علی آبان افتلتی
تا دلت بخواهد، می‌بینی! یا مثل برخی گوشه‌ای می‌ایستی و فقط تماشا می‌کنی یا مثل عده‌ای میانجیگری می‌کنی و نهایتا با صدمه دیدن آنها را جدا می‌کنی یا مثل عده زیادی راهت را می‌کشی و می‌روی! که به نظر می‌آید راه آخر درست‌تر است چون اولا در گرانی پوشاک به خود ضرر نزده‌ای، ثانیا از کار و زندگی‌ات نزده‌ای، ثالثا اگر همه همین کار را بکنند 2 نفر اهل دعوا نهایتا خسته می‌شوند و دست از کار می‌کشند. معمولا آتش‌بیارهای معرکه موجب رونق معرکه می‌شوند. آتش بیار که نباشد معرکه تعطیل می‌شود.
دعوا که یک واژه عربی است در اصل «دعوی» بود به معنی ادعا کردن، خواستن، دادخواهی و اثبات حق خود به دیگری اما رفته رفته در پی توجه به فارسی‌نگری مصوت بلند «ی» به «ا» تبدیل شد مثل کبرا، صغرا و... . اگر در قدیم گفته می‌شد فلانی دعوی به قاضی برد یعنی برای دادخواهی به محکمه عدالت رفت اما امروزه کلمه «دعوا» کاملا جنبه منفی پیدا کرده است. دعوا چیز خوبی نیست، دعوا کار انسان نیست، دعوا مال حیوانات است، این جمله‌ها را معمولا مردم می‌گویند حتی اگر دعوای لفظی باشد. البته با مباحثه و مجادله معمول بر سر موضوعی علمی و... که اتفاق می‌افتد خلط نشود. اما جالب است یا اصلا نیست که گاهی دعواها بر سر چیزهایی می‌افتد که جز تبسم و تمسخر از سوی دیگران حاصلی ندارد مثلا زن و شوهری بر سر چای کمرنگ و پررنگ دعوای شدید بکنند یا 2 راننده بر سر اینکه کدام عقب برود تا دیگری رد شود آن هم در کوچه تنگ دوطرفه! یا دعوای 2 همسایه بر سر اینکه چرا در خانه‌تان را محکم می‌بندید و بسیار دعواهای دیگر! اما دعواکننده‌ها چند دسته‌اند:
1- برخی از بیکاری به این امر شریف(!) روی می‌آورند تا اوقاتشان بگذرد.
2- برخی دیگر به خاطر عدم تنوع در کار و زندگی‌شان(!) به این کار روی می‌آورند تا از ملال و غبار تکراری رها شوند.
3- برخی هم کمبود شخصیت دارند و در پی عقده خودکم‌بینی به دعوا روی می‌آورند که مورد توجه دیگران قرار گیرند.
4- عده‌ای هم معتاد به دعوا هستند درست مثل کسی که معتاد به سیگار باشد. اگر این فرد دعوا نکند انگار چیزی گم کرده است یا مریض است یا اگر دعوا نکند می‌میرد.
5- در نهایت دسته پنجم کسانی هستند که نمی‌دانند چکار کنند، به تخلیه زور بازو روی می‌آورند که معمولا هم بازنده‌اند و کتک‌خور و مغلوب.
اصلا دعوا باید حذف شود!!
دعوا
علی آبان افتلتی
تا دلت بخواهد، می‌بینی! یا مثل برخی گوشه‌ای می‌ایستی و فقط تماشا می‌کنی یا مثل عده‌ای میانجیگری می‌کنی و نهایتا با صدمه دیدن آنها را جدا می‌کنی یا مثل عده زیادی راهت را می‌کشی و می‌روی! که به نظر می‌آید راه آخر درست‌تر است چون اولا در گرانی پوشاک به خود ضرر نزده‌ای، ثانیا از کار و زندگی‌ات نزده‌ای، ثالثا اگر همه همین کار را بکنند 2 نفر اهل دعوا نهایتا خسته می‌شوند و دست از کار می‌کشند. معمولا آتش‌بیارهای معرکه موجب رونق معرکه می‌شوند. آتش بیار که نباشد معرکه تعطیل می‌شود.
دعوا که یک واژه عربی است در اصل «دعوی» بود به معنی ادعا کردن، خواستن، دادخواهی و اثبات حق خود به دیگری اما رفته رفته در پی توجه به فارسی‌نگری مصوت بلند «ی» به «ا» تبدیل شد مثل کبرا، صغرا و... . اگر در قدیم گفته می‌شد فلانی دعوی به قاضی برد یعنی برای دادخواهی به محکمه عدالت رفت اما امروزه کلمه «دعوا» کاملا جنبه منفی پیدا کرده است. دعوا چیز خوبی نیست، دعوا کار انسان نیست، دعوا مال حیوانات است، این جمله‌ها را معمولا مردم می‌گویند حتی اگر دعوای لفظی باشد. البته با مباحثه و مجادله معمول بر سر موضوعی علمی و... که اتفاق می‌افتد خلط نشود. اما جالب است یا اصلا نیست که گاهی دعواها بر سر چیزهایی می‌افتد که جز تبسم و تمسخر از سوی دیگران حاصلی ندارد مثلا زن و شوهری بر سر چای کمرنگ و پررنگ دعوای شدید بکنند یا 2 راننده بر سر اینکه کدام عقب برود تا دیگری رد شود آن هم در کوچه تنگ دوطرفه! یا دعوای 2 همسایه بر سر اینکه چرا در خانه‌تان را محکم می‌بندید و بسیار دعواهای دیگر! اما دعواکننده‌ها چند دسته‌اند:
1- برخی از بیکاری به این امر شریف(!) روی می‌آورند تا اوقاتشان بگذرد.
2- برخی دیگر به خاطر عدم تنوع در کار و زندگی‌شان(!) به این کار روی می‌آورند تا از ملال و غبار تکراری رها شوند.
3- برخی هم کمبود شخصیت دارند و در پی عقده خودکم‌بینی به دعوا روی می‌آورند که مورد توجه دیگران قرار گیرند.
4- عده‌ای هم معتاد به دعوا هستند درست مثل کسی که معتاد به سیگار باشد. اگر این فرد دعوا نکند انگار چیزی گم کرده است یا مریض است یا اگر دعوا نکند می‌میرد.
5- در نهایت دسته پنجم کسانی هستند که نمی‌دانند چکار کنند، به تخلیه زور بازو روی می‌آورند که معمولا هم بازنده‌اند و کتک‌خور و مغلوب.
اصلا دعوا باید حذف شود!!
ارسال نظر
پربیننده