بررسی حوادث پس از انتخابات ریاست‌جمهوری با نگاهی عمیق و بی‌طرف، هم زوایای تازه‌ای را از دلایل این رخداد‌ها روشن خواهد کرد و هم می‌تواند در تبیین راهکار‌هایی برای حل وضع کنونی کارگشا باشد.از نظر بسیاری از کارشناسان عرصه سیاست که بسیار پس از رخداد‌های اخیر به کنکاش در آن پرداختند فارغ از نوع نگرش سیاسی و بستگی آنها به احزاب و گروه‌های داخلی و خارجی، مهم‌ترین دلیل این اتفاقات را می‌توان در 2 علت جست‌و‌جو کرد، اول انتخاب آقای احمدی‌نژاد به عنوان رئیس‌جمهور و دوم نحوه برگزاری انتخابات.با نگاهی گذرا به این 2 دلیل شاید ما هم با گروهی که قبل و پس از انتخابات اخیر بار‌ها به لزوم بازنگری در قانون انتخابات تأکید و از سویی خواهان تدوین قانونی جدید و جامع برای برگزاری انتخابات در کشور بودند، هم رأی و نظر شویم، اما با توجه به این رویکرد، تصمیم گرفتیم برای تدوین قانون انتخابات، پیشنهادهای چندگانه‌ای را در بخش‌های گوناگون ارائه دهیم.
يك ـ از آنجا که یکی از مهم‌ترین دلایل اغتشاشات اخیر، انتخاب دکتر احمدی‌نژاد با رأی اکثریت مردم ایران برای تصدی ریاست‌جمهوری است برای پیشگيری از رخداد‌های مشابه در انتخابات پیش‌رو پیشنهاد می‌کنیم این بند در قانون جدید لحاظ شود: از این پس بعد از برگزاری انتخابات کاندیدایی که صاحب کمترین آرا شده به عنوان رئیس‌جمهور و نماینده مردم برگزیده شود. درباره این بند پیشنهادی بیان این توضیحات لازم است؛ نخست آنکه براساس ادعاهای مطرح شده از سوی برخی معترضان، مشخص شده این دوستان 2 ایراد کلی به انتخابات اخیر وارد دانسته‌اند، نکته اول اینکه چرا مردم به احمدی‌نژاد رای داده‌اند و ایراد دوم اینکه با چه استدلالی کاندیدایی که با 24 میلیون رای حائز اکثریت آرا شده باید رئیس جمهور شود؟!
دو- بخش دیگری از دلایل حوادث اخیر مربوط به روش برگزاری انتخابات است که ما پس از بررسی‌هایی که از سوی جمع کثیری از «دکتر»های علوم سیاسی انجام شد برای حل مشکلات این بخش نیز چند بند پیشنهادی در نظر گرفته‌ایم.
بند يك: از آنجا که برگزاری انتخابات به روش کنونی هزینه‌های فراوانی دارد و تبعات بسیاری نظیر آنچه در ماه‌های گذشته شاهد آن بودیم در پی خواهد داشت، پیشنهاد می‌شود روش‌های توصیه شده زیر که در ماه‌های اخیر از سوی برخی کاندیداها و حامیان آنها ارائه شده جایگزین راهکارهای کنونی شود:
الف- پس از ثبت‌نام نامزدها در انتخابات در یک روز مشخص و در یک مکان و زمان معین، حامیان کاندیداها در خیابان حاضر شوند و در یک دوره زمانی معلوم به سیاق گلادیاتورها با هم بجنگند و در پایان هر کاندیدایی که طرفدارانش بیشتر زنده ماندند، رئیس‌جمهور شود!
