طه صابریان
گوردون براون، نخست‌وزیر انگلیس چندی پیش جهت کمک به یمن برای خروج از بحران‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادي، پیشنهاد تشکیل یک اجلاس بین‌المللی کرد. قرار است این اجلاس با شرکت کشورهای اروپایی، آمریکایی و عرب در بیست و هشتم ژانویه (نهم بهمن 1388) منعقد شود تا راهکارهای یاری رساندن به یمن بررسی شود.
اجلاس لندن در صورت برگزاری، ششمین اجلاس منطقه‌ای و بین‌المللی برای کمک به یمن جهت خروج از بحران‌های مزمن آن خواهد بود. در گذشته اجلاس لاهه در سال 1996، اجلاس بروکسل در سال 1997، اجلاس پاریس در سال 2002، اجلاس لندن در سال 2006 و اجلاس فرصت‌های سرمایه‌‌گذاری در یمن در سال 2007 برگزار شده ولی یمن نتوانسته از بحران‌های پیچیده خود خارج شود. برخی از مقامات امنیتی یمن همچون دکتر رشاد العلیمی، معاون نخست‌وزیر یمن در امور دفاعی و امنیتی معتقدند که در صورت متعهد بودن کشورهای کمک‌دهنده به یمن و پرداخت بموقع این کمک‌ها، صنعا تا حدودي می‌تواند برخی از مشکلات اقتصادی و توسعه‌ای خود را حل كند و این امر به حل برخی از معضلات امنیتی این کشور کمک فراوانی خواهد کرد. محورهای مورد بررسی اجلاس لندن این موضوعات خواهد بود:
کمک به اقتصاد و برنامه‌های توسعه‌ای یمن و راهکارهای ارائه این کمک‌ها
بالا بردن توان و ظرفیت دفاعی و امنیتی یمن برای مقابله با تروریسم
کمک کردن به نهادها و ساختارهای امنیتی و نظامی صنعا در جهت برخورد با کانون‌های شورش و تمرد در شمال (حوثی‌ها) در وسط و شرق (القاعده) و در جنوب (قبایل جدایی‌خواه جنوبی‌ها).
به نظر پژوهشگران، چالش‌ها و تهدیدهای دولت- ملت یمن آنچنان متنوع و فراوانند که این کمک‌ها (حتی در صورت پایبندی کشورهای کمک‌دهنده به تعهدات خود) نمی‌تواند به توان و ظرفیت دولت مرکزی برای مقابله با بحران‌های موجود کمک مناسبي کند.
تجربه 5 اجلاس گذشته نشان داد که نه کشورهای شرکت‌کننده در این اجلاس‌ها به تعهدات خود جهت کمک به یمن پایبند بوده‌اند و نه این کمک‌ها در جهت خروج یمن از بحران‌های خود مصرف شده است. فساد اداری و مالی در یمن آنچنان بالاست که این کشور همواره در رتبه‌های بالای فهرست کشورهای فاسد از لحاظ مالی قرار دارد. قرار است 43 کشور در اجلاس لندن شرکت کنند ولی از دیدگاه عبدالکریم اسماعیل الارحبی، معاون نخست‌وزیر یمن در امور اقتصادی و وزیر برنامه‌ریزی و همکاری‌های بین‌المللی چالش‌هايی بزرگ در قبال ثبات و امنیت و توسعه یمن وجود دارد و اجلاس لندن باید به یمن به‌طور جدی کمک کند تا توان مقابله با این چالش‌ها را داشته باشد. الارحبی اظهار داشت که جهت مقابله با تروریسم و افراط‌گرایی باید یک منظومه و برنامه کامل‌تری طراحی شود و در آن واحد، برنامه‌های توسعه‌ای و مبارزه با فقر و بیکاری جوانان اجرا و نیز برنامه‌های امنیتی جهت جلوگیری از پیوستن جوانان بیکار و افراد طبقات محروم جامعه به القاعده و گروه‌های سلفی جهادی پیاده شود و با برنامه‌های اقتصادی و توسعه‌ای می‌توان به مقابله با کانون‌های بحران‌های امنیتی و تروریسم پرداخت.
