سيد بهزاد اخلاقي: انتخابات ریاست‌جمهوری اوکراین همانطور که پیش‌بینی‌ها نشان می‌داد به دور دوم کشیده شد. یولیا تیموشنکو از بلوکی به نام خودش با کسب 24 درصد از آرا (تنها 2 درصد بیش از پیش‌بینی‌ها) خود را به عنوان تنها نماینده انقلاب نارنجی برای انتخابات 7 فوریه آماده می‌کند. در مقابل ویکتور یاناکویچ، رهبر حزب مناطق توانست با کسب 37 درصد از آرا به عنوان پیروز دور نخست انتخابات بار دیگر بعد از 5 سال به صحنه سیاسی کشورش بازگردد. یاناکویچ که در دوران ریاست‌جمهوری لئونید کوچما به عنوان نخست‌وزیر فعالیت می‌کرده است، از حمایت گروه‌های قدرت و صنعتگران اوکراینی بهره‌مند است. وی حتی روزگاری هوادار جدایی 2 بخش غرب و شرق اوکراین بود که این ایده از سوی گروه‌های بزرگ مالی در این کشور حمایت می‌شد. یاناکویچ که یک کارگر معدن در دوران اتحاد شوروی است، از سوی کرملین حمایت می‌شود. وی مخالف پیوستن کشورش به پیمان ناتو و در مقابل نزدیکی نظامی با روسیه است. در انتخابات روز
17 ژانویه، مردم اوکراین چه کسانی که هنوز به جنبش نارنجی وفادار مانده‌اند و چه کسانی که از حامیان گروه‌های سیاسی شرق اوکراین بودند، نشان دادند ویکتور یوشچنکو دیگر در میان آنها از هیچ مقبولیتی برخوردار نيست. یوشچنکو با کسب 6 درصد از آرا در انتهای جدول آرا قرار گرفت. اکنون تیموشنکو که سیاستمداری نوظهور در صحنه سیاسی اوکراین است با مدل موی خاص خود که مخصوص زنان کشاورز مغرب اوکراین است تلاش خواهد کرد تا با سرگئی تیگیپکو، رئیس سابق بانک مرکزی و رئیس سابق پارلمان آرسنی یاتسنیوک که رتبه‌های سوم و چهارم را در انتخابات به دست آورده‌اند وارد ائتلاف شود و حمایت آنها را جذب کند. این خواسته تیموشنکو به احتمال زیاد با شکست روبه‌رو می‌شود زیرا تیگیپكو که 08/13 درصد از آرا را کسب کرده است، بعد از اعلام نتایج اعلام کرد که وی از هیچ‌کدام از کاندیداهای باقیمانده حمایت نمی‌کند و حامیان او خود برای رای در دوره دوم تصمیم می‌گیرند. کمپین تیموشنکو آن طور که خبرگزاری‌های روسی عنوان کرده‌اند امیدوار است در هفته‌های آتی بتواند با تیگیپکو ملاقاتی را ترتیب دهد. هر 2 کاندیدای دور دوم قول داده‌اند روابط با روسیه را براساس محوریت انرژی دستخوش تغییر كنند اما آن طور که شواهد نشان می‌دهد یاناکویچ توانایی بیشتری برای برقراری مناسباتی راهبردی با روسیه دارد. از نکاتی که در تعاملات میان مسکو و کی‌یف نباید از نظر دور داشت، کنسرم‌های صنعتی است که در دوران اتحاد شوروی فعال بوده‌اند. برخی از این کنسرم‌ها توسط سرمایه‌داران روس اداره می‌شوند و در صورتی که اوکراین بار دیگر در رکودی 5 ساله از نظر صنعتی قرار گیرد، بنیان‌هایی مانند آنتونوف به ورطه نابودی کشیده خواهند شد، آنتونوفی که روزگاری بزرگ‌ترین هواپیمای جهان در آن تولید شده است. تیموشنکوی 49 ساله با حمایت غرب و بنیان‌های آمریکایی اکنون امیدوار است بتواند اتحادی از کاندیداهایی که بیشترین آرا را کسب کرده‌اند بر ضد یاناکویچ ایجاد کند. اما در این شرایط بسیار بعید است که خانم تیموشنکو بتواند در دور دوم رقابت‌ها از رقیب قدر خود پیشی بگیرد. شکست تیموشنکو در انتخابات 7 فوریه بدون‌شک پایانی سیاه برای انقلاب نارنجی اوکراین تلقی می‌شود. غرب و حامیان داخلی‌اش که همه تلاش خود را برای ایجاد انقلاب مخملی به کار بسته و در نهایت هم موفق به این امر شده‌اند، نتوانستند مطالبات مردم اوکراین را پاسخگو باشند، تا جایی که یوشچنکو که به عنوان نماد و رهبر انقلاب رنگی اوکراین شناخته می‌شود، شکستی باورنکردنی را در انتخابات پذیرا شد. در حال حاضر مختصات سیاسی اروپای شرقی بخوبی نشان می‌دهد که انقلاب‌های رنگی در دیگر کشورها نیز به پایان عمر کوتاه خود رسیده‌اند و این سرنوشت محتوم همه آنهاست. مردم اوکراین که در تقابلی صددرصدی با حامیان غرب و انقلاب نارنجی قرار داشتند با شعار «نه به دروغ» پای صندوق‌های رأی رفتند. ناكامي حامیان غرب در انتخابات كليدخورد