ب- از آنجا که در روزهای اخیر از سوی آقای دکتر جواد اطاعت (دکترای علوم سیاسی) راهکاری تازه ارائه شده، بد نیست این پیشنهاد هم در روش‌های گزینش لحاظ شود. پس از ثبت‌نام کاندیداها برای هر کدام یک شماره معین شود و پس از آن با اعلام یک شماره پیامک از مردم خواسته شود به گزینه موردنظر خود رای دهند. البته این روش قبلا در برنامه 90 به کار گرفته شده است و از آنجا که به نتایج این نوع رای‌گیری اعتمادی نیست و جای اعتراض دارد در این روش هم کاندیدایی که کمترین رای را آورد رئیس‌جمهور شود!
ج- راهکار دیگری هم که در این‌باره پیشنهاد می‌شود بررسی سوابق فامیلی و قومیتی کاندیداهاست. در این روش پس از ثبت‌نام نامزدها، از آنها خواسته می‌شود تا معلوم کنند، پسر کجا و داماد کجا هستند؟ مثلا دکتر احمدی‌نژاد پسر سمنان و داماد تهران است و آقای موسوی پسر آذربايجان و داماد لرستان. پس از مشخص شدن این نسبت‌ها (البته به شرط آنکه بتوان این مورد را برای همه کاندیداها احراز کرد) جمعیت این استان‌ها استخراج شده و به عنوان رای کاندیدای مورد نظر لحاظ شود. لازم به ذکر است در این روش اگر 2 کاندیدا، داماد یا پسر یک استان بودند، جمعیت آن استان برای هیچ‌کدام لحاظ نمی‌شود (هرچند در نگاه اول روش پیشنهادی فوق احمقانه به نظر برسد و جایگاه قانونی نداشته باشد، اما باور کنید اکثر انتخابات‌های دنیا در سال‌های آینده با همین روش برگزار مي‌شود چرا که این طرح از سوی یکی از زنان متفکر دنیا در قرن 21 ارائه شده است).
د- اما روش دیگری هم با الگوبرداری از یکی از پیشرفته‌ترین کشورهای منطقه از سوی یکی از کارشناسان نابغه علم سیاست پیشنهاد شده است. در این روش اصلا نیازی به ثبت‌نام کاندیداها نیست و هر وقت تصمیم گرفتیم رئیس‌جمهور انتخاب کنیم، یک «لویی جرگه» تشکیل مي‌دهیم و آنها یک نفر از مردم را به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب می‌کنند. از آنجا که باید در این روش عدالت رعایت شود همه مردم عضو لویی جرگه خواهند بود و در یک روز یک جا جمع مي‌شوند و از بین خودشان یک نفر را به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب مي‌کنند.
بند 2- یک ماده اصلاحی دیگر هم که در بحث برگزاری انتخابات پیشنهاد شده این است که اصلا انتخابات برگزار نکنیم و اعلام کنیم که همه آنهایی که دلشان می‌خواهد رئیس‌جمهور شوند ثبت‌نام کنند و پس از نام‌نویسی آنها، برای‌شان براساس حروف الفبا دوره زمانی ریاست‌جمهوری تعیین کنیم. در این روش مثلا وقتی نوبت آقای احمدی‌نژاد است بقیه افرادی که ثبت‌نام کرده‌اند به‌عنوان اعضای دولت فعالیت می‌کنند تا نوبت به نفر بعدی برسد.
شاید شما پیشنهادهای مطرح شده را غیرعملی بدانید و از همه بدتر این مطلب را اسبابی برای تفریح! اما باور کنید آنچه توسط کاندیداهای شکست‌خورده و نمایندگان آنها در چند ماه اخیر پیشنهاد شده است، تفاوت چندانی با گفتار فوق‌الذکر ندارد!