از دیدگاه عبدالغنی الاریانی، یکی از مشاوران دولت یمن، منازعه نظامی و درگیری‌های محلی در یمن مثل معضلات اقتصادی و توسعه‌ای و نوگرایی بر دوش دولت یمن سنگینی نمی‌کند ولی هزینه‌های آن تاثیر منفی بسیاری روی برنامه‌های اصلاح اقتصادی و رفاه اجتماعی دارد. به نظر الاریانی، فساد مالی، رشوه و رانت‌خواری خویشاوندان ژنرال علی عبدالله صالح و افراد قبیله او، همچنین تعطیل و نابسامانی کارکرد قوه قضائیه اصل همه بحران‌ها و مشکلات کشورش هستند.
فیلیپ کراولی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا درباره اجلاس لندن اظهار داشت که این اجلاس تنها روی یمن و مشکلات آن متمرکز نخواهد بود بلکه بخشی از برنامه‌های این اجلاس روی بحران افغانستان متمرکز خواهد بود. کراولی سپس به طبقه‌بندی بحران‌ها و منازعات یمن پرداخت که از دیدگاه وی 3 کانون بحران در یمن وجود دارد که عبارتند از:
- شورش جریان حوثی‌ها در شمال
- القاعده و توسعه گستره عملیاتی آن در استان‌های میانه و شرق یمن
- افزایش تمرد و شورش قبایل جنوب یمن برای جدایی از دولت مرکزی.
به نظر دکتر عبدالکریم الاریانی، مشاور سیاسی رئیس‌جمهوری یمن تنها راهکار خروج یمن از بحران‌های امنیتی و مقابله با شورش‌های محلی، آغاز گفت‌وگوهای ملی با معارضين و حل مشکلات اقتصادی و توسعه‌ای کشورش است. از دیدگاه برخی از استراتژیست‌ها و معارضین دولت یمن اینگونه اجلاس‌ها بحران‌های محلی یمن را به سطح بین‌المللی ارتقا می‌دهد و هیچ مشکلی از مشکلات سنتی و پیچیده این کشور حل نخواهد کرد بلکه یمن را به سمت تحت‌الحمایگی و استعمار دوباره غرب سوق خواهد داد. اجلاس لندن و آینده سیاسی ـ امنیتی یمن
طه صابریان
گوردون براون، نخست‌وزیر انگلیس چندی پیش جهت کمک به یمن برای خروج از بحران‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادي، پیشنهاد تشکیل یک اجلاس بین‌المللی کرد. قرار است این اجلاس با شرکت کشورهای اروپایی، آمریکایی و عرب در بیست و هشتم ژانویه (نهم بهمن 1388) منعقد شود تا راهکارهای یاری رساندن به یمن بررسی شود.
اجلاس لندن در صورت برگزاری، ششمین اجلاس منطقه‌ای و بین‌المللی برای کمک به یمن جهت خروج از بحران‌های مزمن آن خواهد بود. در گذشته اجلاس لاهه در سال 1996، اجلاس بروکسل در سال 1997، اجلاس پاریس در سال 2002، اجلاس لندن در سال 2006 و اجلاس فرصت‌های سرمایه‌‌گذاری در یمن در سال 2007 برگزار شده ولی یمن نتوانسته از بحران‌های پیچیده خود خارج شود. برخی از مقامات امنیتی یمن همچون دکتر رشاد العلیمی، معاون نخست‌وزیر یمن در امور دفاعی و امنیتی معتقدند که در صورت متعهد بودن کشورهای کمک‌دهنده به یمن و پرداخت بموقع این کمک‌ها، صنعا تا حدودي می‌تواند برخی از مشکلات اقتصادی و توسعه‌ای خود را حل كند و این امر به حل برخی از معضلات امنیتی این کشور کمک فراوانی خواهد کرد. محورهای مورد بررسی اجلاس لندن این موضوعات خواهد بود:
کمک به اقتصاد و برنامه‌های توسعه‌ای یمن و راهکارهای ارائه این کمک‌ها
بالا بردن توان و ظرفیت دفاعی و امنیتی یمن برای مقابله با تروریسم
کمک کردن به نهادها و ساختارهای امنیتی و نظامی صنعا در جهت برخورد با کانون‌های شورش و تمرد در شمال (حوثی‌ها) در وسط و شرق (القاعده) و در جنوب (قبایل جدایی‌خواه جنوبی‌ها).
