«جواد شمقدری» معاون امور سینمایی و سمعی بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که شنبه شب در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه 2 سیما شرکت کرده بود، به پرسش‌های مختلف پیرامون سینمای ایران پاسخ گفت.
هنر را جدی نگرفته‌ایم
شمقدري گفت: برای مدت طولانی حوزه فرهنگ به مفهوم حقیقی قضیه، مورد توجه مسؤولان نبوده است. درباره آن صحبت شده اما در عمل آنها كه باید توجه ویژه را به حوزه فرهنگ داشته باشند، توجه نکرده‌اند. وقتی رهبر معظم انقلاب اسلامی از مظلومیت فرهنگ سخن گفتند به همین قضیه اشاره کردند که ما فرهنگ را با همه مبانی و ارزش‌هایش هنوز آن طور که باید، جدی نگرفته‌ایم. شمقدری افزود: برای رهانیدن فرهنگ و سینما از این مظلومیت خیلی کارها باید صورت گیرند و ما طرح‌هایی برای رسیدن به این هدف در 11 تا 12 بخش نوشته‌ایم. یکی از این راهکارها ساماندهی اکران و پخش فیلم است. در این زمینه البته بحث مافیای اکران به گوش می‌رسد و من هم قبل از اینکه وارد معاونت سینمایی شوم آن را شنیده بودم و دنبال می‌کردم اما وقتی وارد کار اجرایی شدم، آنقدر حوزه اکران را کوچک دیدم که اطلاق عنوان مافیا به این حوزه خیلی درست نیست چون دربرگیری مافیا باید گسترده‌تر و پیچیده‌تر باشد! ما در این زمینه باید چند حوزه را ساماندهی کنیم.
بن سینما راهی برای جلوگیری از مافیا
معاون امور سینمایی وزارت ارشاد در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود گفت: یکی از کارهایی که فکر می‌کنیم می‌تواند در این زمینه تعیین‌کننده باشد، ارائه بن سینما به مردم است. اینکه بیاییم و به هر ایرانی، یک ظرفیت مشخصی بن سینما (مثلا در حد 20 هزارتومان) اهدا کنیم، یک راه‌حل است. یعنی به مخاطب پول بدهیم و بگوییم با این پول می‌توانی بیایی فیلم ببینی... خیلی از آن کسانی که شاید برای سال‌ها به سینما نرفته‌اند، این دغدغه برایشان ایجاد می‌شود که بروم در سالن سینما و فیلم ببینم. حالا اگر آن فیلم مطلوب دارای مخاطب خاص هم اکران شود، او برای آنکه بن خود را مصرف کند، به سینما خواهد رفت و بتدریج، سینمارفتن جزو عادت‌های زندگی او خواهد شد.
از استاندارد دور شديم
وی افزود: ما از صنوف مختلف سینمایی خواسته‌ایم برای دستیابی به سینمای استاندارد، تعاریف خود را ارائه دهند و در تلاش هستیم به این برسیم که استاندارد در سینمای ایران به چه مفهوم است... استاندارد فیلمنامه در سینمای غرب، به این است که شما دقیقا می‌دانید که همین چیزی که نوشته شده و روی کاغذ آمده ساخته خواهد شد و نه چیزی بیشتر و نه کمتر. می‌توانید بر این اساس میزان سرمایه‌گذاری، تعداد روزهایی که باید فیلمبرداری کنید و عوامل و. . . را به شکل دقیق دربیاورید و معمولا هیچکدام از اینها دستخوش تغییر هم نمی‌شود و اگر می‌گویند ما این فیلم را در 15 روز یا 3 ماه می‌سازیم، معمولا یک روز یا 2 روز هم عقب و جلو نمی‌شود... . اما اینجا نه در سینما و نه در صداوسیما چنین فرآیندی شکل نمی‌گیرد. ما در سریال‌سازی می‌بینیم که به یک پروژه بارها افزایش برآورد و متمم قرارداد می‌خورد و بعضا هزینه نهایی 5 برابر بودجه مصوب روز اول است! در این فضا الان یک پروژه داریم که 10 سال است در حال تولید است و امسال هم نسخه سینمایی آن به جشنواره فیلم فجر نرسید. خب مشخص است که ما چقدر از استاندارد تولید دور شده‌ایم. «جواد شمقدری» در گفت‌وگوی ویژه خبری:
سینمای استاندارد نداریم
«جواد شمقدری» معاون امور سینمایی و سمعی بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که شنبه شب در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه 2 سیما شرکت کرده بود، به پرسش‌های مختلف پیرامون سینمای ایران پاسخ گفت.
