محمد مهوار
پرونده رالی داکار 2010 با قهرمانی کارلوس ساینز در رقابت‌های اتومبیلرانی و سیریل دسپرس در موتورسواری بسته شد؛ رقابت‌هایی که در 2 سال اخیر به جای قاره سیاه در آمریکای‌جنوبی برگزار شده و معلوم نیست میزبان دور آتی‌اش کدام کشور خواهد بود. داکار 2011 در آفریقا یا آمریکای جنوبی؟ پاسخ این پرسش فوریه 2011 روشن خواهد شد. سخت‌ترین رالی جهان تا سال 2008 به میزبانی داکار انجام می‌شد. تهدیدهای تروریستی موجب شد در این سال این رقابت انجام نشود و در 2 سال گذشته کشورهایی از آمریکای لاتین میزبان مشترک این رالی باشند. اکنون پس از پایان رقابت‌ها در سال 2010 پرسش‌هایی جدی درباره این رقابت مطرح شده است. از جمله اینکه آیا رالی داکار همانند رقابت سال‌های گذشته است یا خیر؟ یا اینکه آیا این رقابت باید به آفریقا بازگردد؟ آیا این رقابت ورزشی به شوهای تبلیغاتی تبدیل شده است؟
«اتینه لاویگنه»، رئیس رقابت‌های داکار در جریان برگزاری رقابت‌های داکار 2010 در گفت‌وگویی با «یورو اسپورت» عنوان کرد که محل برگزاری رقابت‌ها در سال آینده روشن و قطعی نشده است. او گفته بود: «هنوز هیچ تصمیمی گرفته نشده است. ما همه چیز را در آرامش تجزیه و تحلیل خواهیم کرد و سپس تصمیم نهایی را اعلام می‌کنیم. این درست است که درخواست‌هایی برای بازگشت رقابت‌ها به آفریقا وجود دارد. رالی در آمریکای جنوبی از استقبال صمیمانه‌ای برخوردار شد و ابعاد تازه‌ای نیز پیدا کرد. ما همزمان روی 2طرح کار می‌کنیم؛ نخست درباره آفریقا و میزبانی احتمالی تونس، لیبی و مصر و دیگری هم یافتن میزبان سوم در همین آمریکای‌جنوبی». خوآن «نانی» روما، موتورسوار اسپانیایی و قهرمان پیشین رقابت‌ها که اکنون به عنوان راننده عضو تیم BMW است، درباره بازگشت رقابت‌ها به داکار می‌گوید: «[رالی] داکار ریشه‌ای آفریقایی دارد و زمانی به آنجا بازخواهد گشت». او یکی از بزرگ‌ترین موافقان بازگشت رالی به قاره سیاه به شمار می‌آید. روما ادامه داد: «بدیهی است که امنیت باید تامین شود. هیچ یک از ما با در خطر بودن جان خودش یا دیگران چنین چیزی را نخواهد خواست. با این حال رالی اینجا [آمریکای جنوبی] رالی داکار نیست. این رالی، رالی بدی نیست اما این همان رالی آنچه بود، نیست. از نگاه ورزشی باید دوباره به آفریقا بازگشت».
حمله مسلحانه به اتوبوس حامل بازیکنان و همراهان تیم ملی توگو در آستانه رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا در آنگولا مانعی بر سر راه بازگشت رقابت‌های رالی به آفریقا در سال آینده خواهد شد حتی مصر هم مطمئن‌ترین کشور قاره شناخته نمی‌شود. از این گذشته پای علاقه‌مندی برخی از شرکت‌کنندگان نیز در میان است. فولکس واگن به عنوان قهرمان سال جاری رقابت‌ها و در عین حال تنها تیم بزرگ خودروسازان هم گرایش به سمت و سویی دیگر دارد. کریس نیسن، مدیر بخش ورزش‌های موتوری این شرکت در این باره به روزنامه آلمانی «هاندلز بلات» گفت: «آفریقا در فهرست درخواستی ما در پایین قرار می‌گیرد. با این حال ما می‌توانیم برنامه‌هایی را در نظر داشته باشیم. از جمله [برگزاری] رالی در جایی کاملا متفاوت همانند هند، چین یا روسیه».