شكست مخملي‌ها در اوكراين
سيد بهزاد اخلاقي: انتخابات ریاست‌جمهوری اوکراین همانطور که پیش‌بینی‌ها نشان می‌داد به دور دوم کشیده شد. یولیا تیموشنکو از بلوکی به نام خودش با کسب 24 درصد از آرا (تنها 2 درصد بیش از پیش‌بینی‌ها) خود را به عنوان تنها نماینده انقلاب نارنجی برای انتخابات 7 فوریه آماده می‌کند. در مقابل ویکتور یاناکویچ، رهبر حزب مناطق توانست با کسب 37 درصد از آرا به عنوان پیروز دور نخست انتخابات بار دیگر بعد از 5 سال به صحنه سیاسی کشورش بازگردد. یاناکویچ که در دوران ریاست‌جمهوری لئونید کوچما به عنوان نخست‌وزیر فعالیت می‌کرده است، از حمایت گروه‌های قدرت و صنعتگران اوکراینی بهره‌مند است. وی حتی روزگاری هوادار جدایی 2 بخش غرب و شرق اوکراین بود که این ایده از سوی گروه‌های بزرگ مالی در این کشور حمایت می‌شد. یاناکویچ که یک کارگر معدن در دوران اتحاد شوروی است، از سوی کرملین حمایت می‌شود. وی مخالف پیوستن کشورش به پیمان ناتو و در مقابل نزدیکی نظامی با روسیه است. در انتخابات روز
17 ژانویه، مردم اوکراین چه کسانی که هنوز به جنبش نارنجی وفادار مانده‌اند و چه کسانی که از حامیان گروه‌های سیاسی شرق اوکراین بودند، نشان دادند ویکتور یوشچنکو دیگر در میان آنها از هیچ مقبولیتی برخوردار نيست. یوشچنکو با کسب 6 درصد از آرا در انتهای جدول آرا قرار گرفت. اکنون تیموشنکو که سیاستمداری نوظهور در صحنه سیاسی اوکراین است با مدل موی خاص خود که مخصوص زنان کشاورز مغرب اوکراین است تلاش خواهد کرد تا با سرگئی تیگیپکو، رئیس سابق بانک مرکزی و رئیس سابق پارلمان آرسنی یاتسنیوک که رتبه‌های سوم و چهارم را در انتخابات به دست آورده‌اند وارد ائتلاف شود و حمایت آنها را جذب کند. این خواسته تیموشنکو به احتمال زیاد با شکست روبه‌رو می‌شود زیرا تیگیپكو که 08/13 درصد از آرا را کسب کرده است، بعد از اعلام نتایج اعلام کرد که وی از هیچ‌کدام از کاندیداهای باقیمانده حمایت نمی‌کند و حامیان او خود برای رای در دوره دوم تصمیم می‌گیرند. کمپین تیموشنکو آن طور که خبرگزاری‌های روسی عنوان کرده‌اند امیدوار است در هفته‌های آتی بتواند با تیگیپکو ملاقاتی را ترتیب دهد. هر 2 کاندیدای دور دوم قول داده‌اند روابط با روسیه را براساس محوریت انرژی دستخوش تغییر كنند اما آن طور که شواهد نشان می‌دهد یاناکویچ توانایی بیشتری برای برقراری مناسباتی راهبردی با روسیه دارد. از نکاتی که در تعاملات میان مسکو و کی‌یف نباید از نظر دور داشت، کنسرم‌های صنعتی است که در دوران اتحاد شوروی فعال بوده‌اند. برخی از این کنسرم‌ها توسط سرمایه‌داران روس اداره می‌شوند و در صورتی که اوکراین بار دیگر در رکودی 5 ساله از نظر صنعتی قرار گیرد، بنیان‌هایی مانند آنتونوف به ورطه نابودی کشیده خواهند شد، آنتونوفی که روزگاری بزرگ‌ترین هواپیمای جهان در آن تولید شده است. تیموشنکوی 49 ساله با حمایت غرب و بنیان‌های آمریکایی اکنون امیدوار است بتواند اتحادی از کاندیداهایی که بیشترین آرا را کسب کرده‌اند بر ضد یاناکویچ ایجاد کند. اما در این شرایط بسیار بعید است که خانم تیموشنکو بتواند در دور دوم رقابت‌ها از رقیب قدر خود پیشی بگیرد. شکست تیموشنکو در انتخابات 7 فوریه بدون‌شک پایانی سیاه برای انقلاب نارنجی اوکراین تلقی می‌شود. غرب و حامیان داخلی‌اش که همه تلاش خود را برای ایجاد انقلاب مخملی به کار بسته و در نهایت هم موفق به این امر شده‌اند، نتوانستند مطالبات مردم اوکراین را پاسخگو باشند، تا جایی که یوشچنکو که به عنوان نماد و رهبر انقلاب رنگی اوکراین شناخته می‌شود، شکستی باورنکردنی را در انتخابات پذیرا شد. در حال حاضر مختصات سیاسی اروپای شرقی بخوبی نشان می‌دهد که انقلاب‌های رنگی در دیگر کشورها نیز به پایان عمر کوتاه خود رسیده‌اند و این سرنوشت محتوم همه آنهاست. مردم اوکراین که در تقابلی صددرصدی با حامیان غرب و انقلاب نارنجی قرار داشتند با شعار «نه به دروغ» پای صندوق‌های رأی رفتند. ارسال نظر
پربیننده