امیر گودرزی
نمایشگر‌های آلودگی هوا این روزها به روزشمار عمر تهرانی‌ها تبدیل شده است و با هر بالا و پایین رفتنشان، کم و زیاد شدن عمر آنها را نشان می‌دهد که مثل بازی‌های کامپیوتری پر و خالی می‌شود. این بازی کامپيوتری سال‌هاست میان هزاران وسیله نقلیه آغاز شده و دود اگزوز اتومبیل‌ها برای پر کردن استوانه‌های دستگاه‌های نمایشگر با یکدیگر مسابقه گذاشته‌اند اما این بازی تفاوت بزرگی با بازی‌های کامپیوتری دارد چون کلیدی برای بازگشت به اول در کار نیست.
موضوع آلودگی هوا مدت‌هاست به نمک بحث‌های محیط زیست شهری تبدیل شده و بندرت پیش می‌آید جلسه‌ای در این باره تشکیل شود که در آن حرفی از این موضوع نشود. اغلب این حرف‌ها به
کش و قوس‌هایی تبدیل می‌شود که در نهایت به راهکاری منجر نمی‌شود. مسؤولانی که گرد هم می‌آیند چنان خود را برای ارسال توپ به زمین یکدیگر گرم کرده‌اند که همیشه جلسه در حالی به پایان می‌رسد که توپ در خارج از زمین قرار دارد و آنها از اینکه توپی در زمین‌شان نیست راضی می‌شوند نه اینکه اقدامی برای کاهش آلودگی هوا انجام شده باشد.
معصومه ابتکار یکی از افرادی است که می‌تواند نقش کلیدی در کنترل این معضل ایفا کند. او که در دولت اصلاحات به مدت 8 سال ریاست سازمان محیط زیست را برعهده داشت، الان ریاست کمیته محیط زیست شورای شهر را برعهده دارد و مصرانه اعتقاد دارد آلودگی هوای تهران از دولت آب می‌خورد.او در این‌باره به «وطن‌امروز» گفت: «حداقل وظیفه دولت در این باره این است که برنامه اجرایی کاهش آلودگی هوا را که هنوز در قالب برنامه چهارم اعتبار دارد اجرایی کند».به اعتقاد او، موفقیت این برنامه به اثبات رسیده و در سال آخر دولت اصلاحات بازنگری شده است.
او انتقاد دیگرش از دولت را چنین مطرح کرد: «شورایعالی محیط زیست هم تعطیل شد با وجود اینکه بخشی از وظایف کاهش آلودگی هوا به این شورایعالی داده شده بود. هیچ کدام از وظایف و تکالیفی که دولت دراین زمینه دارد را بدرستی انجام نداده است.البته اغراق نکنیم. بعضی از کار‌ها را به دست گرفتند مثل از رده خارج کردن خودرو‌های فرسوده ولی به سرانجام نرسیده یا توسعه خودرو‌های گازسوز».
ابتکار با اشاره به اینکه مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی را ارائه داده است که نشان می‌دهد، در اجرای قانون برنامه چهارم در بخش محیط زیست بخش عمده‌ای از تکالیف معطل مانده است و بخشی از آن هم موضوع آلودگی هواست که تهران و 7 شهر آلوده کشور را در بر می‌گیرد، راهکاری هم برای حل این مشکل ارائه داد: «نخستین کار که باید صورت بگیرد این است که دولت تکالیف قانونی خودش را انجام دهد و کمیته اجرایی را دوباره فعال کند و سازمان محیط زیست مسؤولیت محوری خودش را در هماهنگی بحث آلودگی هوا برای تهران و مدیریت بخش‌های مختلف صنعتی و غیره را به دست گیرد تا اوضاع از این نابسامانی خارج شود».او این سوال را که شورای شهر در این رابطه چه کاری انجام داده است، چنین پاسخ داد: «شورای شهر خیلی بیش از تکالیف خود در این موضوع فعالیت کرده است.کمیته محیط زیست یکی از اهدافش آلودگی هواست.سال گذشته استاندارد‌های موتوسیکلت را شورای شهر تعیین کرد و پیشنهاد داد، در حالی که جزو وظایف ابتدایی دولت است».
این موضع‌گیری‌های ابتکار در میان اعضای دیگر شورا بازتاب‌های متفاوتی در پی دارد طوری که خسرو دانشجو چه در کسوت سخنگو و چه در جایگاه نماینده تهرانی‌ها از اظهارات سیاسی در این‌باره گلایه دارد.
