گروه سیاسی: هر چند مدعیان تقلب در انتخابات ریاستجمهوری با توسل به این ادعا، آشوبها و رویدادهای پس از انتخابات را رقم زدند و سپس به علت ناتوانی در ارائه مدارک عقلپسند با مطرح کردن مسائل حاشیهای به فرافکنی درباره ادعای خود پرداختند، کارشناسان غربی به منظور اصلاح دیدگاه خود درباره مسائل داخلی ایران کماکان بحث تقلب و صحت و سقم این مدعا را محور تحلیلها و ارزیابیهای خود قرار میدهند که از آخرین این موارد میتوان به گزارش جیمز پتراس، استاد جامعه شناسی دانشگاه بینگهامتون نیویورک اشاره کرد؛ فردی که به اعتقاد وی ابتدا برآورد اشتباه غرب درباره نتیجه احتمالی انتخابات و سپس هدف آنها برای تحت فشار قرار دادن ایران و تسلیم کردن این کشور در مقابل خواستههایشان موجب شد از حقه دزدیده شدن آرا در انتخابات برای دامن زدن به اغتشاشات در ایران بهره بگیرند. به گفته وی، اعمال تغییرات برای فقرا به معنای ایجاد شغل و تامین مواد غذایی است نه یک لباس راحت یا وسایل تفریحی، از این رو به باور پتراس سیاست در ایران بیشتر به جنگ طبقاتی مربوط میشود تا مذهب. این استاد دانشگاه با اشاره به دخالت آمریکا و حامیانش در بیشتر انتخاباتی که در سراسر جهان برگزار میشود، انتخابات ریاستجمهوری در ایران را یک موضوع کلاسیک عنوان کرد که در آن محمود احمدینژاد 3/63 درصد و میرحسین موسوی تحت حمایت غرب 2/34 درصد آرا را از آن خود کردند؛ انتخاباتی که به گفته وی، حضور رایدهندگان در پای صندوقهای رای نیز رکوردی در تاریخ ایران بر جای گذاشت. جیمز پتراس در ادامه تحلیل خود که در وبسایت خود قرار داد، نوشت: حامیان میرحسین موسوی شکست در انتخابات را نپذیرفتند و یکسری تظاهرات گسترده که به خشونت کشیده شد و باعث به آتش کشیده شدن و تخریب اتومبیلها، ساختمانهای عادی و مقابله با نیروهای پلیس شد را سازماندهی کردند. تقریبا کل رسانههای غربی از جمله رسانههای مکتوب و سایتها از هر حزب و گروهی در آمریکا و غرب، اعتقاد مخالفان در ایران مبنی بر تقلب در انتخابات را به طور گسترده در سراسر جهان انعکاس دادند. نومحافظهکاران، محافظهکاران لیبرال و حامیان مکتب تروتسکی، به صهیونیستها در ستایش از معترضان انتخاباتی در ایران پیوستند. دموکراتها و جمهوریخواهان در آمریکا نیز دولت ایران را محکوم کردند و از به رسمیت شناختن نتایج انتخابات امتناع ورزیدند و از اقدامات معترضان برای تغییر نتایج انتخابات حمایت کردند. حتی روزنامههاي نیویورک تایمز و واشنگتن پست، شبکه سی.ان.ان، وزارت خارجه رژیم صهیونیستی و سرکردگان سازمانهای مهم یهودی در آمریکا خواستار اعمال تحریمهای جدید و سختتر علیه ایران شدند و پیشنهاد مذاکره با ایران از سوی باراک اوباما را رد کردند. این استاد دانشگاه با بیان اینکه رهبران غرب نتیجه انتخابات ایران را نپذیرفتند، علت این موضوع را استناد آنها به اطلاعات و برآوردهایی عنوان کرد که طبق آن معتقد بودند کاندیدای اصلاحطلبشان نمیتواند فرد شکست خورده باشد. در واقع ماهها بود آمریکا و غربیها مصاحبههای روزانه، سرمقاله و گزارشهایی از جزئیات ناکامی دولت احمدینژاد منتشر کرده بودند. آنها به حمایتهای برخی روحانیون، مقامات سابق، برخی تجار و فراتر از همه؛ به حمایت برخی جوانان از موسوی دل خوش کرده بودند تا این را نشان بدهند که موسوی در راستای یک پیروزی قاطعانه گام بر میدارد. پیروزی موسوی به عنوان «پیروزی میانهروی» در رسانههای جهان توصیف شده بود. دانشگاهیان لیبرال برجسته در ایران نیز نتیجه گرفتند که در شمارش آرا تقلب شده است چون موسوی حتی در میان آذریزبانها نیز آرای خوبی کسب نکرده بود. دیگر کارشناسان دانشگاهی اعلام کردند، آرای جوانان براساس مصاحبهها با دانشجویان طبقه متوسط و طبقه مرفه