به نظر پژوهشگران، چالش‌ها و تهدیدهای دولت- ملت یمن آنچنان متنوع و فراوانند که این کمک‌ها (حتی در صورت پایبندی کشورهای کمک‌دهنده به تعهدات خود) نمی‌تواند به توان و ظرفیت دولت مرکزی برای مقابله با بحران‌های موجود کمک مناسبي کند.
تجربه 5 اجلاس گذشته نشان داد که نه کشورهای شرکت‌کننده در این اجلاس‌ها به تعهدات خود جهت کمک به یمن پایبند بوده‌اند و نه این کمک‌ها در جهت خروج یمن از بحران‌های خود مصرف شده است. فساد اداری و مالی در یمن آنچنان بالاست که این کشور همواره در رتبه‌های بالای فهرست کشورهای فاسد از لحاظ مالی قرار دارد. قرار است 43 کشور در اجلاس لندن شرکت کنند ولی از دیدگاه عبدالکریم اسماعیل الارحبی، معاون نخست‌وزیر یمن در امور اقتصادی و وزیر برنامه‌ریزی و همکاری‌های بین‌المللی چالش‌هايی بزرگ در قبال ثبات و امنیت و توسعه یمن وجود دارد و اجلاس لندن باید به یمن به‌طور جدی کمک کند تا توان مقابله با این چالش‌ها را داشته باشد. الارحبی اظهار داشت که جهت مقابله با تروریسم و افراط‌گرایی باید یک منظومه و برنامه کامل‌تری طراحی شود و در آن واحد، برنامه‌های توسعه‌ای و مبارزه با فقر و بیکاری جوانان اجرا و نیز برنامه‌های امنیتی جهت جلوگیری از پیوستن جوانان بیکار و افراد طبقات محروم جامعه به القاعده و گروه‌های سلفی جهادی پیاده شود و با برنامه‌های اقتصادی و توسعه‌ای می‌توان به مقابله با کانون‌های بحران‌های امنیتی و تروریسم پرداخت.
از دیدگاه عبدالغنی الاریانی، یکی از مشاوران دولت یمن، منازعه نظامی و درگیری‌های محلی در یمن مثل معضلات اقتصادی و توسعه‌ای و نوگرایی بر دوش دولت یمن سنگینی نمی‌کند ولی هزینه‌های آن تاثیر منفی بسیاری روی برنامه‌های اصلاح اقتصادی و رفاه اجتماعی دارد. به نظر الاریانی، فساد مالی، رشوه و رانت‌خواری خویشاوندان ژنرال علی عبدالله صالح و افراد قبیله او، همچنین تعطیل و نابسامانی کارکرد قوه قضائیه اصل همه بحران‌ها و مشکلات کشورش هستند.
فیلیپ کراولی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا درباره اجلاس لندن اظهار داشت که این اجلاس تنها روی یمن و مشکلات آن متمرکز نخواهد بود بلکه بخشی از برنامه‌های این اجلاس روی بحران افغانستان متمرکز خواهد بود. کراولی سپس به طبقه‌بندی بحران‌ها و منازعات یمن پرداخت که از دیدگاه وی 3 کانون بحران در یمن وجود دارد که عبارتند از:
- شورش جریان حوثی‌ها در شمال
- القاعده و توسعه گستره عملیاتی آن در استان‌های میانه و شرق یمن
- افزایش تمرد و شورش قبایل جنوب یمن برای جدایی از دولت مرکزی.
به نظر دکتر عبدالکریم الاریانی، مشاور سیاسی رئیس‌جمهوری یمن تنها راهکار خروج یمن از بحران‌های امنیتی و مقابله با شورش‌های محلی، آغاز گفت‌وگوهای ملی با معارضين و حل مشکلات اقتصادی و توسعه‌ای کشورش است. از دیدگاه برخی از استراتژیست‌ها و معارضین دولت یمن اینگونه اجلاس‌ها بحران‌های محلی یمن را به سطح بین‌المللی ارتقا می‌دهد و هیچ مشکلی از مشکلات سنتی و پیچیده این کشور حل نخواهد کرد بلکه یمن را به سمت تحت‌الحمایگی و استعمار دوباره غرب سوق خواهد داد. ارسال نظر
پربیننده