او به «وطن‌امروز» گفت: «منشا بخش عمده‌ای از آلودگی هوا وسائل نقلیه هستند که خارج از حد تحمل شهر رفت و آمد می‌کنند و ساختار تهران هم طوری است که تحمل این بار اضافه را ندارد و تبعاتش دامنگیر همه تهرانی‌ها بویژه کودکان می‌شود. شورا در چنین شرایطی باید حواسش را جمع کند که با منشا اصلی آلودگی هوا مقابله کند». او ادامه داد: بر همین اساس در شورای دوم و سوم ما پیشنهادی را به دولت دادیم.ما تا کی می‌توانیم سالانه صدها هزار اتومبیل را به تهران اضافه کرده و دم از کاهش آلودگی هوای تهران بزنیم! چاره این است که به ازای هر خودرویی که پلاک می‌شود یک خورو را از گردونه خارج کنیم، یعنی طرح پلاک به پلاک.هر کسی می‌خواهد خودروی خود را پلاک کند باید یک خودروی فرسوده را از رده خارج کند».به گفته این عضو شورای شهر این طرح به صورت ناقص در حال اجراست و تنها از جنبه مالی اجرا می‌شود طوری که به ازای پلاک کردن یک خودروی وارداتی یا 6 سیلندر پول از رده خارج کردن 2 خودرو را می‌گیرند ولی از رده خارج نمی‌شود!
دانشجو منشا اصلی مشکل را همین موارد دانست و گفت: «زمانی که ما این بحث را مطرح کردیم، جاده‌های کشور بحرانی نشده بودند ولی الان جاده‌ها هم بحرانی شده‌اند و تحمل این بار اضافه را ندارند طوری که با 2 روز تعطیلی جاده‌ها هم قفل می‌شوند.در واقع نه تنها تهران مشکل ترافیک پیدا کرده بلکه جاده‌ها هم چنین مشکلی دارند. یک زمان برای تهران پیشنهاد دادیم، الان برای کشور توصیه می‌کنیم. هر وقت این طرح اجرا شد، هر اتوبوس، خطوط ریلی و... اضافه کنیم نتیجه‌اش را خواهیم دید ولی الان با این سرعت اتومبیل تولید می‌کنیم و با سرعت خیلی کم‌تری پروژه‌های عمرانی پیش می‌رود».
او آشکارا گفت: «هر ساله این عقب‌افتادگی بیشتر می‌شود. ما الان که باهم صحبت می‌کنیم اگر تصمیم‌مان عوض نشود در سال‌های دیگر وضع ترافیک بدتر خواهد شد. با وجود اینکه ما هر ساله داریم بودجه کار‌های عمرانی را بیشتر می‌کنیم. تونل توحید می‌زنیم، پل می‌زنیم و... ولی این‌ها این قدر سرعتش زیاد نیست که بتواند ورودی زیاد شهر را جبران کند».سخنگوی شورای شهر گفت: «شورا در این زمینه فعالیت‌های خودش را انجام می‌دهد.از طرفی من به عنوان نماینده شورا در جلسات کمیته آلودگی هوا که در استانداری تشکیل می‌شود شرکت می‌کنم و به نمایندگان دستگاه‌های مختلف نظرات شورا را انتقال می‌دهم. تمام همکاری لازم را هم می‌کنیم اما آنچه قانون دارد این است که آلودگی از حدی گذشت آن کمیته باید به تصمیم بنشیند، همان کمیته‌ای که بعضی از روزها را به خاطر آلودگی هوا تعطیل می‌کند. لذا آنها باید کارشان را انجام دهند و ما هم باید کارهایی که از دست‌مان بر می‌آید را انجام دهیم». او کارهایی که از دست شورا برمی‌آید را افزایش بودجه‌های عمرانی، افزایش بودجه حمل و نقل عمومی و کار‌های فرهنگی دانست و با قاطعیت گفت: «شاه بیت کنترل آلودگی هوا این است که سالانه صدها وسایل نقلیه تحمیل می‌شود، در حالی که حتی ظرفیت 01 هزار وسیله نقلیه را هم افزایش نمی‌دهیم و سالانه عقب افتادگی بیشتر و بیشتر می‌شود».دانشجو را می‌توان پل ار تباطی شورا، شهرداری و دولت در زمینه مدیریت آلودگی هوا دانست، هر چند او نمی‌پذیرد چنین مسؤولیتی دارد. این عضو شورا از حرف‌های سیاسی در این حوزه گلایه کرد و گفت: «اینکه همه چیز ما سیاسی شده شکی نیست. من بخشی از اظهارنظر‌ها را در این حوزه سیاسی می‌دانم و فرقی برای شهروند ندارد که دولت یا شهرداری کدام‌یک وظیفه‌شان را درست انجام نداده‌اند».او گفت: «مسؤولیتی که به من دادید که سنگین است و من پل ارتباطی نیستم ولی اگر در چنین جایگاهی باشم معتقدم باید خط و خطوط سیاسی را کنار بگذاریم و ببینیم چه کار کنیم که ترافیک از این بدتر نشود. وقتی این کار انجام شد از آن به بعد هر کاری کنیم اوضاع را بهتر خواهد کرد».
