پيروزي‌هاي مطمئن(44)

دکلان هیل بازی‌های مشخصی وجود دارند که بر اساس رتبه و درجه بسیار بااهمیت‌تر از دیگر مسابقه‌ها هستند؛ تنها و تنها به خاطر زمان انجام‌شان. از نظر چپل، این تبانی موفقیت‌آمیز در این مقطع از رقابت‌های فصل باید بالتیکا را از سقوط به لیگ پایین‌تر نجات می‌داد. پول نکته مهم موضوع بود. تفاوت برای تیمی در انگلیس، چه تیمی که در حال حاضر در لیگ برتر بر سر قهرمانی بازی می‌کند یا تیم دیگر (در اصل تفاوت میان لیگ‌های دسته اول و دوم) بالغ بر 60 میلیون پوند برآورد می‌شود. در روسیه اگرچه این رقم پایین و ناچیزتر به شمار می‌آید، با این حال برای بالتیکا هنوز هم تامین آن به اندازه کافی دشوار بود. پرسش بعدی پرسشي اخلاقی است: آیا انجام تبانی و ساخت و پاخت بر سر یک مسابقه توجیه‌پذیر است؟ چپل و مشاورش در گفت‌وگوهای تلفنی‌ از قرار معلوم از هرگونه تردید اخلاقی و وجدانی به دور و رها هستند. چنانچه بازیکنی بخواهد مسابقه‌ای را به دلایل اخلاقی دستخوش تبانی قرار ندهد، آن وقت مشاور چپل نمی‌تواند او را درک کند و درباره‌اش می‌گوید، او می‌ترسد. مشاور: نه! نشد، دمیتری! موفق شدم باهاش [با رئیس تیم گاز پروم] حرف بزنم. او می‌گوید، نمی‌خواهد کاری بکند. لعنتی. [نمی‌خواهد تبانی کند.] مربی آنها آدم اصولي‌ای است... به او گفتم: «اگر بازی هم بکنید، مهم نیست، تیم شما از قبل سقوط کرده است.» او هم به من گفت: «این را خودم هم خیلی خوب می‌دانم. اما نمی‌خواهیم تبانی کنیم.» سر در نمی‌آورم. شاید آنها خرگوش‌هایی بزدل و ترسو هستند؟ قضاوت درباره جنبه اخلاقی پیچیده و حساس است. می‌توان خیلی راحت نشست و با خود گفت هرگز تبانی نمی‌کنم. اما زمانی که بسیاری از باشگاه‌های دیگر در لیگ این کار را می‌کنند، چطور؟ در واقع تنها 2 پرسش وجود دارد که هر شخص تبانی کننده احتمالی باید آنها را از خود بپرسد: آیا من آدم اخلاق‌گرایی هستم و آیا رقابت من اخلاقی است؟ در این مورد خاص حریف بالتیکا به اصول اخلاقی وفادار و پایبند بود و اگرچه این تیم از قبل سقوط کرده بود با این حال حاضر به انجام تبانی نشد. در عین حال تنها اندیشه و ارزیابی دمیتری چپل این است که آیا تیم دیگری که همراه با بالتیکا بر سر بقا و ماندن مبارزه می‌کند، در بازی‌هایش تبانی می‌کند یا خیر؟ مشکل دمیتری در این مقطع این است که او نمی‌داند دیگر تیم‌های رقیب چه کاری را انجام می‌دهند. همین هم باعث می‌شود برخی تیم‌ها به حریفان تیم‌های رقیب پول می‌دهند تا شرافتمندانه بازی کنند و وارد مسائل احتمالی مربوط به تبانی نشوند. زسکا مسکو یکی از تیم‌های بزرگ و برجسته در لیگ فوتبال روسیه است. ایوگنی گینر، رئیس این باشگاه اعتراف کرد که او پرداخت‌هایی را به عنوان دستخوش صورت داد تا تیم‌ها در بازی‌هایی که حریفان زسکا با تبانی پشتیبانی می‌شوند، شرکت نکنند. تقریبا باورکردنی نیست اما گینر در سال 2006 ریاست لیگ دسته اول روسیه را نیز بر عهده داشت. وقتی این موقعیت در لیگ [روسیه] عادی است، آن وقت می‌توان تصمیم چپل را درباره به جان خریدن زشتی انجام تبانی درک کرد. همین هم روند و رویه یک تبانی‌کننده آسیایی را قابل درک می‌کند. او خود را با فوتبال روسیه هماهنگ کرده و می‌گوید، چندین تیم را در اختیار دارد. شاید او دردسر انجام تبانی را از دوش آنها بردارد. پرسش بعدی که یک دست‌اندرکار فاسد مطرح می‌کند، پرسشی عملی و کاربردی است: آیا تیم من با روش‌های شرافتمندانه می‌تواند به پیروزی برسد؟ چنانچه همه چیز یکسان بماند، حتی تبانی‌کنندگان هم ترجیحا مسابقه را صادقانه می‌برند: دردسر کمتر، هزینه و خرج پایین‌تر و بدون هیچ دردسری. با این حال چپل به تیمش هیچ اعتمادی نداشت و البته بسیاری دیگر هم؛ آن طوری که گفت‌وگوی چکیده و کوتاه او با یکی از اسپانسرهای تیم آشکار می‌کند، گفت‌وگویی که در آن چپل خواهشمندانه برای تبانی درخواست پول می‌کند: چپل: بله، برای همین زنگ زدم. می‌خواهم تو به من کمی پول کمک کنی، لعنتی! چون الان، اندکی مانده به شروع بازی به این پول کوفتی نیاز داریم. دیگر نمی‌شود به بازیکنان پولی داد. (اسپانسر می‌خندد) چپل: آیا هنوز هم چیزی هست که بشود به آن خندید؟ اسپانسر: به بازیکنان. چپل: ولی واقعا می‌خواستم به تو هدیه‌ای بدهم. یک برد. اسپانسر: برد؟ چپل: بله، لعنتی. اسپانسر: ولی از من چه چیزی می‌خواهی تا برنده بشوی؟ چپل: 20 تا می‌خواهم [20 هزار دلار] اسپانسر: لعنتی! 20 تا؟ که ببرید؟ 20 تا؟ چپل: بله. ترجمه: محمدعلیجانی بائی