گابریله مارکوتی
ادامه قسمت پنجم: آن گل ومبلی
حریف بعدی ایتالیا آرژانتین بود که در دیدار نخست خود شکست غیرمنتظرهای را برابر لهستان متحمل شده بود. والکارجی، سرمربی تیم ملی ایتالیا میدانست بايد چیناگلیا را با تنبیه مواجه کند، اما در عین حال از اینکه آمادهترین مهاجم خود را از ترکیب تیم کنار بگذارد ترس داشت. به همین دلیل بود که والکارجی قصد نداشت دلیل واقعی کنار گذاشتن چیناگلیا را به رسانهها اطلاع دهد؛ درنتیجه به جای این کار، مسؤولان تیم ملی ایتالیا بهطور رسمی اعلام کردند چیناگلیا دچار آسیبدیدگی شده است. چیناگلیا دراینباره میگوید: «کدام آسیب دیدگی؟ آنها مرا به خاطر اتفاقی که رخ داد کنار گذاشته اما جرات بازگویی دلیل واقعی این مساله را نداشتند». با همه اینها ایتالیا توانست از دیدار خود مقابل آرژانتین با تساوی یک بر یک زمین بازی را ترک کند. در میان همه بازیکنان حاضر در ترکیب ایتالیا، کاپلو بسیار با انگیزه نشان داده و یکی از بهترینها بود. سبک بازی کندتر و تکنیکیتر آرژانتینیها با شیوه بازی ایتالیاییها به خوبی برابری میکرد. تساوی یک بر یک مقابل آرژانتین باعث شد سرنوشت 2 تیم صعودکننده به روز آخر موکول شود؛ روزی که ایتالیا باید به مصاف لهستان میرفت. لهستان پیشتر راهیابی خود به مرحله بعدی را قطعی ساخته بود، اما ایتالیا به یک تساوی برای صعود نیاز داشت که این نتیجه 2 تیم را راهی مرحله حذفی میکرد و لهستان را در صدر جدول گروه قرار میداد. برخی روزنامهها بویژه روزنامههای آرژانتینی شایعه تبانی بین ایتالیا و لهستان را سر زبانها انداختند. این شایعهها حاکی از آن بودند که شرکت فیات با راهاندازی کارخانه جدید خود در کشور لهستان قصد داشت از این کشور تقدیر به عمل آورد. در همین حال، والکارجی ترجیح داد از 2 بازیکن جوانتر خود یعنی آناستاسی و کاسیو به جای ریوا و ریورا استفاده کند. ریوا و ریورا دیگر حتی یک دقیقه هم برای لاجوردیپوشان به میدان نرفتند. لهستانیها با خونسردی کامل پا به میدان گذاشتند. در واقع، آنها نیمه نخست را با نتیجه 2 بر صفر به سود خود به پایان بردند. در حالی که ایتالیا دچار دستپاچگی شده بود، والکارجی، چیناگلیا را برای نیمه دوم از زمین بیرون کشید.
4 دقیقه مانده به پایان بازی، کاپلو یکی از گلها را جبران کرد، اما بازی از کنترل ایتالیا خارج شده بود. زمانی که بازیکنان ایتالیا به خانه بازگشتند با استقبال انبوهی از مردم خشمناک روبهرو شدند که به سوی آنها سیبزمینی گندیده پرتاب میکردند. کاپلو همراه با زوف خود را از دیگران سوا کرده بودند. چیناگلیا درباره کاپلو میگوید: «او تنها تمرکز خود را معطوف بازیاش میکرد. کاپلو هرگز خود را درگیر جنگهای روانی نمیساخت».