از تهران و حومه تهران به نفع موسوی است. این کارشناس مسائل اجتماعی در تحلیل خود با اشاره به اینکه آنچه درباره رد نتیجه انتخابات ایران از سوی غرب تعجببرانگیز است، این است که حتی پیش و پس از انتخابات، غرب مدرکی دال بر تقلب در انتخابات چه به صورت مکتوب و چه به صورت بیانی؛ ارائه نکرد، افزود: پیش از انتخابات، رهبران غربی بشدت معتقد بودند، موسوی در انتخابات حتما پیروز خواهد شد. پس از انتخابات رسانههای غربی با بیتوجهی و کم اهمیت جلوه دادن آرای احمدینژاد، تظاهرات گسترده مخالفان را پوشش دادند. بدتر از همه این بود که رسانههای غربی این حقیقت را که احمدینژاد از حمایت شمار زیادی از فقرا و افراد طبقه متوسط، طبقه کارگری، کشاورزان و پیشهوران برخوردار است، فراموش کردند. به اعتقاد وی آنچه موجب ارزیابی نادرست آنها از نتیجه انتخابات در ایران شد این بود که اکثر مقامات غربی و خبرنگاران مستقر در تهران، برآوردهای خود را فقط از شمال تهران نتیجه میگرفتند و به آرای شهرستانها توجهی نداشتند. آنها نسبت به استانها و دیگر شهرهای کوچک و بزرگ ایران که احمدینژاد از پایگاه حمایتی گستردهای در آنها برخوردار بود، بیتوجه بودند. به عنوان مثال موسوی در اکثر مناطق روستایی شکست خورد؛ جایی که سیاستهای احمدینژاد به آذریها در بهبود شرایط معیشتی آنها و گرفتن وامهای آسان کمک زیادی کرد. موسوی با به دست آوردن آرای طبقه متوسط و مرفه در تهران و شمیرانات، در پایتخت؛ احمدینژاد را شکست داد. جیمز پتراس با اشاره به نقش رسانههای غربی در وارونه جلوه دادن واقعیتها در ایران به روزنامه فایننشال تایمز اشاره کرد و گفت: رسانههای جهان از جمله روزنامه فایننشالتایمز ضمن اینکه آرای احمدینژاد را دزدی توصیف کردند، نسبت به نظرسنجی از سوی 2 کارشناس آمریکایی 3 هفته پیش از انتخابات مبنی بر اینکه احمدینژاد از موسوی پیش خواهد بود، بیتوجه بودند. در این نظرسنجی مشخص شد که در میان آذریهای محلی، آرای احمدینژاد نسبت به آرای موسوی
2 به يك است. این در حالی است که تنها گروهی که اکثر حامیان موسوی در آن حضور داشتند دانشجویان، صاحبان صنایع و افراد طبقه متوسط و مرفه بودند. «رای جوانان» که رسانههای غربی از آن به عنوان رای حامی کاندیدای اصلاحطلب یاد کرده بودند، اقلیت کمتر از 30 درصد را شامل میشد. در کل، احمدینژاد در استانهای دارای نفت و تولیدکننده مواد شیمیایی خوب عمل کرد. احمدینژاد همچنین در استانهای مرزی نیز خوب عمل کرده بود. این کارشناس مسائل اجتماعی در بخش دیگری از تحلیل خود به بیتوجهی مفسران غربی نسبت به تاثیر چشمگیر جنگهای آمریکا و اشغال عراق و افغانستان بر افکار عمومی در ایران اشاره و اضافه کرد: موضع قاطع احمدینژاد بر امور دفاعی مغایر با موضع ضعیف موسوی در این رابطه بود. اکثریت قریب به اتفاق رایدهندگان به احمدینژاد احساس میکردند منافع ملي، امنیت ملی، همگرایی در کشور و ایجاد سیستم رفاه عمومی با تمام نقصهایش میتواند از سوی احمدینژاد بهتر از موسوی به اجرا درآید. جیمز پتراس در پایان اینگونه نتیجه گیری کرد که تحولات اخیر در ایران و جهان نشان میدهد رهبران سیاسی در اروپا و حتی برخی مقامات واشنگتن موضوع دزدیده شدن آرا در انتخابات ایران را دیگر نمیپذیرند تا جایی که دولت آمریکا نیز موضوع مذاکره با ایران را به حالت تعلیق درنیاورده است. تنها واکنش وحشیانه علیه ایران پس از انتخابات از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائيل بود چراکه وی به حامیان یهودیان در آمریکا گفته بود که آنها باید از حُقه دزدیده شدن آرای انتخابات ایران استفاده کنند تا به اوباما فشار بیاورند گزینه تعامل با ایران را کنار بگذارد. تحلیل استاد دانشگاه بینگهامتون نیویورک درباره آشوبها