او انتقاد هم کرد اما بدون نظر سیاسی، وزارت صنایع به پیشنهادات شورای شهر ایراد می‌گیرد و می‌گوید بازار من کساد می‌شود.ما می‌گوییم بازار خودرو شما نباید به قیمت عدم سلامتی شهروندان رونق گیرد، اگر دنبال بازار هستید خودروی خود را صادر کنید یا ارزان کنید تا مردم بتوانند با خارج کردن خودروی فرسوده، خودروی نو بخرند یا آلاینده‌ها را دست‌کم به استاندارد برسانید.
او گفت: «بنابر این من با موضع‌گیری‌های سیاسی کار ندارم.دردسری که همه داریم از آلودگی هوا تحمل می‌کنیم تا همه یاعلی نگوییم حل نمی‌شود.وزارت صنایع، مجلس، شهرداری، اجزای دولت، همه و همه تا کی می‌شود توپ را در زمین یکدیگر شوت کرد!»
دانشجو در آخر حرف‌هایش اوضاع را طوری پیش‌بینی کرد که رنگ و بوی نوعی اولتیماتوم داد: به نظر می‌رسد داریم به نقاطی می‌رسیم که دیگر به اجبار مجبور می‌شویم به تصمیم بنشینیم. بهتر است قبل از رسیدن به این نقطه خودمان برای تصمیم‌گیری اقدام کنیم. اظهارات سیاسی مسؤولان هوای تهران را غبارآلود‌تر می‌کند
وضعیت قرمز
امیر گودرزی
نمایشگر‌های آلودگی هوا این روزها به روزشمار عمر تهرانی‌ها تبدیل شده است و با هر بالا و پایین رفتنشان، کم و زیاد شدن عمر آنها را نشان می‌دهد که مثل بازی‌های کامپیوتری پر و خالی می‌شود. این بازی کامپيوتری سال‌هاست میان هزاران وسیله نقلیه آغاز شده و دود اگزوز اتومبیل‌ها برای پر کردن استوانه‌های دستگاه‌های نمایشگر با یکدیگر مسابقه گذاشته‌اند اما این بازی تفاوت بزرگی با بازی‌های کامپیوتری دارد چون کلیدی برای بازگشت به اول در کار نیست.
موضوع آلودگی هوا مدت‌هاست به نمک بحث‌های محیط زیست شهری تبدیل شده و بندرت پیش می‌آید جلسه‌ای در این باره تشکیل شود که در آن حرفی از این موضوع نشود. اغلب این حرف‌ها به
کش و قوس‌هایی تبدیل می‌شود که در نهایت به راهکاری منجر نمی‌شود. مسؤولانی که گرد هم می‌آیند چنان خود را برای ارسال توپ به زمین یکدیگر گرم کرده‌اند که همیشه جلسه در حالی به پایان می‌رسد که توپ در خارج از زمین قرار دارد و آنها از اینکه توپی در زمین‌شان نیست راضی می‌شوند نه اینکه اقدامی برای کاهش آلودگی هوا انجام شده باشد.
معصومه ابتکار یکی از افرادی است که می‌تواند نقش کلیدی در کنترل این معضل ایفا کند. او که در دولت اصلاحات به مدت 8 سال ریاست سازمان محیط زیست را برعهده داشت، الان ریاست کمیته محیط زیست شورای شهر را برعهده دارد و مصرانه اعتقاد دارد آلودگی هوای تهران از دولت آب می‌خورد.او در این‌باره به «وطن‌امروز» گفت: «حداقل وظیفه دولت در این باره این است که برنامه اجرایی کاهش آلودگی هوا را که هنوز در قالب برنامه چهارم اعتبار دارد اجرایی کند».به اعتقاد او، موفقیت این برنامه به اثبات رسیده و در سال آخر دولت اصلاحات بازنگری شده است.