انزوای نسبی کاپلو نسبت به همتیمیهایش در جریان جام جهانی بدجور به ضرر او تمام شد چرا که این مساله بسیاری از نفاقها و بدگوییها را متوجه کاپلو ساخت، در حالی که کاپلو بازیکن باشگاه یوونتوس بود و رابطه نزدیکی با زوف و اسپینوزی داشت همراه با این 2 به نوعی از سیاستهای پشتپرده محو شد. زوف مرد شماره یک بیچون و چرا بود که شخصیتی گوشهگیر و تقریباً کمصحبت داشت. اسپینوزی که 24 سال سن داشت یکی از بازیکنان کمسن و سالتر گروه بود و همواره کمتر آفتابی میشد. با این حال، کاپلو توانسته بود ارتباطی دوستانه با چیناگلیا که شخصیتی غیرقابل کنترل و رک و راست داشت برقرار کند. این مساله هم خود ممکن است کمی ضد و نقیض به نظر برسد. چیناگلیا همانند همتیمیهای خود در لاتزیو شخصیتی برونگرا و تخریبگر در اردوی تیم ملی ایتالیا طی رقابتهای جام جهانی داشت. چیناگلیا و کاپلو هر دو شخصیتهای بزرگی داشتند، اما کاپلو معقولانهتر با مسائل برخورد میکرد و همواره میدانست که با چه کسی وارد درگیری شده و از چه افرادی باید دوری کند. در طرف دیگر، چیناگلیا شخصیتی با روحیه و بیباک داشت. چیناگلیا
کموبیش در میان دار و دسته لاتزیوییها از محبوبیتی برخوردار بود که از او محافظت میکرد. چیناگلیا میگوید: «فابیو همواره دوست خوب من بوده و دوست خوبم باقی خواهد ماند. هیچیک از ما به افکار مردم درباره خود اهمیتی نمیدهیم. من همواره ارتباط خودم با باشگاه لاتزیو را حفظ میکنم. در یک برهه کوتاه زمانی حتی ریاست باشگاه را هم برعهده داشتم. کاپلو یک رمی است، اما حتی زمانی که سرمربی رم بود به طور مداوم همراه با هم برای صرف شام به رستوران میرفتیم. برخی نسبت به این موضوع ابراز انزجار میکردند، اما ما اهمیتی نمیدادیم». بزرگترین تغییر در باشگاه یوونتوس در تابستان آن سال شامل حال مربی تیم میشد. کارلو پارولا برای جانشینی ویسپالک از باشگاه نووارا راهی یوونتوس شد. پارولا پیشتر همتیمی بونیپرتی بود. او سوابق درخشانی در زمینه مربیگری نداشت، اما مسؤولان باشگاه بر این باور بودند که پارولا گزینه مورد نیاز آنهاست.
ترجمه: رشید سعدلو
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
گابریله مارکوتی
ادامه قسمت پنجم: آن گل ومبلی
حریف بعدی ایتالیا آرژانتین بود که در دیدار نخست خود شکست غیرمنتظرهای را برابر لهستان متحمل شده بود. والکارجی، سرمربی تیم ملی ایتالیا میدانست بايد چیناگلیا را با تنبیه مواجه کند، اما در عین حال از اینکه آمادهترین مهاجم خود را از ترکیب تیم کنار بگذارد ترس داشت. به همین دلیل بود که والکارجی قصد نداشت دلیل واقعی کنار گذاشتن چیناگلیا را به رسانهها اطلاع دهد؛ درنتیجه به جای این کار، مسؤولان تیم ملی ایتالیا بهطور رسمی اعلام کردند چیناگلیا دچار آسیبدیدگی شده است. چیناگلیا دراینباره میگوید: «کدام آسیب دیدگی؟ آنها مرا به خاطر اتفاقی که رخ داد کنار گذاشته اما جرات بازگویی دلیل واقعی این مساله را نداشتند». با همه اینها ایتالیا توانست از دیدار خود مقابل آرژانتین با تساوی یک بر یک زمین بازی را ترک کند. در میان همه بازیکنان حاضر در ترکیب ایتالیا، کاپلو بسیار با انگیزه نشان داده و یکی از بهترینها بود. سبک بازی کندتر و تکنیکیتر آرژانتینیها با شیوه بازی ایتالیاییها به خوبی برابری میکرد. تساوی یک بر یک مقابل آرژانتین باعث شد سرنوشت 2 تیم صعودکننده به روز آخر موکول شود؛ روزی که ایتالیا باید به مصاف لهستان میرفت. لهستان پیشتر راهیابی خود به مرحله بعدی را قطعی ساخته بود، اما ایتالیا به یک تساوی برای صعود نیاز داشت که این نتیجه 2 تیم را راهی مرحله حذفی میکرد و لهستان را در صدر جدول گروه قرار میداد. برخی روزنامهها بویژه روزنامههای آرژانتینی شایعه تبانی بین ایتالیا و لهستان را سر زبانها انداختند. این شایعهها حاکی از آن بودند که شرکت فیات با راهاندازی کارخانه جدید خود در کشور لهستان قصد داشت از این کشور تقدیر به عمل آورد. در همین حال، والکارجی ترجیح داد از 2 بازیکن جوانتر خود یعنی آناستاسی و کاسیو به جای ریوا و ریورا استفاده کند. ریوا و ریورا دیگر حتی یک دقیقه هم برای لاجوردیپوشان به میدان نرفتند. لهستانیها با خونسردی کامل پا به میدان گذاشتند. در واقع، آنها نیمه نخست را با نتیجه 2 بر صفر به سود خود به پایان بردند. در حالی که ایتالیا دچار دستپاچگی شده بود، والکارجی، چیناگلیا را برای نیمه دوم از زمین بیرون کشید.