ادعاي تقلب يك حقه بود
گروه سیاسی: هر چند مدعیان تقلب در انتخابات ریاستجمهوری با توسل به این ادعا، آشوبها و رویدادهای پس از انتخابات را رقم زدند و سپس به علت ناتوانی در ارائه مدارک عقلپسند با مطرح کردن مسائل حاشیهای به فرافکنی درباره ادعای خود پرداختند، کارشناسان غربی به منظور اصلاح دیدگاه خود درباره مسائل داخلی ایران کماکان بحث تقلب و صحت و سقم این مدعا را محور تحلیلها و ارزیابیهای خود قرار میدهند که از آخرین این موارد میتوان به گزارش جیمز پتراس، استاد جامعه شناسی دانشگاه بینگهامتون نیویورک اشاره کرد؛ فردی که به اعتقاد وی ابتدا برآورد اشتباه غرب درباره نتیجه احتمالی انتخابات و سپس هدف آنها برای تحت فشار قرار دادن ایران و تسلیم کردن این کشور در مقابل خواستههایشان موجب شد از حقه دزدیده شدن آرا در انتخابات برای دامن زدن به اغتشاشات در ایران بهره بگیرند. به گفته وی، اعمال تغییرات برای فقرا به معنای ایجاد شغل و تامین مواد غذایی است نه یک لباس راحت یا وسایل تفریحی، از این رو به باور پتراس سیاست در ایران بیشتر به جنگ طبقاتی مربوط میشود تا مذهب. این استاد دانشگاه با اشاره به دخالت آمریکا و حامیانش در بیشتر انتخاباتی که در سراسر جهان برگزار میشود، انتخابات ریاستجمهوری در ایران را یک موضوع کلاسیک عنوان کرد که در آن محمود احمدینژاد 3/63 درصد و میرحسین موسوی تحت حمایت غرب 2/34 درصد آرا را از آن خود کردند؛ انتخاباتی که به گفته وی، حضور رایدهندگان در پای صندوقهای رای نیز رکوردی در تاریخ ایران بر جای گذاشت. جیمز پتراس در ادامه تحلیل خود که در وبسایت خود قرار داد، نوشت: حامیان میرحسین موسوی شکست در انتخابات را نپذیرفتند و یکسری تظاهرات گسترده که به خشونت کشیده شد و باعث به آتش کشیده شدن و تخریب اتومبیلها، ساختمانهای عادی و مقابله با نیروهای پلیس شد را سازماندهی کردند. تقریبا کل رسانههای غربی از جمله رسانههای مکتوب و سایتها از هر حزب و گروهی در آمریکا و غرب، اعتقاد مخالفان در ایران مبنی بر تقلب در انتخابات را به طور گسترده در سراسر جهان انعکاس دادند. نومحافظهکاران، محافظهکاران لیبرال و حامیان مکتب تروتسکی، به صهیونیستها در ستایش از معترضان انتخاباتی در ایران پیوستند. دموکراتها و جمهوریخواهان در آمریکا نیز دولت ایران را محکوم کردند و از به رسمیت شناختن نتایج انتخابات امتناع ورزیدند و از اقدامات معترضان برای تغییر نتایج انتخابات حمایت کردند. حتی روزنامههاي نیویورک تایمز و واشنگتن پست، شبکه سی.ان.ان، وزارت خارجه رژیم صهیونیستی و سرکردگان سازمانهای مهم یهودی در آمریکا خواستار اعمال تحریمهای جدید و سختتر علیه ایران شدند و پیشنهاد مذاکره با ایران از سوی باراک اوباما را رد کردند. این استاد دانشگاه با بیان اینکه رهبران غرب نتیجه انتخابات ایران را نپذیرفتند، علت این موضوع را استناد آنها به اطلاعات و برآوردهایی عنوان کرد که طبق آن معتقد بودند کاندیدای اصلاحطلبشان نمیتواند فرد شکست خورده باشد. در واقع ماهها بود آمریکا و غربیها مصاحبههای روزانه، سرمقاله و گزارشهایی از جزئیات ناکامی دولت احمدینژاد منتشر کرده بودند. آنها به حمایتهای برخی روحانیون، مقامات سابق، برخی تجار و فراتر از همه؛ به حمایت برخی جوانان از موسوی دل خوش کرده بودند تا این را نشان بدهند که موسوی در راستای یک پیروزی قاطعانه گام بر میدارد. پیروزی موسوی به عنوان «پیروزی میانهروی» در رسانههای جهان توصیف شده بود. دانشگاهیان لیبرال برجسته در ایران نیز نتیجه گرفتند که در شمارش آرا تقلب شده است چون موسوی حتی در میان آذریزبانها نیز آرای خوبی کسب نکرده بود. دیگر کارشناسان دانشگاهی اعلام کردند، آرای جوانان براساس مصاحبهها با دانشجویان