این نوشتار اما فقط بخشی از پیشنهادهای مطرح شده برای مسائل انتخابات اخیر است و موارد دیگری مثل اینکه از این به بعد فقط آنهایی که دکترای علوم سیاسی دارند می‌توانند رئیس‌جمهور شوند (چرا؟ چون فقط دکترهای علوم سیاسی می‌توانند درباره همه چیز اظهارنظر کنند) در کارگروهی در دست بررسی است که متعاقبا به اطلاع مردم فهیم خواهد رسید! راهكارهايي براي انتخاب رئيس جمهور
بررسی حوادث پس از انتخابات ریاست‌جمهوری با نگاهی عمیق و بی‌طرف، هم زوایای تازه‌ای را از دلایل این رخداد‌ها روشن خواهد کرد و هم می‌تواند در تبیین راهکار‌هایی برای حل وضع کنونی کارگشا باشد.از نظر بسیاری از کارشناسان عرصه سیاست که بسیار پس از رخداد‌های اخیر به کنکاش در آن پرداختند فارغ از نوع نگرش سیاسی و بستگی آنها به احزاب و گروه‌های داخلی و خارجی، مهم‌ترین دلیل این اتفاقات را می‌توان در 2 علت جست‌و‌جو کرد، اول انتخاب آقای احمدی‌نژاد به عنوان رئیس‌جمهور و دوم نحوه برگزاری انتخابات.با نگاهی گذرا به این 2 دلیل شاید ما هم با گروهی که قبل و پس از انتخابات اخیر بار‌ها به لزوم بازنگری در قانون انتخابات تأکید و از سویی خواهان تدوین قانونی جدید و جامع برای برگزاری انتخابات در کشور بودند، هم رأی و نظر شویم، اما با توجه به این رویکرد، تصمیم گرفتیم برای تدوین قانون انتخابات، پیشنهادهای چندگانه‌ای را در بخش‌های گوناگون ارائه دهیم.
يك ـ از آنجا که یکی از مهم‌ترین دلایل اغتشاشات اخیر، انتخاب دکتر احمدی‌نژاد با رأی اکثریت مردم ایران برای تصدی ریاست‌جمهوری است برای پیشگيری از رخداد‌های مشابه در انتخابات پیش‌رو پیشنهاد می‌کنیم این بند در قانون جدید لحاظ شود: از این پس بعد از برگزاری انتخابات کاندیدایی که صاحب کمترین آرا شده به عنوان رئیس‌جمهور و نماینده مردم برگزیده شود. درباره این بند پیشنهادی بیان این توضیحات لازم است؛ نخست آنکه براساس ادعاهای مطرح شده از سوی برخی معترضان، مشخص شده این دوستان 2 ایراد کلی به انتخابات اخیر وارد دانسته‌اند، نکته اول اینکه چرا مردم به احمدی‌نژاد رای داده‌اند و ایراد دوم اینکه با چه استدلالی کاندیدایی که با 24 میلیون رای حائز اکثریت آرا شده باید رئیس جمهور شود؟!
دو- بخش دیگری از دلایل حوادث اخیر مربوط به روش برگزاری انتخابات است که ما پس از بررسی‌هایی که از سوی جمع کثیری از «دکتر»های علوم سیاسی انجام شد برای حل مشکلات این بخش نیز چند بند پیشنهادی در نظر گرفته‌ایم.
بند يك: از آنجا که برگزاری انتخابات به روش کنونی هزینه‌های فراوانی دارد و تبعات بسیاری نظیر آنچه در ماه‌های گذشته شاهد آن بودیم در پی خواهد داشت، پیشنهاد می‌شود روش‌های توصیه شده زیر که در ماه‌های اخیر از سوی برخی کاندیداها و حامیان آنها ارائه شده جایگزین راهکارهای کنونی شود:
الف- پس از ثبت‌نام نامزدها در انتخابات در یک روز مشخص و در یک مکان و زمان معین، حامیان کاندیداها در خیابان حاضر شوند و در یک دوره زمانی معلوم به سیاق گلادیاتورها با هم بجنگند و در پایان هر کاندیدایی که طرفدارانش بیشتر زنده ماندند، رئیس‌جمهور شود!