4 دقیقه مانده به پایان بازی، کاپلو یکی از گلها را جبران کرد، اما بازی از کنترل ایتالیا خارج شده بود. زمانی که بازیکنان ایتالیا به خانه بازگشتند با استقبال انبوهی از مردم خشمناک روبهرو شدند که به سوی آنها سیبزمینی گندیده پرتاب میکردند. کاپلو همراه با زوف خود را از دیگران سوا کرده بودند. چیناگلیا درباره کاپلو میگوید: «او تنها تمرکز خود را معطوف بازیاش میکرد. کاپلو هرگز خود را درگیر جنگهای روانی نمیساخت».
انزوای نسبی کاپلو نسبت به همتیمیهایش در جریان جام جهانی بدجور به ضرر او تمام شد چرا که این مساله بسیاری از نفاقها و بدگوییها را متوجه کاپلو ساخت، در حالی که کاپلو بازیکن باشگاه یوونتوس بود و رابطه نزدیکی با زوف و اسپینوزی داشت همراه با این 2 به نوعی از سیاستهای پشتپرده محو شد. زوف مرد شماره یک بیچون و چرا بود که شخصیتی گوشهگیر و تقریباً کمصحبت داشت. اسپینوزی که 24 سال سن داشت یکی از بازیکنان کمسن و سالتر گروه بود و همواره کمتر آفتابی میشد. با این حال، کاپلو توانسته بود ارتباطی دوستانه با چیناگلیا که شخصیتی غیرقابل کنترل و رک و راست داشت برقرار کند. این مساله هم خود ممکن است کمی ضد و نقیض به نظر برسد. چیناگلیا همانند همتیمیهای خود در لاتزیو شخصیتی برونگرا و تخریبگر در اردوی تیم ملی ایتالیا طی رقابتهای جام جهانی داشت. چیناگلیا و کاپلو هر دو شخصیتهای بزرگی داشتند، اما کاپلو معقولانهتر با مسائل برخورد میکرد و همواره میدانست که با چه کسی وارد درگیری شده و از چه افرادی باید دوری کند. در طرف دیگر، چیناگلیا شخصیتی با روحیه و بیباک داشت. چیناگلیا
کموبیش در میان دار و دسته لاتزیوییها از محبوبیتی برخوردار بود که از او محافظت میکرد. چیناگلیا میگوید: «فابیو همواره دوست خوب من بوده و دوست خوبم باقی خواهد ماند. هیچیک از ما به افکار مردم درباره خود اهمیتی نمیدهیم. من همواره ارتباط خودم با باشگاه لاتزیو را حفظ میکنم. در یک برهه کوتاه زمانی حتی ریاست باشگاه را هم برعهده داشتم. کاپلو یک رمی است، اما حتی زمانی که سرمربی رم بود به طور مداوم همراه با هم برای صرف شام به رستوران میرفتیم. برخی نسبت به این موضوع ابراز انزجار میکردند، اما ما اهمیتی نمیدادیم». بزرگترین تغییر در باشگاه یوونتوس در تابستان آن سال شامل حال مربی تیم میشد. کارلو پارولا برای جانشینی ویسپالک از باشگاه نووارا راهی یوونتوس شد. پارولا پیشتر همتیمی بونیپرتی بود. او سوابق درخشانی در زمینه مربیگری نداشت، اما مسؤولان باشگاه بر این باور بودند که پارولا گزینه مورد نیاز آنهاست.
ترجمه: رشید سعدلو
ارسال نظر
پربیننده