طبقه متوسط و طبقه مرفه از تهران و حومه تهران به نفع موسوی است. این کارشناس مسائل اجتماعی در تحلیل خود با اشاره به اینکه آنچه درباره رد نتیجه انتخابات ایران از سوی غرب تعجببرانگیز است، این است که حتی پیش و پس از انتخابات، غرب مدرکی دال بر تقلب در انتخابات چه به صورت مکتوب و چه به صورت بیانی؛ ارائه نکرد، افزود: پیش از انتخابات، رهبران غربی بشدت معتقد بودند، موسوی در انتخابات حتما پیروز خواهد شد. پس از انتخابات رسانههای غربی با بیتوجهی و کم اهمیت جلوه دادن آرای احمدینژاد، تظاهرات گسترده مخالفان را پوشش دادند. بدتر از همه این بود که رسانههای غربی این حقیقت را که احمدینژاد از حمایت شمار زیادی از فقرا و افراد طبقه متوسط، طبقه کارگری، کشاورزان و پیشهوران برخوردار است، فراموش کردند. به اعتقاد وی آنچه موجب ارزیابی نادرست آنها از نتیجه انتخابات در ایران شد این بود که اکثر مقامات غربی و خبرنگاران مستقر در تهران، برآوردهای خود را فقط از شمال تهران نتیجه میگرفتند و به آرای شهرستانها توجهی نداشتند. آنها نسبت به استانها و دیگر شهرهای کوچک و بزرگ ایران که احمدینژاد از پایگاه حمایتی گستردهای در آنها برخوردار بود، بیتوجه بودند. به عنوان مثال موسوی در اکثر مناطق روستایی شکست خورد؛ جایی که سیاستهای احمدینژاد به آذریها در بهبود شرایط معیشتی آنها و گرفتن وامهای آسان کمک زیادی کرد. موسوی با به دست آوردن آرای طبقه متوسط و مرفه در تهران و شمیرانات، در پایتخت؛ احمدینژاد را شکست داد. جیمز پتراس با اشاره به نقش رسانههای غربی در وارونه جلوه دادن واقعیتها در ایران به روزنامه فایننشال تایمز اشاره کرد و گفت: رسانههای جهان از جمله روزنامه فایننشالتایمز ضمن اینکه آرای احمدینژاد را دزدی توصیف کردند، نسبت به نظرسنجی از سوی 2 کارشناس آمریکایی 3 هفته پیش از انتخابات مبنی بر اینکه احمدینژاد از موسوی پیش خواهد بود، بیتوجه بودند. در این نظرسنجی مشخص شد که در میان آذریهای محلی، آرای احمدینژاد نسبت به آرای موسوی
2 به يك است. این در حالی است که تنها گروهی که اکثر حامیان موسوی در آن حضور داشتند دانشجویان، صاحبان صنایع و افراد طبقه متوسط و مرفه بودند. «رای جوانان» که رسانههای غربی از آن به عنوان رای حامی کاندیدای اصلاحطلب یاد کرده بودند، اقلیت کمتر از 30 درصد را شامل میشد. در کل، احمدینژاد در استانهای دارای نفت و تولیدکننده مواد شیمیایی خوب عمل کرد. احمدینژاد همچنین در استانهای مرزی نیز خوب عمل کرده بود. این کارشناس مسائل اجتماعی در بخش دیگری از تحلیل خود به بیتوجهی مفسران غربی نسبت به تاثیر چشمگیر جنگهای آمریکا و اشغال عراق و افغانستان بر افکار عمومی در ایران اشاره و اضافه کرد: موضع قاطع احمدینژاد بر امور دفاعی مغایر با موضع ضعیف موسوی در این رابطه بود. اکثریت قریب به اتفاق رایدهندگان به احمدینژاد احساس میکردند منافع ملي، امنیت ملی، همگرایی در کشور و ایجاد سیستم رفاه عمومی با تمام نقصهایش میتواند از سوی احمدینژاد بهتر از موسوی به اجرا درآید. جیمز پتراس در پایان اینگونه نتیجه گیری کرد که تحولات اخیر در ایران و جهان نشان میدهد رهبران سیاسی در اروپا و حتی برخی مقامات واشنگتن موضوع دزدیده شدن آرا در انتخابات ایران را دیگر نمیپذیرند تا جایی که دولت آمریکا نیز موضوع مذاکره با ایران را به حالت تعلیق درنیاورده است. تنها واکنش وحشیانه علیه ایران پس از انتخابات از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائيل بود چراکه وی به حامیان یهودیان در آمریکا گفته بود که آنها باید از حُقه دزدیده شدن آرای انتخابات ایران استفاده کنند تا به اوباما فشار بیاورند گزینه تعامل با ایران را کنار بگذارد. ارسال نظر
پربیننده