او انتقاد دیگرش از دولت را چنین مطرح کرد: «شورایعالی محیط زیست هم تعطیل شد با وجود اینکه بخشی از وظایف کاهش آلودگی هوا به این شورایعالی داده شده بود. هیچ کدام از وظایف و تکالیفی که دولت دراین زمینه دارد را بدرستی انجام نداده است.البته اغراق نکنیم. بعضی از کار‌ها را به دست گرفتند مثل از رده خارج کردن خودرو‌های فرسوده ولی به سرانجام نرسیده یا توسعه خودرو‌های گازسوز».
ابتکار با اشاره به اینکه مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی را ارائه داده است که نشان می‌دهد، در اجرای قانون برنامه چهارم در بخش محیط زیست بخش عمده‌ای از تکالیف معطل مانده است و بخشی از آن هم موضوع آلودگی هواست که تهران و 7 شهر آلوده کشور را در بر می‌گیرد، راهکاری هم برای حل این مشکل ارائه داد: «نخستین کار که باید صورت بگیرد این است که دولت تکالیف قانونی خودش را انجام دهد و کمیته اجرایی را دوباره فعال کند و سازمان محیط زیست مسؤولیت محوری خودش را در هماهنگی بحث آلودگی هوا برای تهران و مدیریت بخش‌های مختلف صنعتی و غیره را به دست گیرد تا اوضاع از این نابسامانی خارج شود».او این سوال را که شورای شهر در این رابطه چه کاری انجام داده است، چنین پاسخ داد: «شورای شهر خیلی بیش از تکالیف خود در این موضوع فعالیت کرده است.کمیته محیط زیست یکی از اهدافش آلودگی هواست.سال گذشته استاندارد‌های موتوسیکلت را شورای شهر تعیین کرد و پیشنهاد داد، در حالی که جزو وظایف ابتدایی دولت است».
این موضع‌گیری‌های ابتکار در میان اعضای دیگر شورا بازتاب‌های متفاوتی در پی دارد طوری که خسرو دانشجو چه در کسوت سخنگو و چه در جایگاه نماینده تهرانی‌ها از اظهارات سیاسی در این‌باره گلایه دارد.
او به «وطن‌امروز» گفت: «منشا بخش عمده‌ای از آلودگی هوا وسائل نقلیه هستند که خارج از حد تحمل شهر رفت و آمد می‌کنند و ساختار تهران هم طوری است که تحمل این بار اضافه را ندارد و تبعاتش دامنگیر همه تهرانی‌ها بویژه کودکان می‌شود. شورا در چنین شرایطی باید حواسش را جمع کند که با منشا اصلی آلودگی هوا مقابله کند». او ادامه داد: بر همین اساس در شورای دوم و سوم ما پیشنهادی را به دولت دادیم.ما تا کی می‌توانیم سالانه صدها هزار اتومبیل را به تهران اضافه کرده و دم از کاهش آلودگی هوای تهران بزنیم! چاره این است که به ازای هر خودرویی که پلاک می‌شود یک خورو را از گردونه خارج کنیم، یعنی طرح پلاک به پلاک.هر کسی می‌خواهد خودروی خود را پلاک کند باید یک خودروی فرسوده را از رده خارج کند».به گفته این عضو شورای شهر این طرح به صورت ناقص در حال اجراست و تنها از جنبه مالی اجرا می‌شود طوری که به ازای پلاک کردن یک خودروی وارداتی یا 6 سیلندر پول از رده خارج کردن 2 خودرو را می‌گیرند ولی از رده خارج نمی‌شود!
دانشجو منشا اصلی مشکل را همین موارد دانست و گفت: «زمانی که ما این بحث را مطرح کردیم، جاده‌های کشور بحرانی نشده بودند ولی الان جاده‌ها هم بحرانی شده‌اند و تحمل این بار اضافه را ندارند طوری که با 2 روز تعطیلی جاده‌ها هم قفل می‌شوند.در واقع نه تنها تهران مشکل ترافیک پیدا کرده بلکه جاده‌ها هم چنین مشکلی دارند. یک زمان برای تهران پیشنهاد دادیم، الان برای کشور توصیه می‌کنیم. هر وقت این طرح اجرا شد، هر اتوبوس، خطوط ریلی و... اضافه کنیم نتیجه‌اش را خواهیم دید ولی الان با این سرعت اتومبیل تولید می‌کنیم و با سرعت خیلی کم‌تری پروژه‌های عمرانی پیش می‌رود».