ب- از آنجا که در روزهای اخیر از سوی آقای دکتر جواد اطاعت (دکترای علوم سیاسی) راهکاری تازه ارائه شده، بد نیست این پیشنهاد هم در روش‌های گزینش لحاظ شود. پس از ثبت‌نام کاندیداها برای هر کدام یک شماره معین شود و پس از آن با اعلام یک شماره پیامک از مردم خواسته شود به گزینه موردنظر خود رای دهند. البته این روش قبلا در برنامه 90 به کار گرفته شده است و از آنجا که به نتایج این نوع رای‌گیری اعتمادی نیست و جای اعتراض دارد در این روش هم کاندیدایی که کمترین رای را آورد رئیس‌جمهور شود!
ج- راهکار دیگری هم که در این‌باره پیشنهاد می‌شود بررسی سوابق فامیلی و قومیتی کاندیداهاست. در این روش پس از ثبت‌نام نامزدها، از آنها خواسته می‌شود تا معلوم کنند، پسر کجا و داماد کجا هستند؟ مثلا دکتر احمدی‌نژاد پسر سمنان و داماد تهران است و آقای موسوی پسر آذربايجان و داماد لرستان. پس از مشخص شدن این نسبت‌ها (البته به شرط آنکه بتوان این مورد را برای همه کاندیداها احراز کرد) جمعیت این استان‌ها استخراج شده و به عنوان رای کاندیدای مورد نظر لحاظ شود. لازم به ذکر است در این روش اگر 2 کاندیدا، داماد یا پسر یک استان بودند، جمعیت آن استان برای هیچ‌کدام لحاظ نمی‌شود (هرچند در نگاه اول روش پیشنهادی فوق احمقانه به نظر برسد و جایگاه قانونی نداشته باشد، اما باور کنید اکثر انتخابات‌های دنیا در سال‌های آینده با همین روش برگزار مي‌شود چرا که این طرح از سوی یکی از زنان متفکر دنیا در قرن 21 ارائه شده است).
د- اما روش دیگری هم با الگوبرداری از یکی از پیشرفته‌ترین کشورهای منطقه از سوی یکی از کارشناسان نابغه علم سیاست پیشنهاد شده است. در این روش اصلا نیازی به ثبت‌نام کاندیداها نیست و هر وقت تصمیم گرفتیم رئیس‌جمهور انتخاب کنیم، یک «لویی جرگه» تشکیل مي‌دهیم و آنها یک نفر از مردم را به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب می‌کنند. از آنجا که باید در این روش عدالت رعایت شود همه مردم عضو لویی جرگه خواهند بود و در یک روز یک جا جمع مي‌شوند و از بین خودشان یک نفر را به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب مي‌کنند.
بند 2- یک ماده اصلاحی دیگر هم که در بحث برگزاری انتخابات پیشنهاد شده این است که اصلا انتخابات برگزار نکنیم و اعلام کنیم که همه آنهایی که دلشان می‌خواهد رئیس‌جمهور شوند ثبت‌نام کنند و پس از نام‌نویسی آنها، برای‌شان براساس حروف الفبا دوره زمانی ریاست‌جمهوری تعیین کنیم. در این روش مثلا وقتی نوبت آقای احمدی‌نژاد است بقیه افرادی که ثبت‌نام کرده‌اند به‌عنوان اعضای دولت فعالیت می‌کنند تا نوبت به نفر بعدی برسد.
شاید شما پیشنهادهای مطرح شده را غیرعملی بدانید و از همه بدتر این مطلب را اسبابی برای تفریح! اما باور کنید آنچه توسط کاندیداهای شکست‌خورده و نمایندگان آنها در چند ماه اخیر پیشنهاد شده است، تفاوت چندانی با گفتار فوق‌الذکر ندارد!
این نوشتار اما فقط بخشی از پیشنهادهای مطرح شده برای مسائل انتخابات اخیر است و موارد دیگری مثل اینکه از این به بعد فقط آنهایی که دکترای علوم سیاسی دارند می‌توانند رئیس‌جمهور شوند (چرا؟ چون فقط دکترهای علوم سیاسی می‌توانند درباره همه چیز اظهارنظر کنند) در کارگروهی در دست بررسی است که متعاقبا به اطلاع مردم فهیم خواهد رسید! ارسال نظر
پربیننده