۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۶:۰۰
ادبیات در هفته‌ای که گذشت

این ساندویچ مایونز ندارد!

بهار مهرنژاد: نمی‌دانم چرا ما برای هر کاری آداب و رسوم داریم جز مطالعه! اصلاً انگار آدابی برای کتاب خواندن تعریف نشده است. تصور کنید در اتوبوس نشسته‌اید و در یک اقدام کاملا فرهنگی، کتابی از کیفتان بیرون می‌آورید و شروع به خواندن می‌کنید. هنوز به صفحه سوم، چهارم نرسیده متوجه 4 جفت چشم می‌شوید که سر خم کرده تا از محتویات کتاب باخبر شوند. البته تا اینجا هیچ مشکلی وجود ندارد، همه‌چیز از آنجا شروع می‌شود که اهالی نشسته و ایستاده اتوبوس، در کسوت یک منتقد تمام‌عیار ظاهر شده و اطلاعات خود را به رخ یکدیگر می‌کشند. حالا شما خودتان حدس بزنید که چه بر سر کتاب و نویسنده بیچاره می‌آورند! همه اینها را گفتم تا نکند یک دفعه مثل بنده عمل کنید و کتابی را که تازه یک هفته است به بازار آمده داخل اتوبوس یا هر وسیله نقلیه عمومی دیگری بخوانید. اگر به فکر خودتان نیستید، حداقل به فکر حیثیت نویسنده باشید، چون آن‌وقت مجبور می‌شوید همان کاری را انجام بدهید که بنده کردم. در یک اقدام کاملا غیر فرهنگی، یک جیغ بنفش کشیده و داد بزنید که «این کتاب نخستین کار این نویسنده است، لطفا....» بگذریم، کتابی که امروز خواندنش را به شما پیشنهاد می‌کنم همان کتابی است که دستخوش نقد اتوبوسی شد؛ کتاب «من زنی انگلیسی بوده‌ام» نوشته فریبا صدیقیم که از چند داستان کوتاه تشکیل شده و نشر ققنوس آن را به چاپ رسانده است. جذاب‌ترین داستان این مجموعه که عنوان کتاب نیز از آن گرفته شده، روایت زندگی زن و شوهری است که از ایران مهاجرت کرده و در کشور دیگری زندگی می‌کنند. ماجرا از یک شب‌نشینی با خانواده همسایه آغاز می‌شود و زن اتفاقی را که درست در آخر داستان برایش رخ می‌دهد برای آنها تعریف می‌کند: « من یک زن انگلیسی بوده‌ام و در انگلیس با شوهر و 2 بچه‌‌ام زندگی می‌کرده‌ام. شوهرم مرا در وان کشته است.» این داستان مرز میان واقعیت و رویا را چنان درهم می‌آمیزد که خواننده همه فلسفه‌های رنگارنگ درباره زندگی را با شفافیت تمام جلوی چشمان خود می‌بیند. می‌توانید امتحان کنید. نشر ققنوس همچنین کتابی به نام «زنان فراموش شده» را منتشر کرده که در روزهای آغازین فروش، توانست جایگاه خوبی در میان مخاطبان بویژه زنان برای خود پیدا کند. «زنان فراموش شده» به قلم منصور کوشان قصه زنانی است که همراه کوچ تابستانی به ییلاق می‌آیند. کوشان در این کتاب سرگذشت زنانی را بیان می‌کند که از همان نخستین دیداری که با مرد زندگی‌شان دارند، از خانواده خود دور شده و مجبور به ترک قبیله می‌شوند و اگر نتوانند پدر را با خود همراه و همدل کنند تا آخر عمر باید جدا از خانواده زندگی کنند. آنچه این کتاب را حائز اهمیت می‌سازد خشم طبیعت و طغیان انسان‌ها علیه جبر زمانه است که نویسنده به خوبی در قالب زندگی زنان قبیله‌نشین شرح داده است. در این هفته همچنین کتابی با نام «این ساندویچ مایونز ندارد» از جی دی سالینجر به بازار آمد که می‌تواند خبر خوبی برای علاقه‌مندان به این نویسنده اسرارآمیز آمریکایی و خالق «ناتوردشت» باشد. این مجموعه که نشر افق آن را به چاپ رسانده شامل 10 داستان کوتاه است که برخی از آنها من دیوونه‌ام، آخرین روز آخرین مرخصی، سربازی در فرانسه، دختری که می‌شناختم و گروهبان احساساتی نام دارد. رمان جدید دیگری که این هفته در قفسه کتابفروشی‌ها جای گرفت و نخستین اثر نویسنده‌اش به شمار می‌رود، رمانی است با عنوان «به پشت سر نگاه نکن» که انتشارات نگیما آن را به چاپ رسانده است. آرام روانشاد، این رمان را به صورت اپیزودیک نوشته و در آن زوایای مختلف یک روایت را حکایت می‌کند که سرانجام همانند قطعه‌های یک پازل به هم مرتبط می‌شود. موضوع اصلی این رمان که داستان بر مبنای آن شکل گفته، موضوع جبر در زندگی است. زمان در این رمان همچنان که از نامش برمی‌آید مفهومی اسطوره‌ای دارد و خواننده را با زوایای دیگری از زندگی آشنا می‌کند که توجه او را از گذشته به زمان حال معطوف می‌سازد. توصیف‌های دقیق و خلق تصاویر ملموس یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این رمان به شمار می‌رود که علاوه بر روانی در کلام، خواننده را مشتاق به خواندن یک نفس آن می‌کند. به نظر می‌رسد، خواندن این کتاب در یک بعدازظهر آفتابی زمستانی گزینه خوبی برای رفع کسالت‌های پیش آمده در طول هفته باشد البته به همراه یک ساندویچ با مایونز!
ارسال نظر
captcha
پربیننده