پیش از این پرسش درباره میزبان هیچگاه مطرح نبود. با این حال زمانه تغییر کرده است. داکار تنها رقابت موجود نیست که مجبور باشد بر چالش‌های تازه غلبه کند. این چالش‌ها برای داکار بیش از اندازه بزرگ شده است. در رقابت‌های فرمول یک پیست‌های خطرناک و نه‌چندان مورد علاقه به سادگی از تقویم برگزاری کنار گذاشته شده و بازارهایی تازه جای آنها را پر کردند. در دوحه قطر رقابت موتورسواری شبانه و باشکوه برگزار شد؛ هر چند برابر سکوهای خالی و بدون تماشاگر. درباره داکار به این راحتی نمی‌توان عمل کرد.
مقصد نامعلوم داکار
در هفته آینده به احتمال فراوان درباره میزبان سال آینده تصمیم‌گیری می‌شود، ولی تصمیم نهایی ماه فوریه اعلام خواهد شد. جنبه‌هایی همانند زمان پخش تلویزیونی به نفع آفریقا صحبت می‌کنند. در سال جاری 177 شرکت کننده در رالی 2010 حضور داشتند که ضربه سختی برای برگزارکنندگان این رقابت شمرده می‌شود. از سوی دیگر رقبايي همچون «آفریکن ریس» نیز همچنان از وجهه و اهمیت داکار برخوردار نشده‌اند. موضوع اصلی و عمده امنیت رالی است. این فاکتور در حال حاضر کفته ترازوی آمریکای جنوبی را سنگین‌تر می‌کند، چرا که تنها یک رالی بزرگ همچون داکار با صدها خبرنگاری که برای پوشش رخدادهایش می‌آیند، تروریست‌ها را از نظرها دور نگاه می‌دارد. شاید برگزاری یک «آفریکن ریس» مطمئن بتواند معیار به شمار بیاید.
افسانه داکار
رالی داکار همانند هر رخداد دیگری به مرور زمان رشد و گسترش یافت و با حضور تیم‌های شرکت‌های خودروسازی همچون «میتسوبیشی»، «سیتروئن»، «نیسان» و «فولکس واگن» رالی مجبوب و مردمی‌تر و در عین حال گران و حرفه‌ای‌تر شد. با محبوبیت رالی پای بازارهای تلویزیونی هم به وسط کشیده شد و بر همین اساس ماهیت رالی دگرگون شد. رقابتی که زمانی ایده‌ای برای هیجان بود، اکنون یک ماجراجویی چندین میلیون یورویی شده است. در این سال‌ها معلوم شده است که داکار بدون شرکت خودروسازها دیگر وجود نداشته و خواهد مرد؛ دست‌کم از نظر قدرت رسانه‌ای. برخی از این موضوع بدون تردید استقبال می‌کنند و به بازگشت رالی به ریشه اصل خود خوشامد خواهند گفت. البته در آن صورت در رسانه‌ها باید مدت‌های طولانی چرخید تا بتوان به تصاویر و مقاله‌های قدیمی دست پیدا کرد. نانی روما با نگاه به گذشته رالی داکار می‌گوید: «داکار در دهه اخیر بشدت دستخوش تغییر شده است. در گذشته ما 2 بطری کوچک آب داشتیم و به عمق 600 کیلومتری بیابان فرستاده می‌شدیم اما اکنون...»
