۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۹:۴۶

طعم شیرین سلامت با شیرین‌بیان

شیرین‌بیان گیاهی است از تیره «پروانه‌واران» که به صورت درختچه است. این گیاه، گل‌های پروانه‌ای‌‌شکل دارد و عضو دارویی ریشه‌های آن، «ریزوم‌ها» هستند. طبع این گیاه ‌گرم و خشک است. از ریشه‌های شیرین‌بیان در طب سنتی استفاده‌های دارویی فراوانی می‌شود. مهم‌ترین اثر شیرین‌بیان، تاثیر روی ناراحتی‌های گوارشی، زخم معده، سوزش معده، نفخ، ترشی معده و نیز ورم روده، زخم اثنی‌عشر و... است. شیرین‌بیان‌ اثرات شبه‌کورتونی ‌(Corton like effects) دارد و علاوه بر مصرف گوارشی در ناراحتی‌های پوستی معالجی مفید است.مصرف شیرین‌بیان باعث رفع عطش و نیز رفع بدبویی دهان می‌شود. این گیاه برای کسانی که دچار تنگی نفس و ناراحتی‌های ریوی هستند، بسیار مفید است. از جوشانده شیرین‌بیان جهت رفع گلودرد استفاده شده و در مواقع سرماخوردگی مصرف این گیاه توصیه می‌شود.پماد آن به شکل مالشی، ضدتورم است و مصرف خوراکی آن جلوی رشد غدد را می‌گیرد. از دیگر موارد مصرف آن می‌توان به درمان ناراحتی‌هایی چون ضعف نیروی جنسی، سوزش مجاری ادراری، ورم کلیه، روماتیسم، ناراحتی‌های اعصاب، ضعف طحال و کبد، مرض قند، نقرس، اسید اوریک، زردی چشم،‌ تب مزمن (به همراه ترنجبین) و... اشاره کرد. مصرف شیرین‌بیان به خاطر احتباس آب و سدیم (به شکل خوراکی)، باعث افزایش Input قلبی شده و در ناراحتی‌های قلبی و عروقی توصیه نمی‌شود. چای شیرین‌بیان 2 گرم از پودر شیرین‌بیان را در یک لیوان آب جوش حل کرده روی شعله مستقیم گذاشته، پس از به جوش آمدن مجدد، شعله را کم کرده به مدت 10 دقیقه می‌گذاریم تا دم بکشد، سپس از صافی رد کرده، میل می‌کنیم. در انواع ناراحتی‌های گوارشی مثل زخم معده و... از پودر شیرین‌بیان، روزانه 3 وعده، هر بار قبل از وعده غذایی به شکل دم کرده مصرف کنید. پسته پسته به زبان عربی فستق، به یونانی بسطاقیا و سریانی بستی نامیده شده است. نام علمی آن pistacia vera است. طول درخت آن در مناطق حاره تا ارتفاع 10 متر هم می‌رسد ولی در مناطق معتدله ارتفاعش کمتر است و به شکل درختچه درمی‌آید.پسته 2 نوع وحشی و بستانی دارد که نوع بستانی آن درشت‌تر است. مناطق رویش آن عبارتند از سوریه، نواحی مدیترانه، افغانستان، کالیفرنیا و ایران (دامغان، رفسنجان، قزوین و خراسان). میوه این درخت یک سال در میان بار می‌دهد که اصطلاحا به آن «بزغنج» می‌گویند. طبع پسته گرم و خشک است و گرمی آن را بیشتر از گردو دانسته‌اند. از ترکیبات آن می‌توان به ساکارز، انواع ویتامین‌های B6,B1,E,A و نیز موادی از قبیل منیزیم، پتاسیم، سلنیم، روی، مس، آهن و... اشاره کرد. چربی‌های موجود در پسته از نوع غیراشباع هستند. مصرف پسته باعث کاهش سطح کلسترول بویژه LDL شده و در پیشگیری و درمان از بیماری‌های قلبی و عروقی موثر است. مصرف خوراکی پسته باعث انعطاف‌پذیری شریان‌های بدن شده و در نهایت باعث Relax یا شل شدن عضلات صاف جدار شرائین و گشادتر شدن آنها می‌شود. مغز پسته باعث رفع لاغری شده و دارویی موثر جهت ناراحتی‌های معده است. پسته در درمان سردی کبد و ناراحتی‌های کیسه صفرا و درمان برخی از انواع «یرقان» مفید است. پسته به علت طبع گرم و خشکش در بهبود سرفه‌های رطوبی (بلغمی) موثر است. پسته رافع بوی بد دهان، تشنگی و مقوی دندان و مخاط لثه است و به علت تقویت معده، مانع برگشت غذا از معده به مری می‌شود. خوردن پسته باعث خونسازی شده و مصرف آن به افرادی که دچار ناراحتی‌های قلبی و عروقی هستند توصیه می‌شود. مصلح پسته؛ انار ترش، زردآلوی خشک ترش و همه ترشیجات است. ممکن است پسته در افراد گرم‌مزاج ایجاد سردرد کند و نیز مصرف زیاد آن خارش و بثورات جلدی را (در بعضی افراد) به دنبال دارد.
ارسال نظر
captcha
پربیننده