هنر را جدی نگرفته‌ایم
شمقدري گفت: برای مدت طولانی حوزه فرهنگ به مفهوم حقیقی قضیه، مورد توجه مسؤولان نبوده است. درباره آن صحبت شده اما در عمل آنها كه باید توجه ویژه را به حوزه فرهنگ داشته باشند، توجه نکرده‌اند. وقتی رهبر معظم انقلاب اسلامی از مظلومیت فرهنگ سخن گفتند به همین قضیه اشاره کردند که ما فرهنگ را با همه مبانی و ارزش‌هایش هنوز آن طور که باید، جدی نگرفته‌ایم. شمقدری افزود: برای رهانیدن فرهنگ و سینما از این مظلومیت خیلی کارها باید صورت گیرند و ما طرح‌هایی برای رسیدن به این هدف در 11 تا 12 بخش نوشته‌ایم. یکی از این راهکارها ساماندهی اکران و پخش فیلم است. در این زمینه البته بحث مافیای اکران به گوش می‌رسد و من هم قبل از اینکه وارد معاونت سینمایی شوم آن را شنیده بودم و دنبال می‌کردم اما وقتی وارد کار اجرایی شدم، آنقدر حوزه اکران را کوچک دیدم که اطلاق عنوان مافیا به این حوزه خیلی درست نیست چون دربرگیری مافیا باید گسترده‌تر و پیچیده‌تر باشد! ما در این زمینه باید چند حوزه را ساماندهی کنیم.
بن سینما راهی برای جلوگیری از مافیا
معاون امور سینمایی وزارت ارشاد در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود گفت: یکی از کارهایی که فکر می‌کنیم می‌تواند در این زمینه تعیین‌کننده باشد، ارائه بن سینما به مردم است. اینکه بیاییم و به هر ایرانی، یک ظرفیت مشخصی بن سینما (مثلا در حد 20 هزارتومان) اهدا کنیم، یک راه‌حل است. یعنی به مخاطب پول بدهیم و بگوییم با این پول می‌توانی بیایی فیلم ببینی... خیلی از آن کسانی که شاید برای سال‌ها به سینما نرفته‌اند، این دغدغه برایشان ایجاد می‌شود که بروم در سالن سینما و فیلم ببینم. حالا اگر آن فیلم مطلوب دارای مخاطب خاص هم اکران شود، او برای آنکه بن خود را مصرف کند، به سینما خواهد رفت و بتدریج، سینمارفتن جزو عادت‌های زندگی او خواهد شد.
از استاندارد دور شديم
وی افزود: ما از صنوف مختلف سینمایی خواسته‌ایم برای دستیابی به سینمای استاندارد، تعاریف خود را ارائه دهند و در تلاش هستیم به این برسیم که استاندارد در سینمای ایران به چه مفهوم است... استاندارد فیلمنامه در سینمای غرب، به این است که شما دقیقا می‌دانید که همین چیزی که نوشته شده و روی کاغذ آمده ساخته خواهد شد و نه چیزی بیشتر و نه کمتر. می‌توانید بر این اساس میزان سرمایه‌گذاری، تعداد روزهایی که باید فیلمبرداری کنید و عوامل و. . . را به شکل دقیق دربیاورید و معمولا هیچکدام از اینها دستخوش تغییر هم نمی‌شود و اگر می‌گویند ما این فیلم را در 15 روز یا 3 ماه می‌سازیم، معمولا یک روز یا 2 روز هم عقب و جلو نمی‌شود... . اما اینجا نه در سینما و نه در صداوسیما چنین فرآیندی شکل نمی‌گیرد. ما در سریال‌سازی می‌بینیم که به یک پروژه بارها افزایش برآورد و متمم قرارداد می‌خورد و بعضا هزینه نهایی 5 برابر بودجه مصوب روز اول است! در این فضا الان یک پروژه داریم که 10 سال است در حال تولید است و امسال هم نسخه سینمایی آن به جشنواره فیلم فجر نرسید. خب مشخص است که ما چقدر از استاندارد تولید دور شده‌ایم. ارسال نظر
پربیننده