بدون‌تردید شرکت در داکار دیگر برای همگان شدنی نیست حتی بازگشت به آفریقا نیز تغییر زیادی را به بار نخواهد آورد. سرنوشت نامعلوم سخت‌ترین رالی جهان
سرگرمی يا ماجراجویی چندمیلیونی
محمد مهوار
پرونده رالی داکار 2010 با قهرمانی کارلوس ساینز در رقابت‌های اتومبیلرانی و سیریل دسپرس در موتورسواری بسته شد؛ رقابت‌هایی که در 2 سال اخیر به جای قاره سیاه در آمریکای‌جنوبی برگزار شده و معلوم نیست میزبان دور آتی‌اش کدام کشور خواهد بود. داکار 2011 در آفریقا یا آمریکای جنوبی؟ پاسخ این پرسش فوریه 2011 روشن خواهد شد. سخت‌ترین رالی جهان تا سال 2008 به میزبانی داکار انجام می‌شد. تهدیدهای تروریستی موجب شد در این سال این رقابت انجام نشود و در 2 سال گذشته کشورهایی از آمریکای لاتین میزبان مشترک این رالی باشند. اکنون پس از پایان رقابت‌ها در سال 2010 پرسش‌هایی جدی درباره این رقابت مطرح شده است. از جمله اینکه آیا رالی داکار همانند رقابت سال‌های گذشته است یا خیر؟ یا اینکه آیا این رقابت باید به آفریقا بازگردد؟ آیا این رقابت ورزشی به شوهای تبلیغاتی تبدیل شده است؟
«اتینه لاویگنه»، رئیس رقابت‌های داکار در جریان برگزاری رقابت‌های داکار 2010 در گفت‌وگویی با «یورو اسپورت» عنوان کرد که محل برگزاری رقابت‌ها در سال آینده روشن و قطعی نشده است. او گفته بود: «هنوز هیچ تصمیمی گرفته نشده است. ما همه چیز را در آرامش تجزیه و تحلیل خواهیم کرد و سپس تصمیم نهایی را اعلام می‌کنیم. این درست است که درخواست‌هایی برای بازگشت رقابت‌ها به آفریقا وجود دارد. رالی در آمریکای جنوبی از استقبال صمیمانه‌ای برخوردار شد و ابعاد تازه‌ای نیز پیدا کرد. ما همزمان روی 2طرح کار می‌کنیم؛ نخست درباره آفریقا و میزبانی احتمالی تونس، لیبی و مصر و دیگری هم یافتن میزبان سوم در همین آمریکای‌جنوبی». خوآن «نانی» روما، موتورسوار اسپانیایی و قهرمان پیشین رقابت‌ها که اکنون به عنوان راننده عضو تیم BMW است، درباره بازگشت رقابت‌ها به داکار می‌گوید: «[رالی] داکار ریشه‌ای آفریقایی دارد و زمانی به آنجا بازخواهد گشت». او یکی از بزرگ‌ترین موافقان بازگشت رالی به قاره سیاه به شمار می‌آید. روما ادامه داد: «بدیهی است که امنیت باید تامین شود. هیچ یک از ما با در خطر بودن جان خودش یا دیگران چنین چیزی را نخواهد خواست. با این حال رالی اینجا [آمریکای جنوبی] رالی داکار نیست. این رالی، رالی بدی نیست اما این همان رالی آنچه بود، نیست. از نگاه ورزشی باید دوباره به آفریقا بازگشت».
حمله مسلحانه به اتوبوس حامل بازیکنان و همراهان تیم ملی توگو در آستانه رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا در آنگولا مانعی بر سر راه بازگشت رقابت‌های رالی به آفریقا در سال آینده خواهد شد حتی مصر هم مطمئن‌ترین کشور قاره شناخته نمی‌شود. از این گذشته پای علاقه‌مندی برخی از شرکت‌کنندگان نیز در میان است. فولکس واگن به عنوان قهرمان سال جاری رقابت‌ها و در عین حال تنها تیم بزرگ خودروسازان هم گرایش به سمت و سویی دیگر دارد. کریس نیسن، مدیر بخش ورزش‌های موتوری این شرکت در این باره به روزنامه آلمانی «هاندلز بلات» گفت: «آفریقا در فهرست درخواستی ما در پایین قرار می‌گیرد. با این حال ما می‌توانیم برنامه‌هایی را در نظر داشته باشیم. از جمله [برگزاری] رالی در جایی کاملا متفاوت همانند هند، چین یا روسیه».