او آشکارا گفت: «هر ساله این عقب‌افتادگی بیشتر می‌شود. ما الان که باهم صحبت می‌کنیم اگر تصمیم‌مان عوض نشود در سال‌های دیگر وضع ترافیک بدتر خواهد شد. با وجود اینکه ما هر ساله داریم بودجه کار‌های عمرانی را بیشتر می‌کنیم. تونل توحید می‌زنیم، پل می‌زنیم و... ولی این‌ها این قدر سرعتش زیاد نیست که بتواند ورودی زیاد شهر را جبران کند».سخنگوی شورای شهر گفت: «شورا در این زمینه فعالیت‌های خودش را انجام می‌دهد.از طرفی من به عنوان نماینده شورا در جلسات کمیته آلودگی هوا که در استانداری تشکیل می‌شود شرکت می‌کنم و به نمایندگان دستگاه‌های مختلف نظرات شورا را انتقال می‌دهم. تمام همکاری لازم را هم می‌کنیم اما آنچه قانون دارد این است که آلودگی از حدی گذشت آن کمیته باید به تصمیم بنشیند، همان کمیته‌ای که بعضی از روزها را به خاطر آلودگی هوا تعطیل می‌کند. لذا آنها باید کارشان را انجام دهند و ما هم باید کارهایی که از دست‌مان بر می‌آید را انجام دهیم». او کارهایی که از دست شورا برمی‌آید را افزایش بودجه‌های عمرانی، افزایش بودجه حمل و نقل عمومی و کار‌های فرهنگی دانست و با قاطعیت گفت: «شاه بیت کنترل آلودگی هوا این است که سالانه صدها وسایل نقلیه تحمیل می‌شود، در حالی که حتی ظرفیت 01 هزار وسیله نقلیه را هم افزایش نمی‌دهیم و سالانه عقب افتادگی بیشتر و بیشتر می‌شود».دانشجو را می‌توان پل ار تباطی شورا، شهرداری و دولت در زمینه مدیریت آلودگی هوا دانست، هر چند او نمی‌پذیرد چنین مسؤولیتی دارد. این عضو شورا از حرف‌های سیاسی در این حوزه گلایه کرد و گفت: «اینکه همه چیز ما سیاسی شده شکی نیست. من بخشی از اظهارنظر‌ها را در این حوزه سیاسی می‌دانم و فرقی برای شهروند ندارد که دولت یا شهرداری کدام‌یک وظیفه‌شان را درست انجام نداده‌اند».او گفت: «مسؤولیتی که به من دادید که سنگین است و من پل ارتباطی نیستم ولی اگر در چنین جایگاهی باشم معتقدم باید خط و خطوط سیاسی را کنار بگذاریم و ببینیم چه کار کنیم که ترافیک از این بدتر نشود. وقتی این کار انجام شد از آن به بعد هر کاری کنیم اوضاع را بهتر خواهد کرد».
او انتقاد هم کرد اما بدون نظر سیاسی، وزارت صنایع به پیشنهادات شورای شهر ایراد می‌گیرد و می‌گوید بازار من کساد می‌شود.ما می‌گوییم بازار خودرو شما نباید به قیمت عدم سلامتی شهروندان رونق گیرد، اگر دنبال بازار هستید خودروی خود را صادر کنید یا ارزان کنید تا مردم بتوانند با خارج کردن خودروی فرسوده، خودروی نو بخرند یا آلاینده‌ها را دست‌کم به استاندارد برسانید.
او گفت: «بنابر این من با موضع‌گیری‌های سیاسی کار ندارم.دردسری که همه داریم از آلودگی هوا تحمل می‌کنیم تا همه یاعلی نگوییم حل نمی‌شود.وزارت صنایع، مجلس، شهرداری، اجزای دولت، همه و همه تا کی می‌شود توپ را در زمین یکدیگر شوت کرد!»
دانشجو در آخر حرف‌هایش اوضاع را طوری پیش‌بینی کرد که رنگ و بوی نوعی اولتیماتوم داد: به نظر می‌رسد داریم به نقاطی می‌رسیم که دیگر به اجبار مجبور می‌شویم به تصمیم بنشینیم. بهتر است قبل از رسیدن به این نقطه خودمان برای تصمیم‌گیری اقدام کنیم. ارسال نظر
پربیننده