص شده بود، آقای بهزادی من را در جریان فضای آن روز قرار می‌دادند که مثلاً قرار است چه سکانسی را فیلمبرداری کنیم و این سکانس دنباله چه بخشی است.
در فیلم‌های دیگرچون فیلمنامه در اختیارم بود می‌توانستم از قبل آن را ورق بزنم و یادداشت‌هایی بردارم ولی سختی «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» این بود که من از قبل نمی‌دانستم قرار است چه صحنه‌ای فیلمبرداری شود و آقای بهزادی سرصحنه توضیحاتی به من می‌دادند و من باید تداوم حسی آن صحنه را حفظ می‌کردم. سختی کار برای من به‌خاطر زمان فشرده‌ای بود که داشتم.
هنگام بازی به این مساله که شهرزاد شخصیتی نمادین و تمثیلی است فکر نکردم و الان هم دوست ندارم که چنین کلمه‌هایی را درباره او به کار ببرم، چون نمی‌خواهم با این حرف‌ها شخصیت او را ببندم و اعتقادی هم ندارم که شهرزاد نمادین است.
بایرام فضلی(فیلمبردار)
دراین فیلم برای به تصویر کشیدن موقعیتی که شخصیت اصلی فیلم درگیر آن است سعی کردم فضا را سرد و چرک کنم تا شخصیت سیامک بهتر خود را به مخاطب معرفی کند. در این فیلم برخلاف فیلم‌های دیگری که در پی تولید رنگ بودم، به شکستن و کشتن رنگ پرداختم.
تا به حال با این روش فیلم‌های بسیاری را فیلمبرداری کرده‌ام اما در «تنها دوبار زندگی می‌کنیم» کل فیلم با دوربین روی دست گرفته شدکه برای القای فضای متلاطم فیلم لازم بود. دوربین تمام مدت در دستان من قرار داشت و به همین علت در 3 روز پایانی فیلمبرداری دچار مشکل در ناحیه کمر شدم و کارگردان فیلم، فیلمبرداری را نیز در آن مقطع زمانی برعهده گرفت.
در این کار بهزادی غیرحرفه‌ای عمل کرد و بدون اطلاع من اتالوناژ (تصحیح رنگ) فیلم را انجام داد. این مساله باعث شده با وجود دوستی‌اي که با هم داریم دیگر با او همکاری نکنم، چون نتیجه کار من به‌عنوان فیلمبردار زیر سوال می‌رود. با شرایطی که به وجود آمده بود من خیلی سختی کشیدم تا با اصلاحاتی، مشکلات به وجود آمده در رنگ و تصاویر فیلم را حل کنم. ارسال نظر
پربیننده