روز جمعه همه‌چیز روبه‌راه بود و من خوشحالم. اول از همه خوشحالم که در چنین روز زیبایی پس از مدت‌ها به ورزشگاه آزادی رفتم و خوشحال‌تر به‌خاطر آنکه شاهد فوتبالی زیبا در فضایی چنین گرم و پرجوش و خروش بودم. با اینکه هنوز قلباً استقلالی هستم ولی مثل همه آذری‌ها نمی‌توانستم احساسم را نسبت به تراکتورسازی تبریز پنهان کنم. همین موضوع باعث شده بود تماشاگران جوانی که اطرافم نشسته بودند و اکثرا مرا می‌شناختند گاهی به من چشم‌غره بروند.
البته آنها جزو معدود هواداران آبی جایگاه بودند و در عوض آذری‌های طرفدار تراکتور ـ یا به قول خودشان تراختور ـ تمام جایگاه را پر کرده بودند. از آنجا که من درست در مرکز جایگاه نشسته بودم می‌توانستم به وضوح ببینم که غیر از جایگاه بقیه سکوهای استادیوم آزادی بین هواداران آبی استقلال و هواداران سرخ تراکتور 50 ـ 50 تقسیم شده است، پس نتیجه‌گیری منطقی این است که با توجه به چربش سرخ‌ها به آبی‌ها در جایگاه شاید برای نخستین‌بار در لیگ فوتبالمان،تعداد هواداران یک تیم شهرستانی بیشتر از هواداران استقلال بوده است و این اتفاق کمی نیست. من در زمان فوتبالم چندبار با پیراهن استقلال مقابل تراکتورسازی بازی کرده بودم اما هرگز در تهران شاهد چنین استقبالی از طرف فوتبالدوستان آذری نبودم. حتی به سختی یادم می‌آید در تبریز هم مثلا 45هزار نفر (مثل جمعه) به ورزشگاه بیایند چون ورزشگاه باغشمال تبریز آن موقع اصلا گنجایش این همه تماشاچی را نداشت. اگر لیگ برتر اینقدر گرم شده که حتی هوای زمستانی را مثل بهار کرده تا همه‌چیز برای به ورزشگاه آمدن مردم مهیا باشد، این گرما را مدیون فوتبال خطه آذربایجان و هواداران همیشه باغیرتش هستیم که خیلی از آنها این همه راه را از تبریز به عشق تیمشان کوبیده بودند و به تهران آمده بودند. یادم هست قبل از بازی، باشگاه تراکتورسازی اعلام کرده بود ما پرطرفدارترین تیم ایران هستیم و یکی از مسؤولان باشگاه استقلال انگار موضع‌گیری کرده بود ولی دیروز خیلی چیز‌ها به ما ثابت شد.
همت طرفداران بومی تراختور بود که باعث شد خیلی از استقلالی‌ها و پرسپولیسی‌های آذری از خواب زمستانی بیدار شوند و با حضورشان به فوتبال گرما ببخشند.
حتی قبل از ظهر وقتی از منزلمان به سمت آزادی حرکت می‌کردم شاهد بودم که تعدادی از طرفداران آذری پرسپولیس با پرچم قرمز و پارچه نوشته مینی‌بوس گرفته بودند تا برای تشویق دومین تیم محبوبشان تراکتورسازی تبریز به آزادی بروند.جا دارد به عنوان پیشکسوت استقلال به همه آذری‌هایی که روز جمعه به ورزشگاه آزادی قدم رنجه کردند، خوشامد بگویم؛ «خوش گلدین تراختور!». بدون تردید حضور شما باعث شد استقلال هم فوتبال زیباتری به نمایش بگذارد و با هوادارانش آشتی کند.
* پیشکسوت باشگاه استقلال وقتی گرمای لیگ را مدیون آذری‌ها هستیم
خوش‌گلدين تراختور
روز جمعه همه‌چیز روبه‌راه بود و من خوشحالم. اول از همه خوشحالم که در چنین روز زیبایی پس از مدت‌ها به ورزشگاه آزادی رفتم و خوشحال‌تر به‌خاطر آنکه شاهد فوتبالی زیبا در فضایی چنین گرم و پرجوش و خروش بودم. با اینکه هنوز قلباً استقلالی هستم ولی مثل همه آذری‌ها نمی‌توانستم احساسم را نسبت به تراکتورسازی تبریز پنهان کنم. همین موضوع باعث شده بود تماشاگران جوانی که اطرافم نشسته بودند و اکثرا مرا می‌شناختند گاهی به من چشم‌غره بروند.
البته آنها جزو معدود هواداران آبی جایگاه بودند و در عوض آذری‌های طرفدار تراکتور ـ یا به قول خودشان تراختور ـ تمام جایگاه را پر کرده بودند. از آنجا که من درست در مرکز جایگاه نشسته بودم می‌توانستم به وضوح ببینم که غیر از جایگاه بقیه سکوهای استادیوم آزادی بین هواداران آبی استقلال و هواداران سرخ تراکتور 50 ـ 50 تقسیم شده است، پس نتیجه‌گیری منطقی این است که با توجه به چربش سرخ‌ها به آبی‌ها در جایگاه شاید برای نخستین‌بار در لیگ فوتبالمان،تعداد هواداران یک تیم شهرستانی بیشتر از هواداران استقلال بوده است و این اتفاق کمی نیست. من در زمان فوتبالم چندبار با پیراهن استقلال مقابل تراکتورسازی بازی کرده بودم اما هرگز در تهران شاهد چنین استقبالی از طرف فوتبالدوستان آذری نبودم. حتی به سختی یادم می‌آید در تبریز هم مثلا 45هزار نفر (مثل جمعه) به ورزشگاه بیایند چون ورزشگاه باغشمال تبریز آن موقع اصلا گنجایش این همه تماشاچی را نداشت. اگر لیگ برتر اینقدر گرم شده که حتی هوای زمستانی را مثل بهار کرده تا همه‌چیز برای به ورزشگاه آمدن مردم مهیا باشد، این گرما را مدیون فوتبال خطه آذربایجان و هواداران همیشه باغیرتش هستیم که خیلی از آنها این همه راه را از تبریز به عشق تیمشان کوبیده بودند و به تهران آمده بودند. یادم هست قبل از بازی، باشگاه تراکتورسازی اعلام کرده بود ما پرطرفدارترین تیم ایران هستیم و یکی از مسؤولان باشگاه استقلال انگار موضع‌گیری کرده بود ولی دیروز خیلی چیز‌ها به ما ثابت شد.
همت طرفداران بومی تراختور بود که باعث شد خیلی از استقلالی‌ها و پرسپولیسی‌های آذری از خواب زمستانی بیدار شوند و با حضورشان به فوتبال گرما ببخشند.
حتی قبل از ظهر وقتی از منزلمان به سمت آزادی حرکت می‌کردم شاهد بودم که تعدادی از طرفداران آذری پرسپولیس با پرچم قرمز و پارچه نوشته مینی‌بوس گرفته بودند تا برای تشویق دومین تیم محبوبشان تراکتورسازی تبریز به آزادی بروند.جا دارد به عنوان پیشکسوت استقلال به همه آذری‌هایی که روز جمعه به ورزشگاه آزادی قدم رنجه کردند، خوشامد بگویم؛ «خوش گلدین تراختور!». بدون تردید حضور شما باعث شد استقلال هم فوتبال زیباتری به نمایش بگذارد و با هوادارانش آشتی کند.
* پیشکسوت باشگاه استقلال ارسال نظر
پربیننده