پیش از این پرسش درباره میزبان هیچگاه مطرح نبود. با این حال زمانه تغییر کرده است. داکار تنها رقابت موجود نیست که مجبور باشد بر چالش‌های تازه غلبه کند. این چالش‌ها برای داکار بیش از اندازه بزرگ شده است. در رقابت‌های فرمول یک پیست‌های خطرناک و نه‌چندان مورد علاقه به سادگی از تقویم برگزاری کنار گذاشته شده و بازارهایی تازه جای آنها را پر کردند. در دوحه قطر رقابت موتورسواری شبانه و باشکوه برگزار شد؛ هر چند برابر سکوهای خالی و بدون تماشاگر. درباره داکار به این راحتی نمی‌توان عمل کرد.
مقصد نامعلوم داکار
در هفته آینده به احتمال فراوان درباره میزبان سال آینده تصمیم‌گیری می‌شود، ولی تصمیم نهایی ماه فوریه اعلام خواهد شد. جنبه‌هایی همانند زمان پخش تلویزیونی به نفع آفریقا صحبت می‌کنند. در سال جاری 177 شرکت کننده در رالی 2010 حضور داشتند که ضربه سختی برای برگزارکنندگان این رقابت شمرده می‌شود. از سوی دیگر رقبايي همچون «آفریکن ریس» نیز همچنان از وجهه و اهمیت داکار برخوردار نشده‌اند. موضوع اصلی و عمده امنیت رالی است. این فاکتور در حال حاضر کفته ترازوی آمریکای جنوبی را سنگین‌تر می‌کند، چرا که تنها یک رالی بزرگ همچون داکار با صدها خبرنگاری که برای پوشش رخدادهایش می‌آیند، تروریست‌ها را از نظرها دور نگاه می‌دارد. شاید برگزاری یک «آفریکن ریس» مطمئن بتواند معیار به شمار بیاید.
افسانه داکار
رالی داکار همانند هر رخداد دیگری به مرور زمان رشد و گسترش یافت و با حضور تیم‌های شرکت‌های خودروسازی همچون «میتسوبیشی»، «سیتروئن»، «نیسان» و «فولکس واگن» رالی مجبوب و مردمی‌تر و در عین حال گران و حرفه‌ای‌تر شد. با محبوبیت رالی پای بازارهای تلویزیونی هم به وسط کشیده شد و بر همین اساس ماهیت رالی دگرگون شد. رقابتی که زمانی ایده‌ای برای هیجان بود، اکنون یک ماجراجویی چندین میلیون یورویی شده است. در این سال‌ها معلوم شده است که داکار بدون شرکت خودروسازها دیگر وجود نداشته و خواهد مرد؛ دست‌کم از نظر قدرت رسانه‌ای. برخی از این موضوع بدون تردید استقبال می‌کنند و به بازگشت رالی به ریشه اصل خود خوشامد خواهند گفت. البته در آن صورت در رسانه‌ها باید مدت‌های طولانی چرخید تا بتوان به تصاویر و مقاله‌های قدیمی دست پیدا کرد. نانی روما با نگاه به گذشته رالی داکار می‌گوید: «داکار در دهه اخیر بشدت دستخوش تغییر شده است. در گذشته ما 2 بطری کوچک آب داشتیم و به عمق 600 کیلومتری بیابان فرستاده می‌شدیم اما اکنون...»
بدون‌تردید شرکت در داکار دیگر برای همگان شدنی نیست حتی بازگشت به آفریقا نیز تغییر زیادی را به بار نخواهد آورد. ارسال